نیاز به حجت الهی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T09:00:34Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۹:		خط ۹:
	[[انسان]] برای رسیدن به کمال بشری، [[حقایق]] [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] نیازمند [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان.		[[انسان]] برای رسیدن به کمال بشری، [[حقایق]] [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] نیازمند [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان.

	قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷.</ref> [[امام]]، حجت شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که انسان "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] امام به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به جایگاه [[قلب]] برای هدایت اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۷ و اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۹.</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] حجت قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] هدایتگری [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در امام عادل است. [[زمین]] هرگز خالی از حجت نمی‌ماند. خدا [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی حجت بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، زمین مردم را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به حجت را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن پروردگار را هم بشناسد. خشم و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی وحی نشود، باید درپی [[رسولان]] خدا برود و چون آنان را دیدار کند، در می‌یابد که ایشان حجّت خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} حجّت بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و علی{{ع}} [[حجت الهی]] بر مردم بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۸ ح ۲.</ref> در [[کتب ~~حدیث]]،~~ عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref>اصول کافی ج ۱ ص۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۱ تا ۵۶.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>		قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷.</ref> [[امام]]، حجت شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که انسان "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] امام به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به جایگاه [[قلب]] برای هدایت اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۷ و اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۹.</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] حجت قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] هدایتگری [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در امام عادل است. [[زمین]] هرگز خالی از حجت نمی‌ماند. خدا [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی حجت بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، زمین مردم را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که نیاز انسان به حجت را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن پروردگار را هم بشناسد. خشم و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی وحی نشود، باید درپی [[رسولان]] خدا برود و چون آنان را دیدار کند، در می‌یابد که ایشان حجّت خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} حجّت بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و علی{{ع}} [[حجت الهی]] بر مردم بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۸ ح ۲.</ref> در کتب حدیث، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref>اصول کافی ج ۱ ص۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۱ تا ۵۶.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T08:59:57Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، [[حقایق]] [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] نیازمند [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>~~.		[[انسان]] برای رسیدن به کمال بشری، [[حقایق]] [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] نیازمند [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان.

	قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، حجت شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که انسان "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] امام به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به جایگاه [[قلب]] برای هدایت اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۷ و اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] حجت قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] هدایتگری [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از حجت نمی‌ماند. خدا [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی حجت بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، زمین مردم را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به حجت را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن پروردگار را هم بشناسد. خشم و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی وحی نشود، باید درپی [[رسولان]] خدا برود و چون آنان را دیدار کند، در می‌یابد که ایشان حجّت خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} حجّت بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و علی{{ع}} [[حجت الهی]] بر مردم بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>		قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷.</ref> [[امام]]، حجت شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که انسان "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] امام به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به جایگاه [[قلب]] برای هدایت اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۷ و اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۹.</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] حجت قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] هدایتگری [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در امام عادل است. [[زمین]] هرگز خالی از حجت نمی‌ماند. خدا [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی حجت بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، زمین مردم را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به حجت را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن پروردگار را هم بشناسد. خشم و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی وحی نشود، باید درپی [[رسولان]] خدا برود و چون آنان را دیدار کند، در می‌یابد که ایشان حجّت خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} حجّت بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و علی{{ع}} [[حجت الهی]] بر مردم بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۸ ح ۲.</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref>اصول کافی ج ۱ ص۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۱ تا ۵۶.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T08:37:15Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان~~]] [[~~معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.		[[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، [[حقایق]] [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] نیازمند [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.

	قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل~~]] [[~~امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ~~ص ۷~~ و اصول کافی، ج ۱ ~~ص ۱۶۹~~</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام~~]] [[~~عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت~~]] [[~~خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین~~]] [[~~مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[~~پیامبر خاتم\|~~پیامبر خدا]] {{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و ~~[[امام~~ علی~~\|علی]]~~ {{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ~~ص ۱۶۸~~ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ~~ص ۱۶۸~~ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ~~ص ۱~~ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>		قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، حجت شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که انسان "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] امام به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به جایگاه [[قلب]] برای هدایت اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۷ و اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] حجت قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] هدایتگری [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از حجت نمی‌ماند. خدا [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی حجت بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، زمین مردم را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به حجت را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن پروردگار را هم بشناسد. خشم و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی وحی نشود، باید درپی [[رسولان]] خدا برود و چون آنان را دیدار کند، در می‌یابد که ایشان حجّت خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} حجّت بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و علی{{ع}} [[حجت الهی]] بر مردم بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۶

2024-06-05T08:36:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = حجت الهی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[نیاز به حجت الهی در تاریخ اسلامی]] - [[نیاز به حجت الهی در حدیث]] - [[نیاز به حجت الهی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~نیاز به حجت الهی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~'''نیاز به حجت الهی'''~~ [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.		== مقدمه ==
			[[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.

	~~== مقدمه ==~~		قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>
	* قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیاز به حجت الهی]]~~		[[رده:حجت‌شناسی]]
	~~[[رده:نیاز به حجت الهی~~]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۸:		خط ۸:
	'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.		'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>		* قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] {{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]] {{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:20:56Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>		*قرار دادن [[حجت]] برای [[بشر]]، از [[سنت‌های الهی]] است و هرقومی [[هدایتگری]] لازم دارد {{متن قرآن\|وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>سوره رعد آیه ۷</ref> [[امام]]، [[حجت]] شناخته‌شدۀ [[پروردگار]] است و [[جعل]] [[امامت]]، [[نصب]] [[حجت‌ها]] و [[نشانه‌ها]] و [[آیات]] برای آن است که [[انسان]] "راه" را گم نکند و با [[هدایت]] [[امام]] به "مقصد" برسد. مناظرۀ [[هشام بن حکم]] با [[عمرو بن عبید]] و تمثیلی که به [[جایگاه]] [[قلب]] برای [[هدایت]] اعضا زد و افزود که خدایی که برای اعضا و جوارح، امامی قرار داده است، چگونه [[انسان‌ها]] را بدون پیشوای [[هادی]] رها می‌کند، معروف است<ref>بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۷ و اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۹</ref>. آنکه از سوی [[خدا]] [[حجت]] قرار داده می‌شود، باید از جهت [[علم]]، [[عصمت]]، [[عدالت]]، [[تقوا]]، [[آگاهی]]، [[فکر]] و [[قدرت]] [[هدایتگری]] [[برتر]] از همه باشد و اینها اوصاف و شرایطی است که در [[امام]] [[عادل]] است. [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت]] نمی‌ماند. [[خدا]] [[بندگان]] را بی‌حجّت وانمی‌گذارد. بدون [[وجود امام]]، [[حجت]] [[خدا]] بر [[مردم]] تمام نیست. اگر در روی [[زمین]] دو نفر هم باشند، یکی [[حجت]] بر دیگری است. اگر [[حجّت]] نباشد، [[زمین]] [[مردم]] را در کام خود فرو می‌برد. اینها مضمون احادیثی است که [[نیاز انسان]] به [[حجت]] را می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که بداند پروردگاری دارد، سزاوار است که موارد [[خشم]] و رضای آن [[پروردگار]] را هم بشناسد. [[خشم]] و [[رضای خدا]] هم جز با [[وحی]] یا گفتۀ [[پیامبر]] شناخته نمی‌شود. پس اگر به کسی [[وحی]] نشود، باید درپی [[رسولان]] [[خدا]] برود و چون آنان را [[دیدار]] کند، در می‌یابد که ایشان [[حجّت]] خدایند و اطاعتشان [[واجب]] است. [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]]{{صل}} [[حجّت]] بر [[مردم]] بود، پس از او نیز [[قرآن]] و [[امام علی\|علی]]{{ع}} [[حجت الهی]] بر [[مردم]] بودند...<ref>اصول کافی، ج ۱ ص ۱۶۸ ح ۲</ref> در [[کتب حدیث]]، عنوانی خاص نیاز [[بشر]] به [[حجت]] دیده می‌شود {{عربی\|باب الإضطرار إلی الحجّة}} که اهمیت این موضوع را می‌رساند<ref> اصول کافی ج ۱ ص ۱۶۸ و بحارالأنوار، ج ۲۳ ص ۱ تا ۵۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:47:03Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نیاز به حجت الهی در تاریخ اسلامی]] - [[نیاز به حجت الهی در حدیث]] - [[نیاز به حجت الهی در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نیاز به حجت الهی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[نیاز به حجت الهی در تاریخ اسلامی]] - [[نیاز به حجت الهی در حدیث]] - [[نیاز به حجت الهی در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = نیاز به حجت الهی (پرسش)

}}

'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.
'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-20T09:02:33Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:21:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:23:28Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[نیاز به حجت الهی در تاریخ اسلامی]] - [[نیاز به حجت الهی در حدیث]] - [[نیاز به حجت الهی در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نیاز به حجت الهی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[نیاز به حجت الهی در تاریخ اسلامی]] - [[نیاز به حجت الهی در حدیث]] - [[نیاز به حجت الهی در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = نیاز به حجت الهی (پرسش)
			}}

	'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.		'''نیاز به حجت الهی''' [[انسان]] برای [[رسیدن به کمال]] بشری، حقایق [[دینی]]، [[صراط مستقیم]] و عمل صحیح به [[شریعت الهی]] [[نیازمند]] [[الگو]] و معیار و راهنماست. [[انبیای الهی]] و [[پیشوایان]] [[معصوم]]، حجت‌های پروردگارند. هم [[شناخت]] آنها ضروری است، هم [[تبعیت]] از آنان<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۸۷.</ref>.