نیایش بیست و هشتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۹

2023-12-09T04:29:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است به هنگام [[پناه بردن به خدا]].		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است به هنگام [[پناه بردن به خدا]]. [[توحید]] و [[یکتاپرستی]] بزرگ‌ترین پیامی است که [[پیامبران]] برای [[بشر]] آورده‌اند تا [[انسان]] در پرتو [[ایمان]] به خدای واحد [[راه]] خود را بیابد و به سوی کمال حرکت کند. نقطه مقابل توحید [[شرک]] است. شرک یعنی چیزی یا کسی را در کنار [[خدا]] گذاشتن و به نقش مستقل او [[باور]] داشتن.
	[[توحید]] و [[یکتاپرستی]] بزرگ‌ترین پیامی است که [[پیامبران]] برای [[بشر]] آورده‌اند تا [[انسان]] در پرتو [[ایمان]] به خدای واحد [[راه]] خود را بیابد و به سوی کمال حرکت کند. نقطه مقابل توحید [[شرک]] است. شرک یعنی چیزی یا کسی را در کنار [[خدا]] گذاشتن و به نقش مستقل او [[باور]] داشتن.

	[[متکلمان اسلامی]] توحید را شامل مراتبی دانسته‌اند:		[[متکلمان اسلامی]] توحید را شامل مراتبی دانسته‌اند:
	* '''[[توحید ذات]]'''؛ یعنی خدا یگانه است: {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>.		# '''[[توحید ذات]]'''؛ یعنی خدا یگانه است: {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>.
	# '''[[توحید خالقیت]]'''؛ یعنی تمام هستی را خدا [[آفریده]] و جز او خالقی نیست. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref>.		# '''[[توحید خالقیت]]'''؛ یعنی تمام هستی را خدا [[آفریده]] و جز او خالقی نیست. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref>.
	# '''[[توحید در ربوبیت]]'''؛ یعنی [[تدبیر امور عالم]] فقط به دست خدای یگانه است و او ربّ‌العالمین<ref>{{متن قرآن\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref> است. به عبارت دیگر، او [[پروردگار]] همه چیز است: {{متن قرآن\|وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ}}<ref>«او پروردگار هر چیز است» سوره انعام، آیه ۱۶۴.</ref>.		# '''[[توحید در ربوبیت]]'''؛ یعنی [[تدبیر امور عالم]] فقط به دست خدای یگانه است و او ربّ‌العالمین<ref>{{متن قرآن\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref> است. به عبارت دیگر، او [[پروردگار]] همه چیز است: {{متن قرآن\|وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ}}<ref>«او پروردگار هر چیز است» سوره انعام، آیه ۱۶۴.</ref>.
خط ۱۱:		خط ۱۷:

	حال این خدایی که تنها [[آفریدگار]] و تنها مؤثر مستقل در [[جهان]] اوست و تنها [[فرمانروا]] و [[حکمران]] [[حقیقی]] اوست، پس تنها او شایسته پرستش است. هر موجودی غیر او مخلوق و محتاج غیر و [[ضعیف]] و وابسته است.		حال این خدایی که تنها [[آفریدگار]] و تنها مؤثر مستقل در [[جهان]] اوست و تنها [[فرمانروا]] و [[حکمران]] [[حقیقی]] اوست، پس تنها او شایسته پرستش است. هر موجودی غیر او مخلوق و محتاج غیر و [[ضعیف]] و وابسته است.
	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] درس [[توحید عملی]] به ما می‌دهد و دعایش را این‌چنین آغاز می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي‏ إِلَيْكَ‏ وَ أَقْبَلْتُ‏ بِكُلِّي‏ عَلَيْكَ‏...}}؛ «ای [[خداوند]]، من از روی [[اخلاص]]، تنها و تنها تو را برگزیده‌ام و با همه وجودم به تو روی آورده‌ام و از هر کس که خود [[نیازمند]] توست رو برتافته‌ام و به هر کس که از [[نعمت]] تواش [[بی‌نیازی]] نیست تمنایی نکرده‌ام. و بر آنم که درخواست [[نیازمندی]] از نیازمند دیگر [[سفاهت]] [[رأی]] است و [[ضلالت]] [[عقل]]». تحلیل [[امام]] از نقش دیگران این است که دیگران به خودی خود کارساز نیستند بلکه همه امور [[جهان]] تحت [[نظارت]] خداست. بر این اساس او از [[بی‌مهری]] و بی‌توجهی و [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] افراد ترسی به خود [[راه]] نمی‌دهد بلکه [[با تدبیر]] کار می‌کند و با دیگران هم [[مشورت]] می‌کند؛ اما تمام وجودش [[توکل]] بر اوست. امام جای دیگر این‌گونه با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند:
	«تویی - ای [[سرور]] و مولای من - که تنها و تنها پیشگاه توست که باید دست [[طلب]] به سوی آن دراز کرد، نه هر کس دیگر که از او چیزی می‌طلبند، تنها و تنها درگاه توست که باید از آنجا [[حاجت]] خواست، نه هر کس دیگر که از او حاجت می‌خواهند.

	پیش از آنکه دیگری را بخوانم تنها و تنها تو را می‌خوانم و تنها به تو [[امید]] می‌بندم و تنها دست [[دعا]] به آستان تو برمی‌دارم و تنها تو را ندا می‌دهم... آن [[توانایی]] که در آن [[ناتوانی]] راه نیابد، تنها و تنها صفت توست. [[قدرت]] و [[نیرومندی]] و [[علوّ]] درجت و [[رفعت]]، تنها و تنها از آن توست.		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] درس [[توحید عملی]] به ما می‌دهد و دعایش را این‌چنین آغاز می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي‏ إِلَيْكَ‏ وَ أَقْبَلْتُ‏ بِكُلِّي‏ عَلَيْكَ‏...}}؛ «ای [[خداوند]]، من از روی [[اخلاص]]، تنها و تنها تو را برگزیده‌ام و با همه وجودم به تو روی آورده‌ام و از هر کس که خود [[نیازمند]] توست رو برتافته‌ام و به هر کس که از [[نعمت]] تواش [[بی‌نیازی]] نیست تمنایی نکرده‌ام. و بر آنم که درخواست [[نیازمندی]] از نیازمند دیگر [[سفاهت]] [[رأی]] است و [[ضلالت]] [[عقل]]». تحلیل [[امام]] از نقش دیگران این است که دیگران به خودی خود کارساز نیستند بلکه همه امور [[جهان]] تحت [[نظارت]] خداست. بر این اساس او از [[بی‌مهری]] و بی‌توجهی و [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] افراد ترسی به خود [[راه]] نمی‌دهد بلکه [[با تدبیر]] کار می‌کند و با دیگران هم [[مشورت]] می‌کند؛ اما تمام وجودش [[توکل]] بر اوست. امام جای دیگر این‌گونه با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: «تویی - ای [[سرور]] و مولای من - که تنها و تنها پیشگاه توست که باید دست [[طلب]] به سوی آن دراز کرد، نه هر کس دیگر که از او چیزی می‌طلبند، تنها و تنها درگاه توست که باید از آنجا [[حاجت]] خواست، نه هر کس دیگر که از او حاجت می‌خواهند.
	هر کس جز تو، در زندگی‌اش خواستار ترحم و در کارش مغلوب است و [[مقهور]]؛ دستخوش گونه‌گونی حالات خود است و سرگشته گونه‌گونی صفات».
			پیش از آنکه دیگری را بخوانم تنها و تنها تو را می‌خوانم و تنها به تو [[امید]] می‌بندم و تنها دست [[دعا]] به آستان تو برمی‌دارم و تنها تو را ندا می‌دهم... آن [[توانایی]] که در آن [[ناتوانی]] راه نیابد، تنها و تنها صفت توست. [[قدرت]] و [[نیرومندی]] و [[علوّ]] درجت و [[رفعت]]، تنها و تنها از آن توست. هر کس جز تو، در زندگی‌اش خواستار ترحم و در کارش مغلوب است و [[مقهور]]؛ دستخوش گونه‌گونی حالات خود است و سرگشته گونه‌گونی صفات».

	[[امام سجاد]] {{ع}} این‌گونه [[توحید]] را در [[واقعه عاشورا]] از [[پدر]] بزرگوارش آموخته که برای [[انجام وظیفه]] [[الهی]] خود پا به میدان [[جهاد]] گذارد و اوج [[مأموریت]] خود را با ادای [[نماز]] [[ظهر عاشورا]] و راز و نیاز به پیشگاه [[خدای بزرگ]] به پایان برد و نهضتش برای همه [[یکتاپرستان]] [[الگو]] شد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۷۷.</ref>		[[امام سجاد]] {{ع}} این‌گونه [[توحید]] را در [[واقعه عاشورا]] از [[پدر]] بزرگوارش آموخته که برای [[انجام وظیفه]] [[الهی]] خود پا به میدان [[جهاد]] گذارد و اوج [[مأموریت]] خود را با ادای [[نماز]] [[ظهر عاشورا]] و راز و نیاز به پیشگاه [[خدای بزرگ]] به پایان برد و نهضتش برای همه [[یکتاپرستان]] [[الگو]] شد<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۷۷.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۳۲:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش بیست و هشتم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:21:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۱
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[استعاذه]]		* [[استعاذه]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	[[رده:نیایش بیست و هشتم]]		[[رده:نیایش بیست و هشتم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:26:59Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[استعاذه]]		* [[استعاذه]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:10:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۰
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{مدخل‌های وابسته}}		{{مدخل‌های وابسته}}
	* [[استعاذه]]		* [[استعاذه]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:22:02Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پایان مدخل‌های وابسته}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:42:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش بیست و هشتم]]		[[رده:نیایش بیست و هشتم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:23:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

2021-11-25T17:39:21Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{مدخل‌های وابسته}}		{{مدخل‌های وابسته}}
	* [[استعاذه]]		* [[استعاذه]]
			{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		==منابع==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== جستارهای وابسته == * +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}} * )

2021-11-25T17:35:08Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== جستارهای وابسته == * +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل‌های وابسته}}
	* [[استعاذه]]		* [[استعاذه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگام [[پناه بردن به خدا]].		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگام [[پناه بردن به خدا]].
	[[توحید]] و [[یکتاپرستی]] بزرگ‌ترین پیامی است که [[پیامبران]] برای [[بشر]] آورده‌اند تا [[انسان]] در پرتو [[ایمان]] به خدای واحد [[راه]] خود را بیابد و به سوی کمال حرکت کند. نقطه مقابل توحید [[شرک]] است. شرک یعنی چیزی یا کسی را در کنار [[خدا]] گذاشتن و به نقش مستقل او [[باور]] داشتن.		[[توحید]] و [[یکتاپرستی]] بزرگ‌ترین پیامی است که [[پیامبران]] برای [[بشر]] آورده‌اند تا [[انسان]] در پرتو [[ایمان]] به خدای واحد [[راه]] خود را بیابد و به سوی کمال حرکت کند. نقطه مقابل توحید [[شرک]] است. شرک یعنی چیزی یا کسی را در کنار [[خدا]] گذاشتن و به نقش مستقل او [[باور]] داشتن.

	[[متکلمان اسلامی]] توحید را شامل مراتبی دانسته‌اند:		[[متکلمان اسلامی]] توحید را شامل مراتبی دانسته‌اند:
	*'''[[توحید ذات]]'''؛ یعنی خدا یگانه است: {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>.		* '''[[توحید ذات]]'''؛ یعنی خدا یگانه است: {{متن قرآن\|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>.
	#'''[[توحید خالقیت]]'''؛ یعنی تمام هستی را خدا [[آفریده]] و جز او خالقی نیست. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref>.		# '''[[توحید خالقیت]]'''؛ یعنی تمام هستی را خدا [[آفریده]] و جز او خالقی نیست. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref>.
	#'''[[توحید در ربوبیت]]'''؛ یعنی [[تدبیر امور عالم]] فقط به دست خدای یگانه است و او ربّ‌العالمین<ref>{{متن قرآن\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref> است. به عبارت دیگر، او [[پروردگار]] همه چیز است: {{متن قرآن\|وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ}}<ref>«او پروردگار هر چیز است» سوره انعام، آیه ۱۶۴.</ref>.		# '''[[توحید در ربوبیت]]'''؛ یعنی [[تدبیر امور عالم]] فقط به دست خدای یگانه است و او ربّ‌العالمین<ref>{{متن قرآن\|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}} «سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref> است. به عبارت دیگر، او [[پروردگار]] همه چیز است: {{متن قرآن\|وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ}}<ref>«او پروردگار هر چیز است» سوره انعام، آیه ۱۶۴.</ref>.
	# '''توحید درحاکمیت'''؛ یعنی تنها فرمانروای [[جهان هستی]] اوست: {{متن قرآن\|وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و فرمانفرمایی آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره آل عمران، آیه ۱۸۹.</ref>.		# '''توحید درحاکمیت'''؛ یعنی تنها فرمانروای [[جهان هستی]] اوست: {{متن قرآن\|وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و فرمانفرمایی آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره آل عمران، آیه ۱۸۹.</ref>.
	#'''[[توحید در عبادت]]'''؛ یعنی تنها خدا [[شایسته]] [[پرستش]] است: {{متن قرآن\|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}}<ref>«تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم» سوره فاتحه، آیه ۵.</ref>.		# '''[[توحید در عبادت]]'''؛ یعنی تنها خدا [[شایسته]] [[پرستش]] است: {{متن قرآن\|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}}<ref>«تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم» سوره فاتحه، آیه ۵.</ref>.

	حال این خدایی که تنها [[آفریدگار]] و تنها مؤثر مستقل در [[جهان]] اوست و تنها [[فرمانروا]] و [[حکمران]] [[حقیقی]] اوست، پس تنها او شایسته پرستش است. هر موجودی غیر او مخلوق و محتاج غیر و [[ضعیف]] و وابسته است.		حال این خدایی که تنها [[آفریدگار]] و تنها مؤثر مستقل در [[جهان]] اوست و تنها [[فرمانروا]] و [[حکمران]] [[حقیقی]] اوست، پس تنها او شایسته پرستش است. هر موجودی غیر او مخلوق و محتاج غیر و [[ضعیف]] و وابسته است.
	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] درس [[توحید عملی]] به ما می‌دهد و دعایش را این‌چنین آغاز می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي‏ إِلَيْكَ‏ وَ أَقْبَلْتُ‏ بِكُلِّي‏ عَلَيْكَ‏...}}؛ «ای [[خداوند]]، من از روی [[اخلاص]]، تنها و تنها تو را برگزیده‌ام و با همه وجودم به تو روی آورده‌ام و از هر کس که خود [[نیازمند]] توست رو برتافته‌ام و به هر کس که از [[نعمت]] تواش [[بی‌نیازی]] نیست تمنایی نکرده‌ام. و بر آنم که درخواست [[نیازمندی]] از نیازمند دیگر [[سفاهت]] [[رأی]] است و [[ضلالت]] [[عقل]]». تحلیل [[امام]] از نقش دیگران این است که دیگران به خودی خود کارساز نیستند بلکه همه امور [[جهان]] تحت [[نظارت]] خداست. بر این اساس او از [[بی‌مهری]] و بی‌توجهی و [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] افراد ترسی به خود [[راه]] نمی‌دهد بلکه [[با تدبیر]] کار می‌کند و با دیگران هم [[مشورت]] می‌کند؛ اما تمام وجودش [[توکل]] بر اوست. امام جای دیگر این‌گونه با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند:		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] درس [[توحید عملی]] به ما می‌دهد و دعایش را این‌چنین آغاز می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي‏ إِلَيْكَ‏ وَ أَقْبَلْتُ‏ بِكُلِّي‏ عَلَيْكَ‏...}}؛ «ای [[خداوند]]، من از روی [[اخلاص]]، تنها و تنها تو را برگزیده‌ام و با همه وجودم به تو روی آورده‌ام و از هر کس که خود [[نیازمند]] توست رو برتافته‌ام و به هر کس که از [[نعمت]] تواش [[بی‌نیازی]] نیست تمنایی نکرده‌ام. و بر آنم که درخواست [[نیازمندی]] از نیازمند دیگر [[سفاهت]] [[رأی]] است و [[ضلالت]] [[عقل]]». تحلیل [[امام]] از نقش دیگران این است که دیگران به خودی خود کارساز نیستند بلکه همه امور [[جهان]] تحت [[نظارت]] خداست. بر این اساس او از [[بی‌مهری]] و بی‌توجهی و [[دشمنی]] و [[کینه‌توزی]] افراد ترسی به خود [[راه]] نمی‌دهد بلکه [[با تدبیر]] کار می‌کند و با دیگران هم [[مشورت]] می‌کند؛ اما تمام وجودش [[توکل]] بر اوست. امام جای دیگر این‌گونه با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند:
	«تویی - ای [[سرور]] و مولای من - که تنها و تنها پیشگاه توست که باید دست [[طلب]] به سوی آن دراز کرد، نه هر کس دیگر که از او چیزی می‌طلبند، تنها و تنها درگاه توست که باید از آنجا [[حاجت]] خواست، نه هر کس دیگر که از او حاجت می‌خواهند.		«تویی - ای [[سرور]] و مولای من - که تنها و تنها پیشگاه توست که باید دست [[طلب]] به سوی آن دراز کرد، نه هر کس دیگر که از او چیزی می‌طلبند، تنها و تنها درگاه توست که باید از آنجا [[حاجت]] خواست، نه هر کس دیگر که از او حاجت می‌خواهند.

خط ۱۹:		خط ۱۷:
	هر کس جز تو، در زندگی‌اش خواستار ترحم و در کارش مغلوب است و [[مقهور]]؛ دستخوش گونه‌گونی حالات خود است و سرگشته گونه‌گونی صفات».		هر کس جز تو، در زندگی‌اش خواستار ترحم و در کارش مغلوب است و [[مقهور]]؛ دستخوش گونه‌گونی حالات خود است و سرگشته گونه‌گونی صفات».

	[[امام سجاد]]{{ع}} این‌گونه [[توحید]] را در [[واقعه عاشورا]] از [[پدر]] بزرگوارش آموخته که برای [[انجام وظیفه]] [[الهی]] خود پا به میدان [[جهاد]] گذارد و اوج [[مأموریت]] خود را با ادای [[نماز]] [[ظهر عاشورا]] و راز و نیاز به پیشگاه [[خدای بزرگ]] به پایان برد و نهضتش برای همه [[یکتاپرستان]] [[الگو]] شد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۷۷.</ref>		[[امام سجاد]] {{ع}} این‌گونه [[توحید]] را در [[واقعه عاشورا]] از [[پدر]] بزرگوارش آموخته که برای [[انجام وظیفه]] [[الهی]] خود پا به میدان [[جهاد]] گذارد و اوج [[مأموریت]] خود را با ادای [[نماز]] [[ظهر عاشورا]] و راز و نیاز به پیشگاه [[خدای بزرگ]] به پایان برد و نهضتش برای همه [[یکتاپرستان]] [[الگو]] شد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش بیست و هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۷۷.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==