نیایش سی و ششم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T04:44:39Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۴
خط ۹:		خط ۹:
	این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید. یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید. یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.

	ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.		ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] کریم به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.

	[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان». «بار خدایا، [[درود]] بفرست بر محمد و خاندانش و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».		[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان». «بار خدایا، [[درود]] بفرست بر محمد و خاندانش و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».		«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».

	«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما [[عطا]] فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>		«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما عطا فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T04:44:16Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.		ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.

	[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان». «بار خدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».		[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان». «بار خدایا، [[درود]] بفرست بر محمد و خاندانش و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».

	«ای خداوند، اگر این [[ابر]] برانگیخته‌ای که ما را بدان عذاب کنی، یا از سر [[خشم]] و [[سخط]] فرستاده‌ای، از خشم و سخط تو به تو [[پناه]] می‌آوریم و به درگاهت [[زاری]] می‌کنیم مگر عفوت را به ما ارزانی داری. ای خداوند، خشم و سخط خویش بر سر [[مشرکان]] بگمار و آسیاب انتقامت را بر سر [[ملحدان]] به چرخش آر».		«ای خداوند، اگر این [[ابر]] برانگیخته‌ای که ما را بدان عذاب کنی، یا از سر [[خشم]] و [[سخط]] فرستاده‌ای، از خشم و سخط تو به تو پناه می‌آوریم و به درگاهت [[زاری]] می‌کنیم مگر عفوت را به ما ارزانی داری. ای خداوند، خشم و سخط خویش بر سر [[مشرکان]] بگمار و آسیاب انتقامت را بر سر [[ملحدان]] به چرخش آر».

	«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».		«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۲

2023-12-09T04:42:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید. یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.
	یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.
	ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.		ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.
	[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان».
	«بار خدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».		[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان». «بار خدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».

	«ای خداوند، اگر این [[ابر]] برانگیخته‌ای که ما را بدان عذاب کنی، یا از سر [[خشم]] و [[سخط]] فرستاده‌ای، از خشم و سخط تو به تو [[پناه]] می‌آوریم و به درگاهت [[زاری]] می‌کنیم مگر عفوت را به ما ارزانی داری. ای خداوند، خشم و سخط خویش بر سر [[مشرکان]] بگمار و آسیاب انتقامت را بر سر [[ملحدان]] به چرخش آر».		«ای خداوند، اگر این [[ابر]] برانگیخته‌ای که ما را بدان عذاب کنی، یا از سر [[خشم]] و [[سخط]] فرستاده‌ای، از خشم و سخط تو به تو [[پناه]] می‌آوریم و به درگاهت [[زاری]] می‌کنیم مگر عفوت را به ما ارزانی داری. ای خداوند، خشم و سخط خویش بر سر [[مشرکان]] بگمار و آسیاب انتقامت را بر سر [[ملحدان]] به چرخش آر».

	«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».		«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».
	«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما [[عطا]] فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>
			«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما [[عطا]] فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۸:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش سی و ششم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که [[ابر]] و برق می‌دید و یا صدای رعد را می‌شنید.
	یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.		یکی از [[بهترین]] راه‌های [[خداشناسی]] و [[خداپرستی]] توجه به نشانه‌های [[خدا]] در [[جهان هستی]] است. در [[قرآن کریم]] حدود ۷۰۰ [[آیه]] درباره نشانه‌های خدا آمده که در آنها [[خداوند]] ما را به دیدن زیبایی‌ها و شگفتی‌های هستی و [[تفکر]] درباره آنها [[دعوت]] می‌کند تا از نشان به صاحب نشان برسیم و به [[عبودیت]] او نائل آییم.
	ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.		ابرها و رعد و برق ناشی از آنها سه آیه از [[آیات الهی]] هستند که هر یک [[دنیایی]] از شگفتی با خود دارد. یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] به نام رعد نامگذاری شده است. در آیه ۱۲ این [[سوره]] می‌خوانیم: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ}}<ref>«اوست که برق را که هم بیم‌آور و هم امیدبخش است به شما می‌نمایاند و ابرهای بارور را پدید می‌آورد» سوره رعد، آیه ۱۲.</ref>. در آیه ۱۳ نیز سخن از [[تسبیح]] رعد در کنار تسبیح [[فرشتگان]] گوید: {{{متن قرآن\|وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ...}}<ref>«و تندر به سپاس او، او را پاک می‌خواند و فرشتگان نیز از بیم وی (او را پاک می‌خوانند) و آذرخش‌ها را می‌فرستد که آنها را به هر که می‌خواهد می‌رساند و آنان درباره خداوند چالش می‌ورزند و او سخت کیفر است» سوره رعد، آیه ۱۳.</ref>.
	[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]]{{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان».		[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} ابتدا به آیه بودن ابرها و رعد و برق اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد اینها را برای ما [[نعمت]] قرار دهد نه نقمت. چه بسا رعد و برقی که نویدبخش [[باران]] و [[رحمت الهی]] باشد، و چه بسا، برعکس، خبری از خرابی و ویرانی با خود به همراه داشته باشد. «بارخدایا، این دو، دو نشانه از نشانه‌های تو و دو [[کارگزار]] از [[کارگزاران]] تواند که به [[فرمانبرداری]] تو می‌شتابند؛ آن‌گاه که بخواهی [[رحمت]] سودمند خود را فرستی یا [[عقوبت]] و [[عذاب]] زیان‌بار خویش را. ای [[خداوند]]، به آن دو، [[باران]] عذاب بر ما مبار و [[جامه]] [[محنت]] و [[بلا]] بر ما مپوشان».
	«بار خدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».		«بار خدایا، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و سود و [[برکت]] این ابرها را بر ما بباران و [[آزار]] و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتار مساز و برگ [[معیشت]] ما دچار بلا مگردان».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:21:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».		«ای خداوند، باران بفرست و خشکی را از زمین‌های [[تشنه]] ما ببر؛ و به رزقی که ما را ارزانی می‌داری [[وسوسه]] و [[اضطراب]] از [[دل]] ما بزدای؛ و ما را از خود به دیگری مشغول مدار. ماده [[فضل]] و [[کرم]] خویش از ما همگان منقطع مفرمای، که [[غنی]] کسی است که توأش غنی گردانیده باشی و تندرست کسی است که توأش از بلا نگه‌داری. کس در برابر تو [[دفاع]] نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهی نیابد. بر هرکس به هرچه خواهی [[حکم]] کنی و بر هرکس به هرچه خواهی [[قضا]] رانی».
	«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما [[عطا]] فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>		«[[حمد]] باد تو را که ما را از بلا در [[امان]] داشته‌ای. [[سپاس]] تو را که نعم خود به ما [[عطا]] فرمودی. حمدی که حمد دیگر حمدگویان را واپس گذارد، حمدی که [[زمین]] و [[آسمان]] را بینبارد».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۳:		خط ۲۱:

	[[رده:نیایش سی و ششم]]		[[رده:نیایش سی و ششم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:22:38Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:42:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش سی و ششم]]		[[رده:نیایش سی و ششم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:23:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:42:59Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:44:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش سی و ششم]]		[[رده:نیایش سی و ششم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]