نیایش سی و چهارم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T04:37:58Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را عافیت عطا می‌کنی».		[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را عافیت عطا می‌کنی».

	«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند». «ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».		«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و عار بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما راه ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند». «ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».

	«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده». چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]] {{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>		«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده». چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]] {{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T04:37:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به [[رسوایی]] [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به رسوایی [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.
	[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.		[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.

	ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.		ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.
	[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را [[عافیت~~]] [[~~عطا]] می‌کنی».		[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را عافیت عطا می‌کنی».

	«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند». «ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».		«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند». «ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۳۷

2023-12-09T04:37:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به [[رسوایی]] [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به [[رسوایی]] [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.
	[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.		[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.

	ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.		ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.
	[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را [[عافیت]] [[عطا]] می‌کنی».		[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را [[عافیت]] [[عطا]] می‌کنی».
	«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند».
	«ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».

	«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».		«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند». «ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».
	چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]] {{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>
			«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده». چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]] {{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۹:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش سی و چهارم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به [[رسوایی]] [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است که هرگاه به مشکلی [[مبتلا]] می‌شد یا کسی را می‌دید که به [[رسوایی]] [[گناه]] گرفتار شده است می‌خواند.
	[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.		[[ابتلا]] و [[آزمایش]] [[سنت]] همگانی [[خداوند]] است: {{متن قرآن\|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را با چیزی از بیم و گرسنگی و کاستی دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را نوید بخش!» سوره بقره، آیه ۱۵۵.</ref>.

	ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.		ای بسا در این امتحانات ما گرفتار گناه و [[لغزش]] شویم ولی مهم این است که به خود آییم، از شکست‌ها درس بگیریم و از [[گناهان]] [[توبه]] کنیم.
	[[امام سجاد]]{{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را [[عافیت]] [[عطا]] می‌کنی».		[[امام سجاد]] {{ع}} در این [[دعا]] نحوه برخورد صحیح با این [[ابتلائات]] را به ما یاد می‌دهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ‏ بَعْدَ خُبْرِكَ...}}؛ «ای خداوند، [[حمد]] باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما [[آگاهی]] و ما را [[عافیت]] [[عطا]] می‌کنی».
	«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند».		«ای خداوند، ما همگان در پی [[عیب]] و [[عار]] بوده‌ایم و حال آنکه تو ما را بر زبان‌ها نیفکنده‌ای، مرتکب [[گناهان بزرگ]] شده‌ایم و حال آنکه تو رسوایمان نساخته‌ای. در [[نهان]] [[بدی‌ها]] کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای. ای خداوند، چنان کن که هر عیب ما که پوشیده داشته‌ای و هر گناه که نهان کرده‌ای، ما را [[اندرز]] دهنده‌ای شود که از [[اخلاق]] بد و ارتکاب خطاها بازمان دارد و به سوی توبه‌ای محوکننده گناهان براند و به آن راه که پسند توست بکشاند».
	«ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».		«ای خداوند، [[زمان]] توبه ما نزدیک گردان و به [[غفلت]] گرفتارمان مساز، که ما به تو می‌گراییم و از گناهان توبه می‌کنیم».

	«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».		«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».
	چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]]{{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>		چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]] {{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:21:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».		«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».
	چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]]{{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>		چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]]{{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۴:		خط ۲۲:

	[[رده:نیایش سی و چهارم]]		[[رده:نیایش سی و چهارم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:22:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۲
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:42:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش سی و چهارم]]		[[رده:نیایش سی و چهارم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:24:09Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:45:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش سی و چهارم]]		[[رده:نیایش سی و چهارم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]