نیایش هشتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۲

2023-12-08T15:52:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است در [[پناه بردن به خدا]] از [[ناگواری‌ها]] و خوی‌های بد و کارهای نکوهیده.		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در پناه بردن به خدا از [[ناگواری‌ها]] و خوی‌های بد و کارهای نکوهیده. [[خداوند]] [[انسان]] را گرامی داشته و [[زمین]] و [[آسمان]] را مسخر او قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ}} «آیا ندیده‌اید که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بی‌هیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش می‌ورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>، اما در کنار این [[توانایی]]، او موجودی آسیب‌پذیر است و علاوه بر خطرهای بیرونی، عوامل درونی مثل [[کارهای ناپسند]] و خوی‌های [[ناشایست]] او را [[تهدید]] می‌کند؛ خدای [[مهربان]] [[بهترین]] [[پناهگاه]] در این موارد است.
	[[خداوند]] [[انسان]] را گرامی داشته و [[زمین]] و [[آسمان]] را مسخر او قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ}} «آیا ندیده‌اید که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بی‌هیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش می‌ورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>، اما در کنار این [[توانایی]]، او موجودی آسیب‌پذیر است و علاوه بر خطرهای بیرونی، عوامل درونی مثل [[کارهای ناپسند]] و خوی‌های [[ناشایست]] او را [[تهدید]] می‌کند؛ خدای [[مهربان]] [[بهترین]] [[پناهگاه]] در این موارد است.

	مسئله پناه بردن به خدا بارها و بارها در [[قرآن]] و [[دعاها]] آمده است از جمله در دو [[سوره]] قرآن (فلق و ناس) که به معوذتین مشهور است و گفته شده که برای [[مصونیت]] از [[خطرها]] در صبحگاهان و شامگاهان خوانده شود.		مسئله پناه بردن به خدا بارها و بارها در [[قرآن]] و [[دعاها]] آمده است از جمله در دو [[سوره]] قرآن (فلق و ناس) که به معوذتین مشهور است و گفته شده که برای [[مصونیت]] از [[خطرها]] در صبحگاهان و شامگاهان خوانده شود.

	[[پناهندگی]] سه عنصر دارد:		پناهندگی سه عنصر دارد:
	# پناه‌برنده که ما [[انسان‌ها]] هستیم؛		# پناه‌برنده که ما [[انسان‌ها]] هستیم؛
	# پناه‌دهنده که خدایی است [[دانا]] و توانا که از روی مهرش به ما [[پناه]] می‌دهد و		# پناه‌دهنده که خدایی است [[دانا]] و توانا که از روی مهرش به ما [[پناه]] می‌دهد و
خط ۱۱:		خط ۱۷:

	در این دعا امام نخست از [[اخلاق]] بد فردی به [[خدا]] پناه می‌برد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ‏ مِنْ‏ هَيَجَانِ‏ الْحِرْصِ‏}}؛ "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از [[شر]] و [[شور]] [[آزمندی]] و شدت [[خشم]] و [[غلبه]] [[حسد]] و [[ناتوانی]] در [[شکیبایی]] و اندک بودن [[قناعت]] و [[بدی خلق و خوی]] و [[اصرار]] [[شهوت]] و [[چیرگی]] [[عصبیّت]]. بار خدایا، به تو [[پناه]] می‌برم از [[پیروی از هوای نفس]] و [[مخالفت با هدایت]] و فرو رفتن به [[خواب غفلت]] و [[اختیار]] تکلّف و [[برتری دادن باطل بر حق]] و [[اصرار بر گناه]] و [[خرد شمردن گناه]] و [[بزرگ شمردن طاعت]]".		در این دعا امام نخست از [[اخلاق]] بد فردی به [[خدا]] پناه می‌برد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ‏ مِنْ‏ هَيَجَانِ‏ الْحِرْصِ‏}}؛ "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از [[شر]] و [[شور]] [[آزمندی]] و شدت [[خشم]] و [[غلبه]] [[حسد]] و [[ناتوانی]] در [[شکیبایی]] و اندک بودن [[قناعت]] و [[بدی خلق و خوی]] و [[اصرار]] [[شهوت]] و [[چیرگی]] [[عصبیّت]]. بار خدایا، به تو [[پناه]] می‌برم از [[پیروی از هوای نفس]] و [[مخالفت با هدایت]] و فرو رفتن به [[خواب غفلت]] و [[اختیار]] تکلّف و [[برتری دادن باطل بر حق]] و [[اصرار بر گناه]] و [[خرد شمردن گناه]] و [[بزرگ شمردن طاعت]]".

	و در فراز بعد با نگاهی موشکافانه به بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌های [[اجتماعی]] می‌پردازد. و می‌گوید: "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از به خود بالیدن [[توانگران]] و [[خوار داشتن درویشان]] و [[بدرفتاری]] با زیردستان و [[ناسپاسی]] در [[حق]] کسی که به ما [[نیکی]] کرده است.		و در فراز بعد با نگاهی موشکافانه به بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌های [[اجتماعی]] می‌پردازد. و می‌گوید: "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از به خود بالیدن [[توانگران]] و [[خوار داشتن درویشان]] و [[بدرفتاری]] با زیردستان و [[ناسپاسی]] در [[حق]] کسی که به ما [[نیکی]] کرده است.
	بارخدایا، به تو پناه می‌برم از اینکه [[ستمگری]] را [[یاری]] کنیم، یا ستم‌دیده‌ای را [[خوار]] بداریم، یا قصد چیزی کنیم که ما را در آن حقی نباشد، یا از روی [[بی‌دانشی]] [[سخن]] در [[دانش]] گوییم.		بارخدایا، به تو پناه می‌برم از اینکه [[ستمگری]] را [[یاری]] کنیم، یا ستم‌دیده‌ای را [[خوار]] بداریم، یا قصد چیزی کنیم که ما را در آن حقی نباشد، یا از روی [[بی‌دانشی]] [[سخن]] در [[دانش]] گوییم.

	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اینکه در [[دل]] [[خیال]] [[فریب]] کسی را بپروریم و از [[کردار]] خویش دستخوش [[خودپسندی]] شویم یا به [[آرزوهای دور و دراز]] [[مبتلا]] گردیم».		«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اینکه در [[دل]] [[خیال]] [[فریب]] کسی را بپروریم و از [[کردار]] خویش دستخوش [[خودپسندی]] شویم یا به [[آرزوهای دور و دراز]] [[مبتلا]] گردیم». «بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از [[بدی باطن]] و [[حقیر شمردن گناهان]] [[خرد]] و از اینکه [[شیطان]] بر ما چیره شود یا [[روزگار]] ما را واژگون‌بخت گرداند یا [[پادشاه]] بر ما [[ستم]] ورزد». «بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اسرافکاری و هم از [[بینوایی]]». «به تو پناه می‌بریم از [[شادکامی دشمنان]] و [[نیازمند]] شدن به اقران و از [[تنگنای معیشت]] و از مردن بی‌آنکه سازِ رفتن مهیا کرده باشیم».
	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از [[بدی باطن]] و [[حقیر شمردن گناهان]] [[خرد]] و از اینکه [[شیطان]] بر ما چیره شود یا [[روزگار]] ما را واژگون‌بخت گرداند یا [[پادشاه]] بر ما [[ستم]] ورزد».
	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اسرافکاری و هم از [[بینوایی]]».
	«به تو پناه می‌بریم از [[شادکامی دشمنان]] و [[نیازمند]] شدن به اقران و از [[تنگنای معیشت]] و از مردن بی‌آنکه سازِ رفتن مهیا کرده باشیم».

	و در پایان بزرگ‌ترین [[خطرها]] را یاد می‌کند و با [[صلوات بر پیامبر]] {{صل}}، [[رحمت خدا]] را برای خود و همه مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] [[طلب]] می‌کند:		و در پایان بزرگ‌ترین [[خطرها]] را یاد می‌کند و با [[صلوات بر پیامبر]] {{صل}}، [[رحمت خدا]] را برای خود و همه مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] [[طلب]] می‌کند: «بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]». «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>
	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».
	«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۱:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش هشتم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[پناه بردن به خدا]] از [[ناگواری‌ها]] و خوی‌های بد و کارهای نکوهیده.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[پناه بردن به خدا]] از [[ناگواری‌ها]] و خوی‌های بد و کارهای نکوهیده.
	[[خداوند]] [[انسان]] را گرامی داشته و [[زمین]] و [[آسمان]] را مسخر او قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ}} «آیا ندیده‌اید که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بی‌هیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش می‌ورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>، اما در کنار این [[توانایی]]، او موجودی آسیب‌پذیر است و علاوه بر خطرهای بیرونی، عوامل درونی مثل [[کارهای ناپسند]] و خوی‌های [[ناشایست]] او را [[تهدید]] می‌کند؛ خدای [[مهربان]] [[بهترین]] [[پناهگاه]] در این موارد است.		[[خداوند]] [[انسان]] را گرامی داشته و [[زمین]] و [[آسمان]] را مسخر او قرار داده است<ref>{{متن قرآن\|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ}} «آیا ندیده‌اید که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بی‌هیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش می‌ورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>، اما در کنار این [[توانایی]]، او موجودی آسیب‌پذیر است و علاوه بر خطرهای بیرونی، عوامل درونی مثل [[کارهای ناپسند]] و خوی‌های [[ناشایست]] او را [[تهدید]] می‌کند؛ خدای [[مهربان]] [[بهترین]] [[پناهگاه]] در این موارد است.
خط ۸:		خط ۶:

	[[پناهندگی]] سه عنصر دارد:		[[پناهندگی]] سه عنصر دارد:
	#پناه‌برنده که ما [[انسان‌ها]] هستیم؛		# پناه‌برنده که ما [[انسان‌ها]] هستیم؛
	#پناه‌دهنده که خدایی است [[دانا]] و توانا که از روی مهرش به ما [[پناه]] می‌دهد و		# پناه‌دهنده که خدایی است [[دانا]] و توانا که از روی مهرش به ما [[پناه]] می‌دهد و
	#خطر. [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] ما را با [[چهل]] و چند خطر آشنا می‌کند؛ خطرهایی که از درون ما را تهدید می‌کنند و ما باید با [[شناخت]] آنها به خدای خود پناه ببریم.		# خطر. [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] ما را با [[چهل]] و چند خطر آشنا می‌کند؛ خطرهایی که از درون ما را تهدید می‌کنند و ما باید با [[شناخت]] آنها به خدای خود پناه ببریم.

	در این دعا امام نخست از [[اخلاق]] بد فردی به [[خدا]] پناه می‌برد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ‏ مِنْ‏ هَيَجَانِ‏ الْحِرْصِ‏}}؛ "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از [[شر]] و [[شور]] [[آزمندی]] و شدت [[خشم]] و [[غلبه]] [[حسد]] و [[ناتوانی]] در [[شکیبایی]] و اندک بودن [[قناعت]] و [[بدی خلق و خوی]] و [[اصرار]] [[شهوت]] و [[چیرگی]] [[عصبیّت]]. بار خدایا، به تو [[پناه]] می‌برم از [[پیروی از هوای نفس]] و [[مخالفت با هدایت]] و فرو رفتن به [[خواب غفلت]] و [[اختیار]] تکلّف و [[برتری دادن باطل بر حق]] و [[اصرار بر گناه]] و [[خرد شمردن گناه]] و [[بزرگ شمردن طاعت]]".		در این دعا امام نخست از [[اخلاق]] بد فردی به [[خدا]] پناه می‌برد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ‏ مِنْ‏ هَيَجَانِ‏ الْحِرْصِ‏}}؛ "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از [[شر]] و [[شور]] [[آزمندی]] و شدت [[خشم]] و [[غلبه]] [[حسد]] و [[ناتوانی]] در [[شکیبایی]] و اندک بودن [[قناعت]] و [[بدی خلق و خوی]] و [[اصرار]] [[شهوت]] و [[چیرگی]] [[عصبیّت]]. بار خدایا، به تو [[پناه]] می‌برم از [[پیروی از هوای نفس]] و [[مخالفت با هدایت]] و فرو رفتن به [[خواب غفلت]] و [[اختیار]] تکلّف و [[برتری دادن باطل بر حق]] و [[اصرار بر گناه]] و [[خرد شمردن گناه]] و [[بزرگ شمردن طاعت]]".
خط ۲۱:		خط ۱۹:
	«به تو پناه می‌بریم از [[شادکامی دشمنان]] و [[نیازمند]] شدن به اقران و از [[تنگنای معیشت]] و از مردن بی‌آنکه سازِ رفتن مهیا کرده باشیم».		«به تو پناه می‌بریم از [[شادکامی دشمنان]] و [[نیازمند]] شدن به اقران و از [[تنگنای معیشت]] و از مردن بی‌آنکه سازِ رفتن مهیا کرده باشیم».

	و در پایان بزرگ‌ترین [[خطرها]] را یاد می‌کند و با [[صلوات بر پیامبر]]{{صل}}، [[رحمت خدا]] را برای خود و همه مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] [[طلب]] می‌کند:		و در پایان بزرگ‌ترین [[خطرها]] را یاد می‌کند و با [[صلوات بر پیامبر]] {{صل}}، [[رحمت خدا]] را برای خود و همه مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] [[طلب]] می‌کند:
	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».		«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».
	«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>		«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:00Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».		«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».
	«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>		«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۶:		خط ۳۴:

	[[رده:نیایش هشتم]]		[[رده:نیایش هشتم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:42:55Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش هشتم]]		[[رده:نیایش هشتم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:24:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:13Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:47:09Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش هشتم]]		[[رده:نیایش هشتم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:08:47Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{امامت}}		{{امامت}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== این نیایش آن حضرت است در پناه بردن ب...» ایجاد کرد

2020-12-07T07:10:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== این نیایش آن حضرت است در پناه بردن ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{ویرایش غیرنهایی}}
{{امامت}}

==مقدمه==
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[پناه بردن به خدا]] از [[ناگواری‌ها]] و خوی‌های بد و کارهای نکوهیده.
[[خداوند]] [[انسان]] را گرامی داشته و [[زمین]] و [[آسمان]] را مسخر او قرار داده است<ref>{{متن قرآن|أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ}} «آیا ندیده‌اید که خداوند آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و پنهان خود را بر شما تمام کرد؟ و برخی از مردم بی‌هیچ دانش و رهنمود و کتاب روشنی درباره خدا چالش می‌ورزند» سوره لقمان، آیه ۲۰.</ref>، اما در کنار این [[توانایی]]، او موجودی آسیب‌پذیر است و علاوه بر خطرهای بیرونی، عوامل درونی مثل [[کارهای ناپسند]] و خوی‌های [[ناشایست]] او را [[تهدید]] می‌کند؛ خدای [[مهربان]] [[بهترین]] [[پناهگاه]] در این موارد است.

مسئله پناه بردن به خدا بارها و بارها در [[قرآن]] و [[دعاها]] آمده است از جمله در دو [[سوره]] قرآن (فلق و ناس) که به معوذتین مشهور است و گفته شده که برای [[مصونیت]] از [[خطرها]] در صبحگاهان و شامگاهان خوانده شود.

[[پناهندگی]] سه عنصر دارد:
#پناه‌برنده که ما [[انسان‌ها]] هستیم؛
#پناه‌دهنده که خدایی است [[دانا]] و توانا که از روی مهرش به ما [[پناه]] می‌دهد و
#خطر. [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] ما را با [[چهل]] و چند خطر آشنا می‌کند؛ خطرهایی که از درون ما را تهدید می‌کنند و ما باید با [[شناخت]] آنها به خدای خود پناه ببریم.

در این دعا امام نخست از [[اخلاق]] بد فردی به [[خدا]] پناه می‌برد: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ‏ مِنْ‏ هَيَجَانِ‏ الْحِرْصِ‏}}؛ "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از [[شر]] و [[شور]] [[آزمندی]] و شدت [[خشم]] و [[غلبه]] [[حسد]] و [[ناتوانی]] در [[شکیبایی]] و اندک بودن [[قناعت]] و [[بدی خلق و خوی]] و [[اصرار]] [[شهوت]] و [[چیرگی]] [[عصبیّت]]. بار خدایا، به تو [[پناه]] می‌برم از [[پیروی از هوای نفس]] و [[مخالفت با هدایت]] و فرو رفتن به [[خواب غفلت]] و [[اختیار]] تکلّف و [[برتری دادن باطل بر حق]] و [[اصرار بر گناه]] و [[خرد شمردن گناه]] و [[بزرگ شمردن طاعت]]".
و در فراز بعد با نگاهی موشکافانه به بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌های [[اجتماعی]] می‌پردازد. و می‌گوید: "بار خدایا، به تو پناه می‌برم از به خود بالیدن [[توانگران]] و [[خوار داشتن درویشان]] و [[بدرفتاری]] با زیردستان و [[ناسپاسی]] در [[حق]] کسی که به ما [[نیکی]] کرده است.
بارخدایا، به تو پناه می‌برم از اینکه [[ستمگری]] را [[یاری]] کنیم، یا ستم‌دیده‌ای را [[خوار]] بداریم، یا قصد چیزی کنیم که ما را در آن حقی نباشد، یا از روی [[بی‌دانشی]] [[سخن]] در [[دانش]] گوییم.

«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اینکه در [[دل]] [[خیال]] [[فریب]] کسی را بپروریم و از [[کردار]] خویش دستخوش [[خودپسندی]] شویم یا به [[آرزوهای دور و دراز]] [[مبتلا]] گردیم».
«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از [[بدی باطن]] و [[حقیر شمردن گناهان]] [[خرد]] و از اینکه [[شیطان]] بر ما چیره شود یا [[روزگار]] ما را واژگون‌بخت گرداند یا [[پادشاه]] بر ما [[ستم]] ورزد».
«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از اسرافکاری و هم از [[بینوایی]]».
«به تو پناه می‌بریم از [[شادکامی دشمنان]] و [[نیازمند]] شدن به اقران و از [[تنگنای معیشت]] و از مردن بی‌آنکه سازِ رفتن مهیا کرده باشیم».

و در پایان بزرگ‌ترین [[خطرها]] را یاد می‌کند و با [[صلوات بر پیامبر]]{{صل}}، [[رحمت خدا]] را برای خود و همه مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] [[طلب]] می‌کند:
«بارخدایا، به تو پناه می‌بریم از بزرگ‌ترین [[حسرت]] و گران‌ترین [[مصیبت]] و بدترین شوربختی‌ها و بد سرانجامی و محروم‌شدن از [[ثواب]] [[آخرت]] و گرفتار شدن به [[عقاب]] [[روز رستاخیز]]».
«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به [[رحمت]] خویش مرا و همه مردان و زنان [[مؤمن]] را از آن‌چه گفته شد پناه ده، یا ارحم الراحمین».<ref>تفسیر نمونه، ج۲۷؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۷.</ref>

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «نیایش هشتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

==پانویس==
{{پانویس2}}

[[رده:نیایش هشتم]]
[[رده:مدخل]]