نیایش هفتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۱

2023-12-08T15:51:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: ما [[انسان]] را در [[رنج]] و [[سختی]] آفریدیم: {{متن قرآن\|لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ}}<ref>«بی‌گمان انسان را در رنج آفریده‌ایم» سوره بلد، آیه ۴.</ref>. [[رنج‌ها]] مقدمه رسیدن به گنج و [[سختی‌ها]] [[عامل رشد]] و تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که [[پیامبران]] با بیشترین رنج و سختی روبه رو بوده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>.کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من [[آزار]] ندید". و در [[حدیثی]]، [[امام علی]] {{ع}} از قول [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد [[دوزخ]] را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>.		این [[نیایش]] در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: ما [[انسان]] را در [[رنج]] و [[سختی]] آفریدیم: {{متن قرآن\|لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ}}<ref>«بی‌گمان انسان را در رنج آفریده‌ایم» سوره بلد، آیه ۴.</ref>. [[رنج‌ها]] مقدمه رسیدن به گنج و [[سختی‌ها]] [[عامل رشد]] و تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که [[پیامبران]] با بیشترین رنج و سختی روبه رو بوده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>.کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من [[آزار]] ندید". و در [[حدیثی]]، [[امام علی]] {{ع}} از قول [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد [[دوزخ]] را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>.
خط ۱۰:		خط ۱۷:
	سپس با [[صلوات بر پیامبر]] [[تقاضای کمک]] می‌کند: «پس [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]]. ای پروردگار من، به [[فضل]] خویش در [[آسایش]] بر من بگشای و به قدرت خویش سطوت [[اندوه]] را بر من بشکن و در آنچه [[زبان]] [[شکایت]] گشوده‌ام به [[رحمت]] نظر کن و مرا حلاولت [[استجابت]] در هر چه خواسته‌ام بچشان و از نزد خویش رحمتی و گشایشی خوش‌گوار بر من ارزانی دار و [[راه]] [[رهایی]] در پیش پای من بگشای».		سپس با [[صلوات بر پیامبر]] [[تقاضای کمک]] می‌کند: «پس [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]]. ای پروردگار من، به [[فضل]] خویش در [[آسایش]] بر من بگشای و به قدرت خویش سطوت [[اندوه]] را بر من بشکن و در آنچه [[زبان]] [[شکایت]] گشوده‌ام به [[رحمت]] نظر کن و مرا حلاولت [[استجابت]] در هر چه خواسته‌ام بچشان و از نزد خویش رحمتی و گشایشی خوش‌گوار بر من ارزانی دار و [[راه]] [[رهایی]] در پیش پای من بگشای».
	در پایان به [[ناتوانی]] خود در پیشامدها اشاره کرده و عرض می‌کند: «چنان مکن که، به سبب اندوه از انجام دادن [[فرایض]] و [[مستحبات]] تو باز مانم... تنها تویی که توانی آن اندوه را از میان برداری و آن [[بلا]] را که بدان گرفتار آمده‌ام دفع کنی».		در پایان به [[ناتوانی]] خود در پیشامدها اشاره کرده و عرض می‌کند: «چنان مکن که، به سبب اندوه از انجام دادن [[فرایض]] و [[مستحبات]] تو باز مانم... تنها تویی که توانی آن اندوه را از میان برداری و آن [[بلا]] را که بدان گرفتار آمده‌ام دفع کنی».
	[[خواندن]] این [[دعا]] در [[مصیبت‌ها]] و حوادث تلخ [[دل انسان]] را آرام کرده، [[قوت]] می‌بخشد و برای ادامه یک [[زندگی]] خوب همراه با [[امیدواری]] آماده می‌کند.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ نهج البلاغه، ترجمه سیدجعفر شهیدی، انتشارات علمی و فرهنگی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۵.</ref>		[[خواندن]] این [[دعا]] در [[مصیبت‌ها]] و حوادث تلخ [[دل انسان]] را آرام کرده، [[قوت]] می‌بخشد و برای ادامه یک [[زندگی]] خوب همراه با [[امیدواری]] آماده می‌کند<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ نهج البلاغه، ترجمه سیدجعفر شهیدی، انتشارات علمی و فرهنگی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۰:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش هفتم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:00:55Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~امامت~~}}		== مقدمه ==
			این [[نیایش]] در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: ما [[انسان]] را در [[رنج]] و [[سختی]] آفریدیم: {{متن قرآن\|لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ}}<ref>«بی‌گمان انسان را در رنج آفریده‌ایم» سوره بلد، آیه ۴.</ref>. [[رنج‌ها]] مقدمه رسیدن به گنج و [[سختی‌ها]] [[عامل رشد]] و تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که [[پیامبران]] با بیشترین رنج و سختی روبه رو بوده‌اند. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>.کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من [[آزار]] ندید". و در [[حدیثی]]، [[امام علی]] {{ع}} از قول [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد [[دوزخ]] را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>.

	~~==مقدمه==~~		از دیدگاه [[قرآن]] [[مصائب]] و حوادث و [[پیشامدهای ناگوار]] دوگونه‌اند؛ برخی نتیجه [[اعمال]] خود ما هستند: {{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ}}<ref>«و هر گزندی به شما برسد از کردار خود شماست» سوره شوری، آیه ۳۰.</ref>. و برخی دیگر تقدیرات [[خدای حکیم]] است: {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا}}<ref>«هیچ گزندی در زمین و به جان‌هایتان نمی‌رسد مگر پیش از آنکه آن را پدید آوریم، در کتابی (آمده) است» سوره حدید، آیه ۲۲.</ref>. [[راه]] برون‌رفت ما از مصائب نوع اول [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[توبه]] است. ما می‌توانیم با توبه و جبران گذشته‌ها [[رحمت خدا]] را برگردانیم. در مورد تقدیرات [[الهی]] نیز باید [[تسلیم]] باشیم و به [[وظیفه]] خود عمل کنیم، آن‌گونه که [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} تسلیم بود و آن‌گونه که [[امام حسین]] {{ع}} قهرمانانه به میدان [[بلا]] قدم گذاشت.
	~~این~~ [[~~نیایش~~]] ~~در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است.~~ [[~~قرآن کریم~~]] ~~می‌فرماید: ما~~ [[~~انسان~~]] ~~را در~~ [[~~رنج~~]] و [[~~سختی~~]] ~~آفریدیم~~: {{متن قرآن\|~~لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ~~ فِي ~~كَبَدٍ~~}}<ref>~~«بی‌گمان انسان~~ را در ~~رنج آفریده‌ایم»~~ سوره ~~بلد،~~ آیه ۴.</ref>. [[~~رنج‌ها~~]] ~~مقدمه رسیدن به گنج و~~ [[~~سختی‌ها~~]] [[~~عامل رشد~~]] و ~~تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که~~ [[~~پیامبران~~]] با ~~بیشترین رنج~~ و ~~سختی روبه رو بوده‌اند.~~ [[~~رسول~~ خدا]]~~{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>~~.~~کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من~~ [[~~آزار~~]] ~~ندید".~~ و در [[~~حدیثی~~]]، [[~~امام علی~~]]{{ع}} ~~از قول~~ [[~~پیامبر~~]]{{صل}} ~~فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد~~ [[~~دوزخ~~]] ~~را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>~~.

	از دیدگاه [[قرآن]] [[مصائب]] و حوادث و [[پیشامدهای ناگوار]] دوگونه‌اند؛ برخی نتیجه [[اعمال]] خود ما هستند: {{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ}}<ref>«و هر گزندی به شما برسد از کردار خود شماست» سوره شوری، آیه ۳۰.</ref>. و برخی دیگر تقدیرات [[خدای حکیم]] است: {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا}}<ref>«هیچ گزندی در زمین و به جان‌هایتان نمی‌رسد مگر پیش از آنکه آن را پدید آوریم، در کتابی (آمده) است» سوره حدید، آیه ۲۲.</ref>. [[راه]] برون‌رفت ما از مصائب نوع اول [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[توبه]] است. ما می‌توانیم با توبه و جبران گذشته‌ها [[رحمت خدا]] را برگردانیم. در مورد تقدیرات [[الهی]] نیز باید [[تسلیم]] باشیم و به [[وظیفه]] خود عمل کنیم، آن‌گونه که [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} تسلیم بود و آن‌گونه که [[امام حسین]]{{ع}} قهرمانانه به میدان [[بلا]] قدم گذاشت.		[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} به هنگام حوادث و پیشامدها خدای خود را این‌گونه می‌ستاید:

	[[امام]] [[عارفان]] [[حضرت سجاد]]{{ع}} به هنگام حوادث و پیشامدها خدای خود را این‌گونه می‌ستاید:
	{{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ تُحَلُّ بِهِ‏ عُقَدُ الْمَكَارِهِ‏، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ...}}؛ «ای خداوندی که گره کارهای فرو بسته به تو گشوده می‌شود و سختی‌ها به تو آسان می‌گردد؛ ای خداوندی که از تو خواهند [[رهایی]] از تنگناها را و یافتن [[آسودگی]] را به [[قدرت]] تو [[دشواری]] خوارمایه گردد و به [[لطف]] تو اسباب [[کارها]] ساخته آید. [[قضا]] به قدرت تو جاری است... تویی آنکه در مهمات بخوانند و در [[سختی‌ها]] به او [[پناه]] جویند. هیچ بلایی از سر ما نرود جز آنکه تواش برانی و هیچ اندوهی از [[دل]] ما رخت نبندد مگر آنکه تواش از میان برداری».		{{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ تُحَلُّ بِهِ‏ عُقَدُ الْمَكَارِهِ‏، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ...}}؛ «ای خداوندی که گره کارهای فرو بسته به تو گشوده می‌شود و سختی‌ها به تو آسان می‌گردد؛ ای خداوندی که از تو خواهند [[رهایی]] از تنگناها را و یافتن [[آسودگی]] را به [[قدرت]] تو [[دشواری]] خوارمایه گردد و به [[لطف]] تو اسباب [[کارها]] ساخته آید. [[قضا]] به قدرت تو جاری است... تویی آنکه در مهمات بخوانند و در [[سختی‌ها]] به او [[پناه]] جویند. هیچ بلایی از سر ما نرود جز آنکه تواش برانی و هیچ اندوهی از [[دل]] ما رخت نبندد مگر آنکه تواش از میان برداری».
	آنگاه عقده‌گشایی کرده مشکل خود را بیان می‌کند: «ای [[پروردگار]] من، بر من محنتی رسیده که بار گرانش مرا از پای درآورده است و به رنجی در افتاده‌ام که بر خود هموار نتوانم کرد. تو خود به قدرت خویش آن [[محنت]] و [[رنج]] بر من وارد آورده‌ای و به‌سوی من روانه داشته‌ای».		آنگاه عقده‌گشایی کرده مشکل خود را بیان می‌کند: «ای [[پروردگار]] من، بر من محنتی رسیده که بار گرانش مرا از پای درآورده است و به رنجی در افتاده‌ام که بر خود هموار نتوانم کرد. تو خود به قدرت خویش آن [[محنت]] و [[رنج]] بر من وارد آورده‌ای و به‌سوی من روانه داشته‌ای».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در پایان به [[ناتوانی]] خود در پیشامدها اشاره کرده و عرض می‌کند: «چنان مکن که، به سبب اندوه از انجام دادن [[فرایض]] و [[مستحبات]] تو باز مانم... تنها تویی که توانی آن اندوه را از میان برداری و آن [[بلا]] را که بدان گرفتار آمده‌ام دفع کنی».		در پایان به [[ناتوانی]] خود در پیشامدها اشاره کرده و عرض می‌کند: «چنان مکن که، به سبب اندوه از انجام دادن [[فرایض]] و [[مستحبات]] تو باز مانم... تنها تویی که توانی آن اندوه را از میان برداری و آن [[بلا]] را که بدان گرفتار آمده‌ام دفع کنی».
	[[خواندن]] این [[دعا]] در [[مصیبت‌ها]] و حوادث تلخ [[دل انسان]] را آرام کرده، [[قوت]] می‌بخشد و برای ادامه یک [[زندگی]] خوب همراه با [[امیدواری]] آماده می‌کند.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ نهج البلاغه، ترجمه سیدجعفر شهیدی، انتشارات علمی و فرهنگی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۵.</ref>		[[خواندن]] این [[دعا]] در [[مصیبت‌ها]] و حوادث تلخ [[دل انسان]] را آرام کرده، [[قوت]] می‌بخشد و برای ادامه یک [[زندگی]] خوب همراه با [[امیدواری]] آماده می‌کند.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ نهج البلاغه، ترجمه سیدجعفر شهیدی، انتشارات علمی و فرهنگی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۵.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۵:		خط ۲۳:

	[[رده:نیایش هفتم]]		[[رده:نیایش هفتم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:42:56Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش هفتم]]		[[رده:نیایش هفتم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:24:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش هفتم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:14Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Wasity: جایگزینی متن - 'روبه' به 'روبه'

2021-08-22T10:25:24Z

جایگزینی متن - 'روبه' به 'روبه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۵
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	این [[نیایش]] در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: ما [[انسان]] را در [[رنج]] و [[سختی]] آفریدیم: {{متن قرآن\|لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ}}<ref>«بی‌گمان انسان را در رنج آفریده‌ایم» سوره بلد، آیه ۴.</ref>. [[رنج‌ها]] مقدمه رسیدن به گنج و [[سختی‌ها]] [[عامل رشد]] و تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که [[پیامبران]] با بیشترین رنج و سختی [[روبه]] رو بوده‌اند. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>.کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من [[آزار]] ندید". و در [[حدیثی]]، [[امام علی]]{{ع}} از قول [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد [[دوزخ]] را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>.		این [[نیایش]] در مواجهه با حادثه‌ای غم‌انگیز یا پیشامدی ناگوار است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: ما [[انسان]] را در [[رنج]] و [[سختی]] آفریدیم: {{متن قرآن\|لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ}}<ref>«بی‌گمان انسان را در رنج آفریده‌ایم» سوره بلد، آیه ۴.</ref>. [[رنج‌ها]] مقدمه رسیدن به گنج و [[سختی‌ها]] [[عامل رشد]] و تعالی انسان هستند؛ از این‌روست که [[پیامبران]] با بیشترین رنج و سختی روبه رو بوده‌اند. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ‏ مِثْلَ‏ مَا أُوذِيتُ‏}}<ref>.کشف الغمه، ج۲، ص۵۳۷.</ref>؛ "هیچ پیمبری همچون من [[آزار]] ندید". و در [[حدیثی]]، [[امام علی]]{{ع}} از قول [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "گرداگرد [[بهشت]] را [[دشواری‌ها]] فرا گرفته است و گرداگرد [[دوزخ]] را [[هوس]] [[دنیا]]"<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>.

	از دیدگاه [[قرآن]] [[مصائب]] و حوادث و [[پیشامدهای ناگوار]] دوگونه‌اند؛ برخی نتیجه [[اعمال]] خود ما هستند: {{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ}}<ref>«و هر گزندی به شما برسد از کردار خود شماست» سوره شوری، آیه ۳۰.</ref>. و برخی دیگر تقدیرات [[خدای حکیم]] است: {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا}}<ref>«هیچ گزندی در زمین و به جان‌هایتان نمی‌رسد مگر پیش از آنکه آن را پدید آوریم، در کتابی (آمده) است» سوره حدید، آیه ۲۲.</ref>. [[راه]] برون‌رفت ما از مصائب نوع اول [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[توبه]] است. ما می‌توانیم با توبه و جبران گذشته‌ها [[رحمت خدا]] را برگردانیم. در مورد تقدیرات [[الهی]] نیز باید [[تسلیم]] باشیم و به [[وظیفه]] خود عمل کنیم، آن‌گونه که [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} تسلیم بود و آن‌گونه که [[امام حسین]]{{ع}} قهرمانانه به میدان [[بلا]] قدم گذاشت.		از دیدگاه [[قرآن]] [[مصائب]] و حوادث و [[پیشامدهای ناگوار]] دوگونه‌اند؛ برخی نتیجه [[اعمال]] خود ما هستند: {{متن قرآن\|وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ}}<ref>«و هر گزندی به شما برسد از کردار خود شماست» سوره شوری، آیه ۳۰.</ref>. و برخی دیگر تقدیرات [[خدای حکیم]] است: {{متن قرآن\|مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا}}<ref>«هیچ گزندی در زمین و به جان‌هایتان نمی‌رسد مگر پیش از آنکه آن را پدید آوریم، در کتابی (آمده) است» سوره حدید، آیه ۲۲.</ref>. [[راه]] برون‌رفت ما از مصائب نوع اول [[ایمان]]، [[عمل صالح]] و [[توبه]] است. ما می‌توانیم با توبه و جبران گذشته‌ها [[رحمت خدا]] را برگردانیم. در مورد تقدیرات [[الهی]] نیز باید [[تسلیم]] باشیم و به [[وظیفه]] خود عمل کنیم، آن‌گونه که [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} تسلیم بود و آن‌گونه که [[امام حسین]]{{ع}} قهرمانانه به میدان [[بلا]] قدم گذاشت.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:47:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش هفتم]]		[[رده:نیایش هفتم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:08:57Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{امامت}}		{{امامت}}