نیایش پنجاهم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T05:13:08Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.		بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.

	بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری: کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟ ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد.		بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری: کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟ ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد. بر من رحم آور ای مهربان‌ترین مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".

	بر من رحم آور ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".

	در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از محبت خدا جز در مکتب اهل‌بیت در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>		در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از محبت خدا جز در مکتب اهل‌بیت در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T05:12:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۹:		خط ۹:
	[[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]]. یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از مقام پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.		[[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]]. یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از مقام پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در مقام خوف و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی. ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در مقام خوف و خشیت از خدا این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی. ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.

	بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.		بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	بر من رحم آور ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".		بر من رحم آور ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".

	در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از [[محبت خدا]] جز در [[مکتب اهل‌بیت]] در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>		در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از محبت خدا جز در مکتب اهل‌بیت در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۲

2023-12-09T05:12:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].		[[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]]. یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از مقام پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.
	یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از [[مقام]] پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.

	ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در مقام خوف و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی. ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.

	بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.		بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.

	بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری:		بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری: کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟ ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد.
	کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟
	ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد.

	بر من رحم آور ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".		بر من رحم آور ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان. از [[گناه]] من درگذر ای صاحب جلالت و اکرام. [[توبه]] من بپذیر که تو توبه‌پذیر و [[مهربانی]]".
خط ۲۵:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش پنجاهم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-13T05:24:02Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].		[[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].
	یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از [[مقام]] پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به [[وصف]] چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.		یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از [[مقام]] پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به وصف چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	[[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].		[[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].
	یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از [[مقام]] پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به [[وصف]] چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.		یکی از عوامل کنترل‌کننده [[گناه]] [[خوف از خدا]] و [[ترس]] از عواقب گناه است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «کسی‌که بداند [[خدا]] او را می‌بیند و گفتار او را می‌شنود و به [[کار نیک]] و بد او [[آگاه]] است، همین دانستن او را از کارهای [[زشت]] بازمی‌دارد و جنین فردی کسی است که از [[مقام]] پروردگارش ترسیده و نفس خود را از [[هوس]] گناه باز داشته است»<ref>کافی، ج۲، ص۷۰.</ref>. این [[حدیث]] ناظر به [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى}}<ref>«و اما آنکه از ایستادن در پیشگاه پروردگارش پروا کرده و روان خود را از خواهش (ناروا) بازداشته باشد؛» سوره نازعات، آیه ۴۰.</ref> است که به [[وصف]] چنین افرادی پرداخته و [[منزل]] و مأوای آنان را [[بهشت]] دانسته است.

	[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.

	ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.		ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از [[محبت خدا]] جز در [[مکتب اهل‌بیت]] در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>		در این [[مناجات]] [[زیبا]] دو نکته خیلی چشمگیر است؛ نخست آنکه [[عذاب الهی]] با آن شدت و غلظتی که دارد عین عدل است و خداوند به هیچ‌کسی [[ظلم]] نمی‌کند. و دیگر آنکه در پایان مناجات، [[امام]] ما را درس [[محبت]] و [[عشق]] می‌دهد؛ [[بنده]] [[محب]] حتی اگر در [[آتش]] [[عذاب]] [[محبوب]] قرار گیرد، چیزی از [[محبت]] وی کم نمی‌شود. براستی چنین مرتبه‌ای از [[محبت خدا]] جز در [[مکتب اهل‌بیت]] در کجا یافت می‌شود؟<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۳.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۰:		خط ۲۸:

	[[رده:نیایش پنجاهم]]		[[رده:نیایش پنجاهم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

2022-01-12T06:30:02Z

جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.		بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.

	بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] [[رحم]] آوری:		بارخدایا، تو را [[سوگند]] می‌دهم به نام‌های نهانی‌ات؛ نام‌هایی که جز تو کس آنها را نداند، و به [[شکوه]] و جلالت که در پس پرده‌های [[عزت]] پوشیده شده، که بر این [[جان]] بی‌تاب و این مشت استخوان [[ناتوان]] رحم آوری:
	کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟		کسی که [[طاقت]] تاب آفتابت را ندارد پس چسان طاقت تاب [[آتش]] دوزخت را داشته باشد؟ کسی که [[تحمل]] بانگ رعد تواش نیست، چگونه تحمل بانگ [[قهر]] تواش باشد؟
	ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد.		ای [[خداوند]]، بر من رحم کن، که من مردی حقیرم و کم ارج. [[عذاب]] کردن من به [[قدر]] ذره‌ای هم به [[عظمت]] پادشاهی‌ات نخواهد افزود و اگر می‌دانستم که عذاب من به عظمت پادشاهی‌ات خواهد افزود، از تو می‌خواستم که مرا به تحمل آن [[شکیبایی]] دهی و خود خواهان آن زیادت می‌بودم. ولی نه ای خداوند، قدرتت بیشتر و [[پادشاهی]] تو گسترده‌تر از آن است که [[فرمانبرداری]] [[فرمانبرداران]] بر آن بیفزاید یا [[نافرمانی]] [[نافرمانان]] از آن بکاهد.

Wasity: جایگزینی متن - 'رازی' به 'رازی'

2022-01-03T09:57:16Z

جایگزینی متن - 'رازی' به 'رازی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۷:		خط ۷:
	[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.		[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در [[مقام خوف]] و [[خشیت از خدا]] این‌گونه [[دعا]] می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنِي‏ صَغِيراً...}}؛ "ای [[خداوند]]، مرا درست اندام و کامل آفریدی و در خردی بپروردی و به کفایت روزی‌ام دادی.

	ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ [[رازی]] بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.		ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن\|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.

	بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.		بارخدایا، اگر بگریزم، مرا [[طلب]] کنی و مرا درخواهی یافت. پس اینک در برابر تو [[خاضع]] و [[ذلیل]] و سرافکنده ایستاده‌ام. اگر عذابم کنی، [[شایسته]] آنم و این –ای [[پروردگار]] من- از سوی [[عدل]] تو است. و اگر [[عفو]] کنی، از دیرباز مشمول عفو تو بوده‌ام و تو [[جامه]] [[عافیت]] خود بر پیکر من پوشیدی.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:44Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجاهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش پنجاهم]]		[[رده:نیایش پنجاهم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]