نیایش پنجم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۷

2023-12-08T15:47:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[حق]] خود و [[دوستان]] خود.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است در [[حق]] خود و [[دوستان]] خود. [[اسلام]] [[دینی]] است [[اجتماعی]] و بخش بزرگی از [[آیات]] کتاب این [[دین]] یعنی [[قرآن]] را مسائل اجتماعی تشکیل می‌دهد. بر این اساس، [[مسلمانان]] پیوسته در [[اندیشه]] یکدیگرند و هر [[صبح و شام]] در [[نماز]] خود به صورت جمع [[دعا]] می‌کنند و به جای "من" کلمه "ما" را به کار می‌برند: {{متن قرآن\|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>. و در پایان نماز می‌گویند: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْنَا وَ عَلَى‏ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}}، [[سلام]] بر ما و [[بندگان]] [[شایسته]] [[خدا]]. بسیاری از دعاهای قرآن با ربنا شروع می‌شود و ما را به [[مسئولیت]] و پیوندهای اجتماعی‌مان متذکر می‌شود. نکته مهم دیگر این است که برای خود و دوستانمان چگونه دعا کنیم و برای آنها از خدا چه بخواهیم؟ زیرا خواسته‌های هر کس نشانه [[تفکر]] و [[آرمان]] و [[همت]] اوست. [[امام]] در این دعا به ما می‌آموزد که [[شناخت خدا]] هدفی است که در پرتو آن می‌توان به همه مطلوب‌ها رسید.
	[[اسلام]] [[دینی]] است [[اجتماعی]] و بخش بزرگی از [[آیات]] کتاب این [[دین]] یعنی [[قرآن]] را مسائل اجتماعی تشکیل می‌دهد. بر این اساس، [[مسلمانان]] پیوسته در [[اندیشه]] یکدیگرند و هر [[صبح و شام]] در [[نماز]] خود به صورت جمع [[دعا]] می‌کنند و به جای "من" کلمه "ما" را به کار می‌برند: {{متن قرآن\|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>. و در پایان نماز می‌گویند: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْنَا وَ عَلَى‏ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}}، [[سلام]] بر ما و [[بندگان]] [[شایسته]] [[خدا]]. بسیاری از دعاهای قرآن با ربنا شروع می‌شود و ما را به [[مسئولیت]] و پیوندهای اجتماعی‌مان متذکر می‌شود. نکته مهم دیگر این است که برای خود و دوستانمان چگونه دعا کنیم و برای آنها از خدا چه بخواهیم؟ زیرا خواسته‌های هر کس نشانه [[تفکر]] و [[آرمان]] و [[همت]] اوست. [[امام]] در این دعا به ما می‌آموزد که [[شناخت خدا]] هدفی است که در پرتو آن می‌توان به همه مطلوب‌ها رسید.
	امام [[زین العابدین]] {{ع}} در این دعا، جمله جمله، با بیان یکی از [[صفات خداوند]] خواسته‌هایی مطرح می‌کند تا با این شیوه، [[دعا کردن]] یا [[آداب دعا]] را به ما بیاموزد؛ یعنی قبل از طرح نیاز خدا را [[ستایش]] کنیم تا در پرتو [[شناخت]] بیشتر از [[خداوند]] با او [[راز و نیاز]] کرده باشیم. جالب اینکه [[خواسته‌ها]] متناسب با اوصاف خداست. به این جمله‌ها دقت کنید:		امام [[زین العابدین]] {{ع}} در این دعا، جمله جمله، با بیان یکی از [[صفات خداوند]] خواسته‌هایی مطرح می‌کند تا با این شیوه، [[دعا کردن]] یا [[آداب دعا]] را به ما بیاموزد؛ یعنی قبل از طرح نیاز خدا را [[ستایش]] کنیم تا در پرتو [[شناخت]] بیشتر از [[خداوند]] با او [[راز و نیاز]] کرده باشیم. جالب اینکه [[خواسته‌ها]] متناسب با اوصاف خداست. به این جمله‌ها دقت کنید: «ای خداوندی که خزاین رحمتت فناناپذیر است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را از [[رحمت]] خویش [[نصیبی]] ده»؛ «ای خداوندی که دیدگان از دیدارت فرو مانند، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را به [[مقام قرب]] خود نزدیک ساز»؛ «ای خداوندی که در برابر [[عظمت]] تو هر عظمتی حقیر نماید، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را در نزد خود گرامی بدار»؛ «ای خداوندی که هر نهانی پیش تو آشکار است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را در پیشگاه خود رسوا مگردان».
	«ای خداوندی که خزاین رحمتت فناناپذیر است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را از [[رحمت]] خویش [[نصیبی]] ده»؛
	«ای خداوندی که دیدگان از دیدارت فرو مانند، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را به [[مقام قرب]] خود نزدیک ساز»؛
	«ای خداوندی که در برابر [[عظمت]] تو هر عظمتی حقیر نماید، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را در نزد خود گرامی بدار»؛
	«ای خداوندی که هر نهانی پیش تو آشکار است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را در پیشگاه خود رسوا مگردان».

	نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]] {{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل‌بیت]] {{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.		نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]] {{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل‌بیت]] {{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.
	آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] روبه رو خواهد شد.
	[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.		آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] روبه رو خواهد شد. [[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند. [[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>
	[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۲۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش پنجم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[حق]] خود و [[دوستان]] خود.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[حق]] خود و [[دوستان]] خود.
	[[اسلام]] [[دینی]] است [[اجتماعی]] و بخش بزرگی از [[آیات]] کتاب این [[دین]] یعنی [[قرآن]] را مسائل اجتماعی تشکیل می‌دهد. بر این اساس، [[مسلمانان]] پیوسته در [[اندیشه]] یکدیگرند و هر [[صبح و شام]] در [[نماز]] خود به صورت جمع [[دعا]] می‌کنند و به جای "من" کلمه "ما" را به کار می‌برند: {{متن قرآن\|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>. و در پایان نماز می‌گویند: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْنَا وَ عَلَى‏ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}}، [[سلام]] بر ما و [[بندگان]] [[شایسته]] [[خدا]]. بسیاری از دعاهای قرآن با ربنا شروع می‌شود و ما را به [[مسئولیت]] و پیوندهای اجتماعی‌مان متذکر می‌شود. نکته مهم دیگر این است که برای خود و دوستانمان چگونه دعا کنیم و برای آنها از خدا چه بخواهیم؟ زیرا خواسته‌های هر کس نشانه [[تفکر]] و [[آرمان]] و [[همت]] اوست. [[امام]] در این دعا به ما می‌آموزد که [[شناخت خدا]] هدفی است که در پرتو آن می‌توان به همه مطلوب‌ها رسید.		[[اسلام]] [[دینی]] است [[اجتماعی]] و بخش بزرگی از [[آیات]] کتاب این [[دین]] یعنی [[قرآن]] را مسائل اجتماعی تشکیل می‌دهد. بر این اساس، [[مسلمانان]] پیوسته در [[اندیشه]] یکدیگرند و هر [[صبح و شام]] در [[نماز]] خود به صورت جمع [[دعا]] می‌کنند و به جای "من" کلمه "ما" را به کار می‌برند: {{متن قرآن\|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>. و در پایان نماز می‌گویند: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْنَا وَ عَلَى‏ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}}، [[سلام]] بر ما و [[بندگان]] [[شایسته]] [[خدا]]. بسیاری از دعاهای قرآن با ربنا شروع می‌شود و ما را به [[مسئولیت]] و پیوندهای اجتماعی‌مان متذکر می‌شود. نکته مهم دیگر این است که برای خود و دوستانمان چگونه دعا کنیم و برای آنها از خدا چه بخواهیم؟ زیرا خواسته‌های هر کس نشانه [[تفکر]] و [[آرمان]] و [[همت]] اوست. [[امام]] در این دعا به ما می‌آموزد که [[شناخت خدا]] هدفی است که در پرتو آن می‌توان به همه مطلوب‌ها رسید.
	امام [[زین العابدین]]{{ع}} در این دعا، جمله جمله، با بیان یکی از [[صفات خداوند]] خواسته‌هایی مطرح می‌کند تا با این شیوه، [[دعا کردن]] یا [[آداب دعا]] را به ما بیاموزد؛ یعنی قبل از طرح نیاز خدا را [[ستایش]] کنیم تا در پرتو [[شناخت]] بیشتر از [[خداوند]] با او [[راز و نیاز]] کرده باشیم. جالب اینکه [[خواسته‌ها]] متناسب با اوصاف خداست. به این جمله‌ها دقت کنید:		امام [[زین العابدین]] {{ع}} در این دعا، جمله جمله، با بیان یکی از [[صفات خداوند]] خواسته‌هایی مطرح می‌کند تا با این شیوه، [[دعا کردن]] یا [[آداب دعا]] را به ما بیاموزد؛ یعنی قبل از طرح نیاز خدا را [[ستایش]] کنیم تا در پرتو [[شناخت]] بیشتر از [[خداوند]] با او [[راز و نیاز]] کرده باشیم. جالب اینکه [[خواسته‌ها]] متناسب با اوصاف خداست. به این جمله‌ها دقت کنید:
	«ای خداوندی که خزاین رحمتت فناناپذیر است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را از [[رحمت]] خویش [[نصیبی]] ده»؛		«ای خداوندی که خزاین رحمتت فناناپذیر است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را از [[رحمت]] خویش [[نصیبی]] ده»؛
	«ای خداوندی که دیدگان از دیدارت فرو مانند، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را به [[مقام قرب]] خود نزدیک ساز»؛		«ای خداوندی که دیدگان از دیدارت فرو مانند، درود بفرست بر محمد و خاندانش و ما را به [[مقام قرب]] خود نزدیک ساز»؛
خط ۱۰:		خط ۸:
	«ای خداوندی که هر نهانی پیش تو آشکار است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را در پیشگاه خود رسوا مگردان».		«ای خداوندی که هر نهانی پیش تو آشکار است، [[درود]] بفرست بر [[محمد و خاندانش]] و ما را در پیشگاه خود رسوا مگردان».

	نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]]{{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهل‌بیت]]{{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.		نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]] {{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل‌بیت]] {{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.
	آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] روبه رو خواهد شد.		آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] روبه رو خواهد شد.
	[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.		[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.		[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.
	[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>		[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۶:		خط ۲۴:

	[[رده:نیایش پنجم]]		[[رده:نیایش پنجم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:47Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش پنجم]]		[[رده:نیایش پنجم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:25:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Wasity: جایگزینی متن - 'روبه' به 'روبه'

2021-08-22T10:21:00Z

جایگزینی متن - 'روبه' به 'روبه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]]{{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهل‌بیت]]{{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.		نکته دیگر اینکه [[امام سجاد]]{{ع}} تمام خواسته‌های خود را به [[عطر]] [[صلوات]] می‌آمیزد و بدین وسیله [[ادب]] دیگری از [[آداب دعا کردن]] را به ما [[تعلیم]] می‌دهد. صلوات یعنی اتصال و [[ارتباط]] مستمر با [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهل‌بیت]]{{عم}} او؛ همان کسانی که [[الطاف الهی]] به [[برکت]] آنها به ما می‌رسد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: «هر کس بر من صلوات بفرستد من هم متقابلاً به او درود می‌فرستم»<ref>بحارالانوار، ج۱۱، ص۶۸.</ref>.
	آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] [[روبه]] رو خواهد شد.		آری، [[نیایش]] با [[خدای بزرگ]] با ذکر صفاتش و با یاد اولیائش بی‌شک با [[استجابت]] روبه رو خواهد شد.
	[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.		[[خواندن]] این [[دعا]] [[معرفت]] و [[شناخت]] ما را نسبت به [[خداوند]] بیشتر و عمیق‌تر می‌کند.
	[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>		[[نیایش پنجم]] شامل پانزده فقره دعا و پانزده صلوات است و این‌گونه به پایان می‌رسد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ‏ عَلَيْكَ‏، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ}}؛ «بار خدایا درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]] و ما را در زمره داعیانی درآور که به تو [[دعوت]] می‌کنند و در شمار راهنمایانی که به تو [[راه]] می‌نمایند و ما را از خاص‌ترین خاصان درگاه خود گردان. یا ارحم الرّاحمین».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۲.</ref>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:48:40Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش پنجم]]		[[رده:نیایش پنجم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:10:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{امامت}}		{{امامت}}