نیایش چهاردهم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۸

2023-12-08T15:58:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است هرگاه که از [[ستمکاران]] ستمی می‌دید.		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است هرگاه که از [[ستمکاران]] ستمی می‌دید. از اهداف بلند [[پیامبران]] [[مبارزه با ظلم]] و [[ظالم]] و برداشتن موانع [[راه رشد]] و [[سعادت]] انسان‌هاست. [[جهان‌بینی توحیدی]] به ما می‌گوید [[خداوند]] [[عادل]] است و از [[ظالمان]] [[بیزاری]] می‌جوید. [[قرآن کریم]] در توصیف خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ}}<ref>«خداوند همسنگ ذرّه‌ای ستم نمی‌ورزد» سوره نساء، آیه ۴۰.</ref>؛ و می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند گروه ستمکاران را رهنمون نمی‌گردد» سوره بقره، آیه ۲۵۸.</ref>؛ و {{متن قرآن\|لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند ستمکاران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۵۷.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس از یادآوری با گروه ستمگران منشین» سوره انعام، آیه ۶۸.</ref> و در [[روز قیامت]] گوینده‌ای صدا می‌زند: {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref>.
	از اهداف بلند [[پیامبران]] [[مبارزه با ظلم]] و [[ظالم]] و برداشتن موانع [[راه رشد]] و [[سعادت]] انسان‌هاست. [[جهان‌بینی توحیدی]] به ما می‌گوید [[خداوند]] [[عادل]] است و از [[ظالمان]] [[بیزاری]] می‌جوید. [[قرآن کریم]] در توصیف خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ}}<ref>«خداوند همسنگ ذرّه‌ای ستم نمی‌ورزد» سوره نساء، آیه ۴۰.</ref>؛ و می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند گروه ستمکاران را رهنمون نمی‌گردد» سوره بقره، آیه ۲۵۸.</ref>؛ و {{متن قرآن\|لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند ستمکاران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۵۷.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس از یادآوری با گروه ستمگران منشین» سوره انعام، آیه ۶۸.</ref>؛ و در [[روز قیامت]] گوینده‌ای صدا می‌زند: {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref>.
	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} نیز در روزگاری [[زندگی]] می‌کرد که [[ظلم و جور]] [[جامعه]] را فرا گرفته بود و [[خفقان]] به حدی بود که [[امام]] نمی‌توانست علناً به [[مبارزه]] برخیزد، از این‌رو آن حضرت در قالب [[دعا]] [[روحیه]] [[ظلم‌ستیزی]] و [[حمایت از مظلوم]] را در [[دل‌ها]] زنده نگه داشت. امام در این دعا بالاترین [[پشتیبان]] در برابر ظالمان را خدای [[عزیز]] و [[رحیم]] می‌داند و این‌گونه به [[دادخواهی]] به [[محکمه عدل الهی]] می‌رود و با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ لَا يَخْفَى‏ عَلَيْهِ‏ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ...}}؛ «ای خداوندی که درد و [[رنج]] دادخواهان بر تو پوشیده نیست؛ ای خداوندی که در دادخواهیشان به [[گواهی]] گواهانت نیاز نیست؛ ای خداوندی که [[ستمدیدگان]] را [[یاوری]] تو نزدیک است و از ستمکاران جانبداریت دور؛ تو می‌دانی -ای خداوند من- که فلان، فرزند فلان، در [[حق]] من مرتکب چه کارهایی شده که تو خود از آن منع فرموده‌ای و او را در بی‌حرمتی به من چه اعمالی است که تو خود از آن [[نهی]] کرده‌ای و این همه از سرمستی اوست به سبب نعمتی که تواش [[عنایت]] کرده‌ای و از [[بی‌باکی]] اوست در برابر [[کیفری]] که تواش مقرر داشته‌ای».		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} نیز در روزگاری [[زندگی]] می‌کرد که [[ظلم و جور]] [[جامعه]] را فرا گرفته بود و [[خفقان]] به حدی بود که [[امام]] نمی‌توانست علناً به [[مبارزه]] برخیزد، از این‌رو آن حضرت در قالب [[دعا]] [[روحیه]] [[ظلم‌ستیزی]] و [[حمایت از مظلوم]] را در [[دل‌ها]] زنده نگه داشت. امام در این دعا بالاترین [[پشتیبان]] در برابر ظالمان را خدای [[عزیز]] و [[رحیم]] می‌داند و این‌گونه به [[دادخواهی]] به [[محکمه عدل الهی]] می‌رود و با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ لَا يَخْفَى‏ عَلَيْهِ‏ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ...}}؛ «ای خداوندی که درد و [[رنج]] دادخواهان بر تو پوشیده نیست؛ ای خداوندی که در دادخواهیشان به [[گواهی]] گواهانت نیاز نیست؛ ای خداوندی که [[ستمدیدگان]] را [[یاوری]] تو نزدیک است و از ستمکاران جانبداریت دور؛ تو می‌دانی -ای خداوند من- که فلان، فرزند فلان، در [[حق]] من مرتکب چه کارهایی شده که تو خود از آن منع فرموده‌ای و او را در بی‌حرمتی به من چه اعمالی است که تو خود از آن [[نهی]] کرده‌ای و این همه از سرمستی اوست به سبب نعمتی که تواش [[عنایت]] کرده‌ای و از [[بی‌باکی]] اوست در برابر [[کیفری]] که تواش مقرر داشته‌ای».

	[[امام]] سپس با صلوات‌های پی در پی بر [[پیامبر]] {{صل}} و آلش از [[خداوند]] مدد می‌خواهد:		[[امام]] سپس با صلوات‌های پی در پی بر [[پیامبر]] {{صل}} و آلش از [[خداوند]] مدد می‌خواهد: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به نیروی خود آن را که بر من [[ستم]] می‌کند یا [[دشمنی]] می‌ورزد فرو گیر و به [[قدرت]] خود از تیزی سطوتش بکاه و به درماندگی‌های خود مشغولش نمای و در [[پیکار]] با آنکه به خلافش برخاسته است عاجزش گردان». «بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و [[خصم]] مرا [[رخصت]] مده که بر من ستم روا دارد. [[نیک]] یاریم کن که در برابرش [[پایداری]] کنم. و مرا از ارتکاب اعمالی چون [[اعمال]] او و گرفتار آمدن به حالتی چون حال او، نگه دار». «بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و در هر حال مرا بر ضد او چنان [[یاوری]] کن که [[خشم]] مرا فرو نشاند و [[انتقام]] من بفرست از او بستاند». «بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و به جای ستمی که آن [[ستمکار]] بر من روا داشته است تو [[عفو]] و [[بخشایش]] خود بر من ارزانی دار و به جای سوءرفتار او [[رحمت]] خود بر من [[عطا]] فرمای، که هر مکروهی در برابر خشم تو ناچیز است و هر مصیبتی در برابر [[غضب]] تو [[سهل]]».
	«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به نیروی خود آن را که بر من [[ستم]] می‌کند یا [[دشمنی]] می‌ورزد فرو گیر و به [[قدرت]] خود از تیزی سطوتش بکاه و به درماندگی‌های خود مشغولش نمای و در [[پیکار]] با آنکه به خلافش برخاسته است عاجزش گردان».
	«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و [[خصم]] مرا [[رخصت]] مده که بر من ستم روا دارد. [[نیک]] یاریم کن که در برابرش [[پایداری]] کنم. و مرا از ارتکاب اعمالی چون [[اعمال]] او و گرفتار آمدن به حالتی چون حال او، نگه دار».
	«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و در هر حال مرا بر ضد او چنان [[یاوری]] کن که [[خشم]] مرا فرو نشاند و [[انتقام]] من بفرست از او بستاند».
	«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و به جای ستمی که آن [[ستمکار]] بر من روا داشته است تو [[عفو]] و [[بخشایش]] خود بر من ارزانی دار و به جای سوءرفتار او [[رحمت]] خود بر من [[عطا]] فرمای، که هر مکروهی در برابر خشم تو ناچیز است و هر مصیبتی در برابر [[غضب]] تو [[سهل]]».

	امام در اوج دعای خود همان‌گونه که [[زشتی]] ستم کردن را از جانب دیگران بد می‌داند از [[خدا]] می‌خواهد کمکش کند تا خود نیز به دیگران ستم نکند:		امام در اوج دعای خود همان‌گونه که [[زشتی]] ستم کردن را از جانب دیگران بد می‌داند از [[خدا]] می‌خواهد کمکش کند تا خود نیز به دیگران ستم نکند:
	«ای خداوند، آن‌سان که در [[دل]] من ستمدیدگی را نکوهیده داشته‌ای مرا نیز [[توفیق]] ده که به کس ستم نکنم».		«ای خداوند، آن‌سان که در [[دل]] من ستمدیدگی را نکوهیده داشته‌ای مرا نیز [[توفیق]] ده که به کس ستم نکنم». «ای خداوند، [[شکایت]] جز تو به دیگر کس نبرم و از دیگری جز تو [[داوری]] نجویم. هرگز مباد که چنین کنم. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و دعای مرا به [[اجابت]] پیوند و [[دادخواهی]] مرا با دگرگون ساختن [[ستمگر]] قرین فرمای».
	«ای خداوند، [[شکایت]] جز تو به دیگر کس نبرم و از دیگری جز تو [[داوری]] نجویم. هرگز مباد که چنین کنم. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و دعای مرا به [[اجابت]] پیوند و [[دادخواهی]] مرا با دگرگون ساختن [[ستمگر]] قرین فرمای».

	از نکات مهمی که [[امام]] به ما می‌آموزد این است که اگر [[مجازات]] [[ظالم]] به تأخیر افتاد [[ناامید]] نشویم و در همه حال [[راضی]] به [[قضای الهی]] باشیم‌: «ای [[خداوند]] مرا به [[نومیدی]] از [[انصاف]] دادن خویش میازمای و آن را که بر من [[ستم]] روا می‌دارد چنان ایمن مگردان که [[کیفر]] تو را از یاد برد... ای خداوند بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و مرا [[توفیق]] ده که هرچه بر من مقدر نموده‌ای، خواه مرا سودمند افتد یا زیانمند، به آسانی بپذیرم و به هرچه مرا داده‌ای یا از من گرفته‌ای [[خرسند]] گردان».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵. قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۵.</ref>		از نکات مهمی که [[امام]] به ما می‌آموزد این است که اگر [[مجازات]] [[ظالم]] به تأخیر افتاد [[ناامید]] نشویم و در همه حال [[راضی]] به [[قضای الهی]] باشیم‌: «ای [[خداوند]] مرا به [[نومیدی]] از [[انصاف]] دادن خویش میازمای و آن را که بر من [[ستم]] روا می‌دارد چنان ایمن مگردان که [[کیفر]] تو را از یاد برد... ای خداوند بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و مرا [[توفیق]] ده که هرچه بر من مقدر نموده‌ای، خواه مرا سودمند افتد یا زیانمند، به آسانی بپذیرم و به هرچه مرا داده‌ای یا از من گرفته‌ای [[خرسند]] گردان»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵. قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۴:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش چهاردهم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است هرگاه که از [[ستمکاران]] ستمی می‌دید.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است هرگاه که از [[ستمکاران]] ستمی می‌دید.
	از اهداف بلند [[پیامبران]] [[مبارزه با ظلم]] و [[ظالم]] و برداشتن موانع [[راه رشد]] و [[سعادت]] انسان‌هاست. [[جهان‌بینی توحیدی]] به ما می‌گوید [[خداوند]] [[عادل]] است و از [[ظالمان]] [[بیزاری]] می‌جوید. [[قرآن کریم]] در توصیف خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ}}<ref>«خداوند همسنگ ذرّه‌ای ستم نمی‌ورزد» سوره نساء، آیه ۴۰.</ref>؛ و می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند گروه ستمکاران را رهنمون نمی‌گردد» سوره بقره، آیه ۲۵۸.</ref>؛ و {{متن قرآن\|لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند ستمکاران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۵۷.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس از یادآوری با گروه ستمگران منشین» سوره انعام، آیه ۶۸.</ref>؛ و در [[روز قیامت]] گوینده‌ای صدا می‌زند: {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref>.		از اهداف بلند [[پیامبران]] [[مبارزه با ظلم]] و [[ظالم]] و برداشتن موانع [[راه رشد]] و [[سعادت]] انسان‌هاست. [[جهان‌بینی توحیدی]] به ما می‌گوید [[خداوند]] [[عادل]] است و از [[ظالمان]] [[بیزاری]] می‌جوید. [[قرآن کریم]] در توصیف خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ}}<ref>«خداوند همسنگ ذرّه‌ای ستم نمی‌ورزد» سوره نساء، آیه ۴۰.</ref>؛ و می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند گروه ستمکاران را رهنمون نمی‌گردد» سوره بقره، آیه ۲۵۸.</ref>؛ و {{متن قرآن\|لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند ستمکاران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۵۷.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس از یادآوری با گروه ستمگران منشین» سوره انعام، آیه ۶۸.</ref>؛ و در [[روز قیامت]] گوینده‌ای صدا می‌زند: {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref>.
	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}} نیز در روزگاری [[زندگی]] می‌کرد که [[ظلم و جور]] [[جامعه]] را فرا گرفته بود و [[خفقان]] به حدی بود که [[امام]] نمی‌توانست علناً به [[مبارزه]] برخیزد، از این‌رو آن حضرت در قالب [[دعا]] [[روحیه]] [[ظلم‌ستیزی]] و [[حمایت از مظلوم]] را در [[دل‌ها]] زنده نگه داشت. امام در این دعا بالاترین [[پشتیبان]] در برابر ظالمان را خدای [[عزیز]] و [[رحیم]] می‌داند و این‌گونه به [[دادخواهی]] به [[محکمه عدل الهی]] می‌رود و با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ لَا يَخْفَى‏ عَلَيْهِ‏ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ...}}؛ «ای خداوندی که درد و [[رنج]] دادخواهان بر تو پوشیده نیست؛ ای خداوندی که در دادخواهیشان به [[گواهی]] گواهانت نیاز نیست؛ ای خداوندی که [[ستمدیدگان]] را [[یاوری]] تو نزدیک است و از ستمکاران جانبداریت دور؛ تو می‌دانی -ای خداوند من- که فلان، فرزند فلان، در [[حق]] من مرتکب چه کارهایی شده که تو خود از آن منع فرموده‌ای و او را در بی‌حرمتی به من چه اعمالی است که تو خود از آن [[نهی]] کرده‌ای و این همه از سرمستی اوست به سبب نعمتی که تواش [[عنایت]] کرده‌ای و از [[بی‌باکی]] اوست در برابر [[کیفری]] که تواش مقرر داشته‌ای».		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}} نیز در روزگاری [[زندگی]] می‌کرد که [[ظلم و جور]] [[جامعه]] را فرا گرفته بود و [[خفقان]] به حدی بود که [[امام]] نمی‌توانست علناً به [[مبارزه]] برخیزد، از این‌رو آن حضرت در قالب [[دعا]] [[روحیه]] [[ظلم‌ستیزی]] و [[حمایت از مظلوم]] را در [[دل‌ها]] زنده نگه داشت. امام در این دعا بالاترین [[پشتیبان]] در برابر ظالمان را خدای [[عزیز]] و [[رحیم]] می‌داند و این‌گونه به [[دادخواهی]] به [[محکمه عدل الهی]] می‌رود و با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: {{متن حدیث\|يَا مَنْ‏ لَا يَخْفَى‏ عَلَيْهِ‏ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ...}}؛ «ای خداوندی که درد و [[رنج]] دادخواهان بر تو پوشیده نیست؛ ای خداوندی که در دادخواهیشان به [[گواهی]] گواهانت نیاز نیست؛ ای خداوندی که [[ستمدیدگان]] را [[یاوری]] تو نزدیک است و از ستمکاران جانبداریت دور؛ تو می‌دانی -ای خداوند من- که فلان، فرزند فلان، در [[حق]] من مرتکب چه کارهایی شده که تو خود از آن منع فرموده‌ای و او را در بی‌حرمتی به من چه اعمالی است که تو خود از آن [[نهی]] کرده‌ای و این همه از سرمستی اوست به سبب نعمتی که تواش [[عنایت]] کرده‌ای و از [[بی‌باکی]] اوست در برابر [[کیفری]] که تواش مقرر داشته‌ای».

	[[امام]] سپس با صلوات‌های پی در پی بر [[پیامبر]]{{صل}} و آلش از [[خداوند]] مدد می‌خواهد:		[[امام]] سپس با صلوات‌های پی در پی بر [[پیامبر]] {{صل}} و آلش از [[خداوند]] مدد می‌خواهد:
	«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به نیروی خود آن را که بر من [[ستم]] می‌کند یا [[دشمنی]] می‌ورزد فرو گیر و به [[قدرت]] خود از تیزی سطوتش بکاه و به درماندگی‌های خود مشغولش نمای و در [[پیکار]] با آنکه به خلافش برخاسته است عاجزش گردان».		«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به نیروی خود آن را که بر من [[ستم]] می‌کند یا [[دشمنی]] می‌ورزد فرو گیر و به [[قدرت]] خود از تیزی سطوتش بکاه و به درماندگی‌های خود مشغولش نمای و در [[پیکار]] با آنکه به خلافش برخاسته است عاجزش گردان».
	«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و [[خصم]] مرا [[رخصت]] مده که بر من ستم روا دارد. [[نیک]] یاریم کن که در برابرش [[پایداری]] کنم. و مرا از ارتکاب اعمالی چون [[اعمال]] او و گرفتار آمدن به حالتی چون حال او، نگه دار».		«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و [[خصم]] مرا [[رخصت]] مده که بر من ستم روا دارد. [[نیک]] یاریم کن که در برابرش [[پایداری]] کنم. و مرا از ارتکاب اعمالی چون [[اعمال]] او و گرفتار آمدن به حالتی چون حال او، نگه دار».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	از نکات مهمی که [[امام]] به ما می‌آموزد این است که اگر [[مجازات]] [[ظالم]] به تأخیر افتاد [[ناامید]] نشویم و در همه حال [[راضی]] به [[قضای الهی]] باشیم‌: «ای [[خداوند]] مرا به [[نومیدی]] از [[انصاف]] دادن خویش میازمای و آن را که بر من [[ستم]] روا می‌دارد چنان ایمن مگردان که [[کیفر]] تو را از یاد برد... ای خداوند بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و مرا [[توفیق]] ده که هرچه بر من مقدر نموده‌ای، خواه مرا سودمند افتد یا زیانمند، به آسانی بپذیرم و به هرچه مرا داده‌ای یا از من گرفته‌ای [[خرسند]] گردان».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵. قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۵.</ref>		از نکات مهمی که [[امام]] به ما می‌آموزد این است که اگر [[مجازات]] [[ظالم]] به تأخیر افتاد [[ناامید]] نشویم و در همه حال [[راضی]] به [[قضای الهی]] باشیم‌: «ای [[خداوند]] مرا به [[نومیدی]] از [[انصاف]] دادن خویش میازمای و آن را که بر من [[ستم]] روا می‌دارد چنان ایمن مگردان که [[کیفر]] تو را از یاد برد... ای خداوند بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و مرا [[توفیق]] ده که هرچه بر من مقدر نموده‌ای، خواه مرا سودمند افتد یا زیانمند، به آسانی بپذیرم و به هرچه مرا داده‌ای یا از من گرفته‌ای [[خرسند]] گردان».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵. قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۵.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۹:		خط ۲۷:

	[[رده:نیایش چهاردهم]]		[[رده:نیایش چهاردهم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:50Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:05Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهاردهم]]		[[رده:نیایش چهاردهم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:25:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:48:50Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهاردهم]]		[[رده:نیایش چهاردهم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:10:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{امامت}}		{{امامت}}

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== این نیایش آن حضرت است هرگاه که از ست...» ایجاد کرد

2020-12-07T07:25:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== این نیایش آن حضرت است هرگاه که از ست...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{ویرایش غیرنهایی}}
{{امامت}}

==مقدمه==
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است هرگاه که از [[ستمکاران]] ستمی می‌دید.
از اهداف بلند [[پیامبران]] [[مبارزه با ظلم]] و [[ظالم]] و برداشتن موانع [[راه رشد]] و [[سعادت]] انسان‌هاست. [[جهان‌بینی توحیدی]] به ما می‌گوید [[خداوند]] [[عادل]] است و از [[ظالمان]] [[بیزاری]] می‌جوید. [[قرآن کریم]] در توصیف خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ}}<ref>«خداوند همسنگ ذرّه‌ای ستم نمی‌ورزد» سوره نساء، آیه ۴۰.</ref>؛ و می‌فرماید: {{متن قرآن|وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند گروه ستمکاران را رهنمون نمی‌گردد» سوره بقره، آیه ۲۵۸.</ref>؛ و {{متن قرآن|لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن|وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و خداوند ستمکاران را دوست نمی‌دارد» سوره آل عمران، آیه ۵۷.</ref>؛ {{متن قرآن|فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>«پس از یادآوری با گروه ستمگران منشین» سوره انعام، آیه ۶۸.</ref>؛ و در [[روز قیامت]] گوینده‌ای صدا می‌زند: {{متن قرآن|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref>.
[[امام زین‌العابدین]]{{ع}} نیز در روزگاری [[زندگی]] می‌کرد که [[ظلم و جور]] [[جامعه]] را فرا گرفته بود و [[خفقان]] به حدی بود که [[امام]] نمی‌توانست علناً به [[مبارزه]] برخیزد، از این‌رو آن حضرت در قالب [[دعا]] [[روحیه]] [[ظلم‌ستیزی]] و [[حمایت از مظلوم]] را در [[دل‌ها]] زنده نگه داشت. امام در این دعا بالاترین [[پشتیبان]] در برابر ظالمان را خدای [[عزیز]] و [[رحیم]] می‌داند و این‌گونه به [[دادخواهی]] به [[محکمه عدل الهی]] می‌رود و با خدای خود [[راز و نیاز]] می‌کند: {{متن حدیث|يَا مَنْ‏ لَا يَخْفَى‏ عَلَيْهِ‏ أَنْبَاءُ الْمُتَظَلِّمِينَ...}}؛ «ای خداوندی که درد و [[رنج]] دادخواهان بر تو پوشیده نیست؛ ای خداوندی که در دادخواهیشان به [[گواهی]] گواهانت نیاز نیست؛ ای خداوندی که [[ستمدیدگان]] را [[یاوری]] تو نزدیک است و از ستمکاران جانبداریت دور؛ تو می‌دانی -ای خداوند من- که فلان، فرزند فلان، در [[حق]] من مرتکب چه کارهایی شده که تو خود از آن منع فرموده‌ای و او را در بی‌حرمتی به من چه اعمالی است که تو خود از آن [[نهی]] کرده‌ای و این همه از سرمستی اوست به سبب نعمتی که تواش [[عنایت]] کرده‌ای و از [[بی‌باکی]] اوست در برابر [[کیفری]] که تواش مقرر داشته‌ای».

[[امام]] سپس با صلوات‌های پی در پی بر [[پیامبر]]{{صل}} و آلش از [[خداوند]] مدد می‌خواهد:
«بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و به نیروی خود آن را که بر من [[ستم]] می‌کند یا [[دشمنی]] می‌ورزد فرو گیر و به [[قدرت]] خود از تیزی سطوتش بکاه و به درماندگی‌های خود مشغولش نمای و در [[پیکار]] با آنکه به خلافش برخاسته است عاجزش گردان».
«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و [[خصم]] مرا [[رخصت]] مده که بر من ستم روا دارد. [[نیک]] یاریم کن که در برابرش [[پایداری]] کنم. و مرا از ارتکاب اعمالی چون [[اعمال]] او و گرفتار آمدن به حالتی چون حال او، نگه دار».
«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و در هر حال مرا بر ضد او چنان [[یاوری]] کن که [[خشم]] مرا فرو نشاند و [[انتقام]] من بفرست از او بستاند».
«بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و به جای ستمی که آن [[ستمکار]] بر من روا داشته است تو [[عفو]] و [[بخشایش]] خود بر من ارزانی دار و به جای سوءرفتار او [[رحمت]] خود بر من [[عطا]] فرمای، که هر مکروهی در برابر خشم تو ناچیز است و هر مصیبتی در برابر [[غضب]] تو [[سهل]]».

امام در اوج دعای خود همان‌گونه که [[زشتی]] ستم کردن را از جانب دیگران بد می‌داند از [[خدا]] می‌خواهد کمکش کند تا خود نیز به دیگران ستم نکند:
«ای خداوند، آن‌سان که در [[دل]] من ستمدیدگی را نکوهیده داشته‌ای مرا نیز [[توفیق]] ده که به کس ستم نکنم».
«ای خداوند، [[شکایت]] جز تو به دیگر کس نبرم و از دیگری جز تو [[داوری]] نجویم. هرگز مباد که چنین کنم. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و دعای مرا به [[اجابت]] پیوند و [[دادخواهی]] مرا با دگرگون ساختن [[ستمگر]] قرین فرمای».

از نکات مهمی که [[امام]] به ما می‌آموزد این است که اگر [[مجازات]] [[ظالم]] به تأخیر افتاد [[ناامید]] نشویم و در همه حال [[راضی]] به [[قضای الهی]] باشیم‌: «ای [[خداوند]] مرا به [[نومیدی]] از [[انصاف]] دادن خویش میازمای و آن را که بر من [[ستم]] روا می‌دارد چنان ایمن مگردان که [[کیفر]] تو را از یاد برد... ای خداوند بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و مرا [[توفیق]] ده که هرچه بر من مقدر نموده‌ای، خواه مرا سودمند افتد یا زیانمند، به آسانی بپذیرم و به هرچه مرا داده‌ای یا از من گرفته‌ای [[خرسند]] گردان».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵. قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۵۵.</ref>

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «نیایش چهاردهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

==پانویس==
{{پانویس2}}

[[رده:نیایش چهاردهم]]
[[رده:مدخل]]