نیایش چهلم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۳

2023-12-09T04:53:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	مرگ نابودی نیست بلکه بازگشت به سوی خداست: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>. [[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.		مرگ نابودی نیست بلکه بازگشت به سوی خداست: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>. [[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه [[راه]] است، [[طلب]] می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست و ما را از [[آرزوهای دور و دراز]] در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از [[ساعت]] دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه راه است، طلب می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر محمد و خاندان او [[درود]] بفرست و ما را از آرزوهای دور و دراز در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از ساعت دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».

	‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم». «ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم. چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».		‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم». «ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم. چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۲

2023-12-09T04:52:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که خبر [[مرگ]] کسی را می‌شنید و یا خودش [[یاد مرگ]] می‌کرد.		این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگامی که خبر [[مرگ]] کسی را می‌شنید و یا خودش یاد مرگ می‌کرد. مرگ [[سنت الهی]] است. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ}}<ref>«ما مرگ را میان شما رقم زده‌ایم و ناتوان نیستیم» سوره واقعه، آیه ۶۰.</ref>.
	مرگ [[سنت الهی]] است. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ}}<ref>«ما مرگ را میان شما رقم زده‌ایم و ناتوان نیستیم» سوره واقعه، آیه ۶۰.</ref>.

	مرگ نابودی نیست بلکه بازگشت به سوی خداست: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>.		مرگ نابودی نیست بلکه بازگشت به سوی خداست: {{متن قرآن\|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را می‌چشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>. [[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.
	[[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه [[راه]] است، [[طلب]] می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست و ما را از [[آرزوهای دور و دراز]] در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از [[ساعت]] دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه [[راه]] است، [[طلب]] می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست و ما را از [[آرزوهای دور و دراز]] در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از [[ساعت]] دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».

	‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم».		‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم». «ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم. چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».
	«ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم.
	چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».

	«ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را بر عهده گرفته‌ای، ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که مرگ را به پیشواز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]».		«ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را بر عهده گرفته‌ای، ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که مرگ را به پیشواز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]».

	به [[راستی]] اگر اندکی در مضامین این [[نیایش]] ارجمند بنگریم، دوای درد [[انسان]] امروز را خواهیم یافت. [[انسانی]] که از یاد مرگ غافل و هراسان است و تمام [[همت]] خویش را صرف دنیای فانی می‌سازد. در نقطه مقابل انسان [[مؤمن]] در عین تلاش سازنده با یاد مرگ مأنوس است و از سرای جاوید غافل نمی‌باشد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۴.</ref>		به [[راستی]] اگر اندکی در مضامین این [[نیایش]] ارجمند بنگریم، دوای درد [[انسان]] امروز را خواهیم یافت. [[انسانی]] که از یاد مرگ غافل و هراسان است و تمام [[همت]] خویش را صرف دنیای فانی می‌سازد. در نقطه مقابل انسان [[مؤمن]] در عین تلاش سازنده با یاد مرگ مأنوس است و از سرای جاوید غافل نمی‌باشد<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۲۹:		خط ۳۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش چهلم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم'

2022-10-31T09:41:29Z

جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».		چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».

	«ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را بر عهده گرفته‌ای، ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که مرگ را به پیشواز ~~[[رویم]]،~~ نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]».		«ای خداوندی که جزای [[نیکوکاران]] را بر عهده گرفته‌ای، ای خداوندی که [[عمل]] [[مفسدان]] را به [[صلاح]] می‌آوری، ما را در زمره [[هدایت‌یافتگان]] بمیران، نه [[گمراهان]]. چنان کن که مرگ را به پیشواز رویم، نه ناپسندش شمریم. چنان کن که در شمار ثابتان باشیم، نه در شمار [[عاصیان]] و نه در شمار اصرارکنندگان بر [[گناه]]».

	به [[راستی]] اگر اندکی در مضامین این [[نیایش]] ارجمند بنگریم، دوای درد [[انسان]] امروز را خواهیم یافت. [[انسانی]] که از یاد مرگ غافل و هراسان است و تمام [[همت]] خویش را صرف دنیای فانی می‌سازد. در نقطه مقابل انسان [[مؤمن]] در عین تلاش سازنده با یاد مرگ مأنوس است و از سرای جاوید غافل نمی‌باشد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۴.</ref>		به [[راستی]] اگر اندکی در مضامین این [[نیایش]] ارجمند بنگریم، دوای درد [[انسان]] امروز را خواهیم یافت. [[انسانی]] که از یاد مرگ غافل و هراسان است و تمام [[همت]] خویش را صرف دنیای فانی می‌سازد. در نقطه مقابل انسان [[مؤمن]] در عین تلاش سازنده با یاد مرگ مأنوس است و از سرای جاوید غافل نمی‌باشد.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۴.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:33:27Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۳
خط ۹:		خط ۹:

	‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم».		‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم».
	«ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در [[پیوستن]] به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم.		«ای [[خداوند]]، در این [[جهان]]، آن‌چنان از [[عمل صالح]] برخوردارمان فرمای که [[وعده]] [[دیدار]] تو را با همه نزدیکی‌اش دیر شماریم و [[آتش]] [[اشتیاق]] ما در پیوستن به تو در [[دل]] زبانه کشد، آن‌سان که [[مرگ]] سرای [[انس]] ما شود که بدان دل بربندیم و آشیانه [[الفت]] ما که به سوی آن پر گشاییم و [[خویشاوند]] ما که نزدیک شدن به او را [[دوست]] بداریم.
	چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».		چون مرگ را بر سر ما آوری و بر ما فرود آری، ما را به چنان مهمانی نیکبخت گردان. و چون بیامد، [[آرامش]] [[جان]] ما بدو قرار ده. مهمان ما را سبب شوربختی ما مگردان و از دیدار او ما را به [[خواری]] میفکن. او را دری از درهای [[آمرزش]] و کلیدی از کلیدهای [[رحمت]] خویش قرار ده».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که خبر [[مرگ]] کسی را می‌شنید و یا خودش [[یاد مرگ]] می‌کرد.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگامی که خبر [[مرگ]] کسی را می‌شنید و یا خودش [[یاد مرگ]] می‌کرد.
	مرگ [[سنت الهی]] است. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ}}<ref>«ما مرگ را میان شما رقم زده‌ایم و ناتوان نیستیم» سوره واقعه، آیه ۶۰.</ref>.		مرگ [[سنت الهی]] است. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ}}<ref>«ما مرگ را میان شما رقم زده‌ایم و ناتوان نیستیم» سوره واقعه، آیه ۶۰.</ref>.
خط ۸:		خط ۶:
	[[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.		[[ادب]] [[اسلامی]] این است که وقتی خبر مرگ کسی را شنیدیم کلمه [[استرجاع]] را بخوانیم؛ یعنی بگوییم: {{متن قرآن\|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}}<ref>«ما از آن خداوندیم و به سوی او باز می‌گردیم» سوره بقره، آیه ۱۵۶.</ref>. سپس با [[خانواده]] مصیبت‌زده اظهار [[همدردی]] کنیم.

	[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه [[راه]] است، [[طلب]] می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست و ما را از [[آرزوهای دور و دراز]] در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از [[ساعت]] دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} زمانی که خبر مرگ کسی را می‌شنید یا خود به یاد مرگ می‌افتاد این [[دعا]] را می‌خواند. در این دعا ابتدا امام از آرزوهای خیال‌پردازانه که ما را از [[واقعیت]] [[زندگی]] دور می‌کند و باعث می‌شود برای [[آخرت]] مهیا نباشیم سخن می‌گوید. آن‌گاه [[توفیق]] [[عمل صالح]] را، که [[بهترین]] توشه [[راه]] است، [[طلب]] می‌کند و در پایان از [[خداوند]] [[مهربان]] مرگی همراه با نیکبختی و [[آرامش]] تمنا می‌کند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اكْفِنَا طُولَ‏ الْأَمَلِ‏...}}؛ «ای خداوند، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست و ما را از [[آرزوهای دور و دراز]] در [[امان]] دار و به [[صدق]] عمل آرزوهای ما تنگ میدان ساز، آن‌سان که ما را آرزوی آن نبود که به سر آوریم ساعتی را پس از [[ساعت]] دیگر و به پایان بریم روزی را پس از [[روز]] دیگر و بپیوندیم نَفَسی را به نَفَس دیگر و برداریم گامی را از پی گام دیگر».

	‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم».		‌«ای خداوند، ما را از [[فریب]] سراب [[آرزوها]] به [[سلامت]] دار و از [[شر]] و [[فساد]] آن [[ایمنی]] بخش و مرگ را در برابر ما بدار و روزی مباد که از [[یاد مرگ]] [[غافل]] شویم».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[مرگ]]		* [[مرگ]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	[[رده:نیایش چهلم]]		[[رده:نیایش چهلم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:27:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۷
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[مرگ]]		* [[مرگ]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:11:34Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{مدخل‌های وابسته}}		{{مدخل‌های وابسته}}
	* [[مرگ]]		* [[مرگ]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:24:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پایان مدخل‌های وابسته}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهلم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهلم]]		[[رده:نیایش چهلم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]