نیایش چهل و دوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T04:57:39Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]] {{صل}} نازل کرده‌ای.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]] {{صل}} نازل کرده‌ای.

	بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست [[هلاکت]] بدو نرسد».		بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست هلاکت بدو نرسد».

	آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر راه [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند... .		آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر راه [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند... .

	بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را [[حاملان قرآن]] ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]] {{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».		بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را حاملان قرآن ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]] {{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».

	سپس از خدا [[توفیق]] عمل به رهنمودهای قرآن را تمنا می‌کند و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] درود بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که در ریسمان قرآن چنگ می‌زنند و چون در [[شناخت حق]] از [[باطل]] وامانند به [[دژ]] [[استوار]] او [[پناه]] می‌جویند و در سایه گسترده بال‌هایش می‌آرامند و در پرتو صبح تابناکش راه خویش می‌یابند و آن مشعل فروزان را فراراه خود می‌دارند و چراغ [[معرفت]] خویش از چراغ او می‌افروزند و جز او از کس [[هدایت]] نمی‌آموزند».		سپس از خدا [[توفیق]] عمل به رهنمودهای قرآن را تمنا می‌کند و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] درود بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که در ریسمان قرآن چنگ می‌زنند و چون در [[شناخت حق]] از [[باطل]] وامانند به [[دژ]] [[استوار]] او [[پناه]] می‌جویند و در سایه گسترده بال‌هایش می‌آرامند و در پرتو صبح تابناکش راه خویش می‌یابند و آن مشعل فروزان را فراراه خود می‌دارند و چراغ [[معرفت]] خویش از چراغ او می‌افروزند و جز او از کس [[هدایت]] نمی‌آموزند».

	[[امام]] در این [[دعا]] از [[خداوند]] می‌خواهد که [[قرآن]] را وسیله [[ایمنی]] او از [[شیاطین]] و [[گناهان]] قرار دهد: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما گردان و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز، [[نگهبان]] ما قرار ده. و چنان کن که قرآن پای‌های ما را از سپردن [[راه]] [[معاصی]] باز دارد و [[زبان]] را از گفتن سخن [[باطل]] – بی‌هیچ آفتی که زبان را رسیده باشد- لال گرداند، و اعضا و جوارح ما را از [[ارتکاب گناهان]] مانع آید و طومار عبرت‌ها را که به دست [[غفلت]] پیچیده شده پیش‌روی ما بگشاید، تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن –که کوه‌های سخت از [[تحمل]] آن ناتوانند- به دل‌های ما راه یابد».		[[امام]] در این [[دعا]] از [[خداوند]] می‌خواهد که [[قرآن]] را وسیله [[ایمنی]] او از [[شیاطین]] و [[گناهان]] قرار دهد: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما گردان و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز، [[نگهبان]] ما قرار ده. و چنان کن که قرآن پای‌های ما را از سپردن راه [[معاصی]] باز دارد و [[زبان]] را از گفتن سخن [[باطل]] – بی‌هیچ آفتی که زبان را رسیده باشد- لال گرداند، و اعضا و جوارح ما را از [[ارتکاب گناهان]] مانع آید و طومار عبرت‌ها را که به دست [[غفلت]] پیچیده شده پیش‌روی ما بگشاید، تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن –که کوه‌های سخت از تحمل آن ناتوانند- به دل‌های ما راه یابد».

	و در پایان به دنبال سلامت‌خواهی در [[دنیا]]، [[سعادت]] پس از [[مرگ]] و [[جهان آخرت]] را در پرتو قرآن می‌خواهد: «بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چون مرگ فرا رسد، به مدد قرآن بر ما آسان کن [[اندوه]] جان‌کندن را و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... .		و در پایان به دنبال سلامت‌خواهی در [[دنیا]]، [[سعادت]] پس از [[مرگ]] و [[جهان آخرت]] را در پرتو قرآن می‌خواهد: «بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چون مرگ فرا رسد، به مدد قرآن بر ما آسان کن [[اندوه]] جان‌کندن را و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... .
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	پس از بیرون شدن ما از دنیا، گورهای ما را [[بهترین]] منازل ما گردان و به [[فضل]] و [[رحمت]] خویش گورهای تنگ ما فراخ ساز و ما را در میان انبوه [[مردم]] که در عرصات گرد می‌آیند، به [[کیفر]] گناهان تباه‌کننده‌مان رسوا مساز.		پس از بیرون شدن ما از دنیا، گورهای ما را [[بهترین]] منازل ما گردان و به [[فضل]] و [[رحمت]] خویش گورهای تنگ ما فراخ ساز و ما را در میان انبوه [[مردم]] که در عرصات گرد می‌آیند، به [[کیفر]] گناهان تباه‌کننده‌مان رسوا مساز.

	ای خداوند، در آن هنگام که در پیشگاه تو به صف ایستاده‌ایم، به [[برکت]] قرآن بر [[خواری]] و [[بیچارگی]] ما رحمت آور و به هنگام گذشتن از پل لرزان [[جهنم]] ما را به [[قرآن]] گورهای ما به قرآن روشنی بخش و از [[اندوه]] [[روز حساب]] و [[لحظات هول‌انگیز قیامت]] [[رهایی]] ده»<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۸۸، مؤسسة الوفا، بیروت، ۱۴۱۴؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۶.</ref>		ای خداوند، در آن هنگام که در پیشگاه تو به صف ایستاده‌ایم، به [[برکت]] قرآن بر [[خواری]] و [[بیچارگی]] ما رحمت آور و به هنگام گذشتن از پل لرزان [[جهنم]] ما را به [[قرآن]] گورهای ما به قرآن روشنی بخش و از [[اندوه]] [[روز حساب]] و لحظات هول‌انگیز قیامت [[رهایی]] ده»<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۸۸، مؤسسة الوفا، بیروت، ۱۴۱۴؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۶

2023-12-09T04:56:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است که پس از [[ختم قرآن]] می‌خواند.		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است که پس از ختم قرآن می‌خواند. [[قرآن]] [[کتاب آسمانی]] ما [[مسلمانان]] و برنامه [[زندگی]] و نسخه [[شفابخش]] دردهای ماست. [[امامان معصوم]] ما را به ختم قرآن یعنی خواندن تمام قرآن سفارش فرموده‌اند؛ چرا که اگر بخش‌هایی از این کتاب را بخوانیم و بخش‌هایی ناخوانده بماند انسان‌هایی تک‌بُعدی بار خواهیم آمد. در این کتاب [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[مادیت]] و [[معنویت]]، [[فرد]] و [[جامعه]]، [[سیاست]] و [[دیانت]]، [[علم]] و عمل مطرح شده است. ختم قرآن یعنی پرداختن به همه نیازها و توجه به همه زوایای زندگی. نکته دیگر کیفیت قرآن خواندن‌های ماست. ما باید با [[عطش]] و [[عشق]] به سمت قرآن برویم همنشین قرآن بشویم، از او بپرسیم و پاسخ بگیریم، به آیاتش [[فکر]] کنیم و از مواعظش تأثیر بپذیریم، و آنها را در زندگی خود پیاده کنیم.
	[[قرآن]] [[کتاب آسمانی]] ما [[مسلمانان]] و برنامه [[زندگی]] و نسخه [[شفابخش]] دردهای ماست. [[امامان معصوم]] ما را به ختم قرآن یعنی [[خواندن]] تمام قرآن سفارش فرموده‌اند؛ چرا که اگر بخش‌هایی از این کتاب را بخوانیم و بخش‌هایی ناخوانده بماند انسان‌هایی تک‌بُعدی بار خواهیم آمد. در این کتاب [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[مادیت]] و [[معنویت]]، [[فرد]] و [[جامعه]]، [[سیاست]] و [[دیانت]]، [[علم]] و عمل مطرح شده است. ختم قرآن یعنی پرداختن به همه نیازها و توجه به همه زوایای زندگی.
	نکته دیگر کیفیت قرآن خواندن‌های ماست. ما باید با [[عطش]] و [[عشق]] به سمت قرآن برویم همنشین قرآن بشویم، از او بپرسیم و پاسخ بگیریم، به آیاتش [[فکر]] کنیم و از مواعظش تأثیر بپذیریم، و آنها را در زندگی خود پیاده کنیم.

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]] {{صل}} نازل کرده‌ای.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]] {{صل}} نازل کرده‌ای.

	بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست [[هلاکت]] بدو نرسد».		بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست [[هلاکت]] بدو نرسد».

	آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر [[راه]] [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند....		آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر راه [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند... .

	بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را [[حاملان قرآن]] ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]] {{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».		بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را [[حاملان قرآن]] ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]] {{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».

خط ۱۴:		خط ۲۱:
	[[امام]] در این [[دعا]] از [[خداوند]] می‌خواهد که [[قرآن]] را وسیله [[ایمنی]] او از [[شیاطین]] و [[گناهان]] قرار دهد: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما گردان و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز، [[نگهبان]] ما قرار ده. و چنان کن که قرآن پای‌های ما را از سپردن [[راه]] [[معاصی]] باز دارد و [[زبان]] را از گفتن سخن [[باطل]] – بی‌هیچ آفتی که زبان را رسیده باشد- لال گرداند، و اعضا و جوارح ما را از [[ارتکاب گناهان]] مانع آید و طومار عبرت‌ها را که به دست [[غفلت]] پیچیده شده پیش‌روی ما بگشاید، تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن –که کوه‌های سخت از [[تحمل]] آن ناتوانند- به دل‌های ما راه یابد».		[[امام]] در این [[دعا]] از [[خداوند]] می‌خواهد که [[قرآن]] را وسیله [[ایمنی]] او از [[شیاطین]] و [[گناهان]] قرار دهد: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] [[شب]] مونس ما گردان و در برابر کشش‌ها و گرایش‌های [[شیطان]] و خاطرات وسوسه‌انگیز، [[نگهبان]] ما قرار ده. و چنان کن که قرآن پای‌های ما را از سپردن [[راه]] [[معاصی]] باز دارد و [[زبان]] را از گفتن سخن [[باطل]] – بی‌هیچ آفتی که زبان را رسیده باشد- لال گرداند، و اعضا و جوارح ما را از [[ارتکاب گناهان]] مانع آید و طومار عبرت‌ها را که به دست [[غفلت]] پیچیده شده پیش‌روی ما بگشاید، تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشداردهنده آن –که کوه‌های سخت از [[تحمل]] آن ناتوانند- به دل‌های ما راه یابد».

	و در پایان به دنبال سلامت‌خواهی در [[دنیا]]، [[سعادت]] پس از [[مرگ]] و [[جهان آخرت]] را در پرتو قرآن می‌خواهد: «بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چون مرگ فرا رسد، به مدد قرآن بر ما آسان کن [[اندوه]] جان‌کندن را و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد....		و در پایان به دنبال سلامت‌خواهی در [[دنیا]]، [[سعادت]] پس از [[مرگ]] و [[جهان آخرت]] را در پرتو قرآن می‌خواهد: «بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چون مرگ فرا رسد، به مدد قرآن بر ما آسان کن [[اندوه]] جان‌کندن را و [[رنج]] نالیدن را و به تنگنا افتادن نفس‌ها را به هنگامی که [[جان]] به گلوگاه می‌رسد... .

	بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ورود ما را به آن سرای کهنه و درنگ دراز ما را میان طبقات [[خاک]] سرد بر ما [[مبارک]] گردان.		بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ورود ما را به آن سرای کهنه و درنگ دراز ما را میان طبقات [[خاک]] سرد بر ما [[مبارک]] گردان.
	پس از بیرون شدن ما از دنیا، گورهای ما را [[بهترین]] منازل ما گردان و به [[فضل]] و [[رحمت]] خویش گورهای تنگ ما فراخ ساز و ما را در میان انبوه [[مردم]] که در عرصات گرد می‌آیند، به [[کیفر]] گناهان تباه‌کننده‌مان رسوا مساز.		پس از بیرون شدن ما از دنیا، گورهای ما را [[بهترین]] منازل ما گردان و به [[فضل]] و [[رحمت]] خویش گورهای تنگ ما فراخ ساز و ما را در میان انبوه [[مردم]] که در عرصات گرد می‌آیند، به [[کیفر]] گناهان تباه‌کننده‌مان رسوا مساز.
	ای خداوند، در آن هنگام که در پیشگاه تو به صف ایستاده‌ایم، به [[برکت]] قرآن بر [[خواری]] و [[بیچارگی]] ما رحمت آور و به هنگام گذشتن از پل لرزان [[جهنم]] ما را به [[قرآن]] گورهای ما به قرآن روشنی بخش و از [[اندوه]] [[روز حساب]] و [[لحظات هول‌انگیز قیامت]] [[رهایی]] ده».<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۸۸، مؤسسة الوفا، بیروت، ۱۴۱۴؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۶.</ref>
			ای خداوند، در آن هنگام که در پیشگاه تو به صف ایستاده‌ایم، به [[برکت]] قرآن بر [[خواری]] و [[بیچارگی]] ما رحمت آور و به هنگام گذشتن از پل لرزان [[جهنم]] ما را به [[قرآن]] گورهای ما به قرآن روشنی بخش و از [[اندوه]] [[روز حساب]] و [[لحظات هول‌انگیز قیامت]] [[رهایی]] ده»<ref>بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج۸۸، مؤسسة الوفا، بیروت، ۱۴۱۴؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۶.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۳۳:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش چهل و دوم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است که پس از [[ختم قرآن]] می‌خواند.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است که پس از [[ختم قرآن]] می‌خواند.
	[[قرآن]] [[کتاب آسمانی]] ما [[مسلمانان]] و برنامه [[زندگی]] و نسخه [[شفابخش]] دردهای ماست. [[امامان معصوم]] ما را به ختم قرآن یعنی [[خواندن]] تمام قرآن سفارش فرموده‌اند؛ چرا که اگر بخش‌هایی از این کتاب را بخوانیم و بخش‌هایی ناخوانده بماند انسان‌هایی تک‌بُعدی بار خواهیم آمد. در این کتاب [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[مادیت]] و [[معنویت]]، [[فرد]] و [[جامعه]]، [[سیاست]] و [[دیانت]]، [[علم]] و عمل مطرح شده است. ختم قرآن یعنی پرداختن به همه نیازها و توجه به همه زوایای زندگی.		[[قرآن]] [[کتاب آسمانی]] ما [[مسلمانان]] و برنامه [[زندگی]] و نسخه [[شفابخش]] دردهای ماست. [[امامان معصوم]] ما را به ختم قرآن یعنی [[خواندن]] تمام قرآن سفارش فرموده‌اند؛ چرا که اگر بخش‌هایی از این کتاب را بخوانیم و بخش‌هایی ناخوانده بماند انسان‌هایی تک‌بُعدی بار خواهیم آمد. در این کتاب [[دنیا]] و [[آخرت]]، [[مادیت]] و [[معنویت]]، [[فرد]] و [[جامعه]]، [[سیاست]] و [[دیانت]]، [[علم]] و عمل مطرح شده است. ختم قرآن یعنی پرداختن به همه نیازها و توجه به همه زوایای زندگی.
	نکته دیگر کیفیت قرآن خواندن‌های ماست. ما باید با [[عطش]] و [[عشق]] به سمت قرآن برویم همنشین قرآن بشویم، از او بپرسیم و پاسخ بگیریم، به آیاتش [[فکر]] کنیم و از مواعظش تأثیر بپذیریم، و آنها را در زندگی خود پیاده کنیم.		نکته دیگر کیفیت قرآن خواندن‌های ماست. ما باید با [[عطش]] و [[عشق]] به سمت قرآن برویم همنشین قرآن بشویم، از او بپرسیم و پاسخ بگیریم، به آیاتش [[فکر]] کنیم و از مواعظش تأثیر بپذیریم، و آنها را در زندگی خود پیاده کنیم.

	[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]]{{صل}} نازل کرده‌ای.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} که خود [[عاشق]] قرآن بود قرآن را آن‌قدر جذاب [[تلاوت]] می‌کرد که سقایانی که از جلوی [[خانه]] او گذر می‌کردند محو صدای دلنشین حضرت می‌شدند به‌طوری‌که ناگاه می‌دیدند زمانی گذشته و آب مشکشان قطره قطره ریخته و تمام شده است. آری این امام عاشق پس از ختم قرآن این [[دعا]] را می‌خواند. ابتدا قرآن را توصیف می‌کند که این کتاب چه کتابی است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى‏ خَتْمِ‏ كِتَابِكَ‏ الَّذِي‏ أَنْزَلْتَهُ نُوراً...}}؛ «ای [[خداوند]]، تو مرا [[یاری]] دادی که کتاب تو را از آغاز تا انجام تلاوت کنم؛ کتابی که آن را همانند نوری نازل کرده‌ای و بر هر کتاب که زین پیش نازل کرده‌ای گواهش ساخته‌ای و بر هر سخن که گفته‌ای برتریش نهاده‌ای. فرقانی است که حلالت را و حرامت را به آن از هم جدا کرده‌ای. [[قرآنی]] است که [[شرایع]] و [[احکام]] خویش را بدان آشکار ساخته‌ای. کتابی است که در او برای [[بندگان]] هر چیز را واضح و روشن بیان کرده‌ای. وحیی است که بر پیامبرت [[محمد]] {{صل}} نازل کرده‌ای.
	بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست [[هلاکت]] بدو نرسد».		بارخدایا، قرآن را نوری قرار داده‌ای که در پرتو آن، ما از تاریکی‌های [[گمراهی]] و [[نادانی]] برهیم، و شفایی برای هر که از سر [[تصدیق]] بر آن گوش نهد، و ترازوی عدلی که زبانه‌اش از [[حق]] [[منحرف]] نشود، و چراغ [[هدایتی]] که فروغ برهانش را [[خاموشی]] نیست، و [[رایت]] نجاتی که هر که قدم در پی‌اش نهاد و آئین او پیشه ساخت [[گمراه]] نگردد و آنکه چنگ در دست‌آویز عصمتش زد دست [[هلاکت]] بدو نرسد».

	آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر [[راه]] [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند....		آن‌گاه از [[خداوند]] می‌خواهد که پیوسته بر [[راه]] [[قرآن]] بماند و در اینکه این کتاب از جانب [[خدا]] آمده است [[شک و تردید]] به خود راه ندهد: «ای خداوند، همچنان که ما را به [[تلاوت قرآن]] [[یاری]] دادی و به عبارات نیکویش [[خشونت]] از [[زبان]] ما برگرفتی، اینک ما را از کسانی قرار ده که در نگهداشت و حراست او آن‌سان که در خور اوست [[سعی]] می‌ورزند و با [[اعتقاد]] به [[تسلیم]] در برابر [[آیات]] محکماتش، تو را [[عبادت]] می‌کنند و در برابر [[متشابهات]] و [[دلایل]] واضحاتش از سر تسلیم [[اقرار]] می‌نمایند....
	بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را [[حاملان قرآن]] ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]]{{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».		بارخدایا، همچنان که دل‌های ما را [[حاملان قرآن]] ساخته و به [[رحمت]] خود [[شرف]] و [[فضیلت]] آن را به ما شناساندی، بر [[محمد]] {{صل}} که [[خطیب]] قرآن است و [[خاندان]] او که [[خازنان علم]] قرآنند، [[درود]] بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که از سر [[صدق]] معترفند که قرآن از نزد تو نازل شده، تا هیچ شک و تردید، با [[یقین]] ما معارضه نکند و چون قدم به [[راه راست]] قرآن نهادیم هیچ چیز ما را در راه نلغزاند».

	سپس از خدا [[توفیق]] عمل به رهنمودهای قرآن را تمنا می‌کند و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] درود بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که در ریسمان قرآن چنگ می‌زنند و چون در [[شناخت حق]] از [[باطل]] وامانند به [[دژ]] [[استوار]] او [[پناه]] می‌جویند و در سایه گسترده بال‌هایش می‌آرامند و در پرتو صبح تابناکش راه خویش می‌یابند و آن مشعل فروزان را فراراه خود می‌دارند و چراغ [[معرفت]] خویش از چراغ او می‌افروزند و جز او از کس [[هدایت]] نمی‌آموزند».		سپس از خدا [[توفیق]] عمل به رهنمودهای قرآن را تمنا می‌کند و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] درود بفرست و ما را در زمره کسانی قرار ده که در ریسمان قرآن چنگ می‌زنند و چون در [[شناخت حق]] از [[باطل]] وامانند به [[دژ]] [[استوار]] او [[پناه]] می‌جویند و در سایه گسترده بال‌هایش می‌آرامند و در پرتو صبح تابناکش راه خویش می‌یابند و آن مشعل فروزان را فراراه خود می‌دارند و چراغ [[معرفت]] خویش از چراغ او می‌افروزند و جز او از کس [[هدایت]] نمی‌آموزند».

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[تلاوت قرآن]]		* [[تلاوت قرآن]]
	* [[ختم قرآن]]		* [[ختم قرآن]]
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	[[رده:نیایش چهل و دوم]]		[[رده:نیایش چهل و دوم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:27:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[تلاوت قرآن]]		* [[تلاوت قرآن]]
	* [[ختم قرآن]]		* [[ختم قرآن]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:11:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	* [[تلاوت قرآن]]		* [[تلاوت قرآن]]
	* [[ختم قرآن]]		* [[ختم قرآن]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:23:56Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پایان مدخل‌های وابسته}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:07Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهل و دوم]]		[[رده:نیایش چهل و دوم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:25:12Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

2021-11-25T17:40:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] ==منابع== +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} ==منابع==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	* [[تلاوت قرآن]]		* [[تلاوت قرآن]]
	* [[ختم قرآن]]		* [[ختم قرآن]]
			{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		==منابع==