نیایش چهل و نهم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-09T05:10:43Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن قهر ایشان. زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن قهر ایشان. زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع دشمن‌شناسی پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است. قصه‌های [[پیامبران]] پر است از مبارزات انبیا با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، محاصره اقتصادی، تهدیدهای [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].
	قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره ~~اقتصادی]]، [[~~تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].

	[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] برای مقابله با این [[دشمنی‌ها]] تنها و [[بهترین]] [[پشتیبان]] را [[خدا]] می‌داند: {{متن حدیث\|إِلَهِي‏ هَدَيْتَنِي‏ فَلَهَوْتُ‏، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ...}}؛ «ای خدای من، تو مرا [[هدایت]] کردی و من به [[لهو]] و [[غفلت]] روی آوردم؛ پندم دادی و من سخت‌دلی نمودم؛ نعمت‌های نیکویم دادی و من [[نافرمانی]] کردم؛ آن‌گاه آنچه مرا از آن منع کرده بودی به من شناسانیدی و من شناختم و آمرزش‌طلبیدم و تو [[گناه]] من بخشیدی؛ زان پس من بار دیگر به گناه بازگشتم و تو اغماض کردی؛ پس [[حمد]] باد تو را ای خداوند من.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] برای مقابله با این [[دشمنی‌ها]] تنها و [[بهترین]] [[پشتیبان]] را [[خدا]] می‌داند: {{متن حدیث\|إِلَهِي‏ هَدَيْتَنِي‏ فَلَهَوْتُ‏، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ...}}؛ «ای خدای من، تو مرا [[هدایت]] کردی و من به [[لهو]] و [[غفلت]] روی آوردم؛ پندم دادی و من سخت‌دلی نمودم؛ نعمت‌های نیکویم دادی و من [[نافرمانی]] کردم؛ آن‌گاه آنچه مرا از آن منع کرده بودی به من شناسانیدی و من شناختم و آمرزش‌طلبیدم و تو [[گناه]] من بخشیدی؛ زان پس من بار دیگر به گناه بازگشتم و تو اغماض کردی؛ پس [[حمد]] باد تو را ای خداوند من.

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۱۰

2023-12-09T05:10:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این [[نیایش]] آن [[~~حضرت~~]] است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن [[قهر]] ایشان.		این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن قهر ایشان. زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.
	زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.
	قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره اقتصادی]]، [[تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].		قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره اقتصادی]]، [[تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].

خط ۸:		خط ۱۴:
	بار خدایا، ره‌توشه من برای رسیدن به تو، [[اعتقاد]] من به یکتایی توست و دستاویز من اینکه هیچ‌چیز در خدایی با تو [[شریک]] نساخته‌ام و کسی را جز تو به خدایی نگرفته‌ام؛ و اینک خود در تو گریخته‌ام، زیرا [[خطاکاران]] را جز تو فرارگاهی نیست و برای پناهنده‌ای که بهره خویش تباه کرده است جز تو پناهگاهی نیست».		بار خدایا، ره‌توشه من برای رسیدن به تو، [[اعتقاد]] من به یکتایی توست و دستاویز من اینکه هیچ‌چیز در خدایی با تو [[شریک]] نساخته‌ام و کسی را جز تو به خدایی نگرفته‌ام؛ و اینک خود در تو گریخته‌ام، زیرا [[خطاکاران]] را جز تو فرارگاهی نیست و برای پناهنده‌ای که بهره خویش تباه کرده است جز تو پناهگاهی نیست».

	امام {{ع}} آنگاه به عمق دشمنی‌های خصومت‌گران پرداخته و قدرشناس [[امدادهای الهی]] است: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازرد و دام‌های خود بر سر [[راه]] من تعبیه کرد و مرا زیر نظر خود گرفت و چونان درنده‌ای که در کمین شکار گریخته خود بنشیند در کمین من نشست تا مگر [[فرصت]] حمله‌اش به دست افتد، و در همان‌حال که با [[گشاده‌رویی]] [[چاپلوسی]] می‌کرد با نگاه [[خشم]] آلودش در من می‌نگریست.		امام {{ع}} آنگاه به عمق دشمنی‌های خصومت‌گران پرداخته و قدرشناس [[امدادهای الهی]] است: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازرد و دام‌های خود بر سر راه من تعبیه کرد و مرا زیر نظر خود گرفت و چونان درنده‌ای که در کمین شکار گریخته خود بنشیند در کمین من نشست تا مگر فرصت حمله‌اش به دست افتد، و در همان‌حال که با [[گشاده‌رویی]] [[چاپلوسی]] می‌کرد با نگاه [[خشم]] آلودش در من می‌نگریست. ای خداوندی که متبارک و متعالی هستی، چون [[خبث]] باطنش و [[قبح]] نهانش را دیدی، او را در همان گودال که برای در دام‌افکندن من کنده بود به سر درانداختی و در عمق گودالش سرنگون ساختی و او پس از آن‌همه [[سرکشی]]، [[ذلیل]] و سرکوفته گردید و در همان دامی گرفتار آمد که مرا گرفتار آن می‌خواست. اگر نه [[رحمت]] تو بود، نزدیک بود که هر چه او را بر سر آمد مرا بر سر آید.
	ای خداوندی که متبارک و متعالی هستی، چون [[خبث]] باطنش و [[قبح]] نهانش را دیدی، او را در همان گودال که برای در دام‌افکندن من کنده بود به سر درانداختی و در عمق گودالش سرنگون ساختی و او پس از آن‌همه [[سرکشی]]، [[ذلیل]] و سرکوفته گردید و در همان دامی گرفتار آمد که مرا گرفتار آن می‌خواست. اگر نه [[رحمت]] تو بود، نزدیک بود که هر چه او را بر سر آمد مرا بر سر آید.
	ای خدای من، بسا [[حسود]] مردی که بر [[نعمت]] من [[رشک]] برد و [[غصه]] راه گلویش بگرفت و خشم چون استخوانی حلقومش بیازرد و با نیش [[زبان]] خود مرا [[آزار]] داد و به هر [[عیب]] که در خود داشت مرا [[تهمت]] برنهاد و آبروی مرا آماج تیرهای [[بهتان]] خود ساخت و صفاتی را که خود بدان موصوف بود بر من بست و به [[کید]] و [[نیرنگ]] خویش مرا [[خشمگین]] ساخت و با حربه [[مکر]] خود بر من [[حمله]] کرد. پس ای [[پروردگار]] من، تو را ندا دادم و به درگاه تو [[استغاثه]] کردم.		ای خدای من، بسا [[حسود]] مردی که بر [[نعمت]] من [[رشک]] برد و [[غصه]] راه گلویش بگرفت و خشم چون استخوانی حلقومش بیازرد و با نیش [[زبان]] خود مرا [[آزار]] داد و به هر [[عیب]] که در خود داشت مرا [[تهمت]] برنهاد و آبروی مرا آماج تیرهای [[بهتان]] خود ساخت و صفاتی را که خود بدان موصوف بود بر من بست و به [[کید]] و [[نیرنگ]] خویش مرا [[خشمگین]] ساخت و با حربه [[مکر]] خود بر من [[حمله]] کرد. پس ای [[پروردگار]] من، تو را ندا دادم و به درگاه تو [[استغاثه]] کردم.

	امیدم چنان بود که دعای مرا به زودی [[اجابت]] کنی و [[نیک]] می‌دانستم که آن‌کس که در سایه [[امن]] تو [[پناه]] جوید هرگز [[ستم]] نبیند و آنکه به [[پناهگاه]] [[نصرت]] تو در آید از کس نهراسد. پس تو مرا به [[قدرت]] خویش از آسیب او نگه داش».		امیدم چنان بود که دعای مرا به زودی [[اجابت]] کنی و [[نیک]] می‌دانستم که آن‌کس که در سایه [[امن]] تو [[پناه]] جوید هرگز [[ستم]] نبیند و آنکه به [[پناهگاه]] [[نصرت]] تو در آید از کس نهراسد. پس تو مرا به [[قدرت]] خویش از آسیب او نگه داش».

	و در پایان [[امام]] باز به درگاه خداوند [[توکل]] و به [[مقام]] [[محمد]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}} [[توسل]] می‌جوید و به همه مبارزان [[موحد]] [[راه]] و رسم [[مقابله با دشمن]] را می‌آموزد:		و در پایان [[امام]] باز به درگاه خداوند [[توکل]] و به [[مقام]] [[محمد]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}} [[توسل]] می‌جوید و به همه مبارزان [[موحد]] [[راه]] و رسم [[مقابله با دشمن]] را می‌آموزد: «ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].
	«ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].
	ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>		ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}»<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۵:		خط ۳۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~نیایش چهل و نهم~~]]		[[رده:صحیفه سجادیه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:01:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:22:30Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	«ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].		«ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].
	ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>		ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۰:		خط ۲۸:

	[[رده:نیایش چهل و نهم]]		[[رده:نیایش چهل و نهم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:24:05Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:43:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۳
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهل و نهم]]		[[رده:نیایش چهل و نهم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:25:21Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۵۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:43:28Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T11:49:40Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:نیایش چهل و نهم]]		[[رده:نیایش چهل و نهم]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:11:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	{{امامت}}		{{امامت}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==

	==مقدمه==
	این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن [[قهر]] ایشان.		این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن [[قهر]] ایشان.
	زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.		زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.
	قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره اقتصادی]]، [[تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].		قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره اقتصادی]]، [[تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].

	[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این [[دعا]] برای مقابله با این [[دشمنی‌ها]] تنها و [[بهترین]] [[پشتیبان]] را [[خدا]] می‌داند: {{متن حدیث\|إِلَهِي‏ هَدَيْتَنِي‏ فَلَهَوْتُ‏، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ...}}؛ «ای خدای من، تو مرا [[هدایت]] کردی و من به [[لهو]] و [[غفلت]] روی آوردم؛ پندم دادی و من سخت‌دلی نمودم؛ نعمت‌های نیکویم دادی و من [[نافرمانی]] کردم؛ آن‌گاه آنچه مرا از آن منع کرده بودی به من شناسانیدی و من شناختم و آمرزش‌طلبیدم و تو [[گناه]] من بخشیدی؛ زان پس من بار دیگر به گناه بازگشتم و تو اغماض کردی؛ پس [[حمد]] باد تو را ای خداوند من.		[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] برای مقابله با این [[دشمنی‌ها]] تنها و [[بهترین]] [[پشتیبان]] را [[خدا]] می‌داند: {{متن حدیث\|إِلَهِي‏ هَدَيْتَنِي‏ فَلَهَوْتُ‏، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ...}}؛ «ای خدای من، تو مرا [[هدایت]] کردی و من به [[لهو]] و [[غفلت]] روی آوردم؛ پندم دادی و من سخت‌دلی نمودم؛ نعمت‌های نیکویم دادی و من [[نافرمانی]] کردم؛ آن‌گاه آنچه مرا از آن منع کرده بودی به من شناسانیدی و من شناختم و آمرزش‌طلبیدم و تو [[گناه]] من بخشیدی؛ زان پس من بار دیگر به گناه بازگشتم و تو اغماض کردی؛ پس [[حمد]] باد تو را ای خداوند من.
	خود را در وادی‌های [[هلاکت]] درافکندم و به دره‌های تلف درآمدم و در آن احوال، با سطوت و قهر تو، با عذاب‌ها و عقوبت‌های تو رویاروی شدم.		خود را در وادی‌های [[هلاکت]] درافکندم و به دره‌های تلف درآمدم و در آن احوال، با سطوت و قهر تو، با عذاب‌ها و عقوبت‌های تو رویاروی شدم.
	بار خدایا، ره‌توشه من برای رسیدن به تو، [[اعتقاد]] من به یکتایی توست و دستاویز من اینکه هیچ‌چیز در خدایی با تو [[شریک]] نساخته‌ام و کسی را جز تو به خدایی نگرفته‌ام؛ و اینک خود در تو گریخته‌ام، زیرا [[خطاکاران]] را جز تو فرارگاهی نیست و برای پناهنده‌ای که بهره خویش تباه کرده است جز تو پناهگاهی نیست».		بار خدایا، ره‌توشه من برای رسیدن به تو، [[اعتقاد]] من به یکتایی توست و دستاویز من اینکه هیچ‌چیز در خدایی با تو [[شریک]] نساخته‌ام و کسی را جز تو به خدایی نگرفته‌ام؛ و اینک خود در تو گریخته‌ام، زیرا [[خطاکاران]] را جز تو فرارگاهی نیست و برای پناهنده‌ای که بهره خویش تباه کرده است جز تو پناهگاهی نیست».

	امام{{ع}} آنگاه به عمق دشمنی‌های خصومت‌گران پرداخته و قدرشناس [[امدادهای الهی]] است: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازرد و دام‌های خود بر سر [[راه]] من تعبیه کرد و مرا زیر نظر خود گرفت و چونان درنده‌ای که در کمین شکار گریخته خود بنشیند در کمین من نشست تا مگر [[فرصت]] حمله‌اش به دست افتد، و در همان‌حال که با [[گشاده‌رویی]] [[چاپلوسی]] می‌کرد با نگاه [[خشم]] آلودش در من می‌نگریست.		امام {{ع}} آنگاه به عمق دشمنی‌های خصومت‌گران پرداخته و قدرشناس [[امدادهای الهی]] است: «ای [[خداوند]] من، چه بسا [[دشمن]] [[ستمگر]] که با مکاید خویش مرا بیازرد و دام‌های خود بر سر [[راه]] من تعبیه کرد و مرا زیر نظر خود گرفت و چونان درنده‌ای که در کمین شکار گریخته خود بنشیند در کمین من نشست تا مگر [[فرصت]] حمله‌اش به دست افتد، و در همان‌حال که با [[گشاده‌رویی]] [[چاپلوسی]] می‌کرد با نگاه [[خشم]] آلودش در من می‌نگریست.
	ای خداوندی که متبارک و متعالی هستی، چون [[خبث]] باطنش و [[قبح]] نهانش را دیدی، او را در همان گودال که برای در دام‌افکندن من کنده بود به سر درانداختی و در عمق گودالش سرنگون ساختی و او پس از آن‌همه [[سرکشی]]، [[ذلیل]] و سرکوفته گردید و در همان دامی گرفتار آمد که مرا گرفتار آن می‌خواست. اگر نه [[رحمت]] تو بود، نزدیک بود که هر چه او را بر سر آمد مرا بر سر آید.		ای خداوندی که متبارک و متعالی هستی، چون [[خبث]] باطنش و [[قبح]] نهانش را دیدی، او را در همان گودال که برای در دام‌افکندن من کنده بود به سر درانداختی و در عمق گودالش سرنگون ساختی و او پس از آن‌همه [[سرکشی]]، [[ذلیل]] و سرکوفته گردید و در همان دامی گرفتار آمد که مرا گرفتار آن می‌خواست. اگر نه [[رحمت]] تو بود، نزدیک بود که هر چه او را بر سر آمد مرا بر سر آید.
	ای خدای من، بسا [[حسود]] مردی که بر [[نعمت]] من [[رشک]] برد و [[غصه]] راه گلویش بگرفت و خشم چون استخوانی حلقومش بیازرد و با نیش [[زبان]] خود مرا [[آزار]] داد و به هر [[عیب]] که در خود داشت مرا [[تهمت]] برنهاد و آبروی مرا آماج تیرهای [[بهتان]] خود ساخت و صفاتی را که خود بدان موصوف بود بر من بست و به [[کید]] و [[نیرنگ]] خویش مرا [[خشمگین]] ساخت و با حربه [[مکر]] خود بر من [[حمله]] کرد. پس ای [[پروردگار]] من، تو را ندا دادم و به درگاه تو [[استغاثه]] کردم.		ای خدای من، بسا [[حسود]] مردی که بر [[نعمت]] من [[رشک]] برد و [[غصه]] راه گلویش بگرفت و خشم چون استخوانی حلقومش بیازرد و با نیش [[زبان]] خود مرا [[آزار]] داد و به هر [[عیب]] که در خود داشت مرا [[تهمت]] برنهاد و آبروی مرا آماج تیرهای [[بهتان]] خود ساخت و صفاتی را که خود بدان موصوف بود بر من بست و به [[کید]] و [[نیرنگ]] خویش مرا [[خشمگین]] ساخت و با حربه [[مکر]] خود بر من [[حمله]] کرد. پس ای [[پروردگار]] من، تو را ندا دادم و به درگاه تو [[استغاثه]] کردم.
	امیدم چنان بود که دعای مرا به زودی [[اجابت]] کنی و [[نیک]] می‌دانستم که آن‌کس که در سایه [[امن]] تو [[پناه]] جوید هرگز [[ستم]] نبیند و آنکه به [[پناهگاه]] [[نصرت]] تو در آید از کس نهراسد. پس تو مرا به [[قدرت]] خویش از آسیب او نگه داش».		امیدم چنان بود که دعای مرا به زودی [[اجابت]] کنی و [[نیک]] می‌دانستم که آن‌کس که در سایه [[امن]] تو [[پناه]] جوید هرگز [[ستم]] نبیند و آنکه به [[پناهگاه]] [[نصرت]] تو در آید از کس نهراسد. پس تو مرا به [[قدرت]] خویش از آسیب او نگه داش».

	و در پایان [[امام]] باز به درگاه خداوند [[توکل]] و به [[مقام]] [[محمد]]{{صل}} و [[علی]]{{ع}} [[توسل]] می‌جوید و به همه مبارزان [[موحد]] [[راه]] و رسم [[مقابله با دشمن]] را می‌آموزد:		و در پایان [[امام]] باز به درگاه خداوند [[توکل]] و به [[مقام]] [[محمد]] {{صل}} و [[علی]] {{ع}} [[توسل]] می‌جوید و به همه مبارزان [[موحد]] [[راه]] و رسم [[مقابله با دشمن]] را می‌آموزد:
	«ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].		«ای [[خداوند]] من، به تو [[تقرب]] می‌جویم به [[مقام]] رفیع [[محمد]] و [[طریقت]] درخشان [[علی]]؛ و به وسیله آن دو، به تو روی می‌آورم که مرا از [[شر]] آنچه از آن به تو [[پناه]] آورده‌ام پناه دهی، که بر آوردن این نیاز با وجود توانگری‌ات تو را به تنگنا نیفکند و با وجود قدرتت به [[رنج]] نیندازد؛ که تو بر هر کاری [[توانایی]].
	ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>		ای خداوند من به من ارزانی دار [[رحمت]] و دوام [[توفیق]] خود را تا آن را چون نردبامی گیرم و به مقام خشنودی‌ات [[عروج]] کنم و از [[عذاب]] تو [[ایمنی]] گزینم. {{متن حدیث\|يَا أَرْحَمَ‏ الرَّاحِمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی\|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «نیایش چهل و نهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۱.</ref>