نیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-10-30T09:43:18Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]		# [[پرونده:13681049.jpg\|22px]] [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
	# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]		# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	~~# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* نیت */

2024-10-30T09:43:08Z

نیت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	در منظر [[امام]] {{ع}} سوءنیت نه تنها [[زندگی فردی]] که در زندگی اجتماعی نیز تأثیرگذار است. [[امام]] بخشی از [[اختلافات]] [[اجتماعی]] را حاصل این امر می‌داند و می‌فرماید: شمایان در [[دین]] برادرید و جدایی میانتان جز از پلیدیِ [[نیت]] و بدیِ [[اخلاق]] و زشتیِ [[باطن]] نیست<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۸۵ ـ ۸۸۷.</ref>		در منظر [[امام]] {{ع}} سوءنیت نه تنها [[زندگی فردی]] که در زندگی اجتماعی نیز تأثیرگذار است. [[امام]] بخشی از [[اختلافات]] [[اجتماعی]] را حاصل این امر می‌داند و می‌فرماید: شمایان در [[دین]] برادرید و جدایی میانتان جز از پلیدیِ [[نیت]] و بدیِ [[اخلاق]] و زشتیِ [[باطن]] نیست<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۸۵ ـ ۸۸۷.</ref>

	~~==[[نیت]]==~~
	نیت، [[روح]] عمل است و عمل بدون روح، خاصیتی ندارد. در [[حج]]، آن چه انجام می‌شود، باید با نیت باشد. نیت در حج، یعنی همواره خود [[آگاه]] بودن، و حج معانی نمودن، نه حج [[مناسک]] و صورت؛ زیرا حج، همه نیت است، اگر چه پاره‌ای از [[اعمال]] بدون نیت، هم تأثیری دارد، مثلاً در [[روزه]]، اگر نیت نباشد، به هر [[حال]] آثاری از آن دیده می‌شود، یا در [[زکوة]]، اگر نیت نباشد، به هر حال [[فقیری]] را [[بی‌نیاز]] کرده است، اما اگر در حج، نیت نباشد هیچ نیست، چون که این مناسک همه اشاره است. می‌گویند: کسی که نداند [[سجود]] چیست، فقط پیشانی به خاک مالیده است، کسی که نداند مفهوم [[مناسک حج]] چیست، فقط [[شهر مکه]]، و [[خانه کعبه]] را تماشا کرده است، و به عبارت دیگر، فقط سوغات آورده است....
	پس لازم است که تمام اعمال حج را با نیت انجام دهد، و به معانی آن [[نیت‌ها]]، آگاه و آشنا باشد. چون [[عمره]] و حج و اجزاء آنها از [[عبادات]] است، باید قصد داشته باشد آن چه را که [[واجب]] است بر او، [[قربة الی الله]] و برای [[اطاعت]] [[خداوند تعالی]] انجام دهد، یعنی انجام عملش، کاملاً باید برای تحصیل رضای [[خدای تعالی]] باشد، به نحوی که هیچ غرضی از اغراض [[دنیوی]] با او همراه نباشد. این نوع نیت، در تمام [[اعمال عبادی]] لازم است.
	نیت باید مقارن با عمل باشد، در جایی که باید [[احرام]] بپوشد، همین که شروع به احرام [[پوشیدن]] کرد نیت کند، پس نیت در اثناء کافی نخواهد بود و هر گاه در حین شروع، نیت نکرده است، باید تجدید کند.

	نیت را به زبان یا حضور [[قلبی]] می‌آورد. مثلاً اگر عمره [[تمتع]] است، باید چنین بگوید: احرام می‌بندم برای توجه به [[مکه معظمه]]، و عمره تمتع از [[حجة الاسلام]]، به جهت [[فرمانبرداری]] امر خدای تعالی قربة الی الله.
	در [[صحت]] نیت اعمال حج، تلفظ و خطور قلبی معتبر نیست، بلکه هرگاه توجه داشته باشد که چه عملی می‌خواهد به جا آورد کافی است، ولی تلفظ به [[نیت]] در [[اعمال]] [[عمره]] و [[حج]] [[استحباب]] دارد.
	در [[صحت]] [[احرام]] لازم نیست که قصد کند ترک محرماتی را که بر [[محرم]] پس از احرام می‌شود، بلکه کسی که به قصد عمره [[تمتع]]، یا [[حج تمتع]] لبیک‌های [[واجب]] را گفت محرم می‌شود، چه قصد بکند احرام را یا نکند، و چه قصد بکند [[ترک محرمات]] را یا نکند، ولی [[احتیاط]] آن است که قصد کند ترک محرمات را.
	باید دانست که افراد مستعد و با کمال، در این جا باید نیت‌های بسیاری بنمایند؛ زیرا هر عملی نیت و توجه مخصوصی به خود دارد، نیت در این جا، به همه چیز پشت کردن و به [[خدا]] رو آوردن است.
	~~نیت این است، که هر کس، زین پس بزند سنگ، به مینای [[هوس]]~~
	اکنون که آماده نیت کردن شده‌ای، به خود آی که تاکنون چه کرده‌ام، و از این پس دیگر گرد ناپسندی‌ها، [[زشتی‌ها]]، [[کینه‌ها]]، لاابالی‌ها و نزدیک چیزی که باعث کدورت [[دل]] شود، نگردم.
	آن‌گاه که نیت کنی که: (احرام می‌بندم برای عمره تمتع از [[حجة الاسلام]] واجب، [[قربة الی الله]]) یعنی که احرام کوی [[کعبه]] می‌بندم تا با [[لباس]] [[انضباط]]، و با [[اراده]] و خودداری از طوفان‌های [[تمایلات نفسانی]] که ۲۴ چیز است، [[خویشتن‌داری]] نموده، و [[تعهد]] می‌کنم که از این میقاتگاه، با انضباط به سوی این عمل [[مقدس]] بروم، و با این احرام که به سوی [[حرم امن الهی]] می‌روم، [[احترام]] [[حریم]] آن را داشته و در [[حال]] [[غفلت]] نباشم<ref>راهنمای حرمین شریفین ابراهیم غفاری، ج۳، ص۸۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۰۴۳.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۹

2024-10-30T09:39:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نیت در نهج البلاغه]] - [[نیت در معارف دعا و زیارات]] - [[نیت در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[نیت در نهج البلاغه]] - [[نیت در معارف دعا و زیارات]] - [[نیت در معارف و سیره سجادی]] \| پرسش مرتبط = }}

	~~'''نیت:'''~~ [[اراده]]، قصد، تصمیم. یکی از [[واجبات]] شرعی در عبادت‌هایی همچون [[وضو]]، [[غسل]]، [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]]. نیت در هرعبادت به معنای قصد و [[اراده]] انجام آن کار به خاطر [[فرمان]] خداست، مثلاً اگر کسی صورت و دست‌هایش را بشوید و سر و پاها را مسح بکشد، اما نیت [[وضو]] نکرده باشد، او [[وضو]] نگرفته است. آوردن نیت به زبان لازم نیست، مهم حالت توجه درونی و قصد است که بداند و متوجه باشد چه کار می‌‌کند و قصدش امتثال [[فرمان خدا]] باشد. [[حدیث]] [[معروف]] {{متن حدیث\|إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ}} یعنی [[کارها]] و [[ارزش]] [[اعمال]] بستگی به نیت‌ها دارد، اشاره به اهمیت نیت [[خالص]] در [[کارهای نیک]] است. به این نیت [[الهی]] و خدایی و [[خالص]] "قصد قربت" هم گفته می‌شود. در [[روایت]] [[اسلامی]] است که [[خداوند]]، از [[اعمال]] و نیت‌های بندگانش خبر دارد و اگر کسی نیت و تصمیم [[کار نیک]] داشته باشد، هر چند موفق به عمل نشود، به همان نیت خیر هم [[ثواب]] می‌دهد. توصیه شده که [[انسان]] همیشه نیت خیر کند و از تصمیم بد درباره دیگران بپرهیزد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۳۹.</ref>.		== مقدمه ==
			نیت، [[اراده]]، قصد، تصمیم. یکی از [[واجبات]] شرعی در عبادت‌هایی همچون [[وضو]]، [[غسل]]، [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]]. نیت در هرعبادت به معنای قصد و [[اراده]] انجام آن کار به خاطر [[فرمان]] خداست، مثلاً اگر کسی صورت و دست‌هایش را بشوید و سر و پاها را مسح بکشد، اما نیت [[وضو]] نکرده باشد، او [[وضو]] نگرفته است. آوردن نیت به زبان لازم نیست، مهم حالت توجه درونی و قصد است که بداند و متوجه باشد چه کار می‌‌کند و قصدش امتثال [[فرمان خدا]] باشد. [[حدیث]] [[معروف]] {{متن حدیث\|إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ}} یعنی [[کارها]] و [[ارزش]] [[اعمال]] بستگی به نیت‌ها دارد، اشاره به اهمیت نیت [[خالص]] در [[کارهای نیک]] است. به این نیت [[الهی]] و خدایی و [[خالص]] "قصد قربت" هم گفته می‌شود. در [[روایت]] [[اسلامی]] است که [[خداوند]]، از [[اعمال]] و نیت‌های بندگانش خبر دارد و اگر کسی نیت و تصمیم [[کار نیک]] داشته باشد، هر چند موفق به عمل نشود، به همان نیت خیر هم [[ثواب]] می‌دهد. توصیه شده که [[انسان]] همیشه نیت خیر کند و از تصمیم بد درباره دیگران بپرهیزد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۳۹.</ref>.

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-10-30T09:38:41Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2024-07-07T05:03:16Z

منابع

@@ خط ۱۹: / خط ۱۹: @@
 در منظر [[امام]] {{ع}} سوءنیت نه تنها [[زندگی فردی]] که در [[زندگی اجتماعی]] نیز تأثیرگذار است. [[امام]] بخشی از [[اختلافات]] [[اجتماعی]] را حاصل این امر می‌داند و می‌فرماید: شمایان در [[دین]] برادرید و جدایی میانتان جز از پلیدیِ نیت و بدیِ [[اخلاق]] و زشتیِ [[باطن]] نیست<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۸۵ ـ ۸۸۷.</ref>
 == منابع ==
@@ خط ۲۴: / خط ۳۷: @@
 # [[پرونده:13681049.jpg|22px]] [[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه نهج البلاغه ج۲''']]
 # [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
 {{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-29T15:57:09Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{ارزش‌های اخلاقی}}		{{ارزش‌های اخلاقی}}

	[[رده:~~مفاهیم~~]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]
	[[رده:مدخل نهج البلاغه]]		[[رده:مدخل نهج البلاغه]]

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2024-06-29T15:56:50Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	در منظر [[امام]] {{ع}} سوءنیت نه تنها [[زندگی فردی]] که در [[زندگی اجتماعی]] نیز تأثیرگذار است. [[امام]] بخشی از [[اختلافات]] [[اجتماعی]] را حاصل این امر می‌داند و می‌فرماید: شمایان در [[دین]] برادرید و جدایی میانتان جز از پلیدیِ نیت و بدیِ [[اخلاق]] و زشتیِ [[باطن]] نیست<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۸۵ ـ ۸۸۷.</ref>		در منظر [[امام]] {{ع}} سوءنیت نه تنها [[زندگی فردی]] که در [[زندگی اجتماعی]] نیز تأثیرگذار است. [[امام]] بخشی از [[اختلافات]] [[اجتماعی]] را حاصل این امر می‌داند و می‌فرماید: شمایان در [[دین]] برادرید و جدایی میانتان جز از پلیدیِ نیت و بدیِ [[اخلاق]] و زشتیِ [[باطن]] نیست<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۲.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۸۸۵ ـ ۸۸۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[حسن نیت]]
	* [[سوء نیت]]
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۶

2024-06-29T15:56:38Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-29T15:56:00Z

مقدمه

نمایش تغییرات

Msadeq در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۶

2023-04-13T07:46:20Z

نمایش تغییرات