هجوم به خانه امام علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۷

2024-09-08T07:47:40Z

Bahmani: /* مقابله حکومت با مخالفان */

2024-09-08T07:42:51Z

مقابله حکومت با مخالفان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	== مقابله حکومت با مخالفان ==		== مقابله حکومت با مخالفان ==
	[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.		[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر.ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.
	با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>.
			با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] رئیس قبیله خزرج که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Msadeq: /* سکوت و نگرش جانشین پیامبر {{صل}} در ماجرای هجوم به خانه وحی */

2023-06-24T08:58:03Z

سکوت و نگرش جانشین پیامبر {{صل}} در ماجرای هجوم به خانه وحی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	در برابر این هجمه و تهدیدهای علنی که از سوی فرستادگان [[خلیفه]] اتفاق افتاد و در نهایت هم به ورود بدون اجازه [[حمله]] کنندگان به [[بیت]] [[دختر پیامبر]] منجر گردید، تنها مقاومتی که از [[اهل]] این خانه ثبت شده، بیرون آمدن [[زبیر]] با [[شمشیر]] است که با [[زمین]] خوردن، سپس از دست دادن شمشیر و دستگیر شدن او به پایان رسیده است. [[امام]] در این روزهای حساس و سرنوشت‌ساز، به هیچ وجه قصد مقابله مسلحانه نداشت. تنها [[وظیفه امام]] این بود که [[بیعت]] نکند و این [[بیعت نکردن]] اگرچه ظاهراً یک عمل [[سیاسی]] محض به معنای عدم [[قبول حکومت]] وقت و [[مخالفت]] با آن بود، اما [[روح]] [[خالص]] مذهبی داشت؛ یعنی برای نشان دادن نادرستی و عدم [[مشروعیت]] آن [[دولت]] بود. امام به عنوان «عالم [[امت]]»، در مقابل هر نوع [[تغییر]] و [[انحراف]]، به ویژه وقتی نام [[دین]] و [[مذهب]] به خود گرفته و [[بدعت]] باشد [[مسئولیت]] دارد، نتیجه هرچه باشد باید بایستد و اعلام مخالفت کند تا نادرستی آن را نشان بدهد.		در برابر این هجمه و تهدیدهای علنی که از سوی فرستادگان [[خلیفه]] اتفاق افتاد و در نهایت هم به ورود بدون اجازه [[حمله]] کنندگان به [[بیت]] [[دختر پیامبر]] منجر گردید، تنها مقاومتی که از [[اهل]] این خانه ثبت شده، بیرون آمدن [[زبیر]] با [[شمشیر]] است که با [[زمین]] خوردن، سپس از دست دادن شمشیر و دستگیر شدن او به پایان رسیده است. [[امام]] در این روزهای حساس و سرنوشت‌ساز، به هیچ وجه قصد مقابله مسلحانه نداشت. تنها [[وظیفه امام]] این بود که [[بیعت]] نکند و این [[بیعت نکردن]] اگرچه ظاهراً یک عمل [[سیاسی]] محض به معنای عدم [[قبول حکومت]] وقت و [[مخالفت]] با آن بود، اما [[روح]] [[خالص]] مذهبی داشت؛ یعنی برای نشان دادن نادرستی و عدم [[مشروعیت]] آن [[دولت]] بود. امام به عنوان «عالم [[امت]]»، در مقابل هر نوع [[تغییر]] و [[انحراف]]، به ویژه وقتی نام [[دین]] و [[مذهب]] به خود گرفته و [[بدعت]] باشد [[مسئولیت]] دارد، نتیجه هرچه باشد باید بایستد و اعلام مخالفت کند تا نادرستی آن را نشان بدهد.

	[[ابوبکر]] جوهری<ref>ابی بکر احمد بن عبدالعزیز الجوهری البصری البغدادی، مورخ کهن و معتبر مکتب خلافت و اهل بصره بود. که در همان جا نیز درگذشت، {{عربی\|هذا عالم محدث کثیر الأدب ثقة ورع أثنی علیه المحدثون و رووا عنه مصنفاته}}؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۱۶، ص۲۱۰؛ اخبار الراضی بالله و المتقی لله (صولی)، ص۶۴.</ref> حوادث را به روشنی بیشتری تصویر کرده است. او جریان را این طور نقل کرده است که [[ابوبکر]] گفت: ای [[عمر]]! [[خالد بن ولید]] کجاست؟ عمر جواب داد: او همین جاست. ابوبکر گفت: بروید علی و [[زبیر]] را به نزد من بیاورید. [[عمرو]] خالد رفتند. عمر به داخل [[خانه]] وارد شد. درون خانه افراد زیادی بودند. از [[اصحاب]]، [[مقداد]] بود و [[هاشمیان]] نیز همه حضور داشتند. اول زبیر را گرفت و با [[زور]] به بیرون خانه هل داد و به خالد و مردانی که ابوبکر به کمک ایشان فرستاده بود سپرد. بعد به علی گفت: برخیز و به [[بیعت]] برو! علی اعتنایی نکرد. عمر دست او را گرفت؛ باز به او گفت: برخیز! (یعنی باید به [[مسجد]] بروی و بیعت کنی.) این بار نیز علی {{ع}} از برخاستن و حرکت خودداری ورزید. عمر اینجا، علی {{ع}} را به بغل گرفت، هم چون زبیر با زور و فشار به دم در آورد و در آنجا به خالد و همراهانی او واگذار کرد. آن‌گاه با کمک مردانی که در بیرون خانه جمع شده بودند، آن دو را به [[اجبار]] به مسجد بردند<ref>السقیفة و فلک، ص۷۲ {{عربی\|سوقا عنیفا}}.</ref>. [[مردم]] معمولی [[شهر]] در کوچه‌ها جمع شده بودند و [[شاهد]] و ناظر این حوادث بودند؛ و تنها [[فاطمه]] آن‌گاه که این وضع را [[مشاهده]] کرد، به کنار در خانه آمد و فریاد برآورد: ای ابوبکر! چه زود به [[اهل بیت پیامبر]] [[هجوم]] آوردید. به [[خداوند]] قسم؛ تا وقتی زنده‌ام با عمر سخن نخواهم گفت<ref>السقیفة و فلک، ص۷۲.</ref>.		[[ابوبکر]] جوهری<ref>ابی بکر احمد بن عبدالعزیز الجوهری البصری البغدادی، مورخ کهن و معتبر مکتب خلافت و اهل بصره بود. که در همان جا نیز درگذشت، {{عربی\|هذا عالم محدث کثیر الأدب ثقة ورع أثنی علیه المحدثون و رووا عنه مصنفاته}}؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۱۶، ص۲۱۰؛ اخبار الراضی بالله و المتقی لله (صولی)، ص۶۴.</ref> حوادث را به روشنی بیشتری تصویر کرده است. او جریان را این طور نقل کرده است که [[ابوبکر]] گفت: ای [[عمر]]! [[خالد بن ولید]] کجاست؟ عمر جواب داد: او همین جاست. ابوبکر گفت: بروید علی و [[زبیر]] را به نزد من بیاورید. [[عمرو]] و خالد رفتند. عمر به داخل [[خانه]] وارد شد. درون خانه افراد زیادی بودند. از [[اصحاب]]، [[مقداد]] بود و [[هاشمیان]] نیز همه حضور داشتند. اول زبیر را گرفت و با [[زور]] به بیرون خانه هل داد و به خالد و مردانی که ابوبکر به کمک ایشان فرستاده بود سپرد. بعد به علی گفت: برخیز و به [[بیعت]] برو! علی اعتنایی نکرد. عمر دست او را گرفت؛ باز به او گفت: برخیز! (یعنی باید به [[مسجد]] بروی و بیعت کنی.) این بار نیز علی {{ع}} از برخاستن و حرکت خودداری ورزید. عمر اینجا، علی {{ع}} را به بغل گرفت، هم چون زبیر با زور و فشار به دم در آورد و در آنجا به خالد و همراهانی او واگذار کرد. آن‌گاه با کمک مردانی که در بیرون خانه جمع شده بودند، آن دو را به [[اجبار]] به مسجد بردند<ref>السقیفة و فلک، ص۷۲ {{عربی\|سوقا عنیفا}}.</ref>. [[مردم]] معمولی [[شهر]] در کوچه‌ها جمع شده بودند و [[شاهد]] و ناظر این حوادث بودند؛ و تنها [[فاطمه]] آن‌گاه که این وضع را [[مشاهده]] کرد، به کنار در خانه آمد و فریاد برآورد: ای ابوبکر! چه زود به [[اهل بیت پیامبر]] [[هجوم]] آوردید. به [[خداوند]] قسم؛ تا وقتی زنده‌ام با عمر سخن نخواهم گفت<ref>السقیفة و فلک، ص۷۲.</ref>.

	جوهری در نقل دیگر از [[عمر بن شبه]] می‌آورد: عمر در حالی که گریبان [[لباس علی]] و زبیر را گرفته بود، آن دو را با فشار شدید از [[خانه]] بیرون آورد و به نزد [[ابوبکر]] برای [[بیعت]] برد<ref>السقیفة و فلک، ص۷۱ و تاریخ المدینة المنورة، ص۸۹ (این کتاب در سال‌های اخیر در عربستان تحقیق و چاپ شده است، اما این بخش‌ها به کلی از آن حذف شده و در آن دیده نمی‌شود!).</ref>. در [[روایت]] دیگری از او نقل می‌کند: [[عمر]] با جمعی که در میان آنها [[اسید بن حضیر]] و [[سلمة بن سلامة بن وقش]] نیز بودند، با [[زور]] به خانه وارد شدند. [[فاطمه]] فریاد کرد و آنها را به [[خداوند]] [[سوگند]] داد. سپس عمر آن دو ([[حضرت علی]] و [[زبیر]]) را از خانه خارج ساخت و با زور به [[مسجد]] برد که بیعت کنند<ref>{{عربی\|فاقتحما الدار فصاحت فاطمه و ناشدتهما الله... فأخرجهما عمر یسوقهما حتی بایعا}}؛ السقیفة و فدک، ص۷۰؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۲، ص۵۰؛ ج۶، ص۴۷.</ref>.		جوهری در نقل دیگر از [[عمر بن شبه]] می‌آورد: عمر در حالی که گریبان [[لباس علی]] و زبیر را گرفته بود، آن دو را با فشار شدید از [[خانه]] بیرون آورد و به نزد [[ابوبکر]] برای [[بیعت]] برد<ref>السقیفة و فلک، ص۷۱ و تاریخ المدینة المنورة، ص۸۹ (این کتاب در سال‌های اخیر در عربستان تحقیق و چاپ شده است، اما این بخش‌ها به کلی از آن حذف شده و در آن دیده نمی‌شود!).</ref>. در [[روایت]] دیگری از او نقل می‌کند: [[عمر]] با جمعی که در میان آنها [[اسید بن حضیر]] و [[سلمة بن سلامة بن وقش]] نیز بودند، با [[زور]] به خانه وارد شدند. [[فاطمه]] فریاد کرد و آنها را به [[خداوند]] [[سوگند]] داد. سپس عمر آن دو ([[حضرت علی]] و [[زبیر]]) را از خانه خارج ساخت و با زور به [[مسجد]] برد که بیعت کنند<ref>{{عربی\|فاقتحما الدار فصاحت فاطمه و ناشدتهما الله... فأخرجهما عمر یسوقهما حتی بایعا}}؛ السقیفة و فدک، ص۷۰؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۲، ص۵۰؛ ج۶، ص۴۷.</ref>.

Msadeq: /* تصریحات تاریخی و روایان مکتب خلفا */

2023-06-24T08:52:44Z

تصریحات تاریخی و روایان مکتب خلفا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	=== تصریحات [[تاریخی]] و روایان [[مکتب خلفا]] ===		=== تصریحات [[تاریخی]] و روایان [[مکتب خلفا]] ===
	[[یعقوبی]] می‌نویسد: [[ابوبکر]] و [[عمر]] خبر یافتند که گروه [[مهاجران]] و [[انصار]] با [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} در [[خانه فاطمه]] [[دختر پیامبر خدا]] فراهم گشته‌اند، پس با گروهی آمدند، به خانه هجوم آوردند،... و [[زبیر]] در حالی که شمشیری همایل داشت بیرون آمد، عمر با او برخورد، با او کشتی گرفت، او را بر [[زمین]] زد، شمشیرش را [[شکست]]، به خانه ریختند. [[فاطمه]] بیرون آمد و گفت: ~~{{متن حدیث\|و اللّه لتخرجن أو لاكشفن شعرى و لا عجن إلى اللّه‌}}: به~~ [[خدا]] قسم! باید بیرون روید، وگرنه مویم را برهنه سازم، نزد خدا ناله و [[زاری]] ~~کنم~~<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۲۶.</ref>.		[[یعقوبی]] می‌نویسد: [[ابوبکر]] و [[عمر]] خبر یافتند که گروه [[مهاجران]] و [[انصار]] با [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} در [[خانه فاطمه]] [[دختر پیامبر خدا]] فراهم گشته‌اند، پس با گروهی آمدند، به خانه هجوم آوردند،... و [[زبیر]] در حالی که شمشیری همایل داشت بیرون آمد، عمر با او برخورد، با او کشتی گرفت، او را بر [[زمین]] زد، شمشیرش را [[شکست]]، به خانه ریختند. [[فاطمه]] بیرون آمد و گفت: «به [[خدا]] قسم! باید بیرون روید، وگرنه مویم را برهنه سازم، نزد خدا ناله و [[زاری]] کنم»<ref>{{متن حدیث\|و اللّه لتخرجن أو لاكشفن شعرى و لا عجن إلى اللّه‌}}؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۲۶.</ref>.

	[[بلاذری]] در این زمینه می‌نویسد: آن‌گاه که علی {{ع}} از [[بیعت]] خودداری کرد، ابوبکر، عمر را به نزد علی {{ع}} فرستاد و دستور داد که به هر شکل ممکن او را برای بیعت بیاورد. عمر به در [[خانه علی]] {{ع}} آمد و در آنجا میان او و علی سخنانی رد و بدل شد.		[[بلاذری]] در این زمینه می‌نویسد: آن‌گاه که علی {{ع}} از [[بیعت]] خودداری کرد، ابوبکر، عمر را به نزد علی {{ع}} فرستاد و دستور داد که به هر شکل ممکن او را برای بیعت بیاورد. عمر به در [[خانه علی]] {{ع}} آمد و در آنجا میان او و علی سخنانی رد و بدل شد.

Jaafari در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۰

2023-06-24T05:40:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[هجوم به خانه امام علی در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴

2022-12-09T08:24:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	جوهری در نقل دیگر از [[عمر بن شبه]] می‌آورد: عمر در حالی که گریبان [[لباس علی]] و زبیر را گرفته بود، آن دو را با فشار شدید از [[خانه]] بیرون آورد و به نزد [[ابوبکر]] برای [[بیعت]] برد<ref>السقیفة و فلک، ص۷۱ و تاریخ المدینة المنورة، ص۸۹ (این کتاب در سال‌های اخیر در عربستان تحقیق و چاپ شده است، اما این بخش‌ها به کلی از آن حذف شده و در آن دیده نمی‌شود!).</ref>. در [[روایت]] دیگری از او نقل می‌کند: [[عمر]] با جمعی که در میان آنها [[اسید بن حضیر]] و [[سلمة بن سلامة بن وقش]] نیز بودند، با [[زور]] به خانه وارد شدند. [[فاطمه]] فریاد کرد و آنها را به [[خداوند]] [[سوگند]] داد. سپس عمر آن دو ([[حضرت علی]] و [[زبیر]]) را از خانه خارج ساخت و با زور به [[مسجد]] برد که بیعت کنند<ref>{{عربی\|فاقتحما الدار فصاحت فاطمه و ناشدتهما الله... فأخرجهما عمر یسوقهما حتی بایعا}}؛ السقیفة و فدک، ص۷۰؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۲، ص۵۰؛ ج۶، ص۴۷.</ref>.		جوهری در نقل دیگر از [[عمر بن شبه]] می‌آورد: عمر در حالی که گریبان [[لباس علی]] و زبیر را گرفته بود، آن دو را با فشار شدید از [[خانه]] بیرون آورد و به نزد [[ابوبکر]] برای [[بیعت]] برد<ref>السقیفة و فلک، ص۷۱ و تاریخ المدینة المنورة، ص۸۹ (این کتاب در سال‌های اخیر در عربستان تحقیق و چاپ شده است، اما این بخش‌ها به کلی از آن حذف شده و در آن دیده نمی‌شود!).</ref>. در [[روایت]] دیگری از او نقل می‌کند: [[عمر]] با جمعی که در میان آنها [[اسید بن حضیر]] و [[سلمة بن سلامة بن وقش]] نیز بودند، با [[زور]] به خانه وارد شدند. [[فاطمه]] فریاد کرد و آنها را به [[خداوند]] [[سوگند]] داد. سپس عمر آن دو ([[حضرت علی]] و [[زبیر]]) را از خانه خارج ساخت و با زور به [[مسجد]] برد که بیعت کنند<ref>{{عربی\|فاقتحما الدار فصاحت فاطمه و ناشدتهما الله... فأخرجهما عمر یسوقهما حتی بایعا}}؛ السقیفة و فدک، ص۷۰؛ شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۲، ص۵۰؛ ج۶، ص۴۷.</ref>.

	نقل‌ها کمی با هم [[اختلاف]] دارند؛ اما اصل مسأله که در همه نقل‌ها تکرار می‌شود، یکسان است؛ بدین شکل و شاید هم به شکلی بدتر و فجیع‌تر که [[تاریخ]] از شرح آن خودداری کرده است امیرالمؤمنین علی {{ع}} به مسجد آورده شد تا با ابوبکر بیعت کند، اما چنان که اشاره شد، [[امام]] باید در برابر این [[انحراف‌ها]] موضع‌گیری روشنی داشته باشد و به صورت علنی و آشکار و تا پای [[جان]] آن را [[نفی]] و [[انکار]] کند. به هر حال، این‌گونه و با این رفتارهای جسارت‌آمیز همراهان و مأموران [[خلیفه]]، خطر [[بنی‌هاشم]]، کنترل شد و اولین مسأله خلیفه در برابر [[حکومت]] جدید را تا حدی برطرف نمود.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۳.</ref>		نقل‌ها کمی با هم [[اختلاف]] دارند؛ اما اصل مسأله که در همه نقل‌ها تکرار می‌شود، یکسان است؛ بدین شکل و شاید هم به شکلی بدتر و فجیع‌تر که [[تاریخ]] از شرح آن خودداری کرده است امیرالمؤمنین علی {{ع}} به مسجد آورده شد تا با ابوبکر بیعت کند، اما چنان که اشاره شد، [[امام]] باید در برابر این [[انحراف‌ها]] موضع‌گیری روشنی داشته باشد و به صورت علنی و آشکار و تا پای [[جان]] آن را [[نفی]] و [[انکار]] کند. به هر حال، این‌گونه و با این رفتارهای جسارت‌آمیز همراهان و مأموران [[خلیفه]]، خطر [[بنی‌هاشم]]، کنترل شد و اولین مسأله خلیفه در برابر [[حکومت]] جدید را تا حدی برطرف نمود<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۳.</ref>.

	== مقابله حکومت با مخالفان ==		== مقابله حکومت با مخالفان ==
	[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.		[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.
	با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>		با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* پانویس */

2022-09-24T07:34:36Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:فاطمه ~~زهرا~~]]		[[رده:حضرت فاطمه]]

Bahmani: /* پانویس */

2022-09-24T07:33:41Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:~~حضرت~~ زهرا]]		[[رده:فاطمه زهرا]]

Bahmani: /* مقابله با سعد بن عبادة */

2022-09-24T07:31:02Z

مقابله با سعد بن عبادة

@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 [[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.
 با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند.<ref>[[محمد علی جاودان|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>
 == منابع ==

Bahmani: /* مقابله حکومت با مخالفان */

2022-09-24T07:27:49Z

مقابله حکومت با مخالفان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۴۳:		خط ۴۳:

	== مقابله حکومت با مخالفان ==		== مقابله حکومت با مخالفان ==
	[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را [[تحمل]] کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و [[~~شخصیت~~ حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.		[[دولت]] [[خلفا]] نمی‌توانست این وضع را تحمل کند و ببیند در [[جامعه]] کسانی هستند آن هم در [[شأن]] و شخصیت [[حضرت علی]] {{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش که بیعت نکرده‌اند و حکومت موجود را نپذیرفته‌اند. این قضیه در حادثه سعد و در نمونه‌های دیگری که در تاریخ ثبت شده است<ref>در داستان مالک بن نویرة و قبایل کنده؛ ر. ک: عبدالله بن سبا، ج۱ ص۱۷؛ ج۲، ص۳۸۲.</ref>، مشهود است. بنابراین در این قضایا، عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌داد و به کسی رحم نمی‌کرد.
	با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>		با [[خاندان پیامبر]] {{صل}} که [[حکومت]] را نپذیرفته بود به شکلی [[رفتار]] کردند؛ با [[سعد]] [[رئیس قبیله خزرج]] که [[بیعت]] نکرده بود به سخت‌ترین شکل رفتار شد. با [[قبایل]] بیرون [[شهر مدینه]] که [[مخالفت]] خود را با [[دولت]] جدید نشان دادند، برخورد نظامی بسیار [[خشن]] کردند.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۴۴.</ref>