هدفمندی در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'

2025-06-27T20:31:16Z

جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	آن‌چه راه را بر [[درک]] بهتر از مفهوم ارزش‌گذاری میان اهداف و تعیین اولویت‌ها می‌گشاید، دقت در این نکته حیاتی است که ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی با [[زمان]] و مکان و مقتضیات برآمده از درون آنها ارتباطی پیوسته و درهم تنیده دارد. حلقه اتصال آن‌چه در بالا آمد، با مورد مطالعه این نوشتار ([[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]])، آنجا مفهوم می‌شود که اگر ویژگی‌های حساس زمانی و مکانی [[صدر اسلام]] را مرور کنیم، [[رفتار]] [[حضرت]] را در برابر [[اهداف]] [[رفتاری]] در چارچوب ارزش‌گذارانه می‌یابیم که به تعیین اولویت‌ها میان آنها می‌انجامیده است. آنچه به این بررسی اهمیت مضاعف می‌دهد، این است که می‌توان با استخراج گوهر موجود در رفتارهای هماهنگ حضرت با دوران خویش، از آن در موقعیت دیگر بهره جست. فرآیند اولویت‌بندی در [[رفتار امام]] برای اهداف تا آنجا پیش می‌رفت که او حتی گاه برای هدف‌های [[مشروع]] [[پایین‌تر]]، از وسیله‌های مشروع بهره نمی‌گرفت. برای [[اثبات]] این نکته مهم ناچاریم تحلیلی از جغرافیای [[سیاسی]] [[حجاز]] و نقش [[ظهور اسلام]] در دگرگون‌سازی این جغرافیا ارائه دهیم تا [[نظام]] اولویت‌بندی [[امام]] که مبحثی مهم است، هرچه بهتر آشکار شود.		آن‌چه راه را بر [[درک]] بهتر از مفهوم ارزش‌گذاری میان اهداف و تعیین اولویت‌ها می‌گشاید، دقت در این نکته حیاتی است که ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی با [[زمان]] و مکان و مقتضیات برآمده از درون آنها ارتباطی پیوسته و درهم تنیده دارد. حلقه اتصال آن‌چه در بالا آمد، با مورد مطالعه این نوشتار ([[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]])، آنجا مفهوم می‌شود که اگر ویژگی‌های حساس زمانی و مکانی [[صدر اسلام]] را مرور کنیم، [[رفتار]] [[حضرت]] را در برابر [[اهداف]] [[رفتاری]] در چارچوب ارزش‌گذارانه می‌یابیم که به تعیین اولویت‌ها میان آنها می‌انجامیده است. آنچه به این بررسی اهمیت مضاعف می‌دهد، این است که می‌توان با استخراج گوهر موجود در رفتارهای هماهنگ حضرت با دوران خویش، از آن در موقعیت دیگر بهره جست. فرآیند اولویت‌بندی در [[رفتار امام]] برای اهداف تا آنجا پیش می‌رفت که او حتی گاه برای هدف‌های [[مشروع]] [[پایین‌تر]]، از وسیله‌های مشروع بهره نمی‌گرفت. برای [[اثبات]] این نکته مهم ناچاریم تحلیلی از جغرافیای [[سیاسی]] [[حجاز]] و نقش [[ظهور اسلام]] در دگرگون‌سازی این جغرافیا ارائه دهیم تا [[نظام]] اولویت‌بندی [[امام]] که مبحثی مهم است، هرچه بهتر آشکار شود.

	جغرافیای [[تاریخ]] سیاسی [[شبه جزیره عربستان]] سرنوشتی مشترک را در میان [[قبایل]] آن ترسیم ساخته است. در [[دوران جاهلیت]]، مظاهر [[تمدن]] را نمی‌توان در این گوشه دورافتاده از تحولات سیاسی [[دنیا]] جست. در نبود تمدن [[انسجام]] بخش، [[انتظار]] آن است که محیط سیاسی [[عربستان]] در قالب تاریخ مشترک [[ظهور]] نکند. با این حال، [[اقتصاد]] [[ساده]] و همگون قبایل این منطقه، تجمع‌های قبیلگی آنان در [[مکه]]، نیازهای قبایل به یکدیگر و از همه مهم‌تر، زبان مشترک، این منطقه از [[جهان]] را بخشی با تحولات یکسان معرفی کرده است. با وجود این، عدم وجود [[فرهنگ]] [[وحدت]] آفرین میان این قبایل، منطقه را از ایجاد [[جامعه]] مناسب برای [[پیشرفت]] [[ناتوان]] ساخته بود. [[پیامبر]] با اشراف بر تنوع قومی بسیار شکننده و ستیزه‌افروز منطقه می‌کوشید تا شبه جزیره را در [[پناه]] [[دین الهی]] [[اسلام]] [[وحدت]] بخشد. پیامبر در تلاش بود تا از یک طرف، [[ایمان واقعی]] را در دل‌های [[مردم]] پدید آورد و از طرف دیگر، [[سایه]] پیوند آفرین اسلام را بر فراز شبه جزیره بگستراند؛ فرآیندی که به لحاظ تأکید بر افزایش کمیت تعداد [[مسلمانان]] و ایجاد یک [[امت]] بزرگ ضرور می‌نمود.		جغرافیای [[تاریخ]] سیاسی [[شبه جزیره عربستان]] سرنوشتی مشترک را در میان [[قبایل]] آن ترسیم ساخته است. در [[دوران جاهلیت]]، مظاهر [[تمدن]] را نمی‌توان در این گوشه دورافتاده از تحولات سیاسی [[دنیا]] جست. در نبود تمدن [[انسجام]] بخش، [[انتظار]] آن است که محیط سیاسی [[عربستان]] در قالب تاریخ مشترک [[ظهور]] نکند. با این حال، [[اقتصاد]] ساده و همگون قبایل این منطقه، تجمع‌های قبیلگی آنان در [[مکه]]، نیازهای قبایل به یکدیگر و از همه مهم‌تر، زبان مشترک، این منطقه از [[جهان]] را بخشی با تحولات یکسان معرفی کرده است. با وجود این، عدم وجود [[فرهنگ]] [[وحدت]] آفرین میان این قبایل، منطقه را از ایجاد [[جامعه]] مناسب برای [[پیشرفت]] [[ناتوان]] ساخته بود. [[پیامبر]] با اشراف بر تنوع قومی بسیار شکننده و ستیزه‌افروز منطقه می‌کوشید تا شبه جزیره را در [[پناه]] [[دین الهی]] [[اسلام]] [[وحدت]] بخشد. پیامبر در تلاش بود تا از یک طرف، [[ایمان واقعی]] را در دل‌های [[مردم]] پدید آورد و از طرف دیگر، [[سایه]] پیوند آفرین اسلام را بر فراز شبه جزیره بگستراند؛ فرآیندی که به لحاظ تأکید بر افزایش کمیت تعداد [[مسلمانان]] و ایجاد یک [[امت]] بزرگ ضرور می‌نمود.

	به دیگر سخن، پیامبر در مرحله نخست، وجهه [[همت]] خود را گسترش روزافزون اسلام در میان [[قبایل]] و چهره‌های شاخص قرار داد که در بسیاری مواقع، ارتباطی مؤمنانه به معنای [[واقعی]] با [[دین اسلام]] برقرار نمی‌ساختند. در این مرحله، اسلام عاملی برای وحدت و [[جامعه‌سازی]] به شمار می‌رود. معیارهای سهل‌گیرانه برای ورود به دین اسلام<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا}} «به کسی که به شما ابراز اسلام می‌کند نگویید: تو مؤمن نیستی» سوره نساء، آیه ۹۴.</ref>، و تفکیک میان [[ایمان]] و اسلام که در آیه‌ای از [[قرآن]] منعکس شده است<ref>{{متن قرآن\|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا}} «تازی‌های بیابان‌نشین گفتند: ایمان آورده‌ایم بگو: ایمان نیاورده‌اید بلکه بگویید: اسلام آورده‌ایم» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>، اشاره‌هایی گویا به نکته بیان شده دارند؛ نتیجه اینکه [[اعراب]] و قبایلی که در جامعه [[متحد]] [[اسلامی]] جای گرفتند، گرچه [[مسلمان]] بودند، لزوماً [[مؤمن]] نبودند. بدین‌سان، هنگام فوت پیامبر شبه جزیره به طور کامل مسلمان بود؛ ولی در کنار این [[توفیق]] بزرگ، دو آسیب‌پذیری عمده در آن وجود داشت:		به دیگر سخن، پیامبر در مرحله نخست، وجهه [[همت]] خود را گسترش روزافزون اسلام در میان [[قبایل]] و چهره‌های شاخص قرار داد که در بسیاری مواقع، ارتباطی مؤمنانه به معنای [[واقعی]] با [[دین اسلام]] برقرار نمی‌ساختند. در این مرحله، اسلام عاملی برای وحدت و [[جامعه‌سازی]] به شمار می‌رود. معیارهای سهل‌گیرانه برای ورود به دین اسلام<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا}} «به کسی که به شما ابراز اسلام می‌کند نگویید: تو مؤمن نیستی» سوره نساء، آیه ۹۴.</ref>، و تفکیک میان [[ایمان]] و اسلام که در آیه‌ای از [[قرآن]] منعکس شده است<ref>{{متن قرآن\|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا}} «تازی‌های بیابان‌نشین گفتند: ایمان آورده‌ایم بگو: ایمان نیاورده‌اید بلکه بگویید: اسلام آورده‌ایم» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>، اشاره‌هایی گویا به نکته بیان شده دارند؛ نتیجه اینکه [[اعراب]] و قبایلی که در جامعه [[متحد]] [[اسلامی]] جای گرفتند، گرچه [[مسلمان]] بودند، لزوماً [[مؤمن]] نبودند. بدین‌سان، هنگام فوت پیامبر شبه جزیره به طور کامل مسلمان بود؛ ولی در کنار این [[توفیق]] بزرگ، دو آسیب‌پذیری عمده در آن وجود داشت:

Bahmani در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۴

2022-10-25T05:34:56Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۲

2022-10-25T05:32:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = هدفمندی		\| موضوع مرتبط = هدفمندی
	\| عنوان مدخل = [[هدفمندی]]		\| عنوان مدخل = هدفمندی
	\| مداخل مرتبط = [[هدفمندی در نهج البلاغه~~]] - [[هدفمندی در قرآن]] - [[هدفمندی در حدیث~~]] - [[هدفمندی در معارف و سیره علوی]]		\| مداخل مرتبط = [[هدفمندی در نهج البلاغه]] - [[هدفمندی در معارف و سیره علوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۱:
	# پیچیدگی‌ها و دشواری‌های [[سیاست]]، بازیگران را وادارد که فقط به سهمی از [[پایبندی به اصول]] آرمانی بسنده کنند.		# پیچیدگی‌ها و دشواری‌های [[سیاست]]، بازیگران را وادارد که فقط به سهمی از [[پایبندی به اصول]] آرمانی بسنده کنند.

	طرح [[پرسش]] از [[سیره]] و [[رفتار]] [[سیاسی]] [[علوی]] بر پایه فرض‌های پیشین، افق قابل ملاحظه‌ای را برای [[حکومت دینی]] ترسیم می‌کند و نکات آموزنده‌ای را فرارو قرار می‌دهد. به [[یقین]]، اگر وضعیت فرض اول رخ می‌داد، [[حضرت]] اهداف را با [[پایبندی]] کامل به اصول آرمانی پی می‌گرفت؛ بنابراین، مشکل، عدم تحقق این فرض بوده است، یعنی [[امام]] اوضاع سیاسی فراروی خود را به طور کامل مساعد نمی‌دیده است. پاسخ درباره فرض دوم نیز روشن است. به یقین، اگر امام در شرایط این فرض قرار می‌گرفت، به درگذشتن از همه اصول آرمانی تن نمی‌داد و [[واقع‌گرایی]] سیاسی به این معنا و تا این اندازه را که امروزه شیوه ماکیاولیستی می‌خوانند، روانمی دانست و پی نمی‌گرفت.<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۷۱.</ref>		طرح [[پرسش]] از [[سیره]] و [[رفتار]] [[سیاسی]] [[علوی]] بر پایه فرض‌های پیشین، افق قابل ملاحظه‌ای را برای [[حکومت دینی]] ترسیم می‌کند و نکات آموزنده‌ای را فرارو قرار می‌دهد. به [[یقین]]، اگر وضعیت فرض اول رخ می‌داد، [[حضرت]] اهداف را با [[پایبندی]] کامل به اصول آرمانی پی می‌گرفت؛ بنابراین، مشکل، عدم تحقق این فرض بوده است، یعنی [[امام]] اوضاع سیاسی فراروی خود را به طور کامل مساعد نمی‌دیده است. پاسخ درباره فرض دوم نیز روشن است. به یقین، اگر امام در شرایط این فرض قرار می‌گرفت، به درگذشتن از همه اصول آرمانی تن نمی‌داد و [[واقع‌گرایی]] سیاسی به این معنا و تا این اندازه را که امروزه شیوه ماکیاولیستی می‌خوانند، روانمی دانست و پی نمی‌گرفت<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۷۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۵۳:		خط ۱۵۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~هدفمندی~~]]		[[رده:مدخل]]

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:37Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:
	آن‌چه راه را بر [[درک]] بهتر از مفهوم ارزش‌گذاری میان اهداف و تعیین اولویت‌ها می‌گشاید، دقت در این نکته حیاتی است که ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی با [[زمان]] و مکان و مقتضیات برآمده از درون آنها ارتباطی پیوسته و درهم تنیده دارد. حلقه اتصال آن‌چه در بالا آمد، با مورد مطالعه این نوشتار ([[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]])، آنجا مفهوم می‌شود که اگر ویژگی‌های حساس زمانی و مکانی [[صدر اسلام]] را مرور کنیم، [[رفتار]] [[حضرت]] را در برابر [[اهداف]] [[رفتاری]] در چارچوب ارزش‌گذارانه می‌یابیم که به تعیین اولویت‌ها میان آنها می‌انجامیده است. آنچه به این بررسی اهمیت مضاعف می‌دهد، این است که می‌توان با استخراج گوهر موجود در رفتارهای هماهنگ حضرت با دوران خویش، از آن در موقعیت دیگر بهره جست. فرآیند اولویت‌بندی در [[رفتار امام]] برای اهداف تا آنجا پیش می‌رفت که او حتی گاه برای هدف‌های [[مشروع]] [[پایین‌تر]]، از وسیله‌های مشروع بهره نمی‌گرفت. برای [[اثبات]] این نکته مهم ناچاریم تحلیلی از جغرافیای [[سیاسی]] [[حجاز]] و نقش [[ظهور اسلام]] در دگرگون‌سازی این جغرافیا ارائه دهیم تا [[نظام]] اولویت‌بندی [[امام]] که مبحثی مهم است، هرچه بهتر آشکار شود.		آن‌چه راه را بر [[درک]] بهتر از مفهوم ارزش‌گذاری میان اهداف و تعیین اولویت‌ها می‌گشاید، دقت در این نکته حیاتی است که ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی با [[زمان]] و مکان و مقتضیات برآمده از درون آنها ارتباطی پیوسته و درهم تنیده دارد. حلقه اتصال آن‌چه در بالا آمد، با مورد مطالعه این نوشتار ([[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]])، آنجا مفهوم می‌شود که اگر ویژگی‌های حساس زمانی و مکانی [[صدر اسلام]] را مرور کنیم، [[رفتار]] [[حضرت]] را در برابر [[اهداف]] [[رفتاری]] در چارچوب ارزش‌گذارانه می‌یابیم که به تعیین اولویت‌ها میان آنها می‌انجامیده است. آنچه به این بررسی اهمیت مضاعف می‌دهد، این است که می‌توان با استخراج گوهر موجود در رفتارهای هماهنگ حضرت با دوران خویش، از آن در موقعیت دیگر بهره جست. فرآیند اولویت‌بندی در [[رفتار امام]] برای اهداف تا آنجا پیش می‌رفت که او حتی گاه برای هدف‌های [[مشروع]] [[پایین‌تر]]، از وسیله‌های مشروع بهره نمی‌گرفت. برای [[اثبات]] این نکته مهم ناچاریم تحلیلی از جغرافیای [[سیاسی]] [[حجاز]] و نقش [[ظهور اسلام]] در دگرگون‌سازی این جغرافیا ارائه دهیم تا [[نظام]] اولویت‌بندی [[امام]] که مبحثی مهم است، هرچه بهتر آشکار شود.

	جغرافیای [[تاریخ]] سیاسی ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]] سرنوشتی مشترک را در میان [[قبایل]] آن ترسیم ساخته است. در [[دوران جاهلیت]]، مظاهر [[تمدن]] را نمی‌توان در این گوشه دورافتاده از تحولات سیاسی [[دنیا]] جست. در نبود تمدن [[انسجام]] بخش، [[انتظار]] آن است که محیط سیاسی [[عربستان]] در قالب تاریخ مشترک [[ظهور]] نکند. با این حال، [[اقتصاد]] [[ساده]] و همگون قبایل این منطقه، تجمع‌های قبیلگی آنان در [[مکه]]، نیازهای قبایل به یکدیگر و از همه مهم‌تر، زبان مشترک، این منطقه از [[جهان]] را بخشی با تحولات یکسان معرفی کرده است. با وجود این، عدم وجود [[فرهنگ]] [[وحدت]] آفرین میان این قبایل، منطقه را از ایجاد [[جامعه]] مناسب برای [[پیشرفت]] [[ناتوان]] ساخته بود. [[پیامبر]] با اشراف بر تنوع قومی بسیار شکننده و ستیزه‌افروز منطقه می‌کوشید تا شبه جزیره را در [[پناه]] [[دین الهی]] [[اسلام]] [[وحدت]] بخشد. پیامبر در تلاش بود تا از یک طرف، [[ایمان واقعی]] را در دل‌های [[مردم]] پدید آورد و از طرف دیگر، [[سایه]] پیوند آفرین اسلام را بر فراز شبه جزیره بگستراند؛ فرآیندی که به لحاظ تأکید بر افزایش کمیت تعداد [[مسلمانان]] و ایجاد یک [[امت]] بزرگ ضرور می‌نمود.		جغرافیای [[تاریخ]] سیاسی [[شبه جزیره عربستان]] سرنوشتی مشترک را در میان [[قبایل]] آن ترسیم ساخته است. در [[دوران جاهلیت]]، مظاهر [[تمدن]] را نمی‌توان در این گوشه دورافتاده از تحولات سیاسی [[دنیا]] جست. در نبود تمدن [[انسجام]] بخش، [[انتظار]] آن است که محیط سیاسی [[عربستان]] در قالب تاریخ مشترک [[ظهور]] نکند. با این حال، [[اقتصاد]] [[ساده]] و همگون قبایل این منطقه، تجمع‌های قبیلگی آنان در [[مکه]]، نیازهای قبایل به یکدیگر و از همه مهم‌تر، زبان مشترک، این منطقه از [[جهان]] را بخشی با تحولات یکسان معرفی کرده است. با وجود این، عدم وجود [[فرهنگ]] [[وحدت]] آفرین میان این قبایل، منطقه را از ایجاد [[جامعه]] مناسب برای [[پیشرفت]] [[ناتوان]] ساخته بود. [[پیامبر]] با اشراف بر تنوع قومی بسیار شکننده و ستیزه‌افروز منطقه می‌کوشید تا شبه جزیره را در [[پناه]] [[دین الهی]] [[اسلام]] [[وحدت]] بخشد. پیامبر در تلاش بود تا از یک طرف، [[ایمان واقعی]] را در دل‌های [[مردم]] پدید آورد و از طرف دیگر، [[سایه]] پیوند آفرین اسلام را بر فراز شبه جزیره بگستراند؛ فرآیندی که به لحاظ تأکید بر افزایش کمیت تعداد [[مسلمانان]] و ایجاد یک [[امت]] بزرگ ضرور می‌نمود.

	به دیگر سخن، پیامبر در مرحله نخست، وجهه [[همت]] خود را گسترش روزافزون اسلام در میان [[قبایل]] و چهره‌های شاخص قرار داد که در بسیاری مواقع، ارتباطی مؤمنانه به معنای [[واقعی]] با [[دین اسلام]] برقرار نمی‌ساختند. در این مرحله، اسلام عاملی برای وحدت و [[جامعه‌سازی]] به شمار می‌رود. معیارهای سهل‌گیرانه برای ورود به دین اسلام<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا}} «به کسی که به شما ابراز اسلام می‌کند نگویید: تو مؤمن نیستی» سوره نساء، آیه ۹۴.</ref>، و تفکیک میان [[ایمان]] و اسلام که در آیه‌ای از [[قرآن]] منعکس شده است<ref>{{متن قرآن\|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا}} «تازی‌های بیابان‌نشین گفتند: ایمان آورده‌ایم بگو: ایمان نیاورده‌اید بلکه بگویید: اسلام آورده‌ایم» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>، اشاره‌هایی گویا به نکته بیان شده دارند؛ نتیجه اینکه [[اعراب]] و قبایلی که در جامعه [[متحد]] [[اسلامی]] جای گرفتند، گرچه [[مسلمان]] بودند، لزوماً [[مؤمن]] نبودند. بدین‌سان، هنگام فوت پیامبر شبه جزیره به طور کامل مسلمان بود؛ ولی در کنار این [[توفیق]] بزرگ، دو آسیب‌پذیری عمده در آن وجود داشت:		به دیگر سخن، پیامبر در مرحله نخست، وجهه [[همت]] خود را گسترش روزافزون اسلام در میان [[قبایل]] و چهره‌های شاخص قرار داد که در بسیاری مواقع، ارتباطی مؤمنانه به معنای [[واقعی]] با [[دین اسلام]] برقرار نمی‌ساختند. در این مرحله، اسلام عاملی برای وحدت و [[جامعه‌سازی]] به شمار می‌رود. معیارهای سهل‌گیرانه برای ورود به دین اسلام<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا}} «به کسی که به شما ابراز اسلام می‌کند نگویید: تو مؤمن نیستی» سوره نساء، آیه ۹۴.</ref>، و تفکیک میان [[ایمان]] و اسلام که در آیه‌ای از [[قرآن]] منعکس شده است<ref>{{متن قرآن\|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا}} «تازی‌های بیابان‌نشین گفتند: ایمان آورده‌ایم بگو: ایمان نیاورده‌اید بلکه بگویید: اسلام آورده‌ایم» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>، اشاره‌هایی گویا به نکته بیان شده دارند؛ نتیجه اینکه [[اعراب]] و قبایلی که در جامعه [[متحد]] [[اسلامی]] جای گرفتند، گرچه [[مسلمان]] بودند، لزوماً [[مؤمن]] نبودند. بدین‌سان، هنگام فوت پیامبر شبه جزیره به طور کامل مسلمان بود؛ ولی در کنار این [[توفیق]] بزرگ، دو آسیب‌پذیری عمده در آن وجود داشت:

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:03:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:28:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۸
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	#بازگشت‌گاه [[جهان آفرینش]] و همه اشیای آن، خدای متعال است؛		#بازگشت‌گاه [[جهان آفرینش]] و همه اشیای آن، خدای متعال است؛
	#جهان غیب خزاینی ثابت، مجرد و فناناپذیر دارد؛		#جهان غیب خزاینی ثابت، مجرد و فناناپذیر دارد؛
	#[[دنیا]] محل [[آزمایش]]، کشت، تمرین و [[آمادگی]]، و [[جهان آخرت]] [[جهان]] [[کیفر]]، [[پاداش]]، درو و مسابقه است، و [[بهشت و جهنم]] پاداش کیفر [[انسان‌ها]] است؛		# [[دنیا]] محل [[آزمایش]]، کشت، تمرین و [[آمادگی]]، و [[جهان آخرت]] [[جهان]] [[کیفر]]، [[پاداش]]، درو و مسابقه است، و [[بهشت و جهنم]] پاداش کیفر [[انسان‌ها]] است؛
	#[[جهان مادی]] و غیرمادی ([[غیب]]) زیر چتر [[قانون]] علی است و [[فیض الهی]] از مسیر آن اسباب و علل جریان می‌یابد. علیت در [[جهان هستی]]، سلسله‌وار به [[خدا]] منتهی می‌شود و همه [[فرمان]] او را می‌برند.<ref>[[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۳.</ref>		# [[جهان مادی]] و غیرمادی ([[غیب]]) زیر چتر [[قانون]] علی است و [[فیض الهی]] از مسیر آن اسباب و علل جریان می‌یابد. علیت در [[جهان هستی]]، سلسله‌وار به [[خدا]] منتهی می‌شود و همه [[فرمان]] او را می‌برند.<ref>[[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۳.</ref>

	==مبانی [[فلسفی]] نسبت [[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]]{{ع}}==		==مبانی [[فلسفی]] نسبت [[هدف]] و وسیله از دیدگاه [[امام علی]]{{ع}}==
خط ۱۴۳:		خط ۱۴۳:

	طرح [[پرسش]] از [[سیره]] و [[رفتار]] [[سیاسی]] [[علوی]] بر پایه فرض‌های پیشین، افق قابل ملاحظه‌ای را برای [[حکومت دینی]] ترسیم می‌کند و نکات آموزنده‌ای را فرارو قرار می‌دهد. به [[یقین]]، اگر وضعیت فرض اول رخ می‌داد، [[حضرت]] اهداف را با [[پایبندی]] کامل به اصول آرمانی پی می‌گرفت؛ بنابراین، مشکل، عدم تحقق این فرض بوده است، یعنی [[امام]] اوضاع سیاسی فراروی خود را به طور کامل مساعد نمی‌دیده است. پاسخ درباره فرض دوم نیز روشن است. به یقین، اگر امام در شرایط این فرض قرار می‌گرفت، به درگذشتن از همه اصول آرمانی تن نمی‌داد و [[واقع‌گرایی]] سیاسی به این معنا و تا این اندازه را که امروزه شیوه ماکیاولیستی می‌خوانند، روانمی دانست و پی نمی‌گرفت.<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۷۱.</ref>		طرح [[پرسش]] از [[سیره]] و [[رفتار]] [[سیاسی]] [[علوی]] بر پایه فرض‌های پیشین، افق قابل ملاحظه‌ای را برای [[حکومت دینی]] ترسیم می‌کند و نکات آموزنده‌ای را فرارو قرار می‌دهد. به [[یقین]]، اگر وضعیت فرض اول رخ می‌داد، [[حضرت]] اهداف را با [[پایبندی]] کامل به اصول آرمانی پی می‌گرفت؛ بنابراین، مشکل، عدم تحقق این فرض بوده است، یعنی [[امام]] اوضاع سیاسی فراروی خود را به طور کامل مساعد نمی‌دیده است. پاسخ درباره فرض دوم نیز روشن است. به یقین، اگر امام در شرایط این فرض قرار می‌گرفت، به درگذشتن از همه اصول آرمانی تن نمی‌داد و [[واقع‌گرایی]] سیاسی به این معنا و تا این اندازه را که امروزه شیوه ماکیاولیستی می‌خوانند، روانمی دانست و پی نمی‌گرفت.<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۷۱.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
	#[[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]		# [[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۵۶:		خط ۱۵۴:

	[[رده:هدفمندی]]		[[رده:هدفمندی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:18:14Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[هدفمندی]]~~''' است. "'''[[هدفمندی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[هدفمندی در نهج البلاغه]] - [[هدفمندی در قرآن]] - [[هدفمندی در حدیث]] - [[هدفمندی در معارف و سیره علوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = هدفمندی
			\| عنوان مدخل = [[هدفمندی]]
			\| مداخل مرتبط = [[هدفمندی در نهج البلاغه]] - [[هدفمندی در قرآن]] - [[هدفمندی در حدیث]] - [[هدفمندی در معارف و سیره علوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'مسند خلافت' به 'مسند خلافت'

2022-04-30T07:55:05Z

جایگزینی متن - 'مسند خلافت' به 'مسند خلافت'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	من دست نگه داشتم تا آنکه بازگشت گروهی از مردم را از اسلام دیدم که به نابودی دین محمد{{صل}} [[دعوت]] می‌کردند؛ پس ترسیدم که اگر اسلام و [[اهل]] آن را [[یاری]] نکنم، شکافی در آن پدید آید که [[مصیبت]] آن برای من بزرگ‌تر از [[حکومت]] شما است...؛ بنابراین، در آن موقعیت و حادثه‌ها وارد عرصه شدم تا [[باطل]] از بین رفت و نابود شد و [[دین]] استقرار یافت<ref>سید مرتضی، رسائل، ج۳ ص۲۲؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۹۵.</ref>.		من دست نگه داشتم تا آنکه بازگشت گروهی از مردم را از اسلام دیدم که به نابودی دین محمد{{صل}} [[دعوت]] می‌کردند؛ پس ترسیدم که اگر اسلام و [[اهل]] آن را [[یاری]] نکنم، شکافی در آن پدید آید که [[مصیبت]] آن برای من بزرگ‌تر از [[حکومت]] شما است...؛ بنابراین، در آن موقعیت و حادثه‌ها وارد عرصه شدم تا [[باطل]] از بین رفت و نابود شد و [[دین]] استقرار یافت<ref>سید مرتضی، رسائل، ج۳ ص۲۲؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۹۵.</ref>.

	در توضیح [[ارتباط]] بازگشت به [[جاهلیت]] با وقوع [[نبرد]] در وضعیت تلقی ویژه [[مردم]] از پیوند [[اسلام]] و حکومت باید گفت: در فضای برخاسته از نگاهی که اسلام را در پیوند با حکومت وقت می‌دید و در موقعیتی که [[مسند~~]] [[~~خلافت]]، یادآور نقش نمادین پیوند دین و حکومت بود و [[وحدت]] و [[انسجام]] [[جامعه]]، [[هنر]] و [[قدرت]] اداره اسلام به شمار می‌رفت، بهره‌گیری از [[سلاح]] می‌توانست، وحدت، تمامیت و حکومت را به خطر اندازد و در نهایت، اسلام را نیز که به وحدت، تمامیت و حکومت گره خورده بود، در معرض این [[داوری]] قرار دهد که کار آن رو به افول نهاده است. [[امام علی]]{{ع}} فراهم آمدن این داوری را میان مردم که خود می‌توانست منشأ حوادثی باشد، خطرناک می‌دید. بدین‌سان، امام علی{{ع}} [[هدف‌ها]] را اولویت‌بندی می‌کرد. وی [[هدف]] مهم‌تر را [[حفظ]] تمامیت اسلام می‌دید و برای این هدف، هدف‌های دیگر را هر چند [[مشروع]] و ضرور بود، [[قربانی]] می‌کرد؛ نتیجه این که در مبحث هدف و وسیله، مسئله اولویت‌بندی میان اهداف، و تنظیم [[رفتار]] بر پایه این اولویت‌بندی جایگاه مهمی دارد. از دیدگاه علی{{ع}} اگر اهداف مهم‌تری در کار است، نمی‌توان برای هدف‌های مشروع [[پایین‌تر]] حتی از وسیله‌های مشروع بهره گرفت.<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۶۶.</ref>		در توضیح [[ارتباط]] بازگشت به [[جاهلیت]] با وقوع [[نبرد]] در وضعیت تلقی ویژه [[مردم]] از پیوند [[اسلام]] و حکومت باید گفت: در فضای برخاسته از نگاهی که اسلام را در پیوند با حکومت وقت می‌دید و در موقعیتی که [[مسند خلافت]]، یادآور نقش نمادین پیوند دین و حکومت بود و [[وحدت]] و [[انسجام]] [[جامعه]]، [[هنر]] و [[قدرت]] اداره اسلام به شمار می‌رفت، بهره‌گیری از [[سلاح]] می‌توانست، وحدت، تمامیت و حکومت را به خطر اندازد و در نهایت، اسلام را نیز که به وحدت، تمامیت و حکومت گره خورده بود، در معرض این [[داوری]] قرار دهد که کار آن رو به افول نهاده است. [[امام علی]]{{ع}} فراهم آمدن این داوری را میان مردم که خود می‌توانست منشأ حوادثی باشد، خطرناک می‌دید. بدین‌سان، امام علی{{ع}} [[هدف‌ها]] را اولویت‌بندی می‌کرد. وی [[هدف]] مهم‌تر را [[حفظ]] تمامیت اسلام می‌دید و برای این هدف، هدف‌های دیگر را هر چند [[مشروع]] و ضرور بود، [[قربانی]] می‌کرد؛ نتیجه این که در مبحث هدف و وسیله، مسئله اولویت‌بندی میان اهداف، و تنظیم [[رفتار]] بر پایه این اولویت‌بندی جایگاه مهمی دارد. از دیدگاه علی{{ع}} اگر اهداف مهم‌تری در کار است، نمی‌توان برای هدف‌های مشروع [[پایین‌تر]] حتی از وسیله‌های مشروع بهره گرفت.<ref>[[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۳۶۶.</ref>

	===توجه [[امام]] به [[آرمان‌گرایی]] با رویکردی واقع‌گرایانه===		===توجه [[امام]] به [[آرمان‌گرایی]] با رویکردی واقع‌گرایانه===

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2022-04-13T05:19:00Z

جستارهای وابسته

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2022-04-13T05:03:43Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[احمد علی یوسفی\|یوسفی، احمد علی]]، [[مبانی فلسفی نظام اقتصادی (مقاله)\| مقاله «مبانی فلسفی نظام اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
			#[[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[احمد مبلغی\|مبلغی، احمد]]، [[هدف و وسیله (مقاله)\| مقاله «هدف و وسیله»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

هدفمندی در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'

Bahmani در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۴

Bahmani در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۲

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Wasity: جایگزینی متن - 'مسند خلافت' به 'مسند خلافت'

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

Jaafari: /* منابع */

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '