همدردی با حضرت فاطمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۵

2024-09-29T13:25:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا		\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا
	\| عنوان مدخل = ~~[[همدردی با حضرت فاطمه]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	بی گمان، همدردی با [[حضرت فاطمه]] {{س}} شایسته است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:		بی گمان، همدردی با [[حضرت فاطمه]] {{س}} شایسته است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود: {{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء {{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».
	{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء {{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».

	[[ابوبصیر]] می‌گوید: محضر [[مبارک]] [[امام صادق]] {{ع}} بودم و برای آن جناب سخن می‌گفتم. در این هنگام یکی از [[فرزندان حضرت]] داخل شد. [[امام]] به او فرمودند: بارک [[الله]]! و او را به سینه خود چسبانده و وی را بوسیده و فرمودند:		[[ابوبصیر]] می‌گوید: محضر [[مبارک]] [[امام صادق]] {{ع}} بودم و برای آن جناب سخن می‌گفتم. در این هنگام یکی از [[فرزندان حضرت]] داخل شد. [[امام]] به او فرمودند: بارک [[الله]]! و او را به سینه خود چسبانده و وی را بوسیده و فرمودند: [[خدا]] [[ذلیل]] کند کسانی را که شما را ذلیل کنند و [[انتقام]] کشد از آنان که به شما [[ظلم]] کنند و [[خوار]] کند افرادی را که شما را خوار کنند و [[لعنت]] کند اشخاصی را که شما را می‌کشند و خدا ولی و [[حافظ]] و [[ناصر]] شما باشد. [[زنان]]، [[انبیا]]، [[صدیقین]]، [[شهدا]] و [[فرشتگان]] [[آسمان]] بسیار بر شما گریستند. سپس آن [[حضرت]] گریسته و فرمودند: ای [[ابو بصیر]]! هرگاه به بچه‌های [[امام حسین]] {{ع}} می‌نگرم، به واسطه [[مصیبت]] و ظلمی که به پدرشان و خودشان شده است، حالتی به من دست می‌دهد که قابل کنترل نیست.
	[[خدا]] [[ذلیل]] کند کسانی را که شما را ذلیل کنند و [[انتقام]] کشد از آنان که به شما [[ظلم]] کنند و [[خوار]] کند افرادی را که شما را خوار کنند و [[لعنت]] کند اشخاصی را که شما را می‌کشند و خدا ولی و [[حافظ]] و [[ناصر]] شما باشد. [[زنان]]، [[انبیا]]، [[صدیقین]]، [[شهدا]] و [[فرشتگان]] [[آسمان]] بسیار بر شما گریستند. سپس آن [[حضرت]] گریسته و فرمودند: ای [[ابو بصیر]]! هرگاه به بچه‌های [[امام حسین]] {{ع}} می‌نگرم، به واسطه [[مصیبت]] و ظلمی که به پدرشان و خودشان شده است، حالتی به من دست می‌دهد که قابل کنترل نیست.

	ای ابوبصیر! [[فاطمه زهرا]] {{س}} بر آن حضرت گریست و [[ضجه]] زده و به دنبال آن [[جهنم]] فریادی کشید و بانگی زد که فرشتگان حافظ و [[نگهبان]] بر آن، صدای [[گریه]] [[دوزخ]] را شنیدند و سریع آماده شدند تا آن را کنترل کنند؛ زیرا [[خوف]] آن بود که از درون دوزخ، [[آتش]] زبانه کشید یا [[دود]] آن بیرون رفته و اهل [[زمین]] را بسوزاند. از این رو تا مادامی که دوزخ گریان و نالان است، فرشتگان حافظ آن را مهار کرده و به جهت خوف و هراسی که بر اهل زمین دارند آن را محافظت نموده و درب‌های آن را محکم بسته‌اند، ولی در عین حال [[دوزخ]] ساکت و آرام نمی‌شود، مگر صدای [[فاطمه]] {{س}} آرام گردد.		ای ابوبصیر! [[فاطمه زهرا]] {{س}} بر آن حضرت گریست و [[ضجه]] زده و به دنبال آن [[جهنم]] فریادی کشید و بانگی زد که فرشتگان حافظ و [[نگهبان]] بر آن، صدای [[گریه]] [[دوزخ]] را شنیدند و سریع آماده شدند تا آن را کنترل کنند؛ زیرا [[خوف]] آن بود که از درون دوزخ، [[آتش]] زبانه کشید یا [[دود]] آن بیرون رفته و اهل [[زمین]] را بسوزاند. از این رو تا مادامی که دوزخ گریان و نالان است، فرشتگان حافظ آن را مهار کرده و به جهت خوف و هراسی که بر اهل زمین دارند آن را محافظت نموده و درب‌های آن را محکم بسته‌اند، ولی در عین حال [[دوزخ]] ساکت و آرام نمی‌شود، مگر صدای [[فاطمه]] {{س}} آرام گردد.
خط ۲۰:		خط ۱۷:
	ابوبصیر می‌گوید: محضر [[مبارک]] عرضه داشتم: فدایت شوم این امر بسیار [[عظیم]] و مبارک است.		ابوبصیر می‌گوید: محضر [[مبارک]] عرضه داشتم: فدایت شوم این امر بسیار [[عظیم]] و مبارک است.

	[[حضرت]] فرمودند: از این عظیم‌تر، آن خبری است که نشنیده‌ای. سپس فرمودند: ابوبصیر! آیا [[دوست]] نداری در زمره کسانی باشی که [[حضرت فاطمه]] {{س}} را کمک می‌کنند؟		حضرت فرمودند: از این عظیم‌تر، آن خبری است که نشنیده‌ای. سپس فرمودند: ابوبصیر! آیا [[دوست]] نداری در زمره کسانی باشی که [[حضرت فاطمه]] {{س}} را کمک می‌کنند؟ ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.
	ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.

	پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۶۸.</ref>		پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۶۸.</ref>
خط ۳۳:		خط ۲۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~همدردی با~~ حضرت فاطمه]]		[[رده:حضرت فاطمه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:04:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	بی گمان، همدردی با [[حضرت فاطمه]]{{س}} شایسته است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:		بی گمان، همدردی با [[حضرت فاطمه]] {{س}} شایسته است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:
	{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».		{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء {{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».

	[[ابوبصیر]] می‌گوید: محضر [[مبارک]] [[امام صادق]]{{ع}} بودم و برای آن جناب سخن می‌گفتم. در این هنگام یکی از [[فرزندان حضرت]] داخل شد. [[امام]] به او فرمودند: بارک [[الله]]! و او را به سینه خود چسبانده و وی را بوسیده و فرمودند:		[[ابوبصیر]] می‌گوید: محضر [[مبارک]] [[امام صادق]] {{ع}} بودم و برای آن جناب سخن می‌گفتم. در این هنگام یکی از [[فرزندان حضرت]] داخل شد. [[امام]] به او فرمودند: بارک [[الله]]! و او را به سینه خود چسبانده و وی را بوسیده و فرمودند:
	[[خدا]] [[ذلیل]] کند کسانی را که شما را ذلیل کنند و [[انتقام]] کشد از آنان که به شما [[ظلم]] کنند و [[خوار]] کند افرادی را که شما را خوار کنند و [[لعنت]] کند اشخاصی را که شما را می‌کشند و خدا ولی و [[حافظ]] و [[ناصر]] شما باشد. [[زنان]]، [[انبیا]]، [[صدیقین]]، [[شهدا]] و [[فرشتگان]] [[آسمان]] بسیار بر شما گریستند. سپس آن [[حضرت]] گریسته و فرمودند: ای [[ابو بصیر]]! هرگاه به بچه‌های [[امام حسین]]{{ع}} می‌نگرم، به واسطه [[مصیبت]] و ظلمی که به پدرشان و خودشان شده است، حالتی به من دست می‌دهد که قابل کنترل نیست.		[[خدا]] [[ذلیل]] کند کسانی را که شما را ذلیل کنند و [[انتقام]] کشد از آنان که به شما [[ظلم]] کنند و [[خوار]] کند افرادی را که شما را خوار کنند و [[لعنت]] کند اشخاصی را که شما را می‌کشند و خدا ولی و [[حافظ]] و [[ناصر]] شما باشد. [[زنان]]، [[انبیا]]، [[صدیقین]]، [[شهدا]] و [[فرشتگان]] [[آسمان]] بسیار بر شما گریستند. سپس آن [[حضرت]] گریسته و فرمودند: ای [[ابو بصیر]]! هرگاه به بچه‌های [[امام حسین]] {{ع}} می‌نگرم، به واسطه [[مصیبت]] و ظلمی که به پدرشان و خودشان شده است، حالتی به من دست می‌دهد که قابل کنترل نیست.

	ای ابوبصیر! [[فاطمه زهرا]]{{س}} بر آن حضرت گریست و [[ضجه]] زده و به دنبال آن [[جهنم]] فریادی کشید و بانگی زد که فرشتگان حافظ و [[نگهبان]] بر آن، صدای [[گریه]] [[دوزخ]] را شنیدند و سریع آماده شدند تا آن را کنترل کنند؛ زیرا [[خوف]] آن بود که از درون دوزخ، [[آتش]] زبانه کشید یا [[دود]] آن بیرون رفته و اهل [[زمین]] را بسوزاند. از این رو تا مادامی که دوزخ گریان و نالان است، فرشتگان حافظ آن را مهار کرده و به جهت خوف و هراسی که بر اهل زمین دارند آن را محافظت نموده و درب‌های آن را محکم بسته‌اند، ولی در عین حال [[دوزخ]] ساکت و آرام نمی‌شود، مگر صدای [[فاطمه]]{{س}} آرام گردد.		ای ابوبصیر! [[فاطمه زهرا]] {{س}} بر آن حضرت گریست و [[ضجه]] زده و به دنبال آن [[جهنم]] فریادی کشید و بانگی زد که فرشتگان حافظ و [[نگهبان]] بر آن، صدای [[گریه]] [[دوزخ]] را شنیدند و سریع آماده شدند تا آن را کنترل کنند؛ زیرا [[خوف]] آن بود که از درون دوزخ، [[آتش]] زبانه کشید یا [[دود]] آن بیرون رفته و اهل [[زمین]] را بسوزاند. از این رو تا مادامی که دوزخ گریان و نالان است، فرشتگان حافظ آن را مهار کرده و به جهت خوف و هراسی که بر اهل زمین دارند آن را محافظت نموده و درب‌های آن را محکم بسته‌اند، ولی در عین حال [[دوزخ]] ساکت و آرام نمی‌شود، مگر صدای [[فاطمه]] {{س}} آرام گردد.

	ای [[ابوبصیر]]! دریاها نزدیک بود شکاف برداشته، در نتیجه برخی در بعضی دیگر داخل شوند و قطره‌ای از آب دریاها نیست، مگر آنکه فرشته‌ای بر آن [[موکل]] است؛ لذا هرگاه [[فرشته]] موکل بانگ دریا و [[خروش]] آن را بشنود، با زدن بالش، خروش و [[طغیان]] آن را خاموش و ساکت می‌کند و آنها را [[حبس]] و نگاه داشته تا بر یکدیگر داخل و وارد شوند. این نیست، مگر به خاطر [[خوف]] و [[هراس]] بر [[دنیا]] و آنچه در آن و کسانی که بر روی [[زمین]] هستند و پیوسته [[فرشتگان]] از روی [[شفقت]] و ترحم به واسطه [[گریستن]] دریاها می‌گریند و [[خدا]] را خوانده و به جانبش [[تضرع]] و [[زاری]] نموده و [[اهل]] [[عرش]] و اطراف آن نیز، جملگی در تضرع و ناله‌اند. صداهای فرشتگان بلند است که به خاطر خوف و هراس بر اهل زمین، همواره [[حق]] را [[تقدیس]] و [[تنزیه]] می‌نمایند و اگر احیاناً صدای آنها به زمین برسد، اهل زمین به فریاد آمده و کوه‌ها قطعه قطعه شده و زمین اهلش را می‌لرزاند.		ای [[ابوبصیر]]! دریاها نزدیک بود شکاف برداشته، در نتیجه برخی در بعضی دیگر داخل شوند و قطره‌ای از آب دریاها نیست، مگر آنکه فرشته‌ای بر آن [[موکل]] است؛ لذا هرگاه [[فرشته]] موکل بانگ دریا و [[خروش]] آن را بشنود، با زدن بالش، خروش و [[طغیان]] آن را خاموش و ساکت می‌کند و آنها را [[حبس]] و نگاه داشته تا بر یکدیگر داخل و وارد شوند. این نیست، مگر به خاطر [[خوف]] و [[هراس]] بر [[دنیا]] و آنچه در آن و کسانی که بر روی [[زمین]] هستند و پیوسته [[فرشتگان]] از روی [[شفقت]] و ترحم به واسطه [[گریستن]] دریاها می‌گریند و [[خدا]] را خوانده و به جانبش [[تضرع]] و [[زاری]] نموده و [[اهل]] [[عرش]] و اطراف آن نیز، جملگی در تضرع و ناله‌اند. صداهای فرشتگان بلند است که به خاطر خوف و هراس بر اهل زمین، همواره [[حق]] را [[تقدیس]] و [[تنزیه]] می‌نمایند و اگر احیاناً صدای آنها به زمین برسد، اهل زمین به فریاد آمده و کوه‌ها قطعه قطعه شده و زمین اهلش را می‌لرزاند.
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	ابوبصیر می‌گوید: محضر [[مبارک]] عرضه داشتم: فدایت شوم این امر بسیار [[عظیم]] و مبارک است.		ابوبصیر می‌گوید: محضر [[مبارک]] عرضه داشتم: فدایت شوم این امر بسیار [[عظیم]] و مبارک است.

	[[حضرت]] فرمودند: از این عظیم‌تر، آن خبری است که نشنیده‌ای. سپس فرمودند: ابوبصیر! آیا [[دوست]] نداری در زمره کسانی باشی که [[حضرت فاطمه]]{{س}} را کمک می‌کنند؟		[[حضرت]] فرمودند: از این عظیم‌تر، آن خبری است که نشنیده‌ای. سپس فرمودند: ابوبصیر! آیا [[دوست]] نداری در زمره کسانی باشی که [[حضرت فاطمه]] {{س}} را کمک می‌کنند؟
	ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.		ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:31:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۰۱
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۶۸.</ref>		پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۶۸.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۶:		خط ۳۴:

	[[رده:همدردی با حضرت فاطمه]]		[[رده:همدردی با حضرت فاطمه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:18:10Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~حضرت فاطمه زهرا~~]]''' است. "'''~~[[همدردی با حضرت فاطمه]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = حضرت فاطمه زهرا
			\| عنوان مدخل = [[همدردی با حضرت فاطمه]]
			\| مداخل مرتبط = [[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

2022-01-15T11:56:32Z

جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.		ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.

	پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۶۸.</ref>		پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)\|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ص ۱۷۶۸.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: /* همدردی با فاطمه{{س}} */

2022-01-15T11:48:31Z

همدردی با فاطمه{{س}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۸
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]</div>

	==~~[[همدردی با فاطمه]]{{س}}~~==		==مقدمه==
	به [[~~راستی~~]] ~~که همدردی با فاطمه~~{{س}} [[شایسته]] است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:		بی گمان، همدردی با [[حضرت فاطمه]]{{س}} شایسته است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:
	{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».		{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».

Wasity: /* همدردی با فاطمه{{س}} */

2022-01-15T11:47:40Z

همدردی با فاطمه{{س}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]</div>

	==[[همدردی]] با [[فاطمه]]{{س}}==		==[[همدردی با فاطمه]]{{س}}==
	به [[راستی]] که همدردی با فاطمه{{س}} [[شایسته]] است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:		به [[راستی]] که همدردی با فاطمه{{س}} [[شایسته]] است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:
	{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».		{{متن حدیث\|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}}
اين...» ایجاد کرد

2022-01-15T09:05:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{سیره معصوم}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[حضرت فاطمه زهرا]]''' است. "'''[[همدردی با حضرت فاطمه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[همدردی با حضرت فاطمه در حدیث]] - [[همدردی با حضرت فاطمه در معارف و سیره فاطمی]]</div>

==[[همدردی]] با [[فاطمه]]{{س}}==
به [[راستی]] که همدردی با فاطمه{{س}} [[شایسته]] است؛ زیرا اگر [[پیامبر]] سفارش به [[اذیت]] آن مظلومه می‌فرمود، [[تصور]] نمی‌شود که بیشتر از این او را بیازارند! طوری با او [[رفتار]] می‌کردند که می‌فرمود:
{{متن حدیث|يَا رَبِّ إِنِّي قَدْ سَئِمْتُ الْحَيَاةَ وَ تَبَرَّمْتُ بِأَهْلِ الدُّنْيَا فَأَلْحِقْنِي بِأَبِي‌}}<ref>صحیفة الزهراء{{س}}، محمد جواد قیومی اصفهانی، ص۲۱۰.</ref>؛ «پروردگارا! از [[زندگی دنیا]] خسته شده و از [[اهل]] آن بیزار گشته‌ام؛ پس مرا به پدرم ملحق نما».

[[ابوبصیر]] می‌گوید: محضر [[مبارک]] [[امام صادق]]{{ع}} بودم و برای آن جناب سخن می‌گفتم. در این هنگام یکی از [[فرزندان حضرت]] داخل شد. [[امام]] به او فرمودند: بارک [[الله]]! و او را به سینه خود چسبانده و وی را بوسیده و فرمودند:
[[خدا]] [[ذلیل]] کند کسانی را که شما را ذلیل کنند و [[انتقام]] کشد از آنان که به شما [[ظلم]] کنند و [[خوار]] کند افرادی را که شما را خوار کنند و [[لعنت]] کند اشخاصی را که شما را می‌کشند و خدا ولی و [[حافظ]] و [[ناصر]] شما باشد. [[زنان]]، [[انبیا]]، [[صدیقین]]، [[شهدا]] و [[فرشتگان]] [[آسمان]] بسیار بر شما گریستند. سپس آن [[حضرت]] گریسته و فرمودند: ای [[ابو بصیر]]! هرگاه به بچه‌های [[امام حسین]]{{ع}} می‌نگرم، به واسطه [[مصیبت]] و ظلمی که به پدرشان و خودشان شده است، حالتی به من دست می‌دهد که قابل کنترل نیست.

ای ابوبصیر! [[فاطمه زهرا]]{{س}} بر آن حضرت گریست و [[ضجه]] زده و به دنبال آن [[جهنم]] فریادی کشید و بانگی زد که فرشتگان حافظ و [[نگهبان]] بر آن، صدای [[گریه]] [[دوزخ]] را شنیدند و سریع آماده شدند تا آن را کنترل کنند؛ زیرا [[خوف]] آن بود که از درون دوزخ، [[آتش]] زبانه کشید یا [[دود]] آن بیرون رفته و اهل [[زمین]] را بسوزاند. از این رو تا مادامی که دوزخ گریان و نالان است، فرشتگان حافظ آن را مهار کرده و به جهت خوف و هراسی که بر اهل زمین دارند آن را محافظت نموده و درب‌های آن را محکم بسته‌اند، ولی در عین حال [[دوزخ]] ساکت و آرام نمی‌شود، مگر صدای [[فاطمه]]{{س}} آرام گردد.

ای [[ابوبصیر]]! دریاها نزدیک بود شکاف برداشته، در نتیجه برخی در بعضی دیگر داخل شوند و قطره‌ای از آب دریاها نیست، مگر آنکه فرشته‌ای بر آن [[موکل]] است؛ لذا هرگاه [[فرشته]] موکل بانگ دریا و [[خروش]] آن را بشنود، با زدن بالش، خروش و [[طغیان]] آن را خاموش و ساکت می‌کند و آنها را [[حبس]] و نگاه داشته تا بر یکدیگر داخل و وارد شوند. این نیست، مگر به خاطر [[خوف]] و [[هراس]] بر [[دنیا]] و آنچه در آن و کسانی که بر روی [[زمین]] هستند و پیوسته [[فرشتگان]] از روی [[شفقت]] و ترحم به واسطه [[گریستن]] دریاها می‌گریند و [[خدا]] را خوانده و به جانبش [[تضرع]] و [[زاری]] نموده و [[اهل]] [[عرش]] و اطراف آن نیز، جملگی در تضرع و ناله‌اند. صداهای فرشتگان بلند است که به خاطر خوف و هراس بر اهل زمین، همواره [[حق]] را [[تقدیس]] و [[تنزیه]] می‌نمایند و اگر احیاناً صدای آنها به زمین برسد، اهل زمین به فریاد آمده و کوه‌ها قطعه قطعه شده و زمین اهلش را می‌لرزاند.

ابوبصیر می‌گوید: محضر [[مبارک]] عرضه داشتم: فدایت شوم این امر بسیار [[عظیم]] و مبارک است.

[[حضرت]] فرمودند: از این عظیم‌تر، آن خبری است که نشنیده‌ای. سپس فرمودند: ابوبصیر! آیا [[دوست]] نداری در زمره کسانی باشی که [[حضرت فاطمه]]{{س}} را کمک می‌کنند؟
ابوبصیر می‌گوید: وقتی [[امام]] این [[کلام]] را فرمودند، به طوری [[گریه]] به من دست داد که [[قادر]] بر [[سخن گفتن]] نبودم و چنان [[بغض]] گلویم را می‌فشرد که [[توانایی]] بر تکلم نداشتم؛ پس حضرت به پا خاسته و به نمازخانه تشریف بردند و به خواندن [[دعا]] پرداختند.

پس از مجلس حضرت، با چنین حالی برخاسته و بیرون آمدم؛ پس نه [[غذا]] خوردم و نه خوابیدم و صبح [[روز]] بعد با حالی ترسان، [[روزه]] گرفته تا آنکه دوباره به محضر مبارکش مشرف شدم. پس وقتی آن جناب را ساکن و آرام دیدم، من نیز آرام گرفتم و از اینکه [[عقوبت]] و بلایی بر من نازل نشده، [[حق تعالی]] را [[حمد]] و [[ستایش]] نمودم<ref>ترجمه کامل الزیارات، أبوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قولویه، ص۲۶۲ – ۲۶۴.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی ج۵]]، ج۵ ص ۱۷۶۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009743.jpg|22px]] [[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۵ (کتاب)|'''فرهنگنامه فاطمی ج۵''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:همدردی با حضرت فاطمه]]
[[رده:مدخل]]

همدردی با حضرت فاطمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Wasity: جایگزینی متن - 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ج۵ ص' به 'فرهنگنامه فاطمی ج۵، ص'

Wasity: /* همدردی با فاطمه{{س}} */

Wasity: /* همدردی با فاطمه{{س}} */

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} اين...» ایجاد کرد

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}}
اين...» ایجاد کرد