همسر حضرت نوح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-01-14T17:14:30Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۴
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پیامبران~~]]		[[رده:حضرت نوح]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-05-09T05:09:38Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~حضرت نوح~~]]		[[رده:پیامبران]]

Msadeq در ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۴

2023-05-08T11:14:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = حضرت نوح\| عنوان مدخل = همسر حضرت نوح\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط =}}
	\| موضوع مرتبط = حضرت نوح
	\| عنوان مدخل = همسر حضرت نوح
	\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =
	}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[قرآن]] به ذکر [[سرنوشت]] فشردۀ دو نفر از [[زنان]] [[بی‌تقوا]] که در خانۀ دو [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] بودند، و سرنوشت دو [[زن]] [[مؤمن]] و ایثارگر که یکی از آنها در خانۀ یکی از جبارترین مردان [[تاریخ]] بود می‌پردازد.		[[قرآن]] به ذکر [[سرنوشت]] فشردۀ دو نفر از [[زنان]] [[بی‌تقوا]] که در خانۀ دو [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] بودند، و سرنوشت دو [[زن]] [[مؤمن]] و ایثارگر که یکی از آنها در خانۀ یکی از جبارترین مردان [[تاریخ]] بود می‌پردازد.
	می‌فرماید: «[[خداوند]] مثلی برای [[کافران]] زده است، مثلی به همسر نوح و [[همسر لوط]] آنها تحت [[سرپرستی]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، ولی به آن دو [[خیانت]] کردند.		می‌فرماید: «[[خداوند]] مثلی برای [[کافران]] زده است، مثلی به همسر نوح و [[همسر لوط]] آنها تحت [[سرپرستی]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، ولی به آن دو [[خیانت]] کردند.
	اما [[ارتباط]] آنها با این دو پیامبر بزرگ سودی به حالشان در برابر [[عذاب الهی]] نداشت»~~<ref>~~{{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا}} «خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref>.
			اما [[ارتباط]] آنها با این دو پیامبر بزرگ سودی به حالشان در برابر [[عذاب الهی]] نداشت» {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا}}<ref> «خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref>.

	اسم همسر حضرت نوح «والهه» و اسم همسر [[حضرت لوط]] «والعه» بوده است و بعضی عکس این را نوشته‌اند، یعنی نام همسر نوح را «والعه» و همسر لوط را «والهه» یا «واهله» گفته‌اند.		اسم همسر حضرت نوح «والهه» و اسم همسر [[حضرت لوط]] «والعه» بوده است و بعضی عکس این را نوشته‌اند، یعنی نام همسر نوح را «والعه» و همسر لوط را «والهه» یا «واهله» گفته‌اند.

	به هر حال این دو زن به این دو پیامبر بزرگ خیانت کردند، البته خیانت آنها هرگز [[انحراف]] از جادۀ [[عفت]] نبود؛ زیرا هرگز همسر هیچ [[پیامبری]] [[آلوده]] به [[بی‌عفتی]] نشده است، چنانکه در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} صریحاً آمده است. «همسر هیچ پیامبری هرگز آلودۀ عمل منافی عفت نشد».		به هر حال این دو زن به این دو پیامبر بزرگ خیانت کردند، البته خیانت آنها هرگز [[انحراف]] از جادۀ [[عفت]] نبود؛ زیرا هرگز همسر هیچ [[پیامبری]] [[آلوده]] به [[بی‌عفتی]] نشده است، چنانکه در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} صریحاً آمده است. «همسر هیچ پیامبری هرگز آلودۀ عمل منافی عفت نشد».

	خیانت همسر «لوط» این بود که با [[دشمنان]] آن پیامبر{{ع}} [[همکاری]] می‌کرد و [[اسرار]] خانۀ او را به [[دشمن]] می‌سپرد، و همسر نوح نیز چنین بود.		خیانت همسر «لوط» این بود که با [[دشمنان]] آن پیامبر{{ع}} [[همکاری]] می‌کرد و [[اسرار]] خانۀ او را به [[دشمن]] می‌سپرد، و همسر نوح نیز چنین بود.
	قرآن در پایان می‌گوید: «به آنها گفته می‌شود با سایر [[دوزخیان]] وارد [[جهنم]] شوید»~~<ref>~~{{متن قرآن\|وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ}} «و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> یعنی میان شما و دیگران از این نظر هیچ امتیازی نیست!<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۸.</ref>
			قرآن در پایان می‌گوید: «به آنها گفته می‌شود با سایر [[دوزخیان]] وارد [[جهنم]] شوید»{{متن قرآن\|وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ}}<ref> «و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> یعنی میان شما و دیگران از این نظر هیچ امتیازی نیست!<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|قصه‌های قرآن]] ص ۵۸.</ref>

	==معنای خیانت همسر نوح==		==معنای خیانت همسر نوح==
خط ۲۵:		خط ۲۴:
	==بررسی شبهه اول خیانت همسر نوح{{ع}}==		==بررسی شبهه اول خیانت همسر نوح{{ع}}==
	نخستین نکته ای که باعث [[انحراف]] در [[تفسیر آیه]]، و ملزم شدن به لوازم [[فاسد]] آن گردیده، [[تفسیر]] «[[اهل]]» به «[[نسل]]» و «[[ذریه]]» در [[آیه شریفه]] ۴۶ سوره هود است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}. این تفسیر مخالف [[نصّ قرآن]] است، ولی نویسنده چنین وانمود می‌کند که خیانت همسر نوح{{ع}} از نوع عمل منافی [[عفت]] و [[روابط]] نامشروع بوده، حال آنکه در [[تفاسیر امامیه]] و همچنین غالب [[تفاسیر اهل سنت]]، خیانت همسر نوح{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} شد، به گونه دیگری تفسیر شده است که در بررسی و [[پاسخ به شبهه]] دوم (اهل نبودن فرزند نوح{{ع}}) در ادامه همین قسمت خواهد آمد.		نخستین نکته ای که باعث [[انحراف]] در [[تفسیر آیه]]، و ملزم شدن به لوازم [[فاسد]] آن گردیده، [[تفسیر]] «[[اهل]]» به «[[نسل]]» و «[[ذریه]]» در [[آیه شریفه]] ۴۶ سوره هود است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}. این تفسیر مخالف [[نصّ قرآن]] است، ولی نویسنده چنین وانمود می‌کند که خیانت همسر نوح{{ع}} از نوع عمل منافی [[عفت]] و [[روابط]] نامشروع بوده، حال آنکه در [[تفاسیر امامیه]] و همچنین غالب [[تفاسیر اهل سنت]]، خیانت همسر نوح{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} شد، به گونه دیگری تفسیر شده است که در بررسی و [[پاسخ به شبهه]] دوم (اهل نبودن فرزند نوح{{ع}}) در ادامه همین قسمت خواهد آمد.

	[[خدای متعال]] درباره [[همسر نوح]]{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} به فرموده است: {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}}<ref>«خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> آن دو تحت [[فرمان]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، اما به آن دو [[خیانت]] کردند.		[[خدای متعال]] درباره [[همسر نوح]]{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} به فرموده است: {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}}<ref>«خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> آن دو تحت [[فرمان]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، اما به آن دو [[خیانت]] کردند.

	[[ابن عباس]] در [[تفسیر]] [[خیانت همسر نوح]] و لوط می‌گوید:		[[ابن عباس]] در [[تفسیر]] [[خیانت همسر نوح]] و لوط می‌گوید: [[همسر نوح]]{{ع}} [[کافر]] بود و به [[مردم]] می‌گفت: شوهر من دیوانه است و چون کسی به نوح [[ایمان]] می‌آورد، [[ستمکاران]] و [[جباران]] [[قوم]] را [[آگاه]] می‌ساخت تا آن فرد را [[آزار]] و [[اذیت]] کنند. همسر لوط نیز کافر بود و به عمل قومش [[رضایت]] داشت و آنها را به سوی میهمانان لوط [[راهنمایی]] می‌کرد و این عمل از طرف این دو [[زن]] خیانت محسوب می‌شود، وگرنه هرگز [[همسر پیامبر]] [[آلوده]] به [[زنا]] نبوده، بلکه خیانت آنها در امر [[دین]] بوده است.
	[[همسر نوح]]{{ع}} [[کافر]] بود و به [[مردم]] می‌گفت: شوهر من دیوانه است و چون کسی به نوح [[ایمان]] می‌آورد، [[ستمکاران]] و [[جباران]] [[قوم]] را [[آگاه]] می‌ساخت تا آن فرد را [[آزار]] و [[اذیت]] کنند. همسر لوط نیز کافر بود و به عمل قومش [[رضایت]] داشت و آنها را به سوی میهمانان لوط [[راهنمایی]] می‌کرد و این عمل از طرف این دو [[زن]] خیانت محسوب می‌شود، وگرنه هرگز [[همسر پیامبر]] [[آلوده]] به [[زنا]] نبوده، بلکه خیانت آنها در امر [[دین]] بوده است.
	سُّدی نیز می‌گوید: «خیانت آنها همانا کافر بودن ایشان بود و گفته شده خیانت ایشان به معنای [[نفاق]] آنهاست». [[ضحاک]] نیز نقل کرده که: «خیانت آنان [[سخن چینی]] بوده، چون هر وحیی که به [[پیامبر خدا]] می‌رسید، آن را به [[گوش]] [[مشرکان]] می‌رساندند<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۲۵۴؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۴، ص۲۸۲؛ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج۱۰، ص۴۶.</ref>.		سُّدی نیز می‌گوید: «خیانت آنها همانا کافر بودن ایشان بود و گفته شده خیانت ایشان به معنای [[نفاق]] آنهاست». [[ضحاک]] نیز نقل کرده که: «خیانت آنان [[سخن چینی]] بوده، چون هر وحیی که به [[پیامبر خدا]] می‌رسید، آن را به [[گوش]] [[مشرکان]] می‌رساندند<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۲۵۴؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۴، ص۲۸۲؛ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج۱۰، ص۴۶.</ref>.

	برخی از [[مفسرین]]<ref>{{متن حدیث\|قَالَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ فِي قَوْلِهِ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا ثُمَّ ضَرَبَ اللَّه فِيهِمَا مَثَلًا فَقَالَ: {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}} فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا عَنَى بِقَوْلِهِ فَخانَتاهُما إِلَّا الْفَاحِشَةَ...}} (تفسیر علی بن ابراهیم قمی، ج۲، ص۳۷۷).</ref> در تفسیر لفظ {{متن قرآن\|فَخَانَتَاهُمَا}} گفته‌اند: مراد از [[خیانت]]، ارتکاب فاحشه است. در پاسخ ایشان گفته می‌شود: [[شایسته]] است در این گونه موارد فاحشه» را بر معنای لغوی آن حمل کنیم؛ یعنی عملی که [[قبح]] و [[زشتی]] آن از حد متعارف [[تجاوز]] کرده است و در داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} و [[لوط]]{{ع}}،نشانه قبح هیچ عملی از [[کفر]] و [[نفاق]] بیشتر نیست<ref>آقای برینر در قسمت دیگری از مقاله خود به همین نکته نیز اذعان می‌کند و چنین می‌نویسد: «همسر نوح که طبری (وفات (۹۲۳/۳۱۰) او را «آمزوره» نامیده، در کشتی به نوحه ملحق می‌شود. اما نویسنده متأخر، بیضاوی (وفات حدود ۱۲۸۶/۶۸۵) او را «والیه» می‌نامد و اگر چه در آیه ۱۰ سوره تحریم اشاره به آیه شریفه {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ}} صرفاً در شمار کافران ذکر می‌شود، در این روایت (و در برخی روایات دیگر) به این دلیل جا گذاشته یا غرق می‌شود که وقتی نوح با قومش سخن می‌گفت او را مجنون (دیوانه) خوانده بود؛ لذا نوعی تناقض و عدم ثبات و عدم انسجام در ارائه مطلب مشاهده می‌شود.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۲۷۷.</ref>		برخی از [[مفسرین]]<ref>{{متن حدیث\|قَالَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ فِي قَوْلِهِ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا ثُمَّ ضَرَبَ اللَّه فِيهِمَا مَثَلًا فَقَالَ: {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}} فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا عَنَى بِقَوْلِهِ فَخانَتاهُما إِلَّا الْفَاحِشَةَ...}} (تفسیر علی بن ابراهیم قمی، ج۲، ص۳۷۷).</ref> در تفسیر لفظ {{متن قرآن\|فَخَانَتَاهُمَا}} گفته‌اند: مراد از [[خیانت]]، ارتکاب فاحشه است. در پاسخ ایشان گفته می‌شود: [[شایسته]] است در این گونه موارد فاحشه» را بر معنای لغوی آن حمل کنیم؛ یعنی عملی که [[قبح]] و [[زشتی]] آن از حد متعارف [[تجاوز]] کرده است و در داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} و [[لوط]]{{ع}}،نشانه قبح هیچ عملی از [[کفر]] و [[نفاق]] بیشتر نیست<ref>آقای برینر در قسمت دیگری از مقاله خود به همین نکته نیز اذعان می‌کند و چنین می‌نویسد: «همسر نوح که طبری (وفات (۹۲۳/۳۱۰) او را «آمزوره» نامیده، در کشتی به نوحه ملحق می‌شود. اما نویسنده متأخر، بیضاوی (وفات حدود ۱۲۸۶/۶۸۵) او را «والیه» می‌نامد و اگر چه در آیه ۱۰ سوره تحریم اشاره به آیه شریفه {{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ}} صرفاً در شمار کافران ذکر می‌شود، در این روایت (و در برخی روایات دیگر) به این دلیل جا گذاشته یا غرق می‌شود که وقتی نوح با قومش سخن می‌گفت او را مجنون (دیوانه) خوانده بود؛ لذا نوعی تناقض و عدم ثبات و عدم انسجام در ارائه مطلب مشاهده می‌شود.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۲۷۷.</ref>

Wasity: /* منابع */

2023-05-08T09:50:15Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	# [[پرونده:1379701.jpg\|22px]] [[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|'''عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن''']]		# [[پرونده:1379701.jpg\|22px]] [[مهدی سازندگی\|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)\|'''عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: /* مقدمه */

2023-05-08T09:48:02Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۸:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[قرآن]] به ذکر [[سرنوشت]] فشردۀ دو نفر از [[زنان]] [[بی‌تقوا]] که در خانۀ دو [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] بودند، و سرنوشت دو [[زن]] [[مؤمن]] و ایثارگر که یکی از آنها در خانۀ یکی از جبارترین مردان [[تاریخ]] بود می‌پردازد.		[[قرآن]] به ذکر [[سرنوشت]] فشردۀ دو نفر از [[زنان]] [[بی‌تقوا]] که در خانۀ دو [[پیامبر]] بزرگ [[خدا]] بودند، و سرنوشت دو [[زن]] [[مؤمن]] و ایثارگر که یکی از آنها در خانۀ یکی از جبارترین مردان [[تاریخ]] بود می‌پردازد.
	می‌فرماید: «[[خداوند]] مثلی برای [[کافران]] زده است، مثلی به [[همسر نوح]] و [[همسر~~]] [[~~لوط]] آنها تحت [[سرپرستی]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، ولی به آن دو [[خیانت]] کردند.		می‌فرماید: «[[خداوند]] مثلی برای [[کافران]] زده است، مثلی به همسر نوح و [[همسر لوط]] آنها تحت [[سرپرستی]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، ولی به آن دو [[خیانت]] کردند.
	اما [[ارتباط]] آنها با این دو پیامبر بزرگ سودی به حالشان در برابر [[عذاب الهی]] نداشت»<ref>{{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا}} «خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref>.		اما [[ارتباط]] آنها با این دو پیامبر بزرگ سودی به حالشان در برابر [[عذاب الهی]] نداشت»<ref>{{متن قرآن\|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا}} «خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref>.
	اسم [[همسر حضرت نوح~~]] «والهة»~~ و اسم همسر [[حضرت لوط]] «والعه» بوده است و بعضی عکس این را نوشته‌اند، یعنی نام همسر نوح را «والعه» و همسر لوط را «والهه» یا «واهله» گفته‌اند.		اسم همسر حضرت نوح «والهه» و اسم همسر [[حضرت لوط]] «والعه» بوده است و بعضی عکس این را نوشته‌اند، یعنی نام همسر نوح را «والعه» و همسر لوط را «والهه» یا «واهله» گفته‌اند.

	به هر حال این دو زن به این دو پیامبر بزرگ خیانت کردند، البته خیانت آنها هرگز [[انحراف]] از جادۀ [[عفت]] نبود؛ زیرا هرگز همسر هیچ [[پیامبری]] [[آلوده]] به [[بی‌عفتی]] نشده است، چنانکه در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} صریحاً آمده است. «همسر هیچ پیامبری هرگز آلودۀ عمل منافی عفت نشد».		به هر حال این دو زن به این دو پیامبر بزرگ خیانت کردند، البته خیانت آنها هرگز [[انحراف]] از جادۀ [[عفت]] نبود؛ زیرا هرگز همسر هیچ [[پیامبری]] [[آلوده]] به [[بی‌عفتی]] نشده است، چنانکه در [[حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} صریحاً آمده است. «همسر هیچ پیامبری هرگز آلودۀ عمل منافی عفت نشد».

Wasity: /* معنای خیانت همسر نوح */

2023-05-08T09:46:54Z

معنای خیانت همسر نوح

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  =
 }}
 ==معنای خیانت همسر نوح==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حضرت نوح | عنوان مدخل = همسر حضرت نوح | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==معنای خیانت همسر نوح== گرچه نسبت دادن این نوع مطالب به طور مستقیم لطمه‌ای به عصمت پیامبر عظیم الشأنی همچون نوح وارد نمی‌کند، ولی به طور غیرمست...» ایجاد کرد

2023-05-08T09:07:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حضرت نوح | عنوان مدخل = همسر حضرت نوح | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==معنای خیانت همسر نوح== گرچه نسبت دادن این نوع مطالب به طور مستقیم لطمه‌ای به عصمت پیامبر عظیم الشأنی همچون نوح وارد نمی‌کند، ولی به طور غیرمست...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = حضرت نوح
| عنوان مدخل = همسر حضرت نوح
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==معنای خیانت همسر نوح==
گرچه نسبت دادن این نوع مطالب به طور مستقیم لطمه‌ای به [[عصمت پیامبر]] [[عظیم]] الشأنی همچون نوح وارد نمی‌کند، ولی به طور غیرمستقیم مطالبی را به ساحت [[پیامبران]] نسبت می‌دهد که از [[مقام عصمت]] آنان به دور است. نویسنده مقاله، [[نامشروع]] بودن [[فرزند نوح]]{{ع}} را از [[آیه]] ۴۶ [[سوره هود]] به دست آورده است که می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}<ref>«فرمود: ای نوح! او از خاندان تو نیست، بی‌گمان او کرداری ناشایسته است پس چیزی را که نمی‌دانی از من مخواه، من تو را اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی» سوره هود، آیه ۴۶.</ref>، در حالی که اگر نامشروع بودن فرزند نوح{{ع}} درست بود، مناسب‌تر بود که چنین بگوید: {{عربی|إنه من عمل غیر صالح}}؛ یعنی او نتیجه [[فعل ناشایست]] زناست، حال آنکه اینگونه تعبیر نکرده است<ref>. ابوالفتوح رازی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن (تفسیر شیخ ابوالفتوح رازی)، ج۱۰، ص۲۷۷.</ref>.
بنابراین با ذکر یک مطلب، هم [[زمان]] سه [[شبهه]] را مطرح کرده و نه تنها به پاسخ صحیح آن نمی‌پردازد، بلکه خود بر این شبهه دامن می‌زند. این سه شبهه عبارت‌اند از:
# [[خیانت همسر نوح]]{{ع}}
# [[اهل نبودن فرزند نوح]]{{ع}}
#پذیرفته نشدن درخواست نوح{{ع}} از جانب [[خداوند]].<ref>[[مهدی سازندگی|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۲۷۶.</ref>

==بررسی شبهه اول خیانت همسر نوح{{ع}}==
نخستین نکته ای که باعث [[انحراف]] در [[تفسیر آیه]]، و ملزم شدن به لوازم [[فاسد]] آن گردیده، [[تفسیر]] «[[اهل]]» به «[[نسل]]» و «[[ذریه]]» در [[آیه شریفه]] ۴۶ سوره هود است که می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}. این تفسیر مخالف [[نصّ قرآن]] است، ولی نویسنده چنین وانمود می‌کند که خیانت همسر نوح{{ع}} از نوع عمل منافی [[عفت]] و [[روابط]] نامشروع بوده، حال آنکه در [[تفاسیر امامیه]] و همچنین غالب [[تفاسیر اهل سنت]]، خیانت همسر نوح{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} شد، به گونه دیگری تفسیر شده است که در بررسی و [[پاسخ به شبهه]] دوم (اهل نبودن فرزند نوح{{ع}}) در ادامه همین قسمت خواهد آمد.
[[خدای متعال]] درباره [[همسر نوح]]{{ع}} و [[همسر]] [[لوط]]{{ع}} به فرموده است: {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}}<ref>«خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> آن دو تحت [[فرمان]] دو [[بنده]] از [[بندگان]] [[صالح]] ما بودند، اما به آن دو [[خیانت]] کردند.

[[ابن عباس]] در [[تفسیر]] [[خیانت همسر نوح]] و لوط می‌گوید:
[[همسر نوح]]{{ع}} [[کافر]] بود و به [[مردم]] می‌گفت: شوهر من دیوانه است و چون کسی به نوح [[ایمان]] می‌آورد، [[ستمکاران]] و [[جباران]] [[قوم]] را [[آگاه]] می‌ساخت تا آن فرد را [[آزار]] و [[اذیت]] کنند. همسر لوط نیز کافر بود و به عمل قومش [[رضایت]] داشت و آنها را به سوی میهمانان لوط [[راهنمایی]] می‌کرد و این عمل از طرف این دو [[زن]] خیانت محسوب می‌شود، وگرنه هرگز [[همسر پیامبر]] [[آلوده]] به [[زنا]] نبوده، بلکه خیانت آنها در امر [[دین]] بوده است.
سُّدی نیز می‌گوید: «خیانت آنها همانا کافر بودن ایشان بود و گفته شده خیانت ایشان به معنای [[نفاق]] آنهاست». [[ضحاک]] نیز نقل کرده که: «خیانت آنان [[سخن چینی]] بوده، چون هر وحیی که به [[پیامبر خدا]] می‌رسید، آن را به [[گوش]] [[مشرکان]] می‌رساندند<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۲۵۴؛ ابن کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج۴، ص۲۸۲؛ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج۱۰، ص۴۶.</ref>.
برخی از [[مفسرین]]<ref>{{متن حدیث|قَالَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ فِي قَوْلِهِ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا ثُمَّ ضَرَبَ اللَّه فِيهِمَا مَثَلًا فَقَالَ: {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا}} فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا عَنَى بِقَوْلِهِ فَخانَتاهُما إِلَّا الْفَاحِشَةَ...}} (تفسیر علی بن ابراهیم قمی، ج۲، ص۳۷۷).</ref> در تفسیر لفظ {{متن قرآن|فَخَانَتَاهُمَا}} گفته‌اند: مراد از [[خیانت]]، ارتکاب فاحشه است. در پاسخ ایشان گفته می‌شود: [[شایسته]] است در این گونه موارد فاحشه» را بر معنای لغوی آن حمل کنیم؛ یعنی عملی که [[قبح]] و [[زشتی]] آن از حد متعارف [[تجاوز]] کرده است و در داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} و [[لوط]]{{ع}}،نشانه قبح هیچ عملی از [[کفر]] و [[نفاق]] بیشتر نیست<ref>آقای برینر در قسمت دیگری از مقاله خود به همین نکته نیز اذعان می‌کند و چنین می‌نویسد: «همسر نوح که طبری (وفات (۹۲۳/۳۱۰) او را «آمزوره» نامیده، در کشتی به نوحه ملحق می‌شود. اما نویسنده متأخر، بیضاوی (وفات حدود ۱۲۸۶/۶۸۵) او را «والیه» می‌نامد و اگر چه در آیه ۱۰ سوره تحریم اشاره به آیه شریفه {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ}} صرفاً در شمار کافران ذکر می‌شود، در این روایت (و در برخی روایات دیگر) به این دلیل جا گذاشته یا غرق می‌شود که وقتی نوح با قومش سخن می‌گفت او را مجنون (دیوانه) خوانده بود؛ لذا نوعی تناقض و عدم ثبات و عدم انسجام در ارائه مطلب مشاهده می‌شود.</ref>.<ref>[[مهدی سازندگی|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)|عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن]]، ص ۲۷۷.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379701.jpg|22px]] [[مهدی سازندگی|سازندگی، مهدی]]، [[عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن (کتاب)|'''عصمت پیامبران اولوالعزم در دائرةالمعارف قرآن لیدن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:حضرت نوح]]