هیهات منا الذلة - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶

2024-07-10T10:16:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = امام حسین
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]] {{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]] {{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت~~]] [[~~یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.		[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و شعار همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان [[روز]] نیز [[اصرار]] داشتند آن حضرت را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، حضرت نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا زندگی ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.

	این نوع نگرش به ~~[[زندگی]]،~~ [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] [[شهادت]] را برگزیند و [[زندگی]] زیر [[ستم]] را [[مرگ]] بداند. [[حضرت علی]] {{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه [[تسلیم]] شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود [[سیراب]] شوند، ~~[[مرگ]]،~~ در [[زندگی]] ذلیلانه است و [[زندگی]] در [[مرگ]] [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ [[زندگی]] با [[کرامت]] به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] [[محمد]] {{صل}} و [[سیراب]] شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] [[محمد]] {{صل}} و [[پیروان]] [[ابراهیم]] [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های [[ذلّت]] و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.		این نوع نگرش به زندگی، [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] شهادت را برگزیند و زندگی زیر [[ستم]] را مرگ بداند. [[حضرت علی]]{{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه تسلیم شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود سیراب شوند، مرگ، در زندگی ذلیلانه است و زندگی در مرگ [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ زندگی با کرامت به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] محمد{{صل}} و سیراب شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] محمد{{صل}} و [[پیروان]] ابراهیم [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های ذلّت و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.

	[[سید الشهدا]] {{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]] {{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]] {{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ~~ص ۵۰۵~~.</ref>.		[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] یزید بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه حسین{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ حسین{{ع}} کسی است که مرگ همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۰۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۷:		خط ۲۳:
	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:~~هیهات منا الذلة~~]]		[[رده:امام حسین]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:06:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.		[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]] {{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]] {{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.

	این نوع نگرش به [[زندگی]]، [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] [[شهادت]] را برگزیند و [[زندگی]] زیر [[ستم]] را [[مرگ]] بداند. [[حضرت علی]]{{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه [[تسلیم]] شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود [[سیراب]] شوند، [[مرگ]]، در [[زندگی]] ذلیلانه است و [[زندگی]] در [[مرگ]] [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ [[زندگی]] با [[کرامت]] به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[سیراب]] شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[پیروان]] [[ابراهیم]] [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های [[ذلّت]] و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.		این نوع نگرش به [[زندگی]]، [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] [[شهادت]] را برگزیند و [[زندگی]] زیر [[ستم]] را [[مرگ]] بداند. [[حضرت علی]] {{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه [[تسلیم]] شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود [[سیراب]] شوند، [[مرگ]]، در [[زندگی]] ذلیلانه است و [[زندگی]] در [[مرگ]] [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ [[زندگی]] با [[کرامت]] به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] [[محمد]] {{صل}} و [[سیراب]] شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] [[محمد]] {{صل}} و [[پیروان]] [[ابراهیم]] [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های [[ذلّت]] و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.

	[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.		[[سید الشهدا]] {{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]] {{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]] {{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:34:33Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۰۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:هیهات منا الذلة]]		[[رده:هیهات منا الذلة]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

2021-12-18T10:53:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پانویس == {{پانویس}} {{ +== پانویس == {{پانویس}} {{)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}
	[[رده:هیهات منا الذلة]]		[[رده:هیهات منا الذلة]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:37:45Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۰۷
خط ۷:		خط ۷:
	[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.		[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:44:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{واقعه کربلا}}		{{واقعه کربلا}}
	[[رده:هیهات منا الذلة]]		[[رده:هیهات منا الذلة]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:27:26Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۷
خط ۸:		خط ۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

2021-04-19T23:40:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش غیرنهایی}}~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.		[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'بویژه' به 'به‌ویژه'

2020-12-24T04:36:13Z

جایگزینی متن - 'بویژه' به 'به‌ویژه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۵:		خط ۵:
	این نوع نگرش به [[زندگی]]، [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] [[شهادت]] را برگزیند و [[زندگی]] زیر [[ستم]] را [[مرگ]] بداند. [[حضرت علی]]{{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه [[تسلیم]] شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود [[سیراب]] شوند، [[مرگ]]، در [[زندگی]] ذلیلانه است و [[زندگی]] در [[مرگ]] [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ [[زندگی]] با [[کرامت]] به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[سیراب]] شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[پیروان]] [[ابراهیم]] [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های [[ذلّت]] و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.		این نوع نگرش به [[زندگی]]، [[تعلیم]] [[مکتب]] است که [[انسان]] باید سر دوراهی [[شهادت]] یا [[ذلّت]]، [[عزّت]] [[شهادت]] را برگزیند و [[زندگی]] زیر [[ستم]] را [[مرگ]] بداند. [[حضرت علی]]{{ع}} در [[جنگ صفین]]، وقتی دید که [[سپاه معاویه]] بر شریعۀ [[فرات]] [[دست]] یافتند و [[یاران]] او در مضیقۀ آب قرار گرفتند و چه بسا ذلیلانه [[تسلیم]] شوند، در خطبه‌ای آنان را [[تشویق]] کرد که شمشیرها را با [[خون]] [[دشمن]] [[سیراب]] سازند تا خود [[سیراب]] شوند، [[مرگ]]، در [[زندگی]] ذلیلانه است و [[زندگی]] در [[مرگ]] [[قاهر]] و [[پیروز]] {{متن حدیث\|فَالْمَوْتُ فِي حَيَاتِكُمْ مَقْهُورِينَ وَ الْحَيَاةُ فِي مَوْتِكُمْ قَاهِرِينَ}}<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، خطبه ۵۱.</ref>. این [[فرهنگ]]، در خط حماسۀ [[علوی]] و [[حسینی]] متبلور است و سرمایۀ [[زندگی]] با [[کرامت]] به شمار می‌رود. [[امام خمینی]] نیز در برابر تهدید‌های [[استکبار جهانی]]، در [[پیام]] خویش فرمود: “هیهات که [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[سیراب]] شدگان [[کوثر]] [[عاشورا]] و [[منتظران]] [[وراثت]] [[صالحان]]، به [[مرگ]] [[ذلّت]] بار تن در دهند و هیهات که خمینی در برابر [[تجاوز]] دیو سیرتان و [[مشرکان]] و [[کافران]] به [[حریم]] [[قرآن کریم]] و [[عترت]] [[رسول خدا]] و [[امّت]] [[محمد]]{{صل}} و [[پیروان]] [[ابراهیم]] [[حنیف]]، ساکت و آرام بماند و یا نظاره گر صحنه‌های [[ذلّت]] و [[حقارت]] [[مسلمانان]] باشد”<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>.

	[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، ~~بویژه~~ در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.		[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، به‌ویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.

	==منابع==		==منابع==

Amini در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۶

2020-10-20T08:56:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{ویرایش غیرنهایی}}		{{ویرایش غیرنهایی}}
	~~{{امامت}}~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[هیهات منا الذلة در حدیث]] \| [[هیهات منا الذلة در تاریخ اسلامی]] \| [[هیهات منا الذلة در معارف و سیره حسینی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام حسین (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.		[[شعار]] [[عاشورایی]] [[حسین بن علی]]{{ع}} و [[شعار]] همۀ آزادگانی که زیر بار [[ظلم]] نمی‌روند و سلطۀ [[جباران]] را نمی‌پذیرند. به معنای “ذلّت از ما دور است” و جمله‌ای است که [[امام حسین]]{{ع}} در یکی از خطبه‌هایش [[روز عاشورا]] بیان فرمود، خطبه‌ای با آغاز {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ...}}. که چون همان روز نیز [[اصرار]] داشتند آن [[حضرت]] را به [[تسلیم]] و [[بیعت]] وادارند، [[حضرت]] نپذیرفت و [[حیات]] ذلّت‌بار در سایۀ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ابن زیاد]] را با [[کرامت]] [[دودمان پیامبر]] و [[شرافت]] [[زندگی]] مؤمنانه منافی دانست و سر دوراهی [[مرگ]] شرافتمندانه یا [[زندگی]] ذلیلانه، “شرافت شهادت” را برگزید: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۸۳، (با تفاوت‌هایی اندک در تعابیر).</ref>.
خط ۱۵:		خط ۶:

	[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، بویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.		[[سید الشهدا]]{{ع}} در پاسخ برخی از افراد [[سپاه کوفه]] که از او می‌خواستند گردن به [[حکومت]] و [[فرمان]] [[یزید]] بنهد تا سالم بماند، فرمود: {{متن حدیث\|لاَ وَ الله لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ}}<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲۳.</ref>. اینگونه [[تسلیم شدن]] را ذلّتی برده وار می‌داند و نمی‌پذیرد. ابونصر بن نباته، دربارۀ این دیدگاه [[حسین]]{{ع}} سروده است: {{عربی\|الْحُسَيْنُ الَّذِي رَأَى الْقَتْلَ فِي الْعِزِّ * حَيَاةً وَ الْعَيْشَ فِي الذُّلِّ قَتْلًا}}<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۳، ص۲۴۵. در این کتاب، اشعار، سخنان و حکایات تاریخی فراوانی درباره روحیه عزت و بزرگواری و جوانمردی، بویژه در میدان‌های جنگ نقل شده است (ص ۲۴۵ تا ۳۳۱).</ref>؛ [[حسین]]{{ع}} کسی است که [[مرگ]] همراه [[عزّت]] را “زندگی” دید و [[زندگی]] در [[ذلت]] و [[خواری]] را “مرگ”<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	==منابع==		==منابع==
خط ۲۲:		خط ۱۱:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~یادآوری~~ پانویس}}		{{پانویس}}
	{{~~پانویس2~~}}		{{واقعه کربلا}}

	[[رده:هیهات منا الذلة]]		[[رده:هیهات منا الذلة]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]