وادی غیر ذی ذرع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۵

2025-11-19T09:25:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = مکه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[آیه]] ۳۷ [[سوره مبارکه ابراهیم]] آمده است: {{متن قرآن\|رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref>. منظور از آن [[ابطح]] است که در آن [[زمان]] در [[وادی]] [[مکه]] آب و زراعتی وجود نداشت. اما همین وادی غیر قابل کشت که [[شاهد]] کمال [[بندگی]] و [[طاعت]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} در برابر [[خدای تعالی]] بود به [[برکت]] وجود [[حضرت اسماعیل]] و به دعای حضرت ابراهیم {{متن قرآن\|وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref> جدای از جنبه [[قداست]] مکانی، دارای آب و کشت شد و آباد گردید<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۰۶.</ref>.		در [[آیه]] ۳۷ [[سوره مبارکه ابراهیم]] آمده است: {{متن قرآن\|رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref>. منظور از آن ابطح است که در آن [[زمان]] در [[وادی]] [[مکه]] آب و زراعتی وجود نداشت. اما همین وادی غیر قابل کشت که [[شاهد]] کمال [[بندگی]] و [[طاعت]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} در برابر [[خدای تعالی]] بود به [[برکت]] وجود [[حضرت اسماعیل]] و به دعای حضرت ابراهیم {{متن قرآن\|وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref> جدای از جنبه [[قداست]] مکانی، دارای آب و کشت شد و آباد گردید<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۰۶.</ref>.

	در مورد اینکه چرا [[خداوند]] حرمش را در چنین منطقه‌ای قرار داده است، [[حضرت علی]]{{ع}} در [[خطبه قاصعه]] می‌فرماید: [[خدا]] خانه‌اش را بر پر سنگلاخ‌ترین مکان‌ها و بی‌گیاه‌ترین نقاط [[زمین]] در میان کوه‌های [[خشن]] و شن‌های فراوان قرار داد. اگر خدا می‌خواست [[خانه]] و حرمش را و محل انجام [[عبادت]] بزرگ [[حج]] را در میان باغ‌ها و سبزه‌ها و سرزمین‌های هموار و پر درخت و باغ‌های پرثمر، در منطقه‌ای آباد، دارای کاخ‌های بسیار و آبادی‌های به هم پیوسته بی‌شمار، در میان گندم‌زارها و بوستان‌های پرگل و [[گیاه]] در لابه‌لای باغ‌های [[زیبا]] و پرطراوت و پر آب در وسط گلستانی بهجت‌زا، با جاده‌های آباد قرار دهد می‌توانست، ولی به همان نسبت که [[آزمایش]] بزرگ حج و عبادت راحت‌تر و ساده‌تر می‌شد، [[پاداش]] و [[جزا]] کمتر بود. و اگر خدا می‌خواست به خوبی می‌توانست پایه‌های [[خانه کعبه]] و سنگ‌هایی که ساختمان آن را تشکیل می‌دهد از زمرد سبز و یاقوت سرخ و [[نور]] و [[روشنایی]] قرار دهد، می‌توانست ولی در این [[حال]] [[شک و تردید]]، کمتر در [[دل]] ظاهربینان رخنه می‌کرد، و وسوسه‌های پنهانی [[شیطان]] به [[سادگی]] دور می‌شد.		در مورد اینکه چرا [[خداوند]] حرمش را در چنین منطقه‌ای قرار داده است، [[حضرت علی]]{{ع}} در [[خطبه قاصعه]] می‌فرماید: [[خدا]] خانه‌اش را بر پر سنگلاخ‌ترین مکان‌ها و بی‌گیاه‌ترین نقاط [[زمین]] در میان کوه‌های [[خشن]] و شن‌های فراوان قرار داد. اگر خدا می‌خواست [[خانه]] و حرمش را و محل انجام [[عبادت]] بزرگ [[حج]] را در میان باغ‌ها و سبزه‌ها و سرزمین‌های هموار و پر درخت و باغ‌های پرثمر، در منطقه‌ای آباد، دارای کاخ‌های بسیار و آبادی‌های به هم پیوسته بی‌شمار، در میان گندم‌زارها و بوستان‌های پرگل و گیاه در لابه‌لای باغ‌های [[زیبا]] و پرطراوت و پر آب در وسط گلستانی بهجت‌زا، با جاده‌های آباد قرار دهد می‌توانست، ولی به همان نسبت که [[آزمایش]] بزرگ حج و عبادت راحت‌تر و ساده‌تر می‌شد، [[پاداش]] و جزا کمتر بود. و اگر خدا می‌خواست به خوبی می‌توانست پایه‌های [[خانه کعبه]] و سنگ‌هایی که ساختمان آن را تشکیل می‌دهد از زمرد سبز و یاقوت سرخ و [[نور]] و [[روشنایی]] قرار دهد، می‌توانست ولی در این حال [[شک و تردید]]، کمتر در [[دل]] ظاهربینان رخنه می‌کرد، و وسوسه‌های پنهانی [[شیطان]] به سادگی دور می‌شد.
	ولی [[خداوند]] می‌خواهد بندگانش را با انواع [[شدائد]] بیازماید، و با انواع [[مشکلات]] در طریق انجام عبادتش روبه‌رو کند، تا [[تکبر]] از قلب‌های شان فرو ریزد و [[خضوع]] و [[فروتنی]] در آن جایگزین گردد. و در پرتو این فروتنی و خضوع درهای فضل و رحمتش را به روی آنها بگشاید و وسائل [[عفو]] خویش را به آسانی در اختیارشان قرار دهد.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۰۴۷.</ref>.
			ولی [[خداوند]] می‌خواهد بندگانش را با انواع [[شدائد]] بیازماید، و با انواع [[مشکلات]] در طریق انجام عبادتش روبه‌رو کند، تا [[تکبر]] از قلب‌های شان فرو ریزد و [[خضوع]] و [[فروتنی]] در آن جایگزین گردد. و در پرتو این فروتنی و خضوع درهای فضل و رحمتش را به روی آنها بگشاید و وسائل [[عفو]] خویش را به آسانی در اختیارشان قرار دهد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۱۰۴۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۹:		خط ۲۰:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مکه]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در آیه ۳۷ سوره مبارکه ابراهیم آمده است: {{متن قرآن|رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ}}«پروردگارا! من برخی از فرزندان...» ایجاد کرد

2024-07-07T05:12:05Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == در آیه ۳۷ سوره مبارکه ابراهیم آمده است: {{متن قرآن|رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندان...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
در [[آیه]] ۳۷ [[سوره مبارکه ابراهیم]] آمده است: {{متن قرآن|رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref>. منظور از آن [[ابطح]] است که در آن [[زمان]] در [[وادی]] [[مکه]] آب و زراعتی وجود نداشت. اما همین وادی غیر قابل کشت که [[شاهد]] کمال [[بندگی]] و [[طاعت]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} در برابر [[خدای تعالی]] بود به [[برکت]] وجود [[حضرت اسماعیل]] و به دعای حضرت ابراهیم {{متن قرآن|وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ}}<ref>«پروردگارا! من برخی از فرزندانم را در درّه‌ای کشت‌ناپذیر نزدیک خانه محترم تو جای دادم تا در آن نماز برپا دارند؛ پس دل‌هایی از مردم را خواهان آنان گردان و به آنها از میوه‌ها روزی فرما باشد که سپاس گزارند» سوره ابراهیم، آیه ۳۷.</ref> جدای از جنبه [[قداست]] مکانی، دارای آب و کشت شد و آباد گردید<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۲۰۶.</ref>.

در مورد اینکه چرا [[خداوند]] حرمش را در چنین منطقه‌ای قرار داده است، [[حضرت علی]]{{ع}} در [[خطبه قاصعه]] می‌فرماید: [[خدا]] خانه‌اش را بر پر سنگلاخ‌ترین مکان‌ها و بی‌گیاه‌ترین نقاط [[زمین]] در میان کوه‌های [[خشن]] و شن‌های فراوان قرار داد. اگر خدا می‌خواست [[خانه]] و حرمش را و محل انجام [[عبادت]] بزرگ [[حج]] را در میان باغ‌ها و سبزه‌ها و سرزمین‌های هموار و پر درخت و باغ‌های پرثمر، در منطقه‌ای آباد، دارای کاخ‌های بسیار و آبادی‌های به هم پیوسته بی‌شمار، در میان گندم‌زارها و بوستان‌های پرگل و [[گیاه]] در لابه‌لای باغ‌های [[زیبا]] و پرطراوت و پر آب در وسط گلستانی بهجت‌زا، با جاده‌های آباد قرار دهد می‌توانست، ولی به همان نسبت که [[آزمایش]] بزرگ حج و عبادت راحت‌تر و ساده‌تر می‌شد، [[پاداش]] و [[جزا]] کمتر بود. و اگر خدا می‌خواست به خوبی می‌توانست پایه‌های [[خانه کعبه]] و سنگ‌هایی که ساختمان آن را تشکیل می‌دهد از زمرد سبز و یاقوت سرخ و [[نور]] و [[روشنایی]] قرار دهد، می‌توانست ولی در این [[حال]] [[شک و تردید]]، کمتر در [[دل]] ظاهربینان رخنه می‌کرد، و وسوسه‌های پنهانی [[شیطان]] به [[سادگی]] دور می‌شد.
ولی [[خداوند]] می‌خواهد بندگانش را با انواع [[شدائد]] بیازماید، و با انواع [[مشکلات]] در طریق انجام عبادتش روبه‌رو کند، تا [[تکبر]] از قلب‌های شان فرو ریزد و [[خضوع]] و [[فروتنی]] در آن جایگزین گردد. و در پرتو این فروتنی و خضوع درهای فضل و رحمتش را به روی آنها بگشاید و وسائل [[عفو]] خویش را به آسانی در اختیارشان قرار دهد.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۰۴۷.</ref>.

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}