واقعه حره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۷

2025-03-12T07:07:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۷:		خط ۷:

	'''واقعۀ حرّه'''، داستان [[قیام مردم مدینه]] پس از [[شهادت]] [[حسین بن علی]] {{ع}} بر ضدّ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ظلم]] و [[فسق]] او بود. خبر [[قیام]] مردم [[مدینه]]، با گزارش [[مروان]] به [[گوش]] یزید رسید. وی سپاهی انبوه را تحت [[فرمان]] "مسلم به [[عقبه]]" به [[مدینه]] گسیل داشت. مهاجمان در مدینه سه [[روز]] به [[کشتار]] و [[غارت]] پرداخته و به نوامیس [[مسلمانان]] [[تجاوز]] کردند. این قیام از پیامد‌های [[حادثۀ عاشورا]] محسوب می‌شود.		'''واقعۀ حرّه'''، داستان [[قیام مردم مدینه]] پس از [[شهادت]] [[حسین بن علی]] {{ع}} بر ضدّ [[حکومت]] [[یزید]] و [[ظلم]] و [[فسق]] او بود. خبر [[قیام]] مردم [[مدینه]]، با گزارش [[مروان]] به [[گوش]] یزید رسید. وی سپاهی انبوه را تحت [[فرمان]] "مسلم به [[عقبه]]" به [[مدینه]] گسیل داشت. مهاجمان در مدینه سه [[روز]] به [[کشتار]] و [[غارت]] پرداخته و به نوامیس [[مسلمانان]] [[تجاوز]] کردند. این قیام از پیامد‌های [[حادثۀ عاشورا]] محسوب می‌شود.

			== مقدمه ==
			حره به [[زمین]] سنگلاخ یا سنگریزه‌دار می‌گویند. بیشتر زمین‌های اطراف [[مدینه]] چنین است که از سه طرف جنوب و شرق و غرب این [[شهر]] را احاطه کرده است و در سمت شمال، حره‌ای وجود ندارد. [[حرّه]] به صورت اضافه هم استعمال شده است. مانند:
			# حرّه وبره، [[حره]] قسمت غربی شهر است.
			# حرّه [[بنی‌سلیم]]، که [[جنگ]] [[بئر معونه]] در آن رخ داد.
			# [[حره بنی حارثه]] که طبق نقل، [[رسول الله]] در [[غزوه احد]] شبانه از آنجا گذشت.
			# حره واقم، در قسمت شرق مدینه است و [[سپاه]] یزید در سال ۶۳ هجری به [[فرماندهی]] [[مسلم بن عقبه]] [[قیام مردم مدینه]] را در این نقطه سرکوب کرد و به قتل عام [[مردم]] پرداخت. شهدای حره در قسمت شمالی [[قبرستان بقیع]] به خاک سپرده شدند<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۱۷.</ref>.

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==

Bahmani: /* فرستادگان والی مدینه */

2025-03-12T07:05:43Z

فرستادگان والی مدینه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	[[حمید بن حمزه]] که از جمله [[موالیان]] [[بنی‌امیه]] است گوید: [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] را [[یزید]] به عنوان والی به [[مدینه]] فرستاد، او [[جوانی]] مغرور و بی‌تجربه بود و کارهایش از روی [[اندیشه]] و [[تفکر]] نبود، برای نمونه تصمیم گرفت گروهی از اشراف [[مردم مدینه]] را که از آن جمله [[عبدالله بن حنظله انصاری]]<ref>او عبدالله بن حنظلة بن ابی عامر است، و پدر او حنظله همان کسی است که در احد به شهادت رسید و پیامبر {{صل}} فرمود: حنظله را ملائکه غسل دادند؛ لذا مشهور به «غسیل الملائکه» گردید.</ref> و [[عبدالله بن عمرو بن حفص]] و [[منذر بن زبیر]] بود به [[شام]] نزد یزید بفرستد.		[[حمید بن حمزه]] که از جمله [[موالیان]] [[بنی‌امیه]] است گوید: [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] را [[یزید]] به عنوان والی به [[مدینه]] فرستاد، او [[جوانی]] مغرور و بی‌تجربه بود و کارهایش از روی [[اندیشه]] و [[تفکر]] نبود، برای نمونه تصمیم گرفت گروهی از اشراف [[مردم مدینه]] را که از آن جمله [[عبدالله بن حنظله انصاری]]<ref>او عبدالله بن حنظلة بن ابی عامر است، و پدر او حنظله همان کسی است که در احد به شهادت رسید و پیامبر {{صل}} فرمود: حنظله را ملائکه غسل دادند؛ لذا مشهور به «غسیل الملائکه» گردید.</ref> و [[عبدالله بن عمرو بن حفص]] و [[منذر بن زبیر]] بود به [[شام]] نزد یزید بفرستد.

	آنان از مدینه به شام نزد یزید رفتند، یزید آنان را گرامی داشته و به آنان [[احسان]] کرد و به هر کدام بر حسب موقعیت و شخصیت‌شان هدیه‌هایی داد که از آن جمله به عبدالله بن حنظله صد هزار درهم و به هر یک از هشت فرزند او که به همراهش به شام رفته بودند ده هزار درهم [[پول]] [[نقد]] داد، به جز سایر [[هدایا]] و تحفه‌هایی که به آنان داده بود و به منذر بن زبیر نیز صد هزار درهم داد. سپس آنان از شام راهی مدینه شدند، به جز منذر بن زبیر که به سوی [[بصره]] رفت.		آنان از مدینه به شام نزد یزید رفتند، یزید آنان را گرامی داشته و به آنان [[احسان]] کرد و به هر کدام بر حسب موقعیت و شخصیت‌شان هدیه‌هایی داد که از آن جمله به عبدالله بن حنظله صد هزار درهم و به هر یک از هشت فرزند او که به همراهش به شام رفته بودند ده هزار درهم [[پول]] نقد داد، به جز سایر [[هدایا]] و تحفه‌هایی که به آنان داده بود و به منذر بن زبیر نیز صد هزار درهم داد. سپس آنان از شام راهی مدینه شدند، به جز منذر بن زبیر که به سوی [[بصره]] رفت.

	هنگامی که عبدالله بن حنظله با همراهانش وارد مدینه شدند، در میان گروهی از [[اهل]] مدینه ایستادند و پس از [[دشنام]] دادن به یزید و [[عتبه]] گفتند: ما از نزد مردی می‌آییم که [[دین]] ندارد و شراب می‌نوشد و بر طنبور می‌نوازد و نوازنده‌ها نزد او نوازندگی می‌کنند و سگ‌بازی می‌کند و با اراذل و عناصر [[فاسد]] شب‌نشینی دارد و شما مردم مدینه را [[گواه]] می‌گیریم که ما او را خلع کردیم<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۷۹.</ref>.<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۶۶.</ref>		هنگامی که عبدالله بن حنظله با همراهانش وارد مدینه شدند، در میان گروهی از [[اهل]] مدینه ایستادند و پس از [[دشنام]] دادن به یزید و [[عتبه]] گفتند: ما از نزد مردی می‌آییم که [[دین]] ندارد و شراب می‌نوشد و بر طنبور می‌نوازد و نوازنده‌ها نزد او نوازندگی می‌کنند و سگ‌بازی می‌کند و با اراذل و عناصر [[فاسد]] شب‌نشینی دارد و شما مردم مدینه را [[گواه]] می‌گیریم که ما او را خلع کردیم<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۴۷۹.</ref>.<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۶۶.</ref>

Bahmani: /* اعزام سپاه */

2025-03-12T07:05:30Z

اعزام سپاه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	[[معاویه]] به [[یزید]] [[وصیت]] کرده بود که: اگر در [[حکومت]] تو مشکلی پدید آمد و یا اینکه کسی بر علیه تو به پاخاست، [[مسلم بن عقبه]] را عهده‌دار مقابله با او کن؛ لذا یزید او را خواند و به او گفت: با این [[سپاه]] به سوی [[مدینه]] حرکت کن و اگر می‌خواهی، تو را از این مأموریت معاف دارم زیرا تو را [[بیمار]] می‌بینم.		[[معاویه]] به [[یزید]] [[وصیت]] کرده بود که: اگر در [[حکومت]] تو مشکلی پدید آمد و یا اینکه کسی بر علیه تو به پاخاست، [[مسلم بن عقبه]] را عهده‌دار مقابله با او کن؛ لذا یزید او را خواند و به او گفت: با این [[سپاه]] به سوی [[مدینه]] حرکت کن و اگر می‌خواهی، تو را از این مأموریت معاف دارم زیرا تو را [[بیمار]] می‌بینم.

	مسلم بن عقبه گفت: تو را به خدا سوگند مرا از این اجری که نصیبم شده است [[محروم]] نکن و دیگری را به جای من نفرست، من در [[خواب]] دیدم که درخت [[غرقد]]<ref>غرقد: اسم درختی است که در بقیع بوده و قبرستان بقیع در مدینه «بقیع غرقد» نامیده شده است. (معجم البلدان، ج۴، ص۱۹۴).</ref> شاخه‌های مرا برای [[خون‌خواهی عثمان]] می‌خواند و من آن را تعبیر نمودم که من خون‌خواهی خواهم کرد، و به خدا سوگند [[مردم مدینه]] این کار را نکردند مگر اینکه درب هلاکت را به روی خود گشوده‌اند. یزید به او گفت: حال که چنین است، حرکت کن و تو عهده‌دار این [[مسئولیت]] باش<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۷۲.</ref>.		مسلم بن عقبه گفت: تو را به خدا سوگند مرا از این اجری که نصیبم شده است [[محروم]] نکن و دیگری را به جای من نفرست، من در [[خواب]] دیدم که درخت [[غرقد]]<ref>غرقد: اسم درختی است که در بقیع بوده و قبرستان بقیع در مدینه «بقیع غرقد» نامیده شده است. (معجم البلدان، ج۴، ص۱۹۴).</ref> شاخه‌های مرا برای خون‌خواهی عثمان می‌خواند و من آن را تعبیر نمودم که من خون‌خواهی خواهم کرد، و به خدا سوگند [[مردم مدینه]] این کار را نکردند مگر اینکه درب هلاکت را به روی خود گشوده‌اند. یزید به او گفت: حال که چنین است، حرکت کن و تو عهده‌دار این [[مسئولیت]] باش<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۷۲.</ref>.

	== حفر [[خندق]] ==		== حفر [[خندق]] ==

Bahmani: /* برخی از وقایع تلخ حادثه حره */

2025-03-12T07:05:16Z

برخی از وقایع تلخ حادثه حره

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	ماجرای [[حرّه]] که طی آن [[یزید]]، حرمت [[رسول]] الله‌{{صل}} را [[شکست]]، از این قرار بود که گروهی از سرشناسان مدینه، از [[فرزندان]] [[صحابه]] و بزرگان شهر، برای دیدار با یزید بن معاویه به [[شام]] رفتند که [[عبدالله بن حنظله غسیل الملائکه]]، [[عبدالله بن ابی عمرو بن حفص]] و [[منذر بن زبیر]] از جمله آنان بودند.		ماجرای [[حرّه]] که طی آن [[یزید]]، حرمت [[رسول]] الله‌{{صل}} را [[شکست]]، از این قرار بود که گروهی از سرشناسان مدینه، از [[فرزندان]] [[صحابه]] و بزرگان شهر، برای دیدار با یزید بن معاویه به [[شام]] رفتند که [[عبدالله بن حنظله غسیل الملائکه]]، [[عبدالله بن ابی عمرو بن حفص]] و [[منذر بن زبیر]] از جمله آنان بودند.

	[[طبری]] می‌گوید: «[یزید] آنان را گرامی داشت و نکویی کرد و پاداش‌های بزرگ داد. سپس از نزد او بازگشتند و به مدینه آمدند... و میان خویش سخن کردند و یزید را [[دشنام]] دادند و [[عیوب]] او را برشمردند و گفتند: از پیش کسی آمده‌ایم که [[دین]] ندارد، شراب می‌نوشد و تنبور می‌زند و [[کنیزکان]] پیش او می‌نوازند. سگ‌بازی می‌کند و با [[فرومایگان]] و [[جوانان]] به صحبت می‌نشیند<ref>طبری، محمد، تاریخ طبری، ج۷، ص۴۰۳.</ref>.		[[طبری]] می‌گوید: «[یزید] آنان را گرامی داشت و نکویی کرد و پاداش‌های بزرگ داد. سپس از نزد او بازگشتند و به مدینه آمدند... و میان خویش سخن کردند و یزید را [[دشنام]] دادند و [[عیوب]] او را برشمردند و گفتند: از پیش کسی آمده‌ایم که [[دین]] ندارد، شراب می‌نوشد و تنبور می‌زند و کنیزکان پیش او می‌نوازند. سگ‌بازی می‌کند و با [[فرومایگان]] و [[جوانان]] به صحبت می‌نشیند<ref>طبری، محمد، تاریخ طبری، ج۷، ص۴۰۳.</ref>.

	آنان از [[طاعت]] یزید دست کشیدند و [[بیعت]] او را شکستند و بر او شوریدند و فرماندار او بر مدینه، [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] را بیرون راندند.		آنان از [[طاعت]] یزید دست کشیدند و [[بیعت]] او را شکستند و بر او شوریدند و فرماندار او بر مدینه، [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] را بیرون راندند.

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-03-12T07:04:52Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2024-06-18T04:56:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۶
خط ۷۶:		خط ۷۶:

	احتمالاً [[کینه]] [[رهبران]] مدینه از [[بنی‌امیه]] بر آنان اثر گذاشت و برای اینکه حرکت‌شان را توجیه کنند، [[رفتار]] یزید را بد جلوه دادند<ref>مؤلف محترم ریشه این شورش مهم از سوی فرزندان صحابه را، به کینه آنها از بنی‌امیه برمی‌گرداند در حالی که آنان شاهد رفتار ضد دینی یزید در شام بودند و همه کسانی که در آن هیئت بودند شهادت بر شراب‌خواری و دیگر کارهای خلاف یزید دادند. (ج)</ref>. [[عبدالله بن عمر بن خطاب]]، تلاش کرد آنان را از [[سرپیچی]] خلیفه و جدایی انداختن میان [[مسلمانان]] بترساند، همچنین کوشید [[مردم]] را وا دارد که با [[شورشیان]] [[همکاری]] نکنند و خاندانش را هم از این کار منع کرد<ref>صحیح مسلم با شرح نَوَوی، ج۱۲، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[محمد سهیل طقوش\|طقوش]] و [[رسول جعفریان\|جعفریان]]، [[دولت امویان (کتاب)\|دولت امویان]] ص ۷۶.</ref>		احتمالاً [[کینه]] [[رهبران]] مدینه از [[بنی‌امیه]] بر آنان اثر گذاشت و برای اینکه حرکت‌شان را توجیه کنند، [[رفتار]] یزید را بد جلوه دادند<ref>مؤلف محترم ریشه این شورش مهم از سوی فرزندان صحابه را، به کینه آنها از بنی‌امیه برمی‌گرداند در حالی که آنان شاهد رفتار ضد دینی یزید در شام بودند و همه کسانی که در آن هیئت بودند شهادت بر شراب‌خواری و دیگر کارهای خلاف یزید دادند. (ج)</ref>. [[عبدالله بن عمر بن خطاب]]، تلاش کرد آنان را از [[سرپیچی]] خلیفه و جدایی انداختن میان [[مسلمانان]] بترساند، همچنین کوشید [[مردم]] را وا دارد که با [[شورشیان]] [[همکاری]] نکنند و خاندانش را هم از این کار منع کرد<ref>صحیح مسلم با شرح نَوَوی، ج۱۲، ص۲۴۰.</ref>.<ref>[[محمد سهیل طقوش\|طقوش]] و [[رسول جعفریان\|جعفریان]]، [[دولت امویان (کتاب)\|دولت امویان]] ص ۷۶.</ref>

			==حَرّه==
			[[زمین]] سنگلاخ یا سنگریزه‌دار را می‌گویند. بیشتر زمین‌های اطراف [[مدینه]] چنین است که از سه طرف جنوب و شرق و غرب این [[شهر]] را احاطه کرده است و در سمت شمال، حره‌ای وجود ندارد. [[حرّه]] به صورت اضافه هم استعمال شده است. مانند:
			# حرّه وبره، [[حره]] قسمت [[غربی]] شهر است.
			# حرّه [[بنی‌سلیم]]، که [[جنگ]] [[بئر معونه]] در آن رخ داد.
			# [[حره بنی حارثه]] که طبق نقل، [[رسول الله]] در [[غزوه احد]] شبانه از آنجا گذشت.
			# [[حره واقم]]، در قسمت شرق مدینه است و [[سپاه]] یزید در [[سال ۶۳ هجری]] به [[فرماندهی]] [[مسلم بن عقبه]] [[قیام مردم مدینه]] را در این نقطه [[سرکوب]] کرد و به [[قتل عام]] [[مردم]] پرداخت. شهدای حره در قسمت شمالی [[قبرستان بقیع]] به خاک سپرده شدند.
			واقعه «حرّه» قیام مردم مدینه بر ضدّ [[حکومت یزید]] بود. پس از [[شهادت]] [[امام حسین بن علی]]{{ع}} [[ظلم]] و [[فسق یزید]]، فراگیرتر و آشکارتر شد و مردم، [[فساد]] دستگاه [[حاکم]] و ظلم عمال او را دیدند و در مدینه آگاهان از اوضاع، مردم را به زشت‌کاری‌های [[حکام]] [[آگاه]] ساختند. [[والی مدینه]] در آن [[زمان]] [[عثمان بن محمد بن ابی‌سفیان]] بود. [[اهل]] مدینه علیه او شوریدند و او و [[مروان]] و دیگر [[امویان]] را از مدینه بیرون کردند و با [[عبدالله بن حنظله]] [[بیعت]] کردند. خبر قیام مردم مدینه با گزارش مروان به [[گوش]] یزید رسید. وی سپاهی انبوه را تحت [[فرمان]] مسلم بن عقبه به مدینه گسیل داشت. مهاجمان در منطقه «حره واقم» فرود آمده، به مدینه تاختند و سه [[روز]] به [[کشتار]] و [[غارت]] پرداخته و به نوامیس [[مسلمانان]] [[تجاوز]] کردند. مردم به [[حرم]] [[پیامبر]]{{صل}} [[پناه]] بردند. [[لشکریان یزید]]، [[حرمت]] حرم را نگه نداشتند و با اسب‌ها به داخل حرم آمدند و مردم را قتل عام کردند.
			[[واقعه حره]] در ۲۸ [[ذی‌حجه]] سال ۶۳ هجری اتفاق افتاد. یزید دو ماه و نیم پس از این حادثه مرد. این [[قیام]] که به [[قیام]] [[حره]]، [[حره واقم]]، [[قیام اهل مدینه]] معروف است، از پیامدهای [[حادثه عاشورا]] محسوب می‌شود و افشاگری‌های [[اهل بیت]] و اقامه [[عزا]] در [[مدینه]] و [[تبلیغات]] [[زینب کبری]]{{س}} در بذرپاشی آن مؤثر بوده است. حره به سرزمین‌های سنگلاخ که پر از سنگ‌های سیاه و سوخته باشد گفته می‌شود. در مناطقی از جمله اطراف مدینه از این حره‌ها وجود داشته و برای هر کدام نام بخصوصی به تناسب کسانی که در آن منطقه می‌زیستند، [[انتخاب]] کرده بودند. هم‌اکنون در مدینه بزرگ نیز بقایای اندکی از آن حره‌ها به چشم می‌خورد<ref>فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص۴۶۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۱۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۸۳:		خط ۹۲:
	# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	# [[پرونده:1100848.jpg\|22px]] [[محمد سهیل طقوش\|طقوش، محمد سهیل]]، [[دولت امویان (کتاب)\|'''دولت امویان''']]		# [[پرونده:1100848.jpg\|22px]] [[محمد سهیل طقوش\|طقوش، محمد سهیل]]، [[دولت امویان (کتاب)\|'''دولت امویان''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2024-06-06T10:15:27Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۹:		خط ۹:

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	واقعۀ حرّه، [[قیام مردم مدینه]] بر ضدّ [[حکومت]] [[یزید]] بود. پس از [[شهادت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، [[ظلم]] و [[فسق]] [[یزید]] فراگیرتر و آشکارتر شد و [[مردم]] [[فساد]] دستگاه [[حاکم]] و [[ظلم]] عمّال او را دیدند و در [[مدینه]]، آگاهان از اوضاع، مردم را به زشت‌کاری‌های حکام، آگاه ساختند. والی مدینه در آن زمان، [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] بود. اهل [[مدینه]] علیه او شوریدند، او و [[مروان]] و دیگر [[امویان]] را از [[مدینه]] بیرون کردند و با "[[عبدالله بن حنظله]]" [[بیعت]] کردند. خبر [[قیام]] [[مردم مدینه]]، با گزارش [[مروان]] به گوش [[یزید]] رسید. وی سپاهی انبوه را تحت فرمان "مسلم به عقبه" به [[مدینه]] گسیل داشت<ref>مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۶۹.</ref>. مهاجمان در منطقۀ "حرّۀ واقم" فرود آمده، به [[مدینه]] تاختند و سه روز به [[کشتار]] و [[غارت]] پرداخته و به نوامیس [[مسلمانان]] [[تجاوز]] کردند. [[مردم]] به [[حرم]] [[پیامبر]] {{صل}} پناه بردند. [[لشکریان]] [[یزید]]، [[حرمت]] [[حرم]] را نگه نداشتند و با اسب‌ها به داخل [[حرم]] آمدند و مردم را [[قتل عام]] کردند. کشتگان این واقعه هزاران نفر بودند. از جمله "عبدالله بن جعفر" نیز در این حادثه [[شهید]] شد. واقعۀ [[حرّه]] در ۲۸ ذیحجه سال ۶۳ هجری اتفاق افتاد. [[یزید]]، دو ماه و نیم پس از این حادثه مرد<ref>منتهی الآمال، محدث قمی، ج۲، ص۳۵ (چاپ جاویدان)، در حالات امام سجاد {{ع}}.</ref>.		واقعۀ حرّه، [[قیام مردم مدینه]] بر ضدّ [[حکومت]] [[یزید]] بود. پس از [[شهادت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، [[ظلم]] و [[فسق]] [[یزید]] فراگیرتر و آشکارتر شد و [[مردم]] [[فساد]] دستگاه [[حاکم]] و [[ظلم]] عمّال او را دیدند و در [[مدینه]]، آگاهان از اوضاع، مردم را به زشت‌کاری‌های حکام، آگاه ساختند. والی مدینه در آن زمان، [[عثمان بن محمد بن ابی سفیان]] بود. اهل [[مدینه]] علیه او شوریدند، او و [[مروان]] و دیگر [[امویان]] را از [[مدینه]] بیرون کردند و با "[[عبدالله بن حنظله]]" [[بیعت]] کردند. خبر [[قیام]] [[مردم مدینه]]، با گزارش [[مروان]] به گوش [[یزید]] رسید. وی سپاهی انبوه را تحت فرمان "مسلم به عقبه" به [[مدینه]] گسیل داشت<ref>مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۶۹.</ref>. مهاجمان در منطقۀ "حرّۀ واقم" فرود آمده، به [[مدینه]] تاختند و سه روز به [[کشتار]] و [[غارت]] پرداخته و به نوامیس [[مسلمانان]] [[تجاوز]] کردند. [[مردم]] به [[حرم]] [[پیامبر]] {{صل}} پناه بردند. [[لشکریان]] [[یزید]]، [[حرمت]] [[حرم]] را نگه نداشتند و با اسب‌ها به داخل [[حرم]] آمدند و مردم را قتل عام کردند. کشتگان این واقعه هزاران نفر بودند. از جمله "عبدالله بن جعفر" نیز در این حادثه [[شهید]] شد. واقعۀ [[حرّه]] در ۲۸ ذیحجه سال ۶۳ هجری اتفاق افتاد. [[یزید]]، دو ماه و نیم پس از این حادثه مرد<ref>منتهی الآمال، محدث قمی، ج۲، ص۳۵ (چاپ جاویدان)، در حالات امام سجاد {{ع}}.</ref>.

	این [[قیام]] که به [[قیام حرّه]]، [[حرّۀ واقم]]، [[قیام اهل مدینه]] و... هم معروف است، از پیامد‌های [[حادثۀ عاشورا]] محسوب می‌شود و افشاگری‌های [[اهل بیت]] و اقامۀ عزا در [[مدینه]] و انگیزش‌های [[زینب کبری]]، در بذرپاشی آن مؤثر بوده است<ref>برای تفصیل بیشتر قضیه، ر. ک: «واقعه حرّه در تاریخ»، محمدجواد چنارانی، تاریخ الإسلام، ذهبی، ج۵، حوادث سال ۶۸ هجری.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۹۳.</ref>		این [[قیام]] که به [[قیام حرّه]]، [[حرّۀ واقم]]، [[قیام اهل مدینه]] و... هم معروف است، از پیامد‌های [[حادثۀ عاشورا]] محسوب می‌شود و افشاگری‌های [[اهل بیت]] و اقامۀ عزا در [[مدینه]] و انگیزش‌های [[زینب کبری]]، در بذرپاشی آن مؤثر بوده است<ref>برای تفصیل بیشتر قضیه، ر. ک: «واقعه حرّه در تاریخ»، محمدجواد چنارانی، تاریخ الإسلام، ذهبی، ج۵، حوادث سال ۶۸ هجری.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۹۳.</ref>

Wasity: /* حاکم مدینه */

2023-09-20T12:18:37Z

حاکم مدینه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== حاکم مدینه ==		== حاکم مدینه ==
			{{اصلی\|حکومت مدینه}}
	هنگامی که مردم مدینه دانستند [[یزید]] سپاهی را از شام به سوی [[مدینه]] گسیل می‌دارد، توافق کردند که در برابر آن [[سپاه]] بایستند، ولی در اینکه چه کسی را [[رئیس]] و [[فرمانده]] خود قرار دهند، [[اختلاف]] کردند: برخی [[عبدالله بن مطیع]] را پیشنهاد کردند و برخی دیگر [[ابراهیم بن نعیم]] را مطرح نمودند، تا اینکه به توافق رسیدند که فرمانده آنان [[عبدالله بن حنظله]] باشد.		هنگامی که مردم مدینه دانستند [[یزید]] سپاهی را از شام به سوی [[مدینه]] گسیل می‌دارد، توافق کردند که در برابر آن [[سپاه]] بایستند، ولی در اینکه چه کسی را [[رئیس]] و [[فرمانده]] خود قرار دهند، [[اختلاف]] کردند: برخی [[عبدالله بن مطیع]] را پیشنهاد کردند و برخی دیگر [[ابراهیم بن نعیم]] را مطرح نمودند، تا اینکه به توافق رسیدند که فرمانده آنان [[عبدالله بن حنظله]] باشد.

Bahmani در ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۵

2023-09-20T09:25:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = نهضت‌های پس از عاشورا		\| موضوع مرتبط = نهضت‌های پس از عاشورا
	\| عنوان مدخل = واقعه حره		\| عنوان مدخل = واقعه حره
	\| مداخل مرتبط = ~~[[واقعه حره در معارف و سیره حسینی]] -~~ [[واقعه حره در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[واقعه حره در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity در ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۲

2023-08-16T11:52:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = نهضت‌های پس از عاشورا		\| موضوع مرتبط = نهضت‌های پس از عاشورا
	\| عنوان مدخل = واقعه حره		\| عنوان مدخل = واقعه حره
	\| مداخل مرتبط = [[واقعه حره در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[واقعه حره در معارف و سیره حسینی]] - [[واقعه حره در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}