ودایع امامت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-25T08:05:53Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، زره و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی زره بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و شؤون [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>		در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، زره و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی زره بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و شؤون [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و زره و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-25T08:05:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و شؤون [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>		در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، زره و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی زره بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و شؤون [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2024-06-05T09:08:49Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-05T09:08:42Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[رده:امامت]]		[[رده:امامت]]
			[[رده:رسالت]]
	[[رده:باورهای اختصاصی شیعه]]		[[رده:باورهای اختصاصی شیعه]]
	[[رده:ودایع امامت]]		[[رده:ودایع امامت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۷

2024-06-05T09:07:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	~~'''ودایع امامت'''~~ [[رسالت]] و [[امامت]]، منصبی [[الهی]] و از سوی [[خداوند]] است. همۀ [[مسؤولیت‌ها]]، اختیارات و [[ولایتی]] که [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] دارد، به [[امام]] و [[جانشین]] می‌رسد و منصب [[امامت]] از سوی هر[[امام]] به [[امام]] بعدی سپرده می‌شود و [[بشر]] نقشی در [[انتخاب]] [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] ندارد.		[[رسالت]] و [[امامت]]، منصبی [[الهی]] و از سوی [[خداوند]] است. همۀ [[مسؤولیت‌ها]]، اختیارات و [[ولایتی]] که [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] دارد، به [[امام]] و [[جانشین]] می‌رسد و منصب [[امامت]] از سوی هر[[امام]] به [[امام]] بعدی سپرده می‌شود و [[بشر]] نقشی در [[انتخاب]] [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] ندارد.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-16T14:38:43Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۸
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و [[شؤون]] [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>		در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و شؤون [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-16T14:38:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۸
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، [[انگشتر]] خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که [[انگشتر ~~پیامبر]]،~~ [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و [[شؤون]] [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، [[سیادت]] و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و [[انگشتر]] و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>		در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، انگشتر خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که انگشتر پیامبر، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و [[شؤون]] [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، سیادت و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و انگشتر و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* پانویس */

2024-02-01T17:08:44Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[رده:امامت]]		[[رده:امامت]]
			[[رده:باورهای اختصاصی شیعه]]
			[[رده:ودایع امامت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۰

2023-03-04T13:10:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''ودایع امامت''' [[رسالت]] و [[امامت]]، منصبی [[الهی]] و از سوی [[خداوند]] است. همۀ [[مسؤولیت‌ها]]، اختیارات و [[ولایتی]] که [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] دارد، به [[امام]] و [[جانشین]] می‌رسد و [[منصب]] [[امامت]] از سوی هر[[امام]] به [[امام]] بعدی سپرده می‌شود و [[بشر]] نقشی در [[انتخاب]] [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] ندارد~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>~~.		'''ودایع امامت''' [[رسالت]] و [[امامت]]، منصبی [[الهی]] و از سوی [[خداوند]] است. همۀ [[مسؤولیت‌ها]]، اختیارات و [[ولایتی]] که [[پیامبر خاتم\|پیامبر خدا]] دارد، به [[امام]] و [[جانشین]] می‌رسد و منصب [[امامت]] از سوی هر[[امام]] به [[امام]] بعدی سپرده می‌شود و [[بشر]] نقشی در [[انتخاب]] [[پیامبر]] و [[امام]] [[معصوم]] ندارد.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۰

2023-03-04T13:10:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = امامت
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[ودایع امامت در قرآن]] - [[ودایع امامت در حدیث]] - [[ودایع امامت در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~ودایع~~ امامت (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)
	}}		}}

خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، [[انگشتر]] خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که [[انگشتر پیامبر]]، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و [[شؤون]] [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، [[سیادت]] و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و [[انگشتر]] و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>		در [[روایات]] فراوان، از تحویل دادن وسایلی از سوی [[پیامبر]] به [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} و از طرف او به [[امام حسن]] و همچنین [[امامان]] بعدی یاد شده، نیز از انتقال [[علوم]] و [[معارف الهی]] به [[حجت]] بعدی، که نشان‌دهندۀ خطّ خدایی در این مسأله است. [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[وفات]]، [[هزار باب]] [[علم]] به [[امام علی\|حضرت علی]] آموخت و سپرد که از هرباب، [[هزار باب]] دیگر گشوده می‌شد. همچنین [[پیامبر]]، در آن لحظات، [[انگشتر]] خویش را درآورد و به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، همچنین [[شمشیر]]، [[زره]] و همۀ سلاح‌های خود را درخواست کرد و همه را به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد، حتی شالی را که هنگام [[جنگ]]، از روی [[زره]] بر کمر خویش می‌بست، آن را هم به [[امام علی\|علی]] {{ع}} داد و فرمود: به [[نام خدا]] برخیز و به خانه‌ات برو<ref>ارشاد مفید، ج ۱ ص ۱۸۵</ref>. [[امامان]] [[معصوم]]، پیوسته از این سخن می‌گفتند که [[انگشتر پیامبر]]، [[ذوالفقار]] [[علی]]، جامۀ آن دو بزرگوار، عمامۀ [[پیامبر خاتم\|رسول خدا]] {{صل}} و... پیش ماست و پس از هریک از ما به [[امام]] بعدی می‌رسد. این نشانۀ پیوند گسست‌ناپذیر [[امامان]] با یکدیگر و آنان با [[رسالت]] و [[نبوت]] و بیانگر خواست و [[مشیت]] و [[سنّت الهی]] در انتقال [[ولایت]] و [[هدایت]] [[امت]] به آن بزرگواران است و هر یک از آن وسایل هم سمبل و رمز یکی از جهات و [[شؤون]] [[پیشوایی]] است، مثل [[سیاست]] و [[حکومت]]، [[شجاعت]]، [[سیادت]] و [[شرافت]] [[خانوادگی]] که در [[شمشیر]] و [[زره]] و [[انگشتر]] و [[عمامه]] و ردا و [[جامه]] و [[علوم]] [[الهی]] تبلور می‌یابد. حتی در واقعۀ [[کربلا]]، [[امام حسین\|سیّد الشهدا]] در آستانۀ [[شهادت]]، نامه‌ای را به دخترش [[فاطمه]] سپرد که او آن را به [[امام سجاد]] تحویل داد، نیز به فرزندش [[امام سجاد]] [[وصیت]] کرد و او را [[وصی]] خود قرار داد، [[اسم اعظم]] و میراث‌های [[انبیا]] را به او [[تسلیم]] کرد و به وی یادآور شد که [[علوم]]، مصاحف، و [[سلاح]] را به امّ سلمه (در [[مدینه]]) تحویل داده و سفارش کرده که همه را به وی تحویل دهد<ref>موسوعة كلمات الامام الحسین، ص ۴۸۷</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~امام مهدی~~]]		[[رده:امامت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]