وراثت علم از پیامبران در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۲

2025-02-19T05:22:17Z

Bahmani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۲

2023-12-10T16:52:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران		\| موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران
	\| عنوان مدخل = [[وراثت علم از پیامبران]]		\| عنوان مدخل = وراثت علم از پیامبران
	\| مداخل مرتبط = [[وراثت علم از پیامبران در حدیث]] - [[وراثت علم از پیامبران در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[وراثت علم از پیامبران در حدیث]] - [[وراثت علم از پیامبران در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)
	}}		}}

	'''وراثت علوم انبیا''' یعنی اینکه [[علم]] هر [[پیامبری]] به [[پیامبر]] پس از خود و اوصیای او منتقل می‌شود؛ لذا یکی از منابع [[علم امامان]] {{ع}}، [[تعلیم]] [[سنت نبوی]] و [[وصایت]] و وراثت از [[پیامبران]] و [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} است. این وراثت می‌تواند به صورت اعتباری و در امور ظاهری باشد مانند پیراهن [[حضرت یوسف]] {{ع}} و یا به صورت [[حقیقی]] و در علوم، حکمت‌ها و [[کمالات]] و سجایای اخلاقی باشد.		'''وراثت علوم انبیا''' یعنی اینکه [[علم]] هر [[پیامبری]] به [[پیامبر]] پس از خود و اوصیای او منتقل می‌شود؛ لذا یکی از منابع [[علم امامان]] {{ع}}، [[تعلیم]] [[سنت نبوی]] و [[وصایت]] و وراثت از [[پیامبران]] و [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} است. این وراثت می‌تواند به صورت اعتباری و در امور ظاهری باشد مانند پیراهن [[حضرت یوسف]] {{ع}} و یا به صورت [[حقیقی]] و در علوم، حکمت‌ها و [[کمالات]] و سجایای اخلاقی باشد.

خط ۳۳:		خط ۳۴:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:وراثت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:08:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)
	}}		}}
	'''وراثت علوم انبیا''' یعنی اینکه [[علم]] هر [[پیامبری]] به [[پیامبر]] پس از خود و اوصیای او منتقل می‌شود؛ لذا یکی از منابع [[علم امامان]]{{ع}}، [[تعلیم]] [[سنت نبوی]] و [[وصایت]] و وراثت از [[پیامبران]] و [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} است. این وراثت می‌تواند به صورت اعتباری و در امور ظاهری باشد مانند پیراهن [[حضرت یوسف]] {{ع}} و یا به صورت [[حقیقی]] و در علوم، حکمت‌ها و [[کمالات]] و سجایای اخلاقی باشد.		'''وراثت علوم انبیا''' یعنی اینکه [[علم]] هر [[پیامبری]] به [[پیامبر]] پس از خود و اوصیای او منتقل می‌شود؛ لذا یکی از منابع [[علم امامان]] {{ع}}، [[تعلیم]] [[سنت نبوی]] و [[وصایت]] و وراثت از [[پیامبران]] و [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} است. این وراثت می‌تواند به صورت اعتباری و در امور ظاهری باشد مانند پیراهن [[حضرت یوسف]] {{ع}} و یا به صورت [[حقیقی]] و در علوم، حکمت‌ها و [[کمالات]] و سجایای اخلاقی باشد.

	==روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء==		== روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء ==
	روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:		روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:
	# [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]]{{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]]{{صل}} آن را به [[علی]]{{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>		# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]] {{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]] {{صل}} آن را به [[علی]] {{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>
	#فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]]{{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب{{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>		# فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]] {{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب {{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>
	# [[امام رضا]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]]{{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]]{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]]{{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر.ک. [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.		# [[امام رضا]] {{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]] {{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]] {{ع}} پس از [[رسول خدا]] {{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]] {{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر. ک. [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>
	# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر. ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>

	در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.		در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]] {{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر. ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:39:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{علم معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران		\| موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران
خط ۱۰:		خط ۹:
	==روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء==		==روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء==
	روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:		روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:
	#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]]{{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]]{{صل}} آن را به [[علی]]{{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>		# [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]]{{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]]{{صل}} آن را به [[علی]]{{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>
	#فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]]{{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب{{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>		#فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]]{{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب{{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>
	#[[امام رضا]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]]{{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]]{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]]{{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر.ک. [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.		# [[امام رضا]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]]{{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]]{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]]{{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر.ک. [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.
	#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>		# [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>		# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>

	در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.		در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.
خط ۳۴:		خط ۳۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	~~[[رده:مدخل]]~~

Bahmani: /* روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء */

2022-06-28T07:50:43Z

روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>		#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>

	در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>		در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{علم معصوم}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران | عنوان مدخل = وراثت علم از پیامبران | مداخل مرتبط = وراثت علم از پیامبران در حدیث - وراثت علم از پیامبران در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش) }} '''وراثت علوم انبیا''' یعنی...» ایجاد کرد

2022-06-28T07:31:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{علم معصوم}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران | عنوان مدخل = وراثت علم از پیامبران | مداخل مرتبط = وراثت علم از پیامبران در حدیث - وراثت علم از پیامبران در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش) }} '''وراثت علوم انبیا''' یعنی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{علم معصوم}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = وراثت علم از پیامبران
| عنوان مدخل = [[وراثت علم از پیامبران]]
| مداخل مرتبط = [[وراثت علم از پیامبران در حدیث]] - [[وراثت علم از پیامبران در کلام اسلامی]]
| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)
}}
'''وراثت علوم انبیا''' یعنی اینکه [[علم]] هر [[پیامبری]] به [[پیامبر]] پس از خود و اوصیای او منتقل می‌شود؛ لذا یکی از منابع [[علم امامان]]{{ع}}، [[تعلیم]] [[سنت نبوی]] و [[وصایت]] و وراثت از [[پیامبران]] و [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} است. این وراثت می‌تواند به صورت اعتباری و در امور ظاهری باشد مانند پیراهن [[حضرت یوسف]] {{ع}} و یا به صورت [[حقیقی]] و در علوم، حکمت‌ها و [[کمالات]] و سجایای اخلاقی باشد.

==روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء==
روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]]{{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]]{{صل}} آن را به [[علی]]{{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>
#فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]]{{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]]{{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب{{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>
#[[امام رضا]]{{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]]{{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]]{{ع}} پس از [[رسول خدا]]{{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]]{{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر.ک. [[حسن صادقی|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)|پاسداران وحی]].</ref>
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>

در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]]{{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[ارث]] برده اند.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>

== پرسش‌های وابسته ==
* [[وراثت علوم انبیا به چه معناست؟ (پرسش)]]
{{پایان مدخل‌ وابسته}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:lahuti1.jpg|22px]] [[محمد باقر تحریری|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)|'''جلوه‌های لاهوتی''']]
# [[پرونده:89913604.jpg|22px]] [[منصف علی مطهری|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)|'''علم ائمه از نظر عقل و نقل''']]
# [[پرونده:10068737.jpg|22px]] [[محمد مولوی|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)|'''نیاز جهان به امام زمان''']]
# [[پرونده:Mar.jpg|22px]] [[حسن صادقی|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)|'''مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا''']]
# [[پرونده:andishe.jpg|22px]] [[محمد زمان رستمی|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)|'''بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام''']]
# [[پرونده:113.jpg|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)|'''پاسداران وحی''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مدخل]]
[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء ==		== روایاتی درباره وراثت علوم انبیاء ==
	روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:		روایاتی به موضوع به [[ارث]] رسیدن [[علوم]] [[انبیاء]] به [[ائمه]] {{ع}} پرداخته‌اند که برخی از آنها عبارت‌اند از:
	# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]] {{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]] {{صل}} آن را به [[علی]] {{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>		# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "[[خداوند]] عزوجل [[علم]] و [[دانش]] همه [[پیامبران]] را از [[آدم]] تا [[محمد]] {{صل}} برای آن حضرت گردآورد و [[رسول خدا]] {{صل}} آن را به [[علی]] {{ع}} منتقل کرد"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۴۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی\|رستمی، محمد زمان]]، [[بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام (مقاله)\|بررسی دیدگاه‌های تفسیری عرفانی درباره علم امام]]، فصلنامه اندیشه نوین دینی ش ۲۰.</ref>
	# فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]] {{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب {{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ~~ج ۱،~~ ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>		# فضیل می‌گوید، شنیدم [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمودند: در [[علی]] {{ع}} [[سنت]] هزار [[پیغمبر]] بود (چنان‌چه [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمودند: "هر که خواهد [[علم]] [[آدم]]، [[عبادت]] [[نوح]]، [[خلیل]] بودن [[ابراهیم]]، [[وقار]] و ابّهت [[موسی]] و [[زهد]] [[عیسی]] را ببیند، به [[علی]] بن ابی‌طالب {{ع}} نظر کند و علمی که با [[آدم]] فرود آمد، بالا نرفت و هر عالمی بمیرد علمش نمی‌میرد بلکه علمش به [[ارث]] منتقل می‌شود"<ref>{{متن حدیث\|كَانَتْ فِي عَلِيٍّ سُنَّةُ أَلْفِ نَبِيٍّ وَ قَالَ إِنَّ الْعِلْمَ الَّذِي نَزَلَ مَعَ آدَمَ لَمْ يُرْفَعْ وَ مَا مَاتَ عَالِمٌ فَذَهَبَ عِلْمُهُ وَ إِنَّ الْعِلْمَ لَيُتَوَارَثُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَبْقَى بِغَيْرِ عَالِمٍ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج۱، ص۱۱۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی ج۱]]، ص ۳۶۳ ـ ۳۶۵؛ [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|نیاز جهان به امام زمان]]، ص ۲۲.</ref>
	# [[امام رضا]] {{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]] {{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]] {{ع}} پس از [[رسول خدا]] {{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]] {{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر. ک. [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳</ref>.		# [[امام رضا]] {{ع}} به [[عبدالله بن جندب]] نوشتند: "اما بعد، به [[راستی]] [[محمد]] {{صل}} [[امین]] [[خدا]] بود در خلقش و چون [[وفات]] کرد ما خانواده، وارثانش بودیم و ما امنای خداییم در [[زمین]] [[خدا]]. نزد ماست [[علم]] بلاها و مرگ و میرها و (...) و ما بازماندگان پیغمبرانیم و ما زادگاه اوصیاییم"<ref>{{متن حدیث\|فَإِنَّ مُحَمَّداً ص كَانَ أَمِينَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ فَلَمَّا قُبِضَ ص كُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَرَثَتَهُ فَنَحْنُ أُمَنَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ عِنْدَنَا عِلْمُ الْبَلَايَا وَ الْمَنَايَا ...}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص۲۲۳.</ref>. از این [[روایت]] استفاده می‌شود [[اهل بیت]] {{ع}} پس از [[رسول خدا]] {{صل}} [[وارثان]] ایشان هستند و روشن است، یکی از ابعاد مهم [[وراثت]]، [[وراثت]] علمی‌ است که در جمله‌های بعدی آن را [[تفسیر]] می‌کند و می‌فرماید: "[[علم]] بلاها و مرگ و میرها و... نزد ماست، همچنین در ادامه، [[اهل بیت]] {{ع}} را بازماندگان [[پیغمبران]] معرفی می‌کند و روشن است، یکی از جلوه‌های بارز [[وراثت]] [[پیامبران]]، وارثت علمی‌ آنهاست<ref>ر.ک: [[حسن صادقی\|صادقی، حسن]]، [[مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا (مقاله)\|مقایسه پیامبر و امام از دیدگاه امام رضا]]، ص ۸۳.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>		# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[خدای تبارک و تعالی]] دو گونه [[علم]] دارد: علمی که فرشتگانِ [[مقرب]] و [[پیامبران]] و [[رسولان]] را از آن [[آگاه]] ساخته است، این [[علم]] را ما نیز می‌دانیم. دو، آن علمی که ویژه ذات مقدس اوست و کسی جز او، آن را نمی‌داند"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ فَقَدْ عَلِمْنَاهُ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَيْ‏ءٍ مِنْهُ أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا}}؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]].</ref>
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر. ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} می‌‌فرمایند: "همانا [[رسول خدا]] هزار باب به من آموخت راجع به حلیت و [[حرمت]] آنچه هست و آنچه در آینده تا [[قیامت]] خواهد بود که هر باب خود گشاینده هزار باب دیگر است. بنابراین هزار باب از [[علم]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فراگرفته‌ام تا آنجا که [[علم منایا و بلایا]] و [[علم]] حل و فصل امور [[مردم]] همگی نزد من است"<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص عَلَّمَنِي أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا كَانَ وَ مِمَّا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ فَذَلِكَ أَلْفُ أَلْفِ بَابٍ حَتَّى عَلِمْتُ عِلْمَ الْمَنَايَا وَ الْبَلَايَا وَ فَصْلَ الْخِطَابِ}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۲۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۶۴.</ref>

	در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]] {{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر. ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.		در مجموع [[دانش]] [[اهل بیت]] {{ع}} [[علم الهی]] و لدنی است، دانشی است که از اثر اتصال به [[عالم غیب]] و همنشینی با [[فرشتگان]] الهی به دست آورده اند، دانشی است وراثتی که از [[انبیاء]] و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده اند<ref>ر.ک: [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی، محمد]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی، شهاب‌الدین]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۹۳.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی''']]		# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
	# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|'''علم ائمه از نظر عقل و نقل''']]		# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[منصف علی مطهری\|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)\|'''علم ائمه از نظر عقل و نقل''']]
	# [[پرونده:10068737.jpg\|22px]] [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|'''نیاز جهان به امام زمان''']]		# [[پرونده:10068737.jpg\|22px]] [[محمد مولوی\|مولوی، محمد]]، [[نیاز جهان به امام زمان (کتاب)\|'''نیاز جهان به امام زمان''']]