وصی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-14T06:53:18Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{متن حدیث\|إِنَّ أَفْضَلَ الْأَوْصِيَاءِ وَصِيُّ مُحَمَّدٍ}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن حضرت چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن حضرت با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به نگارش کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. مقام [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{متن حدیث\|إِنَّ أَفْضَلَ الْأَوْصِيَاءِ وَصِيُّ مُحَمَّدٍ}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن حضرت چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به تنهایی به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱.</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن حضرت با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به نگارش کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] بلافصل اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و... .</ref>. مقام [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-14T06:52:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{متن حدیث\|إِنَّ أَفْضَلَ الْأَوْصِيَاءِ وَصِيُّ مُحَمَّدٍ}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{متن حدیث\|إِنَّ أَفْضَلَ الْأَوْصِيَاءِ وَصِيُّ مُحَمَّدٍ}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن حضرت چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن حضرت با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به نگارش کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. مقام [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۲

2024-03-14T06:52:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = القاب امام علی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{فضائل اهل بیت}}		{{فضائل اهل بیت}}

	[[رده:~~وصایت~~]]		[[رده:کنیه‌ها و لقب‌های امام علی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Wasity در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۹

2023-11-04T20:19:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۹
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''وصی''' به معنای کسی که [[حق]] [[حفظ]] و تصرف در چیزی به او داده می‌شود وصی از لقب‌های [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است و [[پیامبر]] بارها او را به عنوان وصی خویش معرفی کرده است. چه در اوایل [[بعثت]] و ماجرای [[اطعام]] [[قریش]] و [[حدیث یوم الدار]] و چه در واپسین روزهای [[عمر]] خویش<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱ تا ۲۶.</ref>. تعبیر {{~~عربی~~\|~~هذا أخی و وارثی و وصیی~~}} از آن جمله است.		'''وصی''' به معنای کسی که [[حق]] [[حفظ]] و تصرف در چیزی به او داده می‌شود وصی از لقب‌های [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است و [[پیامبر]] بارها او را به عنوان وصی خویش معرفی کرده است. چه در اوایل [[بعثت]] و ماجرای [[اطعام]] [[قریش]] و [[حدیث یوم الدار]] و چه در واپسین روزهای [[عمر]] خویش<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱ تا ۲۶.</ref>. تعبیر {{متن حدیث\|هَذَا أَخِي وَ وَارِثِي وَ وَصِيِّي}} از آن جمله است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-11-04T20:16:39Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۶
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{~~عربی~~\|~~ان الفضل الأوصیاء وصی محمد~~}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{متن حدیث\|إِنَّ أَفْضَلَ الْأَوْصِيَاءِ وَصِيُّ مُحَمَّدٍ}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-11-04T20:15:09Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۵
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|~~اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة~~}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|أُشْرِكَ بَيْنَ الْأَوْصِيَاءِ وَالرُّسُلِ فِي الطَّاعَةِ}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-11-04T20:13:40Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۴۳
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و ~~جانسینی~~ [[پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۰

2023-04-29T07:10:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''وصی''' به معنای کسی که [[حق]] [[حفظ]] و [[تصرف]] در چیزی به او داده می‌شود وصی از لقب‌های [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است و [[پیامبر]] بارها او را به عنوان وصی خویش معرفی کرده است. چه در اوایل [[بعثت]] و ماجرای [[اطعام]] [[قریش]] و [[حدیث یوم الدار]] و چه در واپسین روزهای [[عمر]] خویش<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱ تا ۲۶ </ref>. تعبیر {{عربی\|هذا أخی و وارثی و وصیی}} از آن جمله است~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>~~.		'''وصی''' به معنای کسی که [[حق]] [[حفظ]] و تصرف در چیزی به او داده می‌شود وصی از لقب‌های [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} است و [[پیامبر]] بارها او را به عنوان وصی خویش معرفی کرده است. چه در اوایل [[بعثت]] و ماجرای [[اطعام]] [[قریش]] و [[حدیث یوم الدار]] و چه در واپسین روزهای [[عمر]] خویش<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱ تا ۲۶.</ref>. تعبیر {{عربی\|هذا أخی و وارثی و وصیی}} از آن جمله است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۰

2023-04-29T07:10:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و جانسینی [[پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{~~عربی~~\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و جانسینی [[پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{متن حدیث\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{فضائل اهل بیت}}		{{فضائل اهل بیت}}

	[[رده:~~وصی~~]]		[[رده:وصایت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۹

2023-04-29T07:09:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[وصی در قرآن]] - [[وصی در حدیث]] - [[وصی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~وصی (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و جانسینی [[پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{عربی\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>		[[وصایت]] در [[اسلام]] همان [[خلافت]] و جانسینی [[پیامبر]] است که [[امام علی]] و [[ائمه]] دیگر هم این سمت را داشته‌اند و از [[امام علی\|حضرت علی]] در [[روایات]] به عنوان سیّد الأوصیاء، سید‌الوصیین، وصی النبی و... یاد شده است {{عربی\|ان الفضل الأوصیاء وصی محمد}}<ref>کافی، ج ۱ ص ۴۵۰</ref> اطلاق این [[لقب]] برای آن [[حضرت]] چنان [[شهرت]] داشته که گاهی به [[تنهایی]] به‌کار می‌رفته و با گفتن وصی ذهن‌ها به آن [[امام]] متوجه می‌شده است. خود [[علی]] در شورای [[انتخابات]] [[خلیفه]] به آنان فرمود شمارا به [[خدا]] قسم آیا برای [[پیامبر خدا]] جز من وصی می‌شناسید؟ گفتند نه<ref>بحارالأنوار، ج ۳۸ ص ۱</ref>. در اشعار و گفته‌های دیگران هم از آن [[حضرت]] با همین [[لقب]] بسیار یاد شده است<ref>به مواردی از اشعار شاعران در کتاب «امامت» حسن‌زاده آملی ص ۱۴۶ به بعد و «موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب» ج ۲ ص ۱۲۱ مراجعه کنید</ref>. [[وصیّت]] و [[وصایت]] و [[وصیّ]]، بار [[اعتقادی]] و ولایی دارد و تعدادی از محقّقان در موضوع [[امامت]]، به [[نگارش]] کتاب‌هایی در [[اثبات]] [[وصیّ]] بودن [[امام علی\|علی]] {{ع}} نوشته‌اند که به معنای [[اثبات]] [[امامت]] [[بلافصل]] اوست<ref>مثل «اثبات الوصية» مسعودی، «اثبات الوصيّه» هشام بن حکم، «اثبات الوصيّة» علامه حلّی و...</ref>. [[مقام]] [[وصایت]]، [[ضرورت]] [[اطاعت]] از [[وصیّ]] را هم همراه دارد. به فرمودۀ [[امام صادق]] {{ع}}: {{عربی\|اشرک بین الأوصیاء و الرّسل فی الطّاعة}}<ref>«وصیا و پیامبران در اطاعت، مشترک قرار داده شده‌اند». اصول کافی، ج ۱ ص ۱۸۶</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}