وصیت‌های امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۸

2024-09-10T05:48:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۲:		خط ۲:

	== آنچه به [[ام‌سلمه]] داد ==		== آنچه به [[ام‌سلمه]] داد ==
	در [[کتاب الکافی]] از حُمران نقل شده: از [[امام باقر]]{{ع}} درباره آنچه [[مردم]] می‌گفتند که: صحیفه‌ای ممهور به ام‌سلمه داده شده است، پرسیدم. فرمود: «هنگامی که [[پیامبر]]{{صل}} قبضِ [[روح]] شد، علی{{ع}} [[دانش]]، [[سلاح]] و آنچه را بود، به [[ارث]] برد. سپس به حسن{{ع}} رسید و آن گاه به حسین{{ع}}، و چون [[بیم]] داشتیم که [[[دشمنان]]] بر ما [[غلبه]] کنند، وی آن را نزد ام‌سلمه به [[امانت]] نهاد. سپس [[علی بن الحسین]]{{ع}} آن را از ام‌سلمه گرفت». گفتم: آری. سپس به پدرت و آن گاه به تو رسید و پس از این با توست؟ فرمود: «آری»<ref>{{متن حدیث\|قَالَ: سَأَلْتُهُ عَمَّا يَتَحَدَّثُ‏ النَّاسُ‏ أَنَّهُ‏ دُفِعَتْ‏ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ صَحِيفَةٌ مَخْتُومَةٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا قُبِضَ وَرِثَ عَلِيٌّ{{ع}} عِلْمَهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَا هُنَاكَ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحَسَنِ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحُسَيْنِ{{ع}} فَلَمَّا خَشِينَا أَنْ نُغْشَى اسْتَوْدَعَهَا أُمَّ سَلَمَةَ ثُمَّ قَبَضَهَا بَعْدَ ذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ ثُمَّ صَارَ إِلَى أَبِيكَ ثُمَّ انْتَهَى إِلَيْكَ وَ صَارَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَيْكَ قَالَ نَعَمْ}} (الکافی، ج۱، ص۲۳۵، ح۷؛ بصائر الدرجات، ص۱۷۷، ح۱۰).</ref>.		در [[کتاب الکافی]] از حُمران نقل شده: از [[امام باقر]]{{ع}} درباره آنچه [[مردم]] می‌گفتند که: صحیفه‌ای ممهور به ام‌سلمه داده شده است، پرسیدم. فرمود: «هنگامی که [[پیامبر]]{{صل}} قبضِ [[روح]] شد، علی{{ع}} [[دانش]]، [[سلاح]] و آنچه را بود، به [[ارث]] برد. سپس به حسن{{ع}} رسید و آن گاه به حسین{{ع}}، و چون [[بیم]] داشتیم که [[دشمنان]] بر ما [[غلبه]] کنند، وی آن را نزد ام‌سلمه به [[امانت]] نهاد. سپس [[علی بن الحسین]]{{ع}} آن را از ام‌سلمه گرفت». گفتم: آری. سپس به پدرت و آن گاه به تو رسید و پس از این با توست؟ فرمود: «آری»<ref>{{متن حدیث\|قَالَ: سَأَلْتُهُ عَمَّا يَتَحَدَّثُ‏ النَّاسُ‏ أَنَّهُ‏ دُفِعَتْ‏ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ صَحِيفَةٌ مَخْتُومَةٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا قُبِضَ وَرِثَ عَلِيٌّ{{ع}} عِلْمَهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَا هُنَاكَ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحَسَنِ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحُسَيْنِ{{ع}} فَلَمَّا خَشِينَا أَنْ نُغْشَى اسْتَوْدَعَهَا أُمَّ سَلَمَةَ ثُمَّ قَبَضَهَا بَعْدَ ذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ ثُمَّ صَارَ إِلَى أَبِيكَ ثُمَّ انْتَهَى إِلَيْكَ وَ صَارَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَيْكَ قَالَ نَعَمْ}} (الکافی، ج۱، ص۲۳۵، ح۷؛ بصائر الدرجات، ص۱۷۷، ح۱۰).</ref>.

	از [[ابو جارود]] نقل است: امام باقر{{ع}} فرمود: «هنگامی که [[اجل]] حسین{{ع}} در رسید، وصیّتش را که مکتوب بود، در نوشته‌ای (نامه‌ای) در هم پیچیده، به دخترش [[فاطمه]] سپرد و چون [[شهادت حسین]]{{ع}} به وقوع پیوست، فاطمه، آن را به علی بن الحسین{{ع}} سپرد». به [[امام]]{{ع}} گفتم: خدایت [[رحمت]] کند! در آن، چه بود؟ فرمود: «آنچه آدمی‌زاده از آغاز تا نیست شدن [[دنیا]] به آن، نیاز دارد»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا حَضَرَ الْحُسَيْنَ{{ع}} مَا حَضَرَهُ دَفَعَ‏ وَصِيَّتَهُ‏ إِلَى‏ ابْنَتِهِ‏ فَاطِمَةَ ظَاهِرَةً فِي كِتَابٍ مُدْرَجٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مَا كَانَ دَفَعَتْ ذَلِكَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} قُلْتُ لَهُ فَمَا فِيهِ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَقَالَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ وُلْدُ آدَمَ مُنْذُ كَانَتِ الدُّنْيَا إِلَى أَنْ تَفْنَى‏}} (الکافی، ج۱، ص۳۰۴، ح۲؛ بصائر الدرجات، ص۱۶۸، ح۲۴).</ref>.		از [[ابو جارود]] نقل است: امام باقر{{ع}} فرمود: «هنگامی که [[اجل]] حسین{{ع}} در رسید، وصیّتش را که مکتوب بود، در نوشته‌ای (نامه‌ای) در هم پیچیده، به دخترش [[فاطمه]] سپرد و چون [[شهادت حسین]]{{ع}} به وقوع پیوست، فاطمه، آن را به علی بن الحسین{{ع}} سپرد». به [[امام]]{{ع}} گفتم: خدایت [[رحمت]] کند! در آن، چه بود؟ فرمود: «آنچه آدمی‌زاده از آغاز تا نیست شدن [[دنیا]] به آن، نیاز دارد»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا حَضَرَ الْحُسَيْنَ{{ع}} مَا حَضَرَهُ دَفَعَ‏ وَصِيَّتَهُ‏ إِلَى‏ ابْنَتِهِ‏ فَاطِمَةَ ظَاهِرَةً فِي كِتَابٍ مُدْرَجٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مَا كَانَ دَفَعَتْ ذَلِكَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} قُلْتُ لَهُ فَمَا فِيهِ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَقَالَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ وُلْدُ آدَمَ مُنْذُ كَانَتِ الدُّنْيَا إِلَى أَنْ تَفْنَى‏}} (الکافی، ج۱، ص۳۰۴، ح۲؛ بصائر الدرجات، ص۱۶۸، ح۲۴).</ref>.

	[[احمد بن ابراهیم]] نقل می‌کند: در [[سال ۲۶۲ هجری]]<ref>در کمال الدین آمده است: سال هشتاد و دو.</ref> بر [[حکیمه]]، [[~~دختر~~ امام جواد]]{{ع}} وارد شدم. از پشتِ پرده با او سخن گفتم و از دینش پرسیدم. او همه کسانی را که امامِ خود می‌دانست، نام برد و حتی نام [کوچکِ] [[حجة]] بن [[الحسن]] را نیز بر زبان آورد. به او گفتم: [[خدا]]، مرا فدای تو کند! آیا او را دیده‌ای یا خبر داری؟ گفت: این را از نامه‌ای (وصیتی) که [[ابو محمد]] ([[امام عسکری]]) به مادر خود نوشته، می‌دانم. به او گفتم: آن ~~[[کودک]]،~~ کجاست؟ گفت: پنهان است. گفتم: [[شیعه]]، به چه کسی [[پناه]] ببرد؟ گفت: به مادر بزرگش، مادر ابو محمد. به او گفتم: به کسی [[اقتدا]] کنم که وصیتش به زنی است؟! گفت: به [[حسین بن علی]]{{ع}} اقتدا کن که در ظاهر، به خواهرش [[زینب دختر علی]]{{ع}} [[وصیت]] کرد و هر دانشی از سوی [[علی بن الحسین]]{{ع}} بیرون می‌آمد، به [[زینب]] منسوب می‌شد؛ اما این برای پنهان داشتن علی بن الحسین{{ع}} بود. سپس گفت: شما [[محدّث]] هستید. آیا برایتان [[روایت]] نشده که نُهمین فرزند از [[نسل حسین]]{{ع}} میراثش تقسیم می‌شود، با آنکه هنوز زنده است؟<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى حَكِيمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا{{ع}} سَنَةَ اثْنَتَيْنِ وَ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ فَكَلَّمْتُهَا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَ سَأَلْتُهَا عَنْ دِينِهَا فَسَمَّتْ‏ لِي‏ مَنْ‏ تَأْتَمُ‏ بِهِمْ‏ قَالَتْ فُلَانٌ ابْنُ الْحَسَنِ فَسَمَّتْهُ. فَقُلْتُ لَهَا جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكِ مُعَايَنَةً أَوْ خَبَراً فَقَالَتْ خَبَراً عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}}كَتَبَ بِهِ إِلَى أُمِّهِ قُلْتُ لَهَا فَأَيْنَ الْوَلَدُ قَالَتْ مَسْتُورٌ فَقُلْتُ إِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ قَالَتْ إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}} فَقُلْتُ أَقْتَدِي‏ بِمَنْ وَصِيَّتُهُ إِلَى امْرَأَةٍ. فَقَالَتْ اقْتَدِ بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} أَوْصَى إِلَى أُخْتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيٍّ{{ع}}فِي الظَّاهِرِ وَ كَانَ‏ مَا يَخْرُجُ مِنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مِنْ عِلْمٍ يُنْسَبُ إِلَى زَيْنَبَ سَتْراً عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}}. ثُمَّ قَالَتْ إِنَّكُمْ قَوْمٌ أَصْحَابُ أَخْبَارٍ أَ مَا رُوِّيتُمْ أَنَّ التَّاسِعَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ{{ع}}يُقْسَمُ مِيرَاثُهُ وَ هُوَ فِي الْحَيَاةِ}} (الغیبة، طوسی، ص۲۳۰، ح۱۹۶؛ کمال الدین، ص۵۰۱، ح۲۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۱۷۴.</ref>		[[احمد بن ابراهیم]] نقل می‌کند: در سال ۲۶۲ هجری<ref>در کمال الدین آمده است: سال هشتاد و دو.</ref> بر [[حکیمه]]، دختر [[امام جواد]]{{ع}} وارد شدم. از پشتِ پرده با او سخن گفتم و از دینش پرسیدم. او همه کسانی را که امامِ خود می‌دانست، نام برد و حتی نام [کوچکِ] [[حجة بن الحسن]] را نیز بر زبان آورد. به او گفتم: [[خدا]]، مرا فدای تو کند! آیا او را دیده‌ای یا خبر داری؟ گفت: این را از نامه‌ای (وصیتی) که [[ابو محمد]] ([[امام عسکری]]) به مادر خود نوشته، می‌دانم. به او گفتم: آن کودک، کجاست؟ گفت: پنهان است. گفتم: [[شیعه]]، به چه کسی پناه ببرد؟ گفت: به مادر بزرگش، مادر ابو محمد. به او گفتم: به کسی [[اقتدا]] کنم که وصیتش به زنی است؟! گفت: به [[حسین بن علی]]{{ع}} اقتدا کن که در ظاهر، به خواهرش [[زینب دختر علی]]{{ع}} [[وصیت]] کرد و هر دانشی از سوی [[علی بن الحسین]]{{ع}} بیرون می‌آمد، به [[زینب]] منسوب می‌شد؛ اما این برای پنهان داشتن علی بن الحسین{{ع}} بود. سپس گفت: شما [[محدّث]] هستید. آیا برایتان [[روایت]] نشده که نُهمین فرزند از نسل حسین{{ع}} میراثش تقسیم می‌شود، با آنکه هنوز زنده است؟<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى حَكِيمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا{{ع}} سَنَةَ اثْنَتَيْنِ وَ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ فَكَلَّمْتُهَا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَ سَأَلْتُهَا عَنْ دِينِهَا فَسَمَّتْ‏ لِي‏ مَنْ‏ تَأْتَمُ‏ بِهِمْ‏ قَالَتْ فُلَانٌ ابْنُ الْحَسَنِ فَسَمَّتْهُ. فَقُلْتُ لَهَا جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكِ مُعَايَنَةً أَوْ خَبَراً فَقَالَتْ خَبَراً عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}}كَتَبَ بِهِ إِلَى أُمِّهِ قُلْتُ لَهَا فَأَيْنَ الْوَلَدُ قَالَتْ مَسْتُورٌ فَقُلْتُ إِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ قَالَتْ إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}} فَقُلْتُ أَقْتَدِي‏ بِمَنْ وَصِيَّتُهُ إِلَى امْرَأَةٍ. فَقَالَتْ اقْتَدِ بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} أَوْصَى إِلَى أُخْتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيٍّ{{ع}}فِي الظَّاهِرِ وَ كَانَ‏ مَا يَخْرُجُ مِنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مِنْ عِلْمٍ يُنْسَبُ إِلَى زَيْنَبَ سَتْراً عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}}. ثُمَّ قَالَتْ إِنَّكُمْ قَوْمٌ أَصْحَابُ أَخْبَارٍ أَ مَا رُوِّيتُمْ أَنَّ التَّاسِعَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ{{ع}}يُقْسَمُ مِيرَاثُهُ وَ هُوَ فِي الْحَيَاةِ}} (الغیبة، طوسی، ص۲۳۰، ح۱۹۶؛ کمال الدین، ص۵۰۱، ح۲۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۱۷۴.</ref>

	== سخنی درباره وصیت‌نامه‌های مختلف [[امام]]{{ع}} ==		== سخنی درباره وصیت‌نامه‌های مختلف [[امام]]{{ع}} ==
	احادیثی را که درباره وصیت‌نامه‌های [[امام حسین]]{{ع}}‌اند، به سه دسته می‌توان تقسیم کرد:		احادیثی را که درباره وصیت‌نامه‌های [[امام حسین]]{{ع}}‌اند، به سه دسته می‌توان تقسیم کرد:

	دسته اول. احادیثی که می‌گویند امام حسین{{ع}} قبل از خروج از [[مدینه]]، [[وصیت‌نامه]] و کتاب‌ها و [[سلاح]] ویژه‌ای را نزد [[ام‌سلمه]] به [[امانت]] گذاشت تا در [[آینده]]، به امامِ بعد از وی، امام [[زین العابدین]]{{ع}}، تحویل دهد.		دسته اول. احادیثی که می‌گویند امام حسین{{ع}} قبل از خروج از [[مدینه]]، وصیت‌نامه و کتاب‌ها و [[سلاح]] ویژه‌ای را نزد [[ام‌سلمه]] به [[امانت]] گذاشت تا در [[آینده]]، به امامِ بعد از وی، امام [[زین العابدین]]{{ع}}، تحویل دهد.

	دسته دوم. احادیثی که دلالت دارند امام حسین{{ع}} در آخرین ساعات [[زندگی]]، وصیت‌نامه خود را به دختر بزرگش [[فاطمه]] داد تا به امامِ پس از وی، منتقل نماید.		دسته دوم. احادیثی که دلالت دارند امام حسین{{ع}} در آخرین ساعات [[زندگی]]، وصیت‌نامه خود را به دختر بزرگش [[فاطمه]] داد تا به امامِ پس از وی، منتقل نماید.
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	دسته سوم. [[حدیثی]] است که امام حسین{{ع}}، خواهرش [[زینب]] را [[وصیّ]] خود کرده بود.		دسته سوم. [[حدیثی]] است که امام حسین{{ع}}، خواهرش [[زینب]] را [[وصیّ]] خود کرده بود.

	با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین{{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ [[بزرگوار]] و پدر عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین{{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب{{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین{{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین{{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری [[حکیمانه]] برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.		با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین{{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ بزرگوار و پدر عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین{{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب{{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین{{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین{{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری [[حکیمانه]] برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.

	نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین{{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به [[طور]] حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد<ref>محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین ص۱۷۷.</ref>.		نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین{{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به [[طور]] حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد<ref>محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین ص۱۷۷.</ref>.

Bahmani در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۷

2024-09-10T05:47:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== آنچه به [[ام‌سلمه]] داد ==		== آنچه به [[ام‌سلمه]] داد ==
	در ~~کتاب~~ [[~~الکافی (~~کتاب)\|الکافی]] از حُمران نقل شده: از [[امام باقر]] {{ع}} درباره آنچه [[مردم]] می‌گفتند که: صحیفه‌ای ممهور به ام‌سلمه داده شده است، پرسیدم. فرمود: «هنگامی که [[پیامبر]] {{صل}} قبضِ [[روح]] شد، [[علی]] {{ع}} [[دانش]]، [[سلاح]] و آنچه را بود، به [[ارث]] برد. سپس به [[حسن]] {{ع}} رسید و آن گاه به [[حسین]] {{ع}}، و چون [[بیم]] داشتیم که [[[دشمنان]]] بر ما [[غلبه]] کنند، وی آن را نزد ام‌سلمه به [[امانت]] نهاد. سپس [[علی بن الحسین]] {{ع}} آن را از ام‌سلمه گرفت». گفتم: آری. سپس به پدرت و آن گاه به تو رسید و پس از این با توست؟ فرمود: «آری»<ref>{{متن حدیث\|قَالَ: سَأَلْتُهُ عَمَّا يَتَحَدَّثُ‏ النَّاسُ‏ أَنَّهُ‏ دُفِعَتْ‏ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ صَحِيفَةٌ مَخْتُومَةٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} لَمَّا قُبِضَ وَرِثَ عَلِيٌّ {{ع}} عِلْمَهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَا هُنَاكَ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحَسَنِ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحُسَيْنِ {{ع}} فَلَمَّا خَشِينَا أَنْ نُغْشَى اسْتَوْدَعَهَا أُمَّ سَلَمَةَ ثُمَّ قَبَضَهَا بَعْدَ ذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ ثُمَّ صَارَ إِلَى أَبِيكَ ثُمَّ انْتَهَى إِلَيْكَ وَ صَارَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَيْكَ قَالَ نَعَمْ}} (الکافی، ج۱، ص۲۳۵، ح۷؛ بصائر الدرجات، ص۱۷۷، ح۱۰).</ref>.		در [[کتاب الکافی]] از حُمران نقل شده: از [[امام باقر]]{{ع}} درباره آنچه [[مردم]] می‌گفتند که: صحیفه‌ای ممهور به ام‌سلمه داده شده است، پرسیدم. فرمود: «هنگامی که [[پیامبر]]{{صل}} قبضِ [[روح]] شد، علی{{ع}} [[دانش]]، [[سلاح]] و آنچه را بود، به [[ارث]] برد. سپس به حسن{{ع}} رسید و آن گاه به حسین{{ع}}، و چون [[بیم]] داشتیم که [[[دشمنان]]] بر ما [[غلبه]] کنند، وی آن را نزد ام‌سلمه به [[امانت]] نهاد. سپس [[علی بن الحسین]]{{ع}} آن را از ام‌سلمه گرفت». گفتم: آری. سپس به پدرت و آن گاه به تو رسید و پس از این با توست؟ فرمود: «آری»<ref>{{متن حدیث\|قَالَ: سَأَلْتُهُ عَمَّا يَتَحَدَّثُ‏ النَّاسُ‏ أَنَّهُ‏ دُفِعَتْ‏ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ صَحِيفَةٌ مَخْتُومَةٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} لَمَّا قُبِضَ وَرِثَ عَلِيٌّ{{ع}} عِلْمَهُ وَ سِلَاحَهُ وَ مَا هُنَاكَ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحَسَنِ ثُمَّ صَارَ إِلَى الْحُسَيْنِ{{ع}} فَلَمَّا خَشِينَا أَنْ نُغْشَى اسْتَوْدَعَهَا أُمَّ سَلَمَةَ ثُمَّ قَبَضَهَا بَعْدَ ذَلِكَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ ثُمَّ صَارَ إِلَى أَبِيكَ ثُمَّ انْتَهَى إِلَيْكَ وَ صَارَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَيْكَ قَالَ نَعَمْ}} (الکافی، ج۱، ص۲۳۵، ح۷؛ بصائر الدرجات، ص۱۷۷، ح۱۰).</ref>.

	از [[ابو جارود]] نقل است: امام باقر {{ع}} فرمود: «هنگامی که [[اجل]] حسین {{ع}} در رسید، وصیّتش را که مکتوب بود، در نوشته‌ای (نامه‌ای) در هم پیچیده، به دخترش [[فاطمه]] سپرد و چون [[شهادت حسین]] {{ع}} به وقوع پیوست، فاطمه، آن را به علی بن الحسین {{ع}} سپرد». به [[امام]] {{ع}} گفتم: خدایت [[رحمت]] کند! در آن، چه بود؟ فرمود: «آنچه آدمی‌زاده از آغاز تا نیست شدن [[دنیا]] به آن، نیاز دارد»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا حَضَرَ الْحُسَيْنَ {{ع}} مَا حَضَرَهُ دَفَعَ‏ وَصِيَّتَهُ‏ إِلَى‏ ابْنَتِهِ‏ فَاطِمَةَ ظَاهِرَةً فِي كِتَابٍ مُدْرَجٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحُسَيْنِ {{ع}} مَا كَانَ دَفَعَتْ ذَلِكَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قُلْتُ لَهُ فَمَا فِيهِ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَقَالَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ وُلْدُ آدَمَ مُنْذُ كَانَتِ الدُّنْيَا إِلَى أَنْ تَفْنَى‏}} (الکافی، ج۱، ص۳۰۴، ح۲؛ بصائر الدرجات، ص۱۶۸، ح۲۴).</ref>.		از [[ابو جارود]] نقل است: امام باقر{{ع}} فرمود: «هنگامی که [[اجل]] حسین{{ع}} در رسید، وصیّتش را که مکتوب بود، در نوشته‌ای (نامه‌ای) در هم پیچیده، به دخترش [[فاطمه]] سپرد و چون [[شهادت حسین]]{{ع}} به وقوع پیوست، فاطمه، آن را به علی بن الحسین{{ع}} سپرد». به [[امام]]{{ع}} گفتم: خدایت [[رحمت]] کند! در آن، چه بود؟ فرمود: «آنچه آدمی‌زاده از آغاز تا نیست شدن [[دنیا]] به آن، نیاز دارد»<ref>{{متن حدیث\|لَمَّا حَضَرَ الْحُسَيْنَ{{ع}} مَا حَضَرَهُ دَفَعَ‏ وَصِيَّتَهُ‏ إِلَى‏ ابْنَتِهِ‏ فَاطِمَةَ ظَاهِرَةً فِي كِتَابٍ مُدْرَجٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مَا كَانَ دَفَعَتْ ذَلِكَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} قُلْتُ لَهُ فَمَا فِيهِ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَقَالَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ وُلْدُ آدَمَ مُنْذُ كَانَتِ الدُّنْيَا إِلَى أَنْ تَفْنَى‏}} (الکافی، ج۱، ص۳۰۴، ح۲؛ بصائر الدرجات، ص۱۶۸، ح۲۴).</ref>.

	[[احمد بن ابراهیم]] نقل می‌کند: در [[سال ۲۶۲ هجری]]<ref>در کمال الدین آمده است: سال هشتاد و دو.</ref> بر [[حکیمه]]، ~~دختر~~ [[امام جواد]] {{ع}} وارد شدم. از پشتِ پرده با او سخن گفتم و از دینش پرسیدم. او همه کسانی را که امامِ خود می‌دانست، نام برد و حتی نام [کوچکِ] [[حجة بن الحسن]] را نیز بر زبان آورد. به او گفتم: [[خدا]]، مرا فدای تو کند! آیا او را دیده‌ای یا خبر داری؟ گفت: این را از نامه‌ای (وصیتی) که [[ابو محمد]] ([[امام عسکری]]) به [[مادر]] خود نوشته، می‌دانم. به او گفتم: آن [[کودک]]، کجاست؟ گفت: پنهان است. گفتم: [[شیعه]]، به چه کسی [[پناه]] ببرد؟ گفت: به مادر بزرگش، مادر ابو محمد. به او گفتم: به کسی [[اقتدا]] کنم که وصیتش به زنی است؟! گفت: به [[حسین بن علی]] {{ع}} اقتدا کن که در ظاهر، به خواهرش [[زینب دختر علی]] {{ع}} [[وصیت]] کرد و هر دانشی از سوی [[علی بن الحسین]] {{ع}} بیرون می‌آمد، به [[زینب]] منسوب می‌شد؛ اما این برای پنهان داشتن علی بن الحسین {{ع}} بود. سپس گفت: شما [[محدّث]] هستید. آیا برایتان [[روایت]] نشده که نُهمین فرزند از [[نسل حسین]] {{ع}} میراثش تقسیم می‌شود، با آنکه هنوز زنده است؟<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى حَكِيمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا {{ع}} سَنَةَ اثْنَتَيْنِ وَ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ فَكَلَّمْتُهَا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَ سَأَلْتُهَا عَنْ دِينِهَا فَسَمَّتْ‏ لِي‏ مَنْ‏ تَأْتَمُ‏ بِهِمْ‏ قَالَتْ فُلَانٌ ابْنُ الْحَسَنِ فَسَمَّتْهُ. فَقُلْتُ لَهَا جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكِ مُعَايَنَةً أَوْ خَبَراً فَقَالَتْ خَبَراً عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ {{ع}}كَتَبَ بِهِ إِلَى أُمِّهِ قُلْتُ لَهَا فَأَيْنَ الْوَلَدُ قَالَتْ مَسْتُورٌ فَقُلْتُ إِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ قَالَتْ إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ {{ع}} فَقُلْتُ أَقْتَدِي‏ بِمَنْ وَصِيَّتُهُ إِلَى امْرَأَةٍ. فَقَالَتْ اقْتَدِ بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ {{ع}} أَوْصَى إِلَى أُخْتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيٍّ {{ع}}فِي الظَّاهِرِ وَ كَانَ‏ مَا يَخْرُجُ مِنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} مِنْ عِلْمٍ يُنْسَبُ إِلَى زَيْنَبَ سَتْراً عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}}. ثُمَّ قَالَتْ إِنَّكُمْ قَوْمٌ أَصْحَابُ أَخْبَارٍ أَ مَا رُوِّيتُمْ أَنَّ التَّاسِعَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ {{ع}}يُقْسَمُ مِيرَاثُهُ وَ هُوَ فِي الْحَيَاةِ}} (الغیبة، طوسی، ص۲۳۰، ح۱۹۶؛ کمال الدین، ص۵۰۱، ح۲۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ~~ص ۱۷۴~~.</ref>		[[احمد بن ابراهیم]] نقل می‌کند: در [[سال ۲۶۲ هجری]]<ref>در کمال الدین آمده است: سال هشتاد و دو.</ref> بر [[حکیمه]]، [[دختر امام جواد]]{{ع}} وارد شدم. از پشتِ پرده با او سخن گفتم و از دینش پرسیدم. او همه کسانی را که امامِ خود می‌دانست، نام برد و حتی نام [کوچکِ] [[حجة]] بن [[الحسن]] را نیز بر زبان آورد. به او گفتم: [[خدا]]، مرا فدای تو کند! آیا او را دیده‌ای یا خبر داری؟ گفت: این را از نامه‌ای (وصیتی) که [[ابو محمد]] ([[امام عسکری]]) به مادر خود نوشته، می‌دانم. به او گفتم: آن [[کودک]]، کجاست؟ گفت: پنهان است. گفتم: [[شیعه]]، به چه کسی [[پناه]] ببرد؟ گفت: به مادر بزرگش، مادر ابو محمد. به او گفتم: به کسی [[اقتدا]] کنم که وصیتش به زنی است؟! گفت: به [[حسین بن علی]]{{ع}} اقتدا کن که در ظاهر، به خواهرش [[زینب دختر علی]]{{ع}} [[وصیت]] کرد و هر دانشی از سوی [[علی بن الحسین]]{{ع}} بیرون می‌آمد، به [[زینب]] منسوب می‌شد؛ اما این برای پنهان داشتن علی بن الحسین{{ع}} بود. سپس گفت: شما [[محدّث]] هستید. آیا برایتان [[روایت]] نشده که نُهمین فرزند از [[نسل حسین]]{{ع}} میراثش تقسیم می‌شود، با آنکه هنوز زنده است؟<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى حَكِيمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا{{ع}} سَنَةَ اثْنَتَيْنِ وَ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ فَكَلَّمْتُهَا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَ سَأَلْتُهَا عَنْ دِينِهَا فَسَمَّتْ‏ لِي‏ مَنْ‏ تَأْتَمُ‏ بِهِمْ‏ قَالَتْ فُلَانٌ ابْنُ الْحَسَنِ فَسَمَّتْهُ. فَقُلْتُ لَهَا جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكِ مُعَايَنَةً أَوْ خَبَراً فَقَالَتْ خَبَراً عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}}كَتَبَ بِهِ إِلَى أُمِّهِ قُلْتُ لَهَا فَأَيْنَ الْوَلَدُ قَالَتْ مَسْتُورٌ فَقُلْتُ إِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ قَالَتْ إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}} فَقُلْتُ أَقْتَدِي‏ بِمَنْ وَصِيَّتُهُ إِلَى امْرَأَةٍ. فَقَالَتْ اقْتَدِ بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ{{ع}} أَوْصَى إِلَى أُخْتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيٍّ{{ع}}فِي الظَّاهِرِ وَ كَانَ‏ مَا يَخْرُجُ مِنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}} مِنْ عِلْمٍ يُنْسَبُ إِلَى زَيْنَبَ سَتْراً عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ{{ع}}. ثُمَّ قَالَتْ إِنَّكُمْ قَوْمٌ أَصْحَابُ أَخْبَارٍ أَ مَا رُوِّيتُمْ أَنَّ التَّاسِعَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ{{ع}}يُقْسَمُ مِيرَاثُهُ وَ هُوَ فِي الْحَيَاةِ}} (الغیبة، طوسی، ص۲۳۰، ح۱۹۶؛ کمال الدین، ص۵۰۱، ح۲۷).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۱۷۴.</ref>

	== سخنی درباره وصیت‌نامه‌های مختلف [[امام]] {{ع}} ==		== سخنی درباره وصیت‌نامه‌های مختلف [[امام]]{{ع}} ==
	احادیثی را که درباره وصیت‌نامه‌های [[امام حسین]] {{ع}}‌اند، به سه دسته می‌توان تقسیم کرد:		احادیثی را که درباره وصیت‌نامه‌های [[امام حسین]]{{ع}}‌اند، به سه دسته می‌توان تقسیم کرد:

	دسته اول. احادیثی که می‌گویند امام حسین {{ع}} قبل از خروج از [[مدینه]]، وصیت‌نامه و کتاب‌ها و [[سلاح]] ویژه‌ای را نزد [[ام‌سلمه]] به [[امانت]] گذاشت تا در [[آینده]]، به امامِ بعد از وی، امام [[زین العابدین]] {{ع}}، تحویل دهد.		دسته اول. احادیثی که می‌گویند امام حسین{{ع}} قبل از خروج از [[مدینه]]، [[وصیت‌نامه]] و کتاب‌ها و [[سلاح]] ویژه‌ای را نزد [[ام‌سلمه]] به [[امانت]] گذاشت تا در [[آینده]]، به امامِ بعد از وی، امام [[زین العابدین]]{{ع}}، تحویل دهد.

	دسته دوم. احادیثی که دلالت دارند امام حسین {{ع}} در آخرین ساعات [[زندگی]]، وصیت‌نامه خود را به دختر بزرگش [[فاطمه]] داد تا به امامِ پس از وی، منتقل نماید.		دسته دوم. احادیثی که دلالت دارند امام حسین{{ع}} در آخرین ساعات [[زندگی]]، وصیت‌نامه خود را به دختر بزرگش [[فاطمه]] داد تا به امامِ پس از وی، منتقل نماید.

	دسته سوم. [[حدیثی]] است که امام حسین {{ع}}، خواهرش [[زینب]] را [[وصیّ]] خود کرده بود.		دسته سوم. [[حدیثی]] است که امام حسین{{ع}}، خواهرش [[زینب]] را [[وصیّ]] خود کرده بود.

	با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین {{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ ~~بزرگوار و~~ [[~~پدر~~]] عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین {{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب {{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین {{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین {{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری حکیمانه برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.		با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین{{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ [[بزرگوار]] و پدر عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین{{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب{{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین{{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین{{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری [[حکیمانه]] برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.
	نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین {{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به طور حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، ~~محمد]]، [[~~گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین~~]] ص ۱۷۷~~.</ref>		نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین{{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به [[طور]] حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد<ref>محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین ص۱۷۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		# [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~وصیت‌های~~ امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:08:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T22:40:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۰:		خط ۱۹:
	با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین{{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ بزرگوار و [[پدر]] عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین{{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب{{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین{{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین{{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری حکیمانه برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.		با [[تأمّل]] در این [[احادیث]]، معلوم می‌شود که آنها با هم تعارضی ندارند و جمع میان آنها، بدین‌سان است که امام حسین{{ع}} قبل از خروج از مدینه، عمده آنچه را که [[میراث]] جدّ بزرگوار و [[پدر]] عزیزش بود، همراه با وصیت‌نامه ویژه‌ای به ام‌سلمه سپرد تا به واسطه او به امامانِ پس از وی منتقل شوند، و آخرین وصایای خود را در آخرین لحظات زندگی، به فاطمه کبرا دخترش داد که به امام زین العابدین{{ع}} تحویل بدهد. در مورد زینب{{س}} نیز ظاهر [[روایت]]، این است که امام حسین{{ع}} وصیت‌نامه خاصّی را تحویل او نداده؛ بلکه او را تا مدتی، وصیّ خود قرار داده که [[مردم]] به جای مراجعه به امام زین العابدین{{ع}} به او مراجعه کنند، و این، تدبیری حکیمانه برای [[حفظ]] امامِ بَعدی از [[شرّ]] [[زمامداران]] [[حاکم]] بود.
	نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین{{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به طور حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۱۷۷.</ref>		نکته دیگر، این که می‌توان احتمال داد که امام حسین{{ع}} برای رعایت [[احتیاط]]، چند نسخه از یک وصیت‌نامه را نزد چند نفر گذاشته تا وصیّتش به طور حتم، به امامانِ پس از وی انتقال یابد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۱۷۷.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۲:		خط ۲۹:

	[[رده:وصیت‌های امام حسین]]		[[رده:وصیت‌های امام حسین]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:11:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~

	==آنچه به [[ام‌سلمه]] داد==		==آنچه به [[ام‌سلمه]] داد==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T18:40:07Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==آنچه به [[ام‌سلمه]] داد==		==آنچه به [[ام‌سلمه]] داد==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:44:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:44:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:وصیت‌های امام حسین]]		[[رده:وصیت‌های امام حسین]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:29:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]		* [[پرونده:13681353.jpg\|22px]]، [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|'''گزیده دانشنامه امام حسین''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T21:34:07Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[وصیت‌های امام حسین در حدیث]] - [[وصیت‌های امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[وصیت‌های امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">