وقت معلوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-29T13:36:04Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:وقت معلوم]]~~
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:33Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]		* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:10:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*"وقت معلوم" یک بار در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ }}<ref> تا روز آن هنگام معیّن؛ سوره ~~حجر ،~~ آیه: ۳۸.</ref> و بار دیگر در سوره {{متن قرآن\| إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref> تا روز آن هنگام معیّن؛ سوره ~~ص ،~~ آیه: ۸۱.</ref> به کار رفته است؛ آن هنگام که [[ابلیس]]، [[مأمور]] به [[سجده]] بر [[آدم]] شد؛ ولی [[سجده]] نکرد. [[قرآن]]، در این‏ باره می‌‏فرماید: {{متن قرآن\| قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref> فرمود: ای ابلیس! چه چیز تو را از فروتنی برای چیزی که به دست خویش آفریدم، باز داشت؟ سرکشی کردی یا از والا رتبگانی؟ گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل.فرمود: از اینجا بیرون رو که تو رانده‌ای.و لعنت من تا روز پاداش و کیفر بر تو باد!گفت: پروردگارا! پس به من تا روزی که (همگان) برانگیخته می‌گردند مهلت ده!فرمود: تو از مهلت ~~یافتگانی،تا~~ روز آن هنگام معیّن؛ سوره ~~ص ،~~ آیه: ۸۱.</ref>		*"وقت معلوم" یک بار در [[آیه]] {{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ }}<ref> تا روز آن هنگام معیّن؛ سوره حجر، آیه: ۳۸.</ref> و بار دیگر در سوره {{متن قرآن\| إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref> تا روز آن هنگام معیّن؛ سوره ص، آیه: ۸۱.</ref> به کار رفته است؛ آن هنگام که [[ابلیس]]، [[مأمور]] به [[سجده]] بر [[آدم]] شد؛ ولی [[سجده]] نکرد. [[قرآن]]، در این‏ باره می‌‏فرماید: {{متن قرآن\| قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref> فرمود: ای ابلیس! چه چیز تو را از فروتنی برای چیزی که به دست خویش آفریدم، باز داشت؟ سرکشی کردی یا از والا رتبگانی؟ گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل. فرمود: از اینجا بیرون رو که تو رانده‌ای. و لعنت من تا روز پاداش و کیفر بر تو باد! گفت: پروردگارا! پس به من تا روزی که (همگان) برانگیخته می‌گردند مهلت ده! فرمود: تو از مهلت یافتگانی، تا روز آن هنگام معیّن؛ سوره ص، آیه: ۸۱.</ref>
	*مفسّران، در این‏که منظور از {{متن قرآن\| يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}؛ چه روزی است، گمانه‌‏های پرشماری ارائه کرده‌‏اند؛ برخی آن را پایان این [[جهان]] می‏‌دانند؛ چرا که در آن‏روز همه موجودات زنده می‌‏میرند، و فقط ذات [[خداوند]] سبحانه و تعالی می‌‏ماند. گروهی احتمال داده‏‌اند منظور از آن، [[روز قیامت]] است؛ ولی این احتمال، نه با ظاهر [[آیات]] مورد بحث می‌‏سازد که لحن آن نشان می‏‌دهد با تمام خواسته او موافقت نشد و نه با [[آیات]] دیگر [[قرآن]] که از [[مرگ]] عموم زندگان در پایان این [[جهان]] خبر می‏‌دهد. این احتمال نیز وجود دارد که [[آیه]] یاد شده، به زمانی اشاره باشد که هیچ‏کس جز [[خدا]] نمی‌‏داند<ref> ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۹، ص ۳۴۳</ref>.		* مفسّران، در این‏که منظور از {{متن قرآن\| يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}؛ چه روزی است، گمانه‌‏های پرشماری ارائه کرده‌‏اند؛ برخی آن را پایان این [[جهان]] می‏‌دانند؛ چرا که در آن‏روز همه موجودات زنده می‌‏میرند، و فقط ذات [[خداوند]] سبحانه و تعالی می‌‏ماند. گروهی احتمال داده‏‌اند منظور از آن، [[روز قیامت]] است؛ ولی این احتمال، نه با ظاهر [[آیات]] مورد بحث می‌‏سازد که لحن آن نشان می‏‌دهد با تمام خواسته او موافقت نشد و نه با [[آیات]] دیگر [[قرآن]] که از [[مرگ]] عموم زندگان در پایان این [[جهان]] خبر می‏‌دهد. این احتمال نیز وجود دارد که [[آیه]] یاد شده، به زمانی اشاره باشد که هیچ‏کس جز [[خدا]] نمی‌‏داند<ref> ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج ۱۹، ص ۳۴۳</ref>.
	*آنچه این عبارت را در بحث [[مهدویت]] وارد کرده؛ برخی روایات‏ است که {{متن قرآن\| يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} را [[دوران ظهور]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ دانسته است. از [[وهب بن جمیع]] - آزاد شده [[اسحاق بن عمار]]- [[نقل]] شده است که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]]{{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته شوند، مهلت ده [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: البته تو از مهلت داده‏‌شدگانی تا به روز و هنگام معین و معلوم- آن‏چه روزی خواهد بود؟ فرمود: وقت معلوم، [[روز قیام]] [[قائم]] [[آل محمد]]{{صل}} است. هرگاه [[خداوند]] سبحانه و تعالی او را برانگیزد، آن‏گاه که در [[مسجد کوفه]] است [[ابلیس]] نزد وی می‌‏آید؛ در حالی که بر زانوانش راه می‌‏رود و می‌‏گوید: "ای وای از این روزگار! آن‏گاه از پیشانی‏اش او را می‏‌گیرد و گردنش را می‏‌زند. آن هنگام، روز وقت معلوم است که مدت او به پایان می‌‏رسد"<ref>{{عربی\|" الْوَقْتُ‏ الْمَعْلُومُ‏ يَوْمُ‏ قِيَامِ‏ الْقَائِمِ‏ فَإِذَا بَعَثَهُ‏ اللَّهُ‏ كَانَ‏ فِي‏ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ وَ جَاءَ إِبْلِيسُ حَتَّى يَجْثُو عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَيَقُولُ يَا وَيْلَاهْ مِنْ هَذَا الْيَوْمِ فَيَأْخُذُ بِنَاصِيَتِهِ فَيَضْرِبُ عُنُقَهُ فَذَلِكَ يَوْمُ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ مُنْتَهَى أَجَلِهِ‏‏‏ "}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۶، ح ۱۷۸؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۰</ref>.		* آنچه این عبارت را در بحث [[مهدویت]] وارد کرده؛ برخی روایات‏ است که {{متن قرآن\| يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} را [[دوران ظهور]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ دانسته است. از [[وهب بن جمیع]] - آزاد شده [[اسحاق بن عمار]]- [[نقل]] شده است که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]] {{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته شوند، مهلت ده [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: البته تو از مهلت داده‏‌شدگانی تا به روز و هنگام معین و معلوم- آن‏چه روزی خواهد بود؟ فرمود: وقت معلوم، [[روز قیام]] [[قائم]] [[آل محمد]] {{صل}} است. هرگاه [[خداوند]] سبحانه و تعالی او را برانگیزد، آن‏گاه که در [[مسجد کوفه]] است [[ابلیس]] نزد وی می‌‏آید؛ در حالی که بر زانوانش راه می‌‏رود و می‌‏گوید: "ای وای از این روزگار! آن‏گاه از پیشانی‏اش او را می‏‌گیرد و گردنش را می‏‌زند. آن هنگام، روز وقت معلوم است که مدت او به پایان می‌‏رسد"<ref>{{عربی\|" الْوَقْتُ‏ الْمَعْلُومُ‏ يَوْمُ‏ قِيَامِ‏ الْقَائِمِ‏ فَإِذَا بَعَثَهُ‏ اللَّهُ‏ كَانَ‏ فِي‏ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ وَ جَاءَ إِبْلِيسُ حَتَّى يَجْثُو عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَيَقُولُ يَا وَيْلَاهْ مِنْ هَذَا الْيَوْمِ فَيَأْخُذُ بِنَاصِيَتِهِ فَيَضْرِبُ عُنُقَهُ فَذَلِكَ يَوْمُ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ مُنْتَهَى أَجَلِهِ‏‏‏ "}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۷۶، ح ۱۷۸؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۰</ref>.
	*البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] او را به دست [[پیامبر خاتم]]{{صل}} بر صخره‌‏ای در [[بیت المقدس]] ذکر کرده‏‌اند<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>.		* البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] او را به دست [[پیامبر خاتم]] {{صل}} بر صخره‌‏ای در [[بیت المقدس]] ذکر کرده‏‌اند<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>.
	*بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی انسان‏‌ها در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‏شود و این، پایان مهلت او است<ref>ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.		* بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی انسان‏‌ها در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‏شود و این، پایان مهلت او است<ref>ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.
	* [[پنهان]] نماند احتمال‌‏های دیگری در بیان [[مفسران]] آمده است که لکن همین اختصار در این‏جا کافی به نظر می‌‏رسد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۶۴ - ۴۶۶.</ref>.		* [[پنهان]] نماند احتمال‌‏های دیگری در بیان [[مفسران]] آمده است که لکن همین اختصار در این‏جا کافی به نظر می‌‏رسد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۶۴ - ۴۶۶.</ref>.
	==وقت معلوم در موعودنامه==		== وقت معلوم در موعودنامه ==
	*برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.		* برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]		* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:23:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۵۳
خط ۷:		خط ۷:
	*البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] او را به دست [[پیامبر خاتم]]{{صل}} بر صخره‌‏ای در [[بیت المقدس]] ذکر کرده‏‌اند<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>.		*البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] او را به دست [[پیامبر خاتم]]{{صل}} بر صخره‌‏ای در [[بیت المقدس]] ذکر کرده‏‌اند<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>.
	*بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی انسان‏‌ها در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‏شود و این، پایان مهلت او است<ref>ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.		*بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی انسان‏‌ها در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‏شود و این، پایان مهلت او است<ref>ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.
	*[[پنهان]] نماند احتمال‌‏های دیگری در بیان [[مفسران]] آمده است که لکن همین اختصار در این‏جا کافی به نظر می‌‏رسد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۶۴ - ۴۶۶.</ref>.		* [[پنهان]] نماند احتمال‌‏های دیگری در بیان [[مفسران]] آمده است که لکن همین اختصار در این‏جا کافی به نظر می‌‏رسد<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۶۴ - ۴۶۶.</ref>.
	==وقت معلوم در موعودنامه==		==وقت معلوم در موعودنامه==
	*برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.		*برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]		* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}		{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}

Hosein: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-05-31T05:14:05Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	[[رده:وقت معلوم]]		[[رده:وقت معلوم]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-20T09:03:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']].		* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']].
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T01:48:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}		{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پرسش‌های وابسته== +== پرسش‌های وابسته ==)

2021-12-17T11:50:52Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پرسش‌های وابسته== +== پرسش‌های وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	==وقت معلوم در موعودنامه==		==وقت معلوم در موعودنامه==
	*برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.		*برخی از آن به [[روز قیامت]]، تعبیر کرده‌اند. وهب بن جمیع می‌گوید: از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسیدم: این‌که [[خداوند]] به [[شیطان]] فرمود: به تو مهلت داده خواهد شد تا وقت معلوم<ref>سوره حجر، ۳۸.</ref>؛ این چه زمانی خواهد بود؟ فرمود: "آیا پنداشته‌ای این روز، روز [[قیامت]] است‌؟ [[خداوند]] تا روز [[قیام قائم]] ما، به [[شیطان]] مهلت داده است. وقتی [[خداوند]] [[قائم]] را [[مبعوث]] می‌کند و اجازه [[قیام]] به او می‌دهد، حضرت به [[مسجد کوفه]] می‌رود. در آن هنگام، [[شیطان]] در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز "وقت معلوم" است که مهلت [[شیطان]] به پایان می‌رسد<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۴۳؛ تفسیر صافی، ج ۱، ص ۹۰۶؛ بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: وقت معلوم، روزی است که [[رسول اکرم]] {{صل}} [[شیطان]] را بر روی سنگی در [[بیت المقدس]] سر می‌بُرد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص ۱۸۴؛ تفسیر صافی، ج ۳، ص ۱۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۷۵۷.</ref>.
	==پرسش‌های وابسته==		== پرسش‌های وابسته ==
	* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]		* [[مراد از وقت معلوم که در قرآن امده است چیست؟ (پرسش)]]
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:31:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۰۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].		* [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].
	* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']].		* [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']].

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

2021-12-16T17:52:09Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{مهدویت}} +{{مهدویت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۲۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{مهدویت}}		{{مهدویت}}