ولایت امام علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۶

2025-06-08T06:16:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[ولایت امام علی در حدیث]]		\| مداخل مرتبط = [[ولایت امام علی در قرآن]] - [[ولایت امام علی در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۸

2024-07-21T13:28:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۸:		خط ۲۸:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
			[[رده:ولایت]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

Bahmani: /* فریضه ولایت */

2024-06-04T13:24:02Z

فریضه ولایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۴
خط ۹:		خط ۹:
	زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{متن حدیث\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.		زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{متن حدیث\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.

	== [[فریضه ولایت]] ==		== فریضه ولایت ==
	علام [[ولایت امیر مؤمنان]] از سوی [[پیامبر]]، [[تکلیف الهی]] او بود که در آیۀ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ}}<ref>سوره مائده آیه۶۷.</ref> بیان شده است، پذیرش این [[ولایت]] و [[اطاعت]] از امر [[ولیّ]] نیز، [[تکلیف]] [[واجب]] [[مسلمانان]] بود که در [[آیه]] [[اطاعت از اولی الأمر]] آمده است.		علام [[ولایت امیر مؤمنان]] از سوی [[پیامبر]]، تکلیف الهی او بود که در آیۀ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ}}<ref>سوره مائده آیه۶۷.</ref> بیان شده است، پذیرش این [[ولایت]] و [[اطاعت]] از امر [[ولیّ]] نیز، [[تکلیف]] [[واجب]] [[مسلمانان]] بود که در [[آیه]] [[اطاعت از اولی الأمر]] آمده است.

	بنابراین، [[خلافت]] و ولایت، یک [[فریضه]] است، هم در بعد [[اعتقادی]]، هم در بعد عملی. در روایاتی هم به فریضۀ ولایت تصریح شده است. [[امام باقر]] آخرین تکلیف واجبی که [[خداوند]] آن را نازل فرمود ولایت است و پس از آن فریضه‌ای نازل نکرد. [[تاریخ]] هم [[گواهی]] می‌دهد که پس از [[حادثۀ غدیر]] خم که آن [[حکم]] از سوی [[خدا]] [[ابلاغ]] شد، دیگر حکمی و [[دستوری]] نازل نشد تا آنکه پیامبر درگذشت. امام باقر{{ع}} در سخنی دیگر فرمود: [[پیامبر خدا]] از [[مدینه]] به قصد [[حج]] بیرون آمد، درحالی که همۀ [[احکام الهی]] را برای [[قوم]] خود بیان کرده بود، مگر حج و ولایت را. [[جبرئیل]] نازل شد و به آن حضرت گفت: ای [[محمّد]]! خداوند [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: [[جان]] هیچ [[پیامبری]] از پیامبرانم را نگرفته‌ام تا آنکه دینم را کامل و حجّتم را [[استوار]] سازم. برعهدۀ تو دو فریضه باقی مانده است که نیاز است آن دو را به قوم خود برسانی، یکی فریضۀ حج، دیگری فریضۀ ولایت و [[جانشینی]] پس از خود: {{متن حدیث\|قد بقی علیک من ذلک فریضتان ممّا یحتاج ان تبلّغها قومک: فریضة الحجّ و فریضة الولایة و الخلافة من بعدک...}}<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۱.</ref> آنگاه دستور می‌دهد که حج انجام دهد و مسلمانان هم با او حج گزارند تا پیامبر، [[حج]] را نیز مثل [[نماز]] و [[روزه]] و [[زکات]] به آنان [[نیکو]] بیاموزد، سپس [[فرمان]] می‌دهد که موضوع ولایت [[ولیّ خدا]] را هم مطرح کند و [[مولی]] بودن علی{{ع}} را بر هرزن و [[مرد]] [[مؤمن]] یادآور شود. [[رسول]] خد{{صل}} به تکلیف خود عمل کرد. [[مردم]] نیز آن [[روز]] به [[تکلیف]] عمل کردند و پذیرفتند و به [[حضرت علی]]{{ع}} به عنوان "[[امیر المؤمنین]]" [[تهنیت]] و تبریک گفتند، هرچند پس از [[وفات پیامبر]] [[خدا]] و بروز فتنۀ [[سقیفه]] و [[پیمان‌شکنی]] مردم، [[حق]] این [[فریضه]] ادا نشد و مردم بسیاری از [[منهاج]] صحیح و [[صراط مستقیم]] کنار ماندند. ابن [[هارون]] [[عبدی]] می‌گوید: من هم‌عقیده با [[خوارج]] بودم. روزی نزد [[~~ابو سعید~~ خدری]] نشسته بودم، شنیدم که می‌گوید: مردم به پنج چیز [[مأمور]] شدند، به چهارتا عمل کردند و یکی را واگذاشتند. کسی گفت: ای ~~[[ابو سعید]]،~~ آن چهار چیز که به آنها عمل شد کدام است؟ گفت: [[نماز]] و [[زکات]] و [[حج]] و [[روزه]]. گفت: آن یکی که به آن عمل نشد کدام است؟ گفت: [[ولایت علی بن ابی طالب]]{{ع}}، پرسید: مگر آن هم مثل آنها [[واجب]] و فرض است؟ گفت: آری. گفت: پس مردم راه [[کفر]] پیش گرفته‌اند! پاسخ داد: [[گناه]] من چیست؟ ~~۱این،~~ همان [[ارتداد سیاسی]] و [[بازگشت به جاهلیت]] و ترک [[سنّت نبوی]] است که در مقابل [[نصّ ~~پیامبر]]،~~ به [[اجتهاد]] پرداختند و [[وصیت]] [[حضرت رسول]] را نادیده گرفته، [[جامعه]] را از [[امامت علی]]{{ع}} [[محروم]] ساختند و با کنار گذاشتن آن حضرت از [[خلافت]]، بزرگترین ترک واجب را مرتکب شدند. اگر [[ولایت]]، [[فریضۀ الهی]] نبود، [[خداوند]] با آن لحن شدید به [[پیامبر]] خطاب نمی‌فرمود که اگر آن را به مردم [[ابلاغ]] نکنی، [[رسالت الهی]] را انجام نداده‌ای. هم ولایت فریضه است، هم [[اطاعت]] [[ولیّ خدا]] فرض است، هم [[امامان]] مفترض الطّاعه‌اند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۶۳.</ref>.		بنابراین، [[خلافت]] و ولایت، یک [[فریضه]] است، هم در بعد [[اعتقادی]]، هم در بعد عملی. در روایاتی هم به فریضۀ ولایت تصریح شده است. [[امام باقر]] آخرین تکلیف واجبی که [[خداوند]] آن را نازل فرمود ولایت است و پس از آن فریضه‌ای نازل نکرد. [[تاریخ]] هم [[گواهی]] می‌دهد که پس از [[حادثۀ غدیر]] خم که آن [[حکم]] از سوی [[خدا]] [[ابلاغ]] شد، دیگر حکمی و دستوری نازل نشد تا آنکه پیامبر درگذشت. امام باقر{{ع}} در سخنی دیگر فرمود: [[پیامبر خدا]] از [[مدینه]] به قصد [[حج]] بیرون آمد، درحالی که همۀ [[احکام الهی]] را برای [[قوم]] خود بیان کرده بود، مگر حج و ولایت را. [[جبرئیل]] نازل شد و به آن حضرت گفت: ای [[محمّد]]! خداوند [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: [[جان]] هیچ [[پیامبری]] از پیامبرانم را نگرفته‌ام تا آنکه دینم را کامل و حجّتم را [[استوار]] سازم. برعهدۀ تو دو فریضه باقی مانده است که نیاز است آن دو را به قوم خود برسانی، یکی فریضۀ حج، دیگری فریضۀ ولایت و [[جانشینی]] پس از خود: {{متن حدیث\|قد بقی علیک من ذلک فریضتان ممّا یحتاج ان تبلّغها قومک: فریضة الحجّ و فریضة الولایة و الخلافة من بعدک...}}<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۱.</ref>. آنگاه دستور می‌دهد که حج انجام دهد و مسلمانان هم با او حج گزارند تا پیامبر، [[حج]] را نیز مثل [[نماز]] و [[روزه]] و [[زکات]] به آنان [[نیکو]] بیاموزد، سپس [[فرمان]] می‌دهد که موضوع ولایت [[ولیّ خدا]] را هم مطرح کند و [[مولی]] بودن علی{{ع}} را بر هرزن و [[مرد]] [[مؤمن]] یادآور شود. [[رسول]] خد{{صل}} به تکلیف خود عمل کرد. [[مردم]] نیز آن [[روز]] به [[تکلیف]] عمل کردند و پذیرفتند و به [[حضرت علی]]{{ع}} به عنوان "[[امیر المؤمنین]]" تهنیت و تبریک گفتند، هرچند پس از [[وفات پیامبر]] [[خدا]] و بروز فتنۀ [[سقیفه]] و [[پیمان‌شکنی]] مردم، [[حق]] این [[فریضه]] ادا نشد و مردم بسیاری از منهاج صحیح و [[صراط مستقیم]] کنار ماندند. ابن [[هارون]] [[عبدی]] می‌گوید: من هم‌عقیده با [[خوارج]] بودم. روزی نزد [[ابوسعید خدری]] نشسته بودم، شنیدم که می‌گوید: مردم به پنج چیز [[مأمور]] شدند، به چهارتا عمل کردند و یکی را واگذاشتند. کسی گفت: ای ابوسعید، آن چهار چیز که به آنها عمل شد کدام است؟ گفت: [[نماز]] و [[زکات]] و [[حج]] و [[روزه]]. گفت: آن یکی که به آن عمل نشد کدام است؟ گفت: [[ولایت علی بن ابی طالب]]{{ع}}، پرسید: مگر آن هم مثل آنها [[واجب]] و فرض است؟ گفت: آری. گفت: پس مردم راه [[کفر]] پیش گرفته‌اند! پاسخ داد: [[گناه]] من چیست؟ این، همان [[ارتداد سیاسی]] و بازگشت به جاهلیت و ترک [[سنّت نبوی]] است که در مقابل نصّ پیامبر، به [[اجتهاد]] پرداختند و [[وصیت]] [[حضرت رسول]] را نادیده گرفته، [[جامعه]] را از [[امامت علی]]{{ع}} [[محروم]] ساختند و با کنار گذاشتن آن حضرت از [[خلافت]]، بزرگترین ترک واجب را مرتکب شدند. اگر [[ولایت]]، فریضۀ الهی نبود، [[خداوند]] با آن لحن شدید به [[پیامبر]] خطاب نمی‌فرمود که اگر آن را به مردم [[ابلاغ]] نکنی، [[رسالت الهی]] را انجام نداده‌ای. هم ولایت فریضه است، هم [[اطاعت]] [[ولیّ خدا]] فرض است، هم [[امامان]] مفترض الطّاعه‌اند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۶۳.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2024-06-04T13:22:22Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۸:		خط ۸:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{متن حدیث\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.		زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{متن حدیث\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.

			== [[فریضه ولایت]] ==
			علام [[ولایت امیر مؤمنان]] از سوی [[پیامبر]]، [[تکلیف الهی]] او بود که در آیۀ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ}}<ref>سوره مائده آیه۶۷.</ref> بیان شده است، پذیرش این [[ولایت]] و [[اطاعت]] از امر [[ولیّ]] نیز، [[تکلیف]] [[واجب]] [[مسلمانان]] بود که در [[آیه]] [[اطاعت از اولی الأمر]] آمده است.

			بنابراین، [[خلافت]] و ولایت، یک [[فریضه]] است، هم در بعد [[اعتقادی]]، هم در بعد عملی. در روایاتی هم به فریضۀ ولایت تصریح شده است. [[امام باقر]] آخرین تکلیف واجبی که [[خداوند]] آن را نازل فرمود ولایت است و پس از آن فریضه‌ای نازل نکرد. [[تاریخ]] هم [[گواهی]] می‌دهد که پس از [[حادثۀ غدیر]] خم که آن [[حکم]] از سوی [[خدا]] [[ابلاغ]] شد، دیگر حکمی و [[دستوری]] نازل نشد تا آنکه پیامبر درگذشت. امام باقر{{ع}} در سخنی دیگر فرمود: [[پیامبر خدا]] از [[مدینه]] به قصد [[حج]] بیرون آمد، درحالی که همۀ [[احکام الهی]] را برای [[قوم]] خود بیان کرده بود، مگر حج و ولایت را. [[جبرئیل]] نازل شد و به آن حضرت گفت: ای [[محمّد]]! خداوند [[سلام]] می‌رساند و می‌فرماید: [[جان]] هیچ [[پیامبری]] از پیامبرانم را نگرفته‌ام تا آنکه دینم را کامل و حجّتم را [[استوار]] سازم. برعهدۀ تو دو فریضه باقی مانده است که نیاز است آن دو را به قوم خود برسانی، یکی فریضۀ حج، دیگری فریضۀ ولایت و [[جانشینی]] پس از خود: {{متن حدیث\|قد بقی علیک من ذلک فریضتان ممّا یحتاج ان تبلّغها قومک: فریضة الحجّ و فریضة الولایة و الخلافة من بعدک...}}<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص۲۰۱.</ref> آنگاه دستور می‌دهد که حج انجام دهد و مسلمانان هم با او حج گزارند تا پیامبر، [[حج]] را نیز مثل [[نماز]] و [[روزه]] و [[زکات]] به آنان [[نیکو]] بیاموزد، سپس [[فرمان]] می‌دهد که موضوع ولایت [[ولیّ خدا]] را هم مطرح کند و [[مولی]] بودن علی{{ع}} را بر هرزن و [[مرد]] [[مؤمن]] یادآور شود. [[رسول]] خد{{صل}} به تکلیف خود عمل کرد. [[مردم]] نیز آن [[روز]] به [[تکلیف]] عمل کردند و پذیرفتند و به [[حضرت علی]]{{ع}} به عنوان "[[امیر المؤمنین]]" [[تهنیت]] و تبریک گفتند، هرچند پس از [[وفات پیامبر]] [[خدا]] و بروز فتنۀ [[سقیفه]] و [[پیمان‌شکنی]] مردم، [[حق]] این [[فریضه]] ادا نشد و مردم بسیاری از [[منهاج]] صحیح و [[صراط مستقیم]] کنار ماندند. ابن [[هارون]] [[عبدی]] می‌گوید: من هم‌عقیده با [[خوارج]] بودم. روزی نزد [[ابو سعید خدری]] نشسته بودم، شنیدم که می‌گوید: مردم به پنج چیز [[مأمور]] شدند، به چهارتا عمل کردند و یکی را واگذاشتند. کسی گفت: ای [[ابو سعید]]، آن چهار چیز که به آنها عمل شد کدام است؟ گفت: [[نماز]] و [[زکات]] و [[حج]] و [[روزه]]. گفت: آن یکی که به آن عمل نشد کدام است؟ گفت: [[ولایت علی بن ابی طالب]]{{ع}}، پرسید: مگر آن هم مثل آنها [[واجب]] و فرض است؟ گفت: آری. گفت: پس مردم راه [[کفر]] پیش گرفته‌اند! پاسخ داد: [[گناه]] من چیست؟ ۱این، همان [[ارتداد سیاسی]] و [[بازگشت به جاهلیت]] و ترک [[سنّت نبوی]] است که در مقابل [[نصّ پیامبر]]، به [[اجتهاد]] پرداختند و [[وصیت]] [[حضرت رسول]] را نادیده گرفته، [[جامعه]] را از [[امامت علی]]{{ع}} [[محروم]] ساختند و با کنار گذاشتن آن حضرت از [[خلافت]]، بزرگترین ترک واجب را مرتکب شدند. اگر [[ولایت]]، [[فریضۀ الهی]] نبود، [[خداوند]] با آن لحن شدید به [[پیامبر]] خطاب نمی‌فرمود که اگر آن را به مردم [[ابلاغ]] نکنی، [[رسالت الهی]] را انجام نداده‌ای. هم ولایت فریضه است، هم [[اطاعت]] [[ولیّ خدا]] فرض است، هم [[امامان]] مفترض الطّاعه‌اند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۶۳.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۴

2023-03-12T09:34:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{~~عربی~~\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{~~عربی~~\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{~~عربی~~\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.		زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{متن حدیث\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{متن حدیث\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۳

2023-03-12T09:33:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ولایت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
	\| عنوان مدخل = ~~[[ولایت امام علی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[ولایت امام علی در قرآن]] -~~ [[ولایت امام علی در حدیث~~]] - [[ولایت امام علی در کلام اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[ولایت امام علی در حدیث]]
	\| پرسش مرتبط = ~~ولایت~~ امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>		زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل امام علی}}		{{مدخل امام علی}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۳:		خط ۲۳:

	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	~~[[رده:ولایت امام علی در حدیث]]~~
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:10:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]]{{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]]{{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>		* زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]] {{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]] {{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Hosein: /* منابع */

2022-06-28T06:13:27Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل امام علی}}		{{مدخل امام علی}}
	~~== منابع ==~~
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Hosein: جایگزینی متن - '↵↵{{مدخل امام علی}}' به ' == جستارهای وابسته == {{مدخل امام علی}}'

2022-06-28T06:13:08Z

جایگزینی متن - '</ref>↵↵{{مدخل امام علی}}' به '</ref> == جستارهای وابسته == {{مدخل امام علی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	*زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]]{{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]]{{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>		*زیستن و مردن بر روال [[حیات]] و ممات [[نبوی]]، آرزوی هر [[مسلمان]] است. در خواسته‌های ما در [[ادعیه]] نیز آمده است که: {{عربی\|أللّهمّ أحینا حیاة محمّد و أمتنا ممات محمّد}}<ref> ما را به حیات محمّد زنده بدار و به ممات او بمیران.</ref>، امّا چگونه و با چه شرایط و زمینه‌هایی؟ در [[احادیث]]، از جمله آنچه که [[حیات]] و ممات [[انسان]] را در این مدار قرار می‌دهد، "[[ولایت علی]] و [[امامان]]" به شمار آمده است. [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنّة عدن غرسها ربّی، فلیوال علیّا من بعدی و لیوال ولیّه و لیقتد بالأئمّة من بعدی...}}<ref>«هرکس دوست دارد که بر حیات من زندگی کند و بر ممات من بمیرد و در بهشت جاودانی که خدا آن را کاشته و رویانده ساکن شود، پس از من با [[امام علی\|علی]]{{ع}} و دوستدار او دوستی کند و به امامان پس از من اقتدا کند». احقاق الحقّ، ج ۵ ص ۱۱۱، بحارالأنوار، ج ۲۳، اثبات الهداة، ج ۳ ص ۱۹</ref> در [[حدیث]] دیگری آمده که فرمود: {{عربی\|من سرّه أن یحیی حیاتی و یموت میتتی... فلیتمسّک بولایة علیّ بن أبی طالب}}<ref>بحارالأنوار، ج ۴۰ ص ۸۱</ref> که تمسّک به ولای [[امام علی\|علی]]{{ع}} موجب دست یافتن به [[حیات]] محمّدی شمرده شده است. این مضمون در [[روایات]] متعددی آمده<ref>از جمله در بحارالأنوار، ج ۲۳ صفحات ۱۱۰، ۱۲۳، ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۵۳، ۲۴۸ و... نیز در ج ۳۶ صفحات ۲۲۷، ۲۴۷، ۲۴۸، ۲۶۹</ref> و تولای [[اهل بیت]] و اوصیای [[پیامبر]] و [[تسلیم]] بودن در مقابل فضایلشان و [[دشمنی]] با دشمنانشان را یادآور شده و تعلیل آورده که اینان [[عترت]] من و پارۀ تن منند، شما را [[گمراه]] نمی‌کنند و با [[علم]] و دانشی که دارند به [[خدا]] و [[بهشت]] [[راهنمایی]] می‌کنند. اینگونه است که [[حیات]] محمّدی در سایۀ ولایت علوی پدید می‌آید و رسیدن به [[رضای خدا]] با تمسّک به [[ولایت]] و اطاعتشان فراهم می‌گردد<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۹۷.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل امام علی}}		{{مدخل امام علی}}
	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:18:05Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	{{مدخل امام علی}}		{{مدخل امام علی}}
	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
	== منابع ==		== منابع ==