وکلای مالی ائمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* خمس اموال شطیطه و شیعیان نیشابور برای امام هفتم{{ع}} */

2025-02-11T07:03:12Z

خمس اموال شطیطه و شیعیان نیشابور برای امام هفتم{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۵۱:		خط ۵۱:

	=== خمس اموال شطیطه و شیعیان [[نیشابور]] برای [[امام هفتم]]{{ع}} ===		=== خمس اموال شطیطه و شیعیان [[نیشابور]] برای [[امام هفتم]]{{ع}} ===
	از نیشابور نیز گروهی از شیعیان خمس اموال خود را [[خدمت]] امام هفتم [[موسی بن جعفر]]{{ع}} فرستادند که یک نمونه از نظر خوانندگان گرامی می‌گذرد. [[علی بن راشد]] گوید: گروهی از شیعیان نیشابور گردهم آمدند و [[محمد بن علی نیشابوری]] را به عنوان نماینده خود برگزیدند و سی هزار دینار و پنجاه هزار درهم و مقداری [[لباس]] به او دادند که خدمت امام هفتم{{ع}} ببرد.		از نیشابور نیز گروهی از شیعیان خمس اموال خود را خدمت امام هفتم [[موسی بن جعفر]]{{ع}} فرستادند که یک نمونه از نظر خوانندگان گرامی می‌گذرد. [[علی بن راشد]] گوید: گروهی از شیعیان نیشابور گردهم آمدند و [[محمد بن علی نیشابوری]] را به عنوان نماینده خود برگزیدند و سی هزار دینار و پنجاه هزار درهم و مقداری [[لباس]] به او دادند که خدمت امام هفتم{{ع}} ببرد.

	شطیطه نیز که زنی باایمان بود، یک درهم سالم و پارچه‌ای از پنبه که به دست خود آن را رشته بود و به اندازه چهار درهم [[ارزش]] داشت، آورد.... سپس آنها را با سؤالاتی که نوشته بودند، به [[محمد بن علی]] دادند که خدمت [[امام هفتم]]{{ع}} ببرد<ref>داستان مفصل است؛ آنچه مورد نیاز بود آورده شد. جهت اطلاع بیشتر رجوع شود به: بحار الانوار، ج۴٨، ص٧۳ - ٧۵. مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۲۹۱ - ۲۹۳ مرحوم محدث قمی، به طور مختصر آن را نقل کرده است. سفینة البحار، ج۱، ص۶٩٨.</ref>... از این مطلب به خوبی روشن می‌شود که [[شیعیان]] در [[زمان]] آن حضرت [[خمس]] [[اموال]] خود را برای آن [[بزرگوار]] می‌بردند<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۲۲۶.</ref>.		شطیطه نیز که زنی باایمان بود، یک درهم سالم و پارچه‌ای از پنبه که به دست خود آن را رشته بود و به اندازه چهار درهم [[ارزش]] داشت، آورد.... سپس آنها را با سؤالاتی که نوشته بودند، به [[محمد بن علی]] دادند که خدمت [[امام هفتم]]{{ع}} ببرد<ref>داستان مفصل است؛ آنچه مورد نیاز بود آورده شد. جهت اطلاع بیشتر رجوع شود به: بحار الانوار، ج۴٨، ص٧۳ - ٧۵. مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۲۹۱ - ۲۹۳ مرحوم محدث قمی، به طور مختصر آن را نقل کرده است. سفینة البحار، ج۱، ص۶٩٨.</ref>... از این مطلب به خوبی روشن می‌شود که [[شیعیان]] در [[زمان]] آن حضرت [[خمس]] [[اموال]] خود را برای آن [[بزرگوار]] می‌بردند<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]]، ص ۲۲۶.</ref>.

Bahmani در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۲

2025-02-11T07:02:46Z

نمایش تغییرات

Wasity: /* نامه امام به ابوعلی بن راشد */

2025-01-30T09:58:48Z

نامه امام به ابوعلی بن راشد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱۱۳:		خط ۱۱۳:
	در نامه دیگر به وکلای خود در [[بغداد]]، [[مدائن]] و [[کوفه]] نوشت: «ای ایوب بن نوح به موجب این [[فرمان]] از برخورد با «[[ابوعلی]]» خودداری کن. هر دو موظفید در ناحیه خاص خویش به وظایفی که بر عهده‌تان واگذار شده عمل کنید، در این صورت می‌توانید وظایف خود را بدون نیاز به [[مشاوره]] با من انجام دهید. ای ایوب! بر اساس این دستور هیچ چیز از [[مردم]] بغداد و مدائن نپذیر، و به هیچ یک از آنان [[اجازه]] تماس با من را نده. اگر کسی وجوهی را از خارج از حوزه مسؤولیت تو آورد، به او دستور بده به [[وکیل]] ناحیه خود بفرستد»<ref>طوسی، الغیبة، ص۵١۴، حدیث ۹۹۲.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۳</ref>		در نامه دیگر به وکلای خود در [[بغداد]]، [[مدائن]] و [[کوفه]] نوشت: «ای ایوب بن نوح به موجب این [[فرمان]] از برخورد با «[[ابوعلی]]» خودداری کن. هر دو موظفید در ناحیه خاص خویش به وظایفی که بر عهده‌تان واگذار شده عمل کنید، در این صورت می‌توانید وظایف خود را بدون نیاز به [[مشاوره]] با من انجام دهید. ای ایوب! بر اساس این دستور هیچ چیز از [[مردم]] بغداد و مدائن نپذیر، و به هیچ یک از آنان [[اجازه]] تماس با من را نده. اگر کسی وجوهی را از خارج از حوزه مسؤولیت تو آورد، به او دستور بده به [[وکیل]] ناحیه خود بفرستد»<ref>طوسی، الغیبة، ص۵١۴، حدیث ۹۹۲.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۳</ref>

	===نامه امام به ابوعلی بن راشد===		===نامه امام به [[ابوعلی بن راشد]]===
	همچنین [[امام]] نامه‌ای توسط «[[ابو علی بن راشد]]» به پیروان خود در «بغداد»، «[[مدائن]]»، «[[عراق]]» و اطراف آن فرستاد و طی آن نوشت: «... من «ابوعلی بن راشد» را به جای «[[حسین بن عبدربه]]» و وکلای قبلی خود برگزیدم. و اینک او نزد من به منزله «حسین بن عبدربه» است. [[اختیارات]] وکلای قبلی را نیز به «ابوعلی بن راشد» دادم تا وجوه مربوط به من را بگیرد و او را که فردی شایسته و مناسب است، برای [[اداره امور]] شما برگزیدم و بدین [[منصب]] گماشتم. شما - که [[رحمت خدا]] بر شما باد - برای پرداخت وجوه نزد او بروید. مبادا رابطه خود را با او تیره سازید، [[اندیشه]] [[مخالفت]] با او را از اذهان خود خارج سازید، به [[اطاعت خدا]] [[پاک]] کردن اموالتان بشتابید، از ریختن [[خون]] یکدیگر خودداری کنید<ref>طوسی، الغیبة، ص۵١۳ - ۵١۴.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۴</ref>		همچنین [[امام]] نامه‌ای توسط «[[ابو علی بن راشد]]» به پیروان خود در «بغداد»، «[[مدائن]]»، «[[عراق]]» و اطراف آن فرستاد و طی آن نوشت: «... من «ابوعلی بن راشد» را به جای «[[حسین بن عبدربه]]» و وکلای قبلی خود برگزیدم. و اینک او نزد من به منزله «حسین بن عبدربه» است. [[اختیارات]] وکلای قبلی را نیز به «ابوعلی بن راشد» دادم تا وجوه مربوط به من را بگیرد و او را که فردی شایسته و مناسب است، برای [[اداره امور]] شما برگزیدم و بدین [[منصب]] گماشتم. شما - که [[رحمت خدا]] بر شما باد - برای پرداخت وجوه نزد او بروید. مبادا رابطه خود را با او تیره سازید، [[اندیشه]] [[مخالفت]] با او را از اذهان خود خارج سازید، به [[اطاعت خدا]] [[پاک]] کردن اموالتان بشتابید، از ریختن [[خون]] یکدیگر خودداری کنید<ref>طوسی، الغیبة، ص۵١۳ - ۵١۴.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۴</ref>

Wasity: /* جمع‌آوری خمس توسط وکلای امام هادی{{ع}} */

2025-01-30T09:00:29Z

جمع‌آوری خمس توسط وکلای امام هادی{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۹۶:		خط ۹۶:
	#[[ابو علی بن راشد]]<ref>نامه حضرت امام هادی{{ع}} درباره او که وکیل حضرت بود در جامع الرواه، ج۲، ص۴٠٣ - ۴٠۴ آمده است.</ref>؛		#[[ابو علی بن راشد]]<ref>نامه حضرت امام هادی{{ع}} درباره او که وکیل حضرت بود در جامع الرواه، ج۲، ص۴٠٣ - ۴٠۴ آمده است.</ref>؛
	#[[علی بن جعفر همانی]]<ref>رجال شیخ طوسی، ص۴١٨ و ۴٣٢؛ غیبت طوسی، ص۲۱۲؛ علی بن جعفر همانی اهل «همینیا» از قرای اطراف بغداد بود. گزارش فعالیت‌های او به متوکل رسیده بود. متوکل او را بازداشت و زندانی کرد. او پس از گذراندن دوران طولانی زندان آزاد شد و به دستور امام هادی{{ع}} رهسپار مکه شد و در آن شهر اقامت گزید. اختیار معرفه الرجال، ص۶٠٧، حدیث ۱۱۲۹؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۱.</ref>؛		#[[علی بن جعفر همانی]]<ref>رجال شیخ طوسی، ص۴١٨ و ۴٣٢؛ غیبت طوسی، ص۲۱۲؛ علی بن جعفر همانی اهل «همینیا» از قرای اطراف بغداد بود. گزارش فعالیت‌های او به متوکل رسیده بود. متوکل او را بازداشت و زندانی کرد. او پس از گذراندن دوران طولانی زندان آزاد شد و به دستور امام هادی{{ع}} رهسپار مکه شد و در آن شهر اقامت گزید. اختیار معرفه الرجال، ص۶٠٧، حدیث ۱۱۲۹؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۱.</ref>؛
	#[[حس بن راشد]]<ref>معجم رجال الحدیث، ج۴، ص٣٢۴.</ref>،		#[[حسن بن راشد]]<ref>معجم رجال الحدیث، ج۴، ص٣٢۴.</ref>،
	#[[احمد بن محمد کوفی عاصمی]]<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۳، ص۱۸۲؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۴٢؛ الزام الناصب، ج١، ص۴۶٨.</ref>؛		#[[احمد بن محمد کوفی عاصمی]]<ref>معجم رجال الحدیث، ج۱۳، ص۱۸۲؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۴٢؛ الزام الناصب، ج١، ص۴۶٨.</ref>؛
	#[[عثمان بن سعید عمری]]<ref>غیبت شیخ طوسی، ص۲۱۸.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۲</ref>		#[[عثمان بن سعید عمری]]<ref>غیبت شیخ طوسی، ص۲۱۸.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۲</ref>

Wasity: /* وکلای مالی امام جواد{{ع}} */

2025-01-30T08:56:38Z

وکلای مالی امام جواد{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	[[زکریا بن آدم قمی]]<ref>وسائل الشیعه، ج۶، کتاب الزکوة والخمس، ص٣۵۴.</ref>؛		[[زکریا بن آدم قمی]]<ref>وسائل الشیعه، ج۶، کتاب الزکوة والخمس، ص٣۵۴.</ref>؛
	[[علی بن مهزیار اهوازی]]<ref>فهرست نجاشی، ص۱۷۷.</ref>؛		[[علی بن مهزیار اهوازی]]<ref>فهرست نجاشی، ص۱۷۷.</ref>؛
	[[سعد بن سعد بن اشعری قمی]]<ref>فهرست نجاشی، ص۱۲۷؛ رجال شیخ طوسی، ص۳۷۸؛ تهذیب المقال، ج۱، ص۱۳۱.</ref>؛		[[سعد بن سعد اشعری قمی]]<ref>فهرست نجاشی، ص۱۲۷؛ رجال شیخ طوسی، ص۳۷۸؛ تهذیب المقال، ج۱، ص۱۳۱.</ref>؛
	[[ابراهیم بن محمد همدانی]]<ref>تنقیح المقال، ج۱، ص۳۲. مرحوم مامقانی می‌نویسد: {{عربی\|الهمداني بالذال المعجمة... نسبة الى همدان قرية باليمن}}. اختیار معرفة الرجال، (رجال کشی) ص۶١١؛ بهجة الآمال، ج۱، ص۵٧۶.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۰</ref>		[[ابراهیم بن محمد همدانی]]<ref>تنقیح المقال، ج۱، ص۳۲. مرحوم مامقانی می‌نویسد: {{عربی\|الهمداني بالذال المعجمة... نسبة الى همدان قرية باليمن}}. اختیار معرفة الرجال، (رجال کشی) ص۶١١؛ بهجة الآمال، ج۱، ص۵٧۶.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۰</ref>

Wasity: /* وکلای امام هفتم{{ع}} */

2025-01-30T08:48:09Z

وکلای امام هفتم{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[قطب راوندی]] از [[داوود بن کثیر رقی]] نقل کرده است که شخصی [[خراسانی]] به نام [[ابو جعفر]] به [[نمایندگی]] از طرف امام صادق{{ع}} وارد خراسان شد و [[مردم]] در اطراف او گرد آمدند از وی درخواست کردند اموال و اشیایی تحویل او دهند که به [[محضر امام]] برساند...<ref>آیت‌الله نوری، حسین، کتاب الخمس، ناشر مؤسسه مهدی موعود، ط ١، ١۴١٨ ه، ص۵٩٣، به نقل از انوار البهیه، ص۸۵.</ref>. از این [[حدیث]] و [[احادیث]] دیگر در این باره روشن می‌شود که [[شهرت]] و آوازه و [[عظمت]] و [[حقانیت اهل بیت]]{{عم}} در آن [[زمان]] به خراسان هم رسیده بود و آنان مسائل خود را از آن حضرت سؤال می‌کردند و خمس اموال خود را برای او می‌‌فرستادند.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۲۲</ref>		[[قطب راوندی]] از [[داوود بن کثیر رقی]] نقل کرده است که شخصی [[خراسانی]] به نام [[ابو جعفر]] به [[نمایندگی]] از طرف امام صادق{{ع}} وارد خراسان شد و [[مردم]] در اطراف او گرد آمدند از وی درخواست کردند اموال و اشیایی تحویل او دهند که به [[محضر امام]] برساند...<ref>آیت‌الله نوری، حسین، کتاب الخمس، ناشر مؤسسه مهدی موعود، ط ١، ١۴١٨ ه، ص۵٩٣، به نقل از انوار البهیه، ص۸۵.</ref>. از این [[حدیث]] و [[احادیث]] دیگر در این باره روشن می‌شود که [[شهرت]] و آوازه و [[عظمت]] و [[حقانیت اهل بیت]]{{عم}} در آن [[زمان]] به خراسان هم رسیده بود و آنان مسائل خود را از آن حضرت سؤال می‌کردند و خمس اموال خود را برای او می‌‌فرستادند.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۲۲</ref>

	==[[وکلای امام]] ~~هفتم~~{{ع}}==		==[[وکلای امام هفتم]]{{ع}}==
	#'''[[عبد الله بن جندب بجلی]]''': [[شیخ طوسی]] می‌نویسد: او [[وکیل]] [[امام هفتم]] و [[امام هشتم]]{{عم}} بود<ref>الطوسی (شیخ الطائفه)، رجال الطوسی، منشورات المکتبه الحیدریه، النجف، ط۱، ١٣٨٠ ه، ١٩۶١ م، ص٣۵۵ – ٣٧٩؛ اختیار معرفه الرجال، ص۵٨۵-۵٨۶؛ العلامه الحلی، خلاصه الاقوال فی معرفه الرجال، تحقیق شیخ جواد قیومی، ط ١، ١۴١٧ ه، مؤسسه نشر الفقاهه، ص۱۹۳؛ غیبت طوسی، ص۲۱۰.</ref>.		#'''[[عبد الله بن جندب بجلی]]''': [[شیخ طوسی]] می‌نویسد: او [[وکیل]] [[امام هفتم]] و [[امام هشتم]]{{عم}} بود<ref>الطوسی (شیخ الطائفه)، رجال الطوسی، منشورات المکتبه الحیدریه، النجف، ط۱، ١٣٨٠ ه، ١٩۶١ م، ص٣۵۵ – ٣٧٩؛ اختیار معرفه الرجال، ص۵٨۵-۵٨۶؛ العلامه الحلی، خلاصه الاقوال فی معرفه الرجال، تحقیق شیخ جواد قیومی، ط ١، ١۴١٧ ه، مؤسسه نشر الفقاهه، ص۱۹۳؛ غیبت طوسی، ص۲۱۰.</ref>.
	#'''[[یونس بن یعقوب]] بن قیس''': او وکیل امام هفتم{{ع}} بود و در [[زمان]] امام هشتم{{ع}} از [[دنیا]] رفت.<ref>فهرست نجاشی، ص۳۱۱؛ جامع الرواة، ج۲، ص٣۶٠.</ref>		#'''[[یونس بن یعقوب]] بن قیس''': او وکیل امام هفتم{{ع}} بود و در [[زمان]] امام هشتم{{ع}} از [[دنیا]] رفت.<ref>فهرست نجاشی، ص۳۱۱؛ جامع الرواة، ج۲، ص٣۶٠.</ref>

Wasity: /* وکلای امام صادق{{ع}} */

2025-01-30T08:41:59Z

وکلای امام صادق{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۹:		خط ۹:
	«[[خمس]]»، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>		«[[خمس]]»، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>

	==[[وکلای امام]] ~~صادق~~{{ع}}==		==[[وکلای امام صادق]]{{ع}}==
	[[امام صادق]]{{ع}} وکلایی داشت و آنها که دسترسی به حضرت نداشتند چه به خاطر دوری مسافت، و چه به علل دیگر از طریق آنان با حضرت در ارتباط بودند و [[مشکلات]] خود را حل می‌کردند و اموال خود را به وسیله آنان به [[امام]] می‌رساندند که برای نمونه می‌توان چند مورد را نام برد که امام صادق{{ع}} آنها را به عنوان [[وکیل]] خود برای گرفتن خمس و.... در [[شهرها]] و اطراف [[منصوب]] کرده بود:		[[امام صادق]]{{ع}} وکلایی داشت و آنها که دسترسی به حضرت نداشتند چه به خاطر دوری مسافت، و چه به علل دیگر از طریق آنان با حضرت در ارتباط بودند و [[مشکلات]] خود را حل می‌کردند و اموال خود را به وسیله آنان به [[امام]] می‌رساندند که برای نمونه می‌توان چند مورد را نام برد که امام صادق{{ع}} آنها را به عنوان [[وکیل]] خود برای گرفتن خمس و.... در [[شهرها]] و اطراف [[منصوب]] کرده بود:
	# '''[[نصر بن قابوس لخمی]]''': او بیست سال [[وکیل امام صادق]]{{ع}} بود<ref>طوسی ابی جعفر، الغیبه، تهران مکتبه نینوی الحدیثه، ص۲۱۰؛ تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳، ص۲۶۹؛ الاردبیلی الغروی، محمد بن علی، جامع الرواه، مطبعه «شرکت چاپ رنگین»، ۱۳۳۱، قم، کتابفروشی مصطفوی، ج۲، ص۲۹۱؛ معجم رجال الحدیث، ص١۴۰ – ١۴۱؛ اختیار معرفه الرجال، تصحیح حسن مصطفوی، ص۴۵۰ – ۴۵۱؛ فهرس اسماء مصنفی الشیعه، نجاشی، ص۳۰۱.</ref>.		# '''[[نصر بن قابوس لخمی]]''': او بیست سال [[وکیل امام صادق]]{{ع}} بود<ref>طوسی ابی جعفر، الغیبه، تهران مکتبه نینوی الحدیثه، ص۲۱۰؛ تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳، ص۲۶۹؛ الاردبیلی الغروی، محمد بن علی، جامع الرواه، مطبعه «شرکت چاپ رنگین»، ۱۳۳۱، قم، کتابفروشی مصطفوی، ج۲، ص۲۹۱؛ معجم رجال الحدیث، ص١۴۰ – ١۴۱؛ اختیار معرفه الرجال، تصحیح حسن مصطفوی، ص۴۵۰ – ۴۵۱؛ فهرس اسماء مصنفی الشیعه، نجاشی، ص۳۰۱.</ref>.
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	# '''[[حمران بن اعین]]''': حمران بن اعین [[برادر]] [[زرارة بن اعین]] یکی دیگر از وکلای مالی آن حضرت بوده است<ref>الموحد الابطحی، السید محمدعلی، تهذیب المقال فی تنقیح کتاب الرجال للنجاشی، قم، مطبعه نگارش، ط ٢، ١۴١٧ ه. ق، ج۱، ص۱۳۰؛ اختیار معرفه الرجال، ص۱۶۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۶، ص٢۶٠؛ مامقانی، تنقیح المقال، ج۱، ص۳۷۰.</ref>.		# '''[[حمران بن اعین]]''': حمران بن اعین [[برادر]] [[زرارة بن اعین]] یکی دیگر از وکلای مالی آن حضرت بوده است<ref>الموحد الابطحی، السید محمدعلی، تهذیب المقال فی تنقیح کتاب الرجال للنجاشی، قم، مطبعه نگارش، ط ٢، ١۴١٧ ه. ق، ج۱، ص۱۳۰؛ اختیار معرفه الرجال، ص۱۶۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۶، ص٢۶٠؛ مامقانی، تنقیح المقال، ج۱، ص۳۷۰.</ref>.
	# '''[[مفضل بن عمر جعفی]]''': او یکی دیگر از وکلای مالی امام صادق{{ع}} و از [[خواص اصحاب]] و جزء [[اصحاب]] سرّ<ref>ائمه معصومین{{عم}} غیر از اصحاب و یاران خود افرادی داشته‌اند که اصحاب سرّ و اهل راز آنان به شمار می‌رفته‌اند. مطالبی به آنها می‌گفتند که از دیگران مخفی می‌داشته‌اند. در این باره که مفضل اهل راز امام ششم{{ع}} بوده است، مرحوم شیخ مفید در بحثی که درباره نص و تصریح به امامت امام هفتم{{ع}} دارد می‌نویسد: {{عربی\|ممن روى صريح النص بالامامة من ابي عبد الله الصادق{{ع}} على ابنه ابي الحسن موسى{{ع}} ثم من شيوخ اصحاب ابي عبد الله و خاصته و بطانته و ثقاته الفقهاء الصالحين رحمة الله عليهم اجمعين، المفضل بن عمر الجعفي و معاذ ابن كثير...}}. از جمله کسانی که از بزرگان اصحاب حضرت صادق{{ع}} و نزدیکان و اهل راز و فقیهان شایسته و مورد اعتماد آن جناب نص صریح او را درباره امامت فرزندش موسی بن جعفر{{ع}} روایت کرده‌اند، مفضل بن عمر جعفی و معاذ ابن کثیر و.... است. ارشاد، تحقیق مؤسسه آل البیت{{عم}} لاحیاء التراث، قم، ط ١، ١۴١٣ ه، ج۲، ص٢١۶؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۴٧، ص۳۴۳؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۲۳۸. نامه‌هایی هم به امام صادق{{ع}} می‌نوشت و حضرت جواب نامه‌اش را می‌فرستاد که رجوع شود به: الکاشانی، علم الهدی، محمد بن الحسن المرتضی، معادن الحکمه فی مکاتیب الائمه، کتابفروشی صدوق، ۱۳۸۸ ق، منشورات کتابخانه وزیری یزد، ج۲، ص۹۱ - ۱۰۳. امام صادق{{ع}} به او دستور داده بود از اموالی که نزد او می‌آورند برای اصلاح بین شیعیان نیز استفاده کند که نمونه‌اش در بحث کمک‌های امام صادق{{ع}} گذشت.</ref> حضرت بود.		# '''[[مفضل بن عمر جعفی]]''': او یکی دیگر از وکلای مالی امام صادق{{ع}} و از [[خواص اصحاب]] و جزء [[اصحاب]] سرّ<ref>ائمه معصومین{{عم}} غیر از اصحاب و یاران خود افرادی داشته‌اند که اصحاب سرّ و اهل راز آنان به شمار می‌رفته‌اند. مطالبی به آنها می‌گفتند که از دیگران مخفی می‌داشته‌اند. در این باره که مفضل اهل راز امام ششم{{ع}} بوده است، مرحوم شیخ مفید در بحثی که درباره نص و تصریح به امامت امام هفتم{{ع}} دارد می‌نویسد: {{عربی\|ممن روى صريح النص بالامامة من ابي عبد الله الصادق{{ع}} على ابنه ابي الحسن موسى{{ع}} ثم من شيوخ اصحاب ابي عبد الله و خاصته و بطانته و ثقاته الفقهاء الصالحين رحمة الله عليهم اجمعين، المفضل بن عمر الجعفي و معاذ ابن كثير...}}. از جمله کسانی که از بزرگان اصحاب حضرت صادق{{ع}} و نزدیکان و اهل راز و فقیهان شایسته و مورد اعتماد آن جناب نص صریح او را درباره امامت فرزندش موسی بن جعفر{{ع}} روایت کرده‌اند، مفضل بن عمر جعفی و معاذ ابن کثیر و.... است. ارشاد، تحقیق مؤسسه آل البیت{{عم}} لاحیاء التراث، قم، ط ١، ١۴١٣ ه، ج۲، ص٢١۶؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۴٧، ص۳۴۳؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۲۳۸. نامه‌هایی هم به امام صادق{{ع}} می‌نوشت و حضرت جواب نامه‌اش را می‌فرستاد که رجوع شود به: الکاشانی، علم الهدی، محمد بن الحسن المرتضی، معادن الحکمه فی مکاتیب الائمه، کتابفروشی صدوق، ۱۳۸۸ ق، منشورات کتابخانه وزیری یزد، ج۲، ص۹۱ - ۱۰۳. امام صادق{{ع}} به او دستور داده بود از اموالی که نزد او می‌آورند برای اصلاح بین شیعیان نیز استفاده کند که نمونه‌اش در بحث کمک‌های امام صادق{{ع}} گذشت.</ref> حضرت بود.
	# '''معلّی بن خُنیس''': او نیز از [[وکلای امام]] صادق{{ع}} بوده است. از بررسی [[روایات]] استفاده می‌شود که او از [[اولیا]] و [[اهل بهشت]] است و مورد توجه و علاقه [[امام صادق]]{{ع}} بوده است. هنگامی که معلّی کشته شد، امام صادق{{ع}} در [[مکه]] بود. وقتی از مکه برگشت و وارد [[مدینه]] گردید و از کشته شدن او اطلاع یافت، با [[ناراحتی]] از [[منزل]] بیرون آمد؛ به گونه‌ای که عبای آن حضرت به [[زمین]] کشیده می‌شد و اسماعیل فرزند آن حضرت نیز پدر را [[همراهی]] می‌کرد. هنگامی که چشم [[مبارک]] [[امام ششم]] به داوود ([[والی مدینه]] از طرف منصور) افتاد، فرمود: چرا [[دوست]] و [[وکیل]] من را کشتی؟ [[مال]] مرا گرفتی؟ و حضرت آرام نگرفت تا [[قاتل]] معلّی را [[قصاص]] کرد. وقتی خواستند قاتل معلّی را قصاص کنند، فریاد می‌زد: به من دستور می‌دهید معلّی را به [[قتل]] برسانم، آن‌گاه خودم را می‌کشید<ref>اختیار معرفه الرجال (معروف به رجال کشی)، ص٢۴١؛ بحار الانوار، ج۴٧، ص٣۵٣، حدیث ۶١؛ مظفر، محمد حسین، الامام الصادق، قم، منشورات مؤسسه النشر الاسلامی، ١۴۰۹ ه، ج۲، ص١۶٨؛ تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳، ص۲۳۰.</ref>؟		# '''[[معلّی بن خُنیس]]''': او نیز از [[وکلای امام]] صادق{{ع}} بوده است. از بررسی [[روایات]] استفاده می‌شود که او از [[اولیا]] و [[اهل بهشت]] است و مورد توجه و علاقه [[امام صادق]]{{ع}} بوده است. هنگامی که معلّی کشته شد، امام صادق{{ع}} در [[مکه]] بود. وقتی از مکه برگشت و وارد [[مدینه]] گردید و از کشته شدن او اطلاع یافت، با [[ناراحتی]] از [[منزل]] بیرون آمد؛ به گونه‌ای که عبای آن حضرت به [[زمین]] کشیده می‌شد و اسماعیل فرزند آن حضرت نیز پدر را [[همراهی]] می‌کرد. هنگامی که چشم [[مبارک]] [[امام ششم]] به داوود ([[والی مدینه]] از طرف منصور) افتاد، فرمود: چرا [[دوست]] و [[وکیل]] من را کشتی؟ [[مال]] مرا گرفتی؟ و حضرت آرام نگرفت تا [[قاتل]] معلّی را [[قصاص]] کرد. وقتی خواستند قاتل معلّی را قصاص کنند، فریاد می‌زد: به من دستور می‌دهید معلّی را به [[قتل]] برسانم، آن‌گاه خودم را می‌کشید<ref>اختیار معرفه الرجال (معروف به رجال کشی)، ص٢۴١؛ بحار الانوار، ج۴٧، ص٣۵٣، حدیث ۶١؛ مظفر، محمد حسین، الامام الصادق، قم، منشورات مؤسسه النشر الاسلامی، ١۴۰۹ ه، ج۲، ص١۶٨؛ تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۳، ص۲۳۰.</ref>؟
	[[داوود بن علی]] از طرف منصور والی مدینه بود. کسی را نزد معلّی فرستاد که [[شیعیان]] و [[پیروان]] امام صادق{{ع}} و [[اصحاب]] ایشان را به داوود معرفی کند، ولی معلّی [[تسلیم]] نشد و از معرفی آنها خودداری کرد و گفت آنها را نمی‌شناسد. او را [[تهدید]] به [[قتل]] کردند ولی با این همه نام آنها را [[کتمان]] کرد و گفت مرا از کشته شدن می‌ترسانید؟ به [[خدا]] قسم اگر [[شیعیان]] [[امام صادق]]{{ع}} در زیر پای من باشند، پای خود را از روی آنان برنخواهم داشت. اگر تو مرا به قتل برسانی [[سعادتمند]] می‌شوم، ولی تو [[شقی]] و [[بدبخت]] خواهی شد. آن‌گاه داوود دستور داد او را کشتند و [[اموال]] وی را که از آن امام صادق{{ع}} بود، گرفتند<ref>مظفر، محمد حسین، الامام الصادق، ج۱، ص۱۲۲ و ج۲، ص١۶٨؛ مامقانی، تنقیح المقال، ص۲۳۱؛ غیبت طوسی، ص۲۱۰.</ref>.		[[داوود بن علی]] از طرف منصور والی مدینه بود. کسی را نزد معلّی فرستاد که [[شیعیان]] و [[پیروان]] امام صادق{{ع}} و [[اصحاب]] ایشان را به داوود معرفی کند، ولی معلّی [[تسلیم]] نشد و از معرفی آنها خودداری کرد و گفت آنها را نمی‌شناسد. او را [[تهدید]] به [[قتل]] کردند ولی با این همه نام آنها را [[کتمان]] کرد و گفت مرا از کشته شدن می‌ترسانید؟ به [[خدا]] قسم اگر [[شیعیان]] [[امام صادق]]{{ع}} در زیر پای من باشند، پای خود را از روی آنان برنخواهم داشت. اگر تو مرا به قتل برسانی [[سعادتمند]] می‌شوم، ولی تو [[شقی]] و [[بدبخت]] خواهی شد. آن‌گاه داوود دستور داد او را کشتند و [[اموال]] وی را که از آن امام صادق{{ع}} بود، گرفتند<ref>مظفر، محمد حسین، الامام الصادق، ج۱، ص۱۲۲ و ج۲، ص١۶٨؛ مامقانی، تنقیح المقال، ص۲۳۱؛ غیبت طوسی، ص۲۱۰.</ref>.
	وقتی داوود معلّی را دستگیر و [[زندانی]] کرد و تصمیم گرفت او را بکشد، معلّی گفت: چون بدهکاری زیاد دارم و از طرفی [[مال]] و [[ثروت]] فراوانی هم در [[اختیار]] دارم، مرا از [[زندان]] بیرون بیاور تا در میان [[مردم]] صحبت کنم. داوود موافقت کرد و آن‌گاه که مردم [[اجتماع]] کردند، گفت: ای مردم، من [[معلّی بن خنیس]] هستم. هر کس مرا می‌شناسد، می‌شناسد. شما [[شهادت]] دهید که آنچه از خود به جای می‌گذارم از [[پول]]، [[خانه]]، [[غلام]]، [[کنیز]] و... تمام آنها متعلق به [[جعفر بن محمد]]{{ع}} است. سپس داوود دستور داد او را کشتند.		وقتی داوود معلّی را دستگیر و [[زندانی]] کرد و تصمیم گرفت او را بکشد، معلّی گفت: چون بدهکاری زیاد دارم و از طرفی [[مال]] و [[ثروت]] فراوانی هم در [[اختیار]] دارم، مرا از [[زندان]] بیرون بیاور تا در میان [[مردم]] صحبت کنم. داوود موافقت کرد و آن‌گاه که مردم [[اجتماع]] کردند، گفت: ای مردم، من [[معلّی بن خنیس]] هستم. هر کس مرا می‌شناسد، می‌شناسد. شما [[شهادت]] دهید که آنچه از خود به جای می‌گذارم از [[پول]]، [[خانه]]، [[غلام]]، [[کنیز]] و... تمام آنها متعلق به [[جعفر بن محمد]]{{ع}} است. سپس داوود دستور داد او را کشتند.

Wasity: /* مقدمه */

2025-01-30T08:36:01Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۶
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~به هر حال~~ [[خمس]]، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>		«[[خمس]]»، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>

	==[[وکلای امام]] صادق{{ع}}==		==[[وکلای امام]] صادق{{ع}}==

Wasity: /* وکلای مالی ائمه{{عم}} */

2025-01-30T08:35:43Z

وکلای مالی ائمه{{عم}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==~~وکلای [[مالی]] [[ائمه]]{{عم}}~~==		==مقدمه==
	به هر حال [[خمس]]، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>		به هر حال [[خمس]]، یکی از [[منابع مالی]] [[اهل بیت]] بود که [[پیروان]] آنان خمس [[اموال]] خود را در صورت امکان [[خدمت]] خود [[ائمه معصومین]]{{عم}} می‌آوردند، همان‌گونه که [[حکم بن علیاء اسدی]] در [[زمان امام باقر]]{{ع}} خمس اموالش را به آن حضرت می‌داد. او [[والی]] و [[حاکم بحرین]] بود که می‌گوید: اموال فراوانی به دست آوردم و خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم برای این که خمس اموالم را به آن حضرت بدهم<ref>تهذیب الاحکام، ج۴، کتاب الزکوه، باب الانفال، باب الزیادات، ص۱۸۱، حدیث ٣٨۵؛ الاستبصار، ج۲، ص۵۸، حدیث ۱۹۰ و حدیث ۴ از باب ۳۲؛ آیة الله خوئی، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث، منشورات، قم، مدینه العلم، ط ۴، ۱۴٠٩ ه. ق، ۱۹۸۹م، ج۶، ص۱۷۵. (در این مدرک علباء آمده است) علیاری تبریزی، حاج ملاعلی، بهجه الآمال فی شرح زبده المقال، تصحیح مسترحمی، ناشر بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمد کوشانپور، اسفند ١٣۶٣، چ ۱، ج۳، ص٣۴٩؛ المقنعه، الشیخ المفید، تحقیق مؤسسه النشر الاسلامی، ط ٢، ١۴١٠ ه. ق، ص۲۸۱؛ الاشعری، القمی، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، ص۱۹۰.</ref>... و یا خمس اموال خود را به [[وکلا]] و [[نمایندگان]] آنان که مورد [[اعتماد]] و وثوقشان بودند می‌دادند، چه ائمه وکلایی در [[امور مالی]] داشتند که این [[وظیفه]] را انجام می‌دادند و اکنون درباره وکلای برخی از آنان به بحث می‌پردازیم.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی\|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)\|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۱۸</ref>

Jaafari: /* منابع */

2025-01-30T08:05:17Z

منابع

@@ خط ۱۸۲: / خط ۱۸۲: @@
 #[[قاسم بن علاء]]؛
 #[[محمد بن شاذان]]<ref>قزوینی، السید محمدکاظم، الامام المهدی من المهد الی الظهور، منشورات مؤسسه النور للمطبوعات، بیروت، لبنان، ط ١، ١۴١۵ ه، ١٩۵۵ م، ص١٧۴ و ١٧۵.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۴۰</ref>
 == منابع ==