ویژگی‌های امامت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* {{متن حدیث|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان کتاب الهی */

2024-04-16T08:56:08Z

{{متن حدیث|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان کتاب الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	[[اسرار]] و معارفی که قابل گفتن برای دیگران است نیز دارای درجات و مراتب گوناگون است؛ به گونه‌ای که هر مطلبی را به هر کس نمی‌توان گفت. این [[اختلاف]] [[درجه]] در میان [[اصحاب خاص]] [[ائمه]] {{عم}} نیز وجود داشت؛ به گونه‌ای که برخی از [[اسرار الهی]] را مثلاً میتوانستند به [[سلمان]] بگویند ولی [[ابوذر]] [[قدرت]] [[تحمل]] شنیدن آن را نداشت<ref>درباره اسرار الهی و چگونگی حفظ اسرار توسط ائمه {{عم}}، مباحث زیادی مطرح است. برای تحقیق بیشتر ر. ک: ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۷۱ - ۱۸۳ و ج۴، ص۱۲۴ - ۱۲۹.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۴۴-۴۵.</ref>		[[اسرار]] و معارفی که قابل گفتن برای دیگران است نیز دارای درجات و مراتب گوناگون است؛ به گونه‌ای که هر مطلبی را به هر کس نمی‌توان گفت. این [[اختلاف]] [[درجه]] در میان [[اصحاب خاص]] [[ائمه]] {{عم}} نیز وجود داشت؛ به گونه‌ای که برخی از [[اسرار الهی]] را مثلاً میتوانستند به [[سلمان]] بگویند ولی [[ابوذر]] [[قدرت]] [[تحمل]] شنیدن آن را نداشت<ref>درباره اسرار الهی و چگونگی حفظ اسرار توسط ائمه {{عم}}، مباحث زیادی مطرح است. برای تحقیق بیشتر ر. ک: ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۷۱ - ۱۸۳ و ج۴، ص۱۲۴ - ۱۲۹.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۴۴-۴۵.</ref>

	====={{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان [[کتاب الهی]] =====		====={{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان کتاب الهی =====
	مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان [[علوم]] و [[معارف قرآن]] [[کریم]] است؛ زیرا {{متن حدیث\|حَمَلَةِ }} جمع حامل به معنای باربردار و دربردارنده و "حامل الشیء" به معنای صاحب و دارنده چیز آمده است<ref>فرهنگ نوین؛ عربی - فارسی، ص۱۶۷، ماده «حمل».</ref>. پس مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان مفاد و محتوای [[کتاب خدا]]، یعنی آگاهان به رموز، بطون [[قرآن]] و [[علوم]] و [[معارف]] مندرج در مفاد آن است.		مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان [[علوم]] و [[معارف قرآن]] کریم است؛ زیرا {{متن حدیث\|حَمَلَةِ }} جمع حامل به معنای باربردار و دربردارنده و "حامل الشیء" به معنای صاحب و دارنده چیز آمده است<ref>فرهنگ نوین؛ عربی - فارسی، ص۱۶۷، ماده «حمل».</ref>. پس مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان مفاد و محتوای [[کتاب خدا]]، یعنی آگاهان به رموز، بطون [[قرآن]] و [[علوم]] و معارف مندرج در مفاد آن است.

	[[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|... وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«... و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref> فرمود: [[خداوند]] تنها ما را [[اراده]] کرده و دارندگان [[علم کتاب]] ما [[ائمه اهل بیت]] {{عم}} پس از [[پیامبر]] {{صل}} هستیم<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۹۲، ح۴ و ۵ و ۶.</ref>.		[[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|... وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«... و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref> فرمود: [[خداوند]] تنها ما را [[اراده]] کرده و دارندگان [[علم کتاب]] ما [[ائمه اهل بیت]] {{عم}} پس از [[پیامبر]] {{صل}} هستیم<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۹۲، ح۴ و ۵ و ۶.</ref>.

Bahmani: /* برخوردار از علم سرشار خدادادی و عصمت همه‌جانبه و کامل */

2024-04-16T08:55:37Z

برخوردار از علم سرشار خدادادی و عصمت همه‌جانبه و کامل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	[[گواه]] این سخن، همان جریانی است که در آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم {{صل}} رخ داد. هنگامی که آن [[حضرت]]، قبیله‌ای از [[قبایل]] [[عرب]] را به [[آیین]] خویش فراخواند، آنان گفتند: اگر ما در دینت از تو [[پیروی]] کرده و به تو [[ایمان]] آوریم و به دنبال آن [[خداوند]] تو را بر مخالفانت [[پیروز]] گرداند، آیا می‌پذیری که پس از شما [[رهبری]] بر [[دین]] و [[امت]] تو از آنِ ما باشد؟ آن [[حضرت]] فرمود: این امر از آنِ خداست و آن را در هر جا و برای هر کسی که بخواهد قرار می‌دهد<ref>سیرة ابن هشام، ج۲، ص۳۲؛ السیرة الحلبیة؛ برهان‌الدین علی بن ابراهیم حلبی، ج۲، ص۳.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۳۳-۳۵.</ref>		[[گواه]] این سخن، همان جریانی است که در آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم {{صل}} رخ داد. هنگامی که آن [[حضرت]]، قبیله‌ای از [[قبایل]] [[عرب]] را به [[آیین]] خویش فراخواند، آنان گفتند: اگر ما در دینت از تو [[پیروی]] کرده و به تو [[ایمان]] آوریم و به دنبال آن [[خداوند]] تو را بر مخالفانت [[پیروز]] گرداند، آیا می‌پذیری که پس از شما [[رهبری]] بر [[دین]] و [[امت]] تو از آنِ ما باشد؟ آن [[حضرت]] فرمود: این امر از آنِ خداست و آن را در هر جا و برای هر کسی که بخواهد قرار می‌دهد<ref>سیرة ابن هشام، ج۲، ص۳۲؛ السیرة الحلبیة؛ برهان‌الدین علی بن ابراهیم حلبی، ج۲، ص۳.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۳۳-۳۵.</ref>

	=== برخوردار از [[علم]] سرشار [[خدادادی]] و [[عصمت]] همه‌جانبه و کامل ===		=== برخوردار از [[علم]] سرشار خدادادی و [[عصمت]] همه‌جانبه و کامل ===
	دو ویژگی مهم [[امام]]، [[علم]] و [[عصمت]] است. [[امام]] {{ع}} نزد [[شیعه]] از [[علم]] سرشار [[خدادادی]] و [[عصمت]] همه‌جانبه و کامل برخوردار است. باید توجّه داشت که خاستگاه و ریشه همه [[مقامات]] و [[کمالات معنوی]] [[پیامبر]] و [[امام]] {{ع}} دو صفت و ویژگیِ "[[علم]]" و "[[عصمت]]" است<ref>چنانکه بزودی خواهد آمد که عصمت به عنوان بالاترین مرتبه کمال انسانی و برترین درجه مقام معنوی، موجب دستیابی انسان به ولایت مطلقه الهی و نیز موجب بروز کارهای خارق عادت، کرامات و تصرفات ولایی می‌شود. آیات و روایات فراوانی بر آن دلالت دارد. اما در بیان ارتباط بین علم و ولایت و قدرت نیز آیات و روایاتی وارد شده که بیانگر این مطلب است که علم پیامبر و ائمه {{عم}} منشأ ولایت و قدرت روحی و معنوی آنان بوده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۱، ص۲۲۶ - ۲۳۰؛ بصائر الدرجات، ص۲۱۰ - ۲۱۹؛ تفسیر نور الثقلین، ج۲، ص۵۲۲ - ۵۲۴، ذیل آیه {{متن قرآن\|وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}} [سوره رعد، آیه ۴۳]) برای تحقیق بیشتر نیز ر. ک: علم امام، مجموعه مقالات، محمد حسن نادم، دانشگاه ادیان و مذاهب.</ref>. این دو صفت و ویژگی، در منابع [[دینی]] به ویژه در [[زیارت جامعه کبیره]] محوری‌ترین و مهم‌ترین صفات و ویژگی‌های آن [[انسان‌های کامل]] و بی‌نظیر دانسته شده که شرح آنها چنین است:		دو ویژگی مهم [[امام]]، [[علم]] و [[عصمت]] است. [[امام]] {{ع}} نزد [[شیعه]] از [[علم]] سرشار خدادادی و [[عصمت]] همه‌جانبه و کامل برخوردار است. باید توجّه داشت که خاستگاه و ریشه همه [[مقامات]] و کمالات معنوی [[پیامبر]] و [[امام]] {{ع}} دو صفت و ویژگیِ "[[علم]]" و "[[عصمت]]" است<ref>چنانکه بزودی خواهد آمد که عصمت به عنوان بالاترین مرتبه کمال انسانی و برترین درجه مقام معنوی، موجب دستیابی انسان به ولایت مطلقه الهی و نیز موجب بروز کارهای خارق عادت، کرامات و تصرفات ولایی می‌شود. آیات و روایات فراوانی بر آن دلالت دارد. اما در بیان ارتباط بین علم و ولایت و قدرت نیز آیات و روایاتی وارد شده که بیانگر این مطلب است که علم پیامبر و ائمه {{عم}} منشأ ولایت و قدرت روحی و معنوی آنان بوده است. (ر. ک: اصول کافی، ج۱، ص۲۲۶ - ۲۳۰؛ بصائر الدرجات، ص۲۱۰ - ۲۱۹؛ تفسیر نور الثقلین، ج۲، ص۵۲۲ - ۵۲۴، ذیل آیه {{متن قرآن\|وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}} [سوره رعد، آیه ۴۳]) برای تحقیق بیشتر نیز ر. ک: علم امام، مجموعه مقالات، محمد حسن نادم، دانشگاه ادیان و مذاهب.</ref>. این دو صفت و ویژگی، در منابع [[دینی]] به ویژه در [[زیارت جامعه کبیره]] محوری‌ترین و مهم‌ترین صفات و ویژگی‌های آن [[انسان‌های کامل]] و بی‌نظیر دانسته شده که شرح آنها چنین است:

	==== [[علم]] ====		==== [[علم]] ====

Wasity: جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

2022-11-12T14:14:42Z

جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	علتش این است که [[امام]]، همان [[وظایف]] و رسالت‌های [[پیامبر]] جز [[منصب]] [[نبوّت]] و تلقّی [[وحی]] مستقیم و [[ابلاغ]] آن به [[مردم]] را بر عهده دارد. به همین [[دلیل]]، باید همچون [[پیامبر]] از دو ویژگی مهم [[علم]] و [[عصمت]] برخوردار باشد، که شرح اجمالی آن چنین است<ref>شرح تفصیلی دو صفت علم و عصمت به زودی می‌آید.</ref>:		علتش این است که [[امام]]، همان [[وظایف]] و رسالت‌های [[پیامبر]] جز [[منصب]] [[نبوّت]] و تلقّی [[وحی]] مستقیم و [[ابلاغ]] آن به [[مردم]] را بر عهده دارد. به همین [[دلیل]]، باید همچون [[پیامبر]] از دو ویژگی مهم [[علم]] و [[عصمت]] برخوردار باشد، که شرح اجمالی آن چنین است<ref>شرح تفصیلی دو صفت علم و عصمت به زودی می‌آید.</ref>:
	# [[امام]]، گذشته از آن‌که [[علم]] و [[دانش]] خویش را از افراد عادی فرا نمی‌گیرد بلکه [[علم]] او نیز [[خدادادی]] و موهبتی (و یا [[علم لدنی]]) است، باید عالم‌ترین فرد عصر خویش و آگاه‌ترین از میان [[عالمان]] زمان خود به مسائل اصول و [[فروع دین]] بوده و بر [[تفسیر]] و [[~~تاویل~~]] کامل [[قرآن کریم]] توانا باشد، تا بتواند بیانگر [[معارف]] و [[احکام دین]] بوده و پاسخگوی کلیه نیازهای [[علمی]] و [[معنوی]] [[امّت]] باشد؛ زیرا [[امام]] و [[خلیفه مسلمین]] بدون داشتن چنین [[علم]] و [[آگاهی]] گسترده و فراگیر، [[قادر]] به انجام رسالت‌ها و مسئولیت‌های بجا مانده از [[پیامبر]] {{صل}} نبوده و در نتیجه، [[مسلمانان]] به یکباره پس از [[ارتحال پیامبر]] {{صل}} با خلأ [[رهبری]] پیامبرگونه روبرو می‌شوند و دچار [[انحطاط]] [[فکری]] و [[دینی]] و [[سیر]] قهقرایی میگردند<ref>چنانکه به دلیل کنار زدن وصی و جانشین به حق و بلافصل پیامبر {{صل}} علی {{ع}} و ائمه پس از او، از کرسی امامت و خلافت، تا حدود زیادی جامعه اسلامی دچار این انحطاط فکری - فرهنگی و سیر قهقرایی شده است!</ref>.		# [[امام]]، گذشته از آن‌که [[علم]] و [[دانش]] خویش را از افراد عادی فرا نمی‌گیرد بلکه [[علم]] او نیز [[خدادادی]] و موهبتی (و یا [[علم لدنی]]) است، باید عالم‌ترین فرد عصر خویش و آگاه‌ترین از میان [[عالمان]] زمان خود به مسائل اصول و [[فروع دین]] بوده و بر [[تفسیر]] و [[تأویل]] کامل [[قرآن کریم]] توانا باشد، تا بتواند بیانگر [[معارف]] و [[احکام دین]] بوده و پاسخگوی کلیه نیازهای [[علمی]] و [[معنوی]] [[امّت]] باشد؛ زیرا [[امام]] و [[خلیفه مسلمین]] بدون داشتن چنین [[علم]] و [[آگاهی]] گسترده و فراگیر، [[قادر]] به انجام رسالت‌ها و مسئولیت‌های بجا مانده از [[پیامبر]] {{صل}} نبوده و در نتیجه، [[مسلمانان]] به یکباره پس از [[ارتحال پیامبر]] {{صل}} با خلأ [[رهبری]] پیامبرگونه روبرو می‌شوند و دچار [[انحطاط]] [[فکری]] و [[دینی]] و [[سیر]] قهقرایی میگردند<ref>چنانکه به دلیل کنار زدن وصی و جانشین به حق و بلافصل پیامبر {{صل}} علی {{ع}} و ائمه پس از او، از کرسی امامت و خلافت، تا حدود زیادی جامعه اسلامی دچار این انحطاط فکری - فرهنگی و سیر قهقرایی شده است!</ref>.
	# [[امام]] باید همچون [[پیامبر]] {{صل}} از هرگونه [[گناه]]، [[خطا]] و [[اشتباه]] پیراسته بوده و از "[[مقام عصمت]]" به تمام معنا و مراتب آن برخوردار باشد؛ زیرا بدون برخورداری از "[[عصمت]]" نمی‌تواند مورد [[اعتماد]] [[مردم]] قرار گیرد و [[مردم]] [[مسلمان]] به شیوه‌های عملی و [[کردار]] و [[رفتار]] او تأسّی جویند و او را [[سرمشق]] و الگوی خود در [[زندگی]] و [[رفتار]] [[دینی]] قرار دهند. در حالی که سخت [[نیازمند]] به چنین [[الگو]] و سرمشقی در [[زندگی]] و [[رفتار]] [[دینی]] هستند و بلکه می‌توان گفت نیاز [[مردم]] به شیوه [[رفتار]] پیامبرگونه [[امام]] و [[جانشین پیامبر]] {{صل}} برای [[الگوگیری]]، اگر بیشتر از نیازشان به گفتار و [[سیره]] قولی او نباشد، کمتر نیست. به همین [[دلیل]]، با وجود [[عصمت]] است که همه گفتار و [[رفتار]] [[امام]] {{ع}} [[حجّت شرعی]] بوده و بدون هیچگونه تردید و دغدغه‌ای لازم‌الاجرا می‌باشد<ref>چنانکه آیه «اولی الامر» (سوره نساء، آیه ۵۴) نیز که اطاعت صاحبان امر یعنی جانشینان [[پیامبر]] {{صل}} را بدون چون و چرا و مطلق واجب میداند، اقتضا دارد که [[امام]] و خلیفه پس از پیامبر {{صل}} نیز معصوم باشد. (ر. ک: المیزان، ج۴، ص۳۹۱ - ۳۹۳؛ تفسیر کبیر، فخر رازی، ج۱۰، ص۱۴۳ - ۱۴۴).</ref>.		# [[امام]] باید همچون [[پیامبر]] {{صل}} از هرگونه [[گناه]]، [[خطا]] و [[اشتباه]] پیراسته بوده و از "[[مقام عصمت]]" به تمام معنا و مراتب آن برخوردار باشد؛ زیرا بدون برخورداری از "[[عصمت]]" نمی‌تواند مورد [[اعتماد]] [[مردم]] قرار گیرد و [[مردم]] [[مسلمان]] به شیوه‌های عملی و [[کردار]] و [[رفتار]] او تأسّی جویند و او را [[سرمشق]] و الگوی خود در [[زندگی]] و [[رفتار]] [[دینی]] قرار دهند. در حالی که سخت [[نیازمند]] به چنین [[الگو]] و سرمشقی در [[زندگی]] و [[رفتار]] [[دینی]] هستند و بلکه می‌توان گفت نیاز [[مردم]] به شیوه [[رفتار]] پیامبرگونه [[امام]] و [[جانشین پیامبر]] {{صل}} برای [[الگوگیری]]، اگر بیشتر از نیازشان به گفتار و [[سیره]] قولی او نباشد، کمتر نیست. به همین [[دلیل]]، با وجود [[عصمت]] است که همه گفتار و [[رفتار]] [[امام]] {{ع}} [[حجّت شرعی]] بوده و بدون هیچگونه تردید و دغدغه‌ای لازم‌الاجرا می‌باشد<ref>چنانکه آیه «اولی الامر» (سوره نساء، آیه ۵۴) نیز که اطاعت صاحبان امر یعنی جانشینان [[پیامبر]] {{صل}} را بدون چون و چرا و مطلق واجب میداند، اقتضا دارد که [[امام]] و خلیفه پس از پیامبر {{صل}} نیز معصوم باشد. (ر. ک: المیزان، ج۴، ص۳۹۱ - ۳۹۳؛ تفسیر کبیر، فخر رازی، ج۱۰، ص۱۴۳ - ۱۴۴).</ref>.

Bahmani در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۳

2022-11-03T05:53:56Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

2022-10-11T12:58:43Z

جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۸
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	* بنابراین، [[امامان]] {{عم}} از [[علوم]] و [[معارف]] سرشار و گسترده [[الهی]] برخوردارند و همه آن، اعطایی و افاضی از سوی اوست و تحصیلی و کسبی نیست. گرچه [[شایستگی]] ذاتی و صلاحیت [[روحی]] و [[اخلاقی]] [[ائمه]] {{عم}} برای دست‌یابی به این [[علوم]] شرط است ولی چگونگی و چرایی اعطای این [[علوم]] و [[معارف]] بلند به آنان، مانند سایر برگزیدگان [[الهی]]، به [[جایگاه]] [[مسئولیت]] آنان به عنوان [[اوصیای پیامبر]] خاتم و [[مقام]] امامتشان برمی‌گردد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۴۵-۴۶.</ref>.		* بنابراین، [[امامان]] {{عم}} از [[علوم]] و [[معارف]] سرشار و گسترده [[الهی]] برخوردارند و همه آن، اعطایی و افاضی از سوی اوست و تحصیلی و کسبی نیست. گرچه [[شایستگی]] ذاتی و صلاحیت [[روحی]] و [[اخلاقی]] [[ائمه]] {{عم}} برای دست‌یابی به این [[علوم]] شرط است ولی چگونگی و چرایی اعطای این [[علوم]] و [[معارف]] بلند به آنان، مانند سایر برگزیدگان [[الهی]]، به [[جایگاه]] [[مسئولیت]] آنان به عنوان [[اوصیای پیامبر]] خاتم و [[مقام]] امامتشان برمی‌گردد<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص:۴۵-۴۶.</ref>.
	==== [[عصمت]] ====		==== [[عصمت]] ====
	* [[شیعه]] -برخلاف [[معتزله]] و [[اشاعره]] از [[اهل سنت]]- [[معتقد]] است که [[امام]] از ویژگی [[عصمت]] برخوردار است. [[امام]] از نظر [[متکلمان امامیه]]، همانند [[پیامبران]] و [[فرشتگان]]، باید [[معصوم]] از هرگونه [[پلیدی]] و [[خطا]] باشد؛ چون [[سرپیچی]] از [[دستورهای الهی]] و [[ارتکاب معاصی]] اعم از کوچک یا بزرگ، عمدی یا سهوی و [[آشکار]] یا [[نهان]]، با [[منصب امامت]] منافات دارد.		* [[شیعه]] -برخلاف [[معتزله]] و [[اشاعره]] از [[اهل سنت]]- [[معتقد]] است که [[امام]] از ویژگی [[عصمت]] برخوردار است. [[امام]] از نظر [[متکلمان امامیه]]، همانند [[پیامبران]] و [[فرشتگان]]، باید [[معصوم]] از هرگونه [[پلیدی]] و [[خطا]] باشد؛ چون [[سرپیچی]] از [[دستورهای الهی]] و [[ارتکاب معاصی]] اعم از کوچک یا بزرگ، عمدی یا سهوی و آشکار یا [[نهان]]، با [[منصب امامت]] منافات دارد.
	* واژه "[[عصمت]]"، اسم مصدر از ریشه "عصم"، به معنای منع و امساک است. یکی از لغت‌شناسان می‌نویسد: [[عصمت]]، آن است که [[خداوند متعال]] تو را از [[شرّ]] نگه دارد، یعنی [[شرّ]] را از تو دفع کند<ref>کتاب العین، ج۱، ص۳۱۳.</ref>.		* واژه "[[عصمت]]"، اسم مصدر از ریشه "عصم"، به معنای منع و امساک است. یکی از لغت‌شناسان می‌نویسد: [[عصمت]]، آن است که [[خداوند متعال]] تو را از [[شرّ]] نگه دارد، یعنی [[شرّ]] را از تو دفع کند<ref>کتاب العین، ج۱، ص۳۱۳.</ref>.
	* [[عصمت]] در اصطلاح [[کلام]]، تعریف‌های گوناگونی دارد. [[ابن ابی‌الحدید]] معتزلی می‌گوید: [[عصمت]] نزد [[دانشمندان]]، لطفی است که مکلّف را از [[فعل قبیح]]، به [[اختیار]] باز می‌دارد<ref>شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۸.</ref>.		* [[عصمت]] در اصطلاح [[کلام]]، تعریف‌های گوناگونی دارد. [[ابن ابی‌الحدید]] معتزلی می‌گوید: [[عصمت]] نزد [[دانشمندان]]، لطفی است که مکلّف را از [[فعل قبیح]]، به [[اختیار]] باز می‌دارد<ref>شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۸.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-13T05:23:29Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۳
خط ۴:		خط ۴:
	* برای [[تعیین]] مفهوم [[امامت]]، مى‌‌بایست با ویژگی‌های [[امامت]] که [[قرآن کریم]] از آنها سخن گفته است، آشنا شویم، این ویژگی‌ها به این شرح است:		* برای [[تعیین]] مفهوم [[امامت]]، مى‌‌بایست با ویژگی‌های [[امامت]] که [[قرآن کریم]] از آنها سخن گفته است، آشنا شویم، این ویژگی‌ها به این شرح است:
	# [[امامت]]، هر آنچه ممکن است [[انسان‌ها]] در آن [[اختلاف]] داشته باشند را در بر مى‌‌گیرد؛ یعنی شامل تمام [[افعال]] ارادی [[انسان]] مى‌شود؛ زیرا [[اختلاف]]، فرع [[اراده]] است و هرگز در [[افعال]] غیر ارادی، [[اختلاف]] به وجود نمى‌‌آید و موجودات بی‌اختیار، در [[افعال]] و آثارشان مساوی و [[متحد]] هستند. تنها [[انسان‌ها]] هستند که با یکدیگر [[اختلاف]] مى‌‌کنند؛ زیرا یکی چیزی مى‌‌خواهد و دیگری چیز دیگر، در نتیجه دچار [[اختلاف]] مى‌‌شوند. بنابراین تفاوت در خواسته‌ها منشأ [[اختلاف]] است و از این روست که اگر عملی، غیر ارادی باشد هرگز در آن [[اختلاف]] به وجود نمى‌‌آید، بلکه عملی یکسان خواهد شد.		# [[امامت]]، هر آنچه ممکن است [[انسان‌ها]] در آن [[اختلاف]] داشته باشند را در بر مى‌‌گیرد؛ یعنی شامل تمام [[افعال]] ارادی [[انسان]] مى‌شود؛ زیرا [[اختلاف]]، فرع [[اراده]] است و هرگز در [[افعال]] غیر ارادی، [[اختلاف]] به وجود نمى‌‌آید و موجودات بی‌اختیار، در [[افعال]] و آثارشان مساوی و [[متحد]] هستند. تنها [[انسان‌ها]] هستند که با یکدیگر [[اختلاف]] مى‌‌کنند؛ زیرا یکی چیزی مى‌‌خواهد و دیگری چیز دیگر، در نتیجه دچار [[اختلاف]] مى‌‌شوند. بنابراین تفاوت در خواسته‌ها منشأ [[اختلاف]] است و از این روست که اگر عملی، غیر ارادی باشد هرگز در آن [[اختلاف]] به وجود نمى‌‌آید، بلکه عملی یکسان خواهد شد.
	# [[امامت]]، شامل هر آنچه [[وصف]] [[ظلم]] یا [[عدل]] پذیر است، مى‌‌گردد.		# [[امامت]]، شامل هر آنچه وصف [[ظلم]] یا [[عدل]] پذیر است، مى‌‌گردد.
	# در [[امامت الهی]] فرقی میان فرد و [[جامعه]] و یا [[افعال]] [[دنیوی]] و [[اخروی]]، یا مادی و [[معنوی]] نیست؛ بلکه [[امامت]] همه [[افعال]] اختیاری [[انسان]]، اعم از رفتارهای [[اجتماعی]] و فردی را [[پوشش]] مى‌دهد.		# در [[امامت الهی]] فرقی میان فرد و [[جامعه]] و یا [[افعال]] [[دنیوی]] و [[اخروی]]، یا مادی و [[معنوی]] نیست؛ بلکه [[امامت]] همه [[افعال]] اختیاری [[انسان]]، اعم از رفتارهای [[اجتماعی]] و فردی را [[پوشش]] مى‌دهد.
	* در ادامه خواهیم دید که [[آیات قرآن کریم]] نیز این سه ویژگی [[امامت]] را مورد تأکید قرار مى‌هند. همچنین این مفهوم از [[امامت]]، به [[تنهایی]] به [[ضرورت]] وجود [[نص بر امام]] - یعنی [[تعیین امام]] از سوی [[خدا]] - دلالت مى‌کند؛ زیرا [[انسان]] در مسیر خود به سوی [[فضیلت]] و کمال، فقط از [[طریق وحی]] و [[نصّ الهی]] مى‌تواند "اهل فضیلت" را که [[شایستگی]] [[رهبری]] [[انسان]] به سوی [[عدل]] و [[فضیلت]] و کمال را دارند، بشناسد. [[خداوند متعال]] مى‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر مى‌‌شناسد» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>، {{متن قرآن\|بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ}}<ref>«بلکه تنها خداست که هرکه را بخواهد به نیکی ستایش مى‌‌کند» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>.		* در ادامه خواهیم دید که [[آیات قرآن کریم]] نیز این سه ویژگی [[امامت]] را مورد تأکید قرار مى‌هند. همچنین این مفهوم از [[امامت]]، به [[تنهایی]] به [[ضرورت]] وجود [[نص بر امام]] - یعنی [[تعیین امام]] از سوی [[خدا]] - دلالت مى‌کند؛ زیرا [[انسان]] در مسیر خود به سوی [[فضیلت]] و کمال، فقط از [[طریق وحی]] و [[نصّ الهی]] مى‌تواند "اهل فضیلت" را که [[شایستگی]] [[رهبری]] [[انسان]] به سوی [[عدل]] و [[فضیلت]] و کمال را دارند، بشناسد. [[خداوند متعال]] مى‌فرماید: {{متن قرآن\|فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر مى‌‌شناسد» سوره نجم، آیه ۳۲.</ref>، {{متن قرآن\|بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ}}<ref>«بلکه تنها خداست که هرکه را بخواهد به نیکی ستایش مى‌‌کند» سوره نساء، آیه ۴۹.</ref>.
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	* [[ائمه]] {{ع}}، خزانه‌داران و گنجینه‌های [[علوم]] [[الهی]] هستند؛ یعنی [[خداوند]] آنان را مخزن [[دانش]] خویش قرار داده است: {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ}}. عبارت {{متن حدیث\|خُزَّانَ الْعِلْمِ}} اشاره به [[دانش]] گسترده [[ائمه]] {{عم}} دارد و عبارت {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ}} به مبدأ [[علوم ائمه]] {{عم}} که [[خداوند]] است، اشاره دارد.		* [[ائمه]] {{ع}}، خزانه‌داران و گنجینه‌های [[علوم]] [[الهی]] هستند؛ یعنی [[خداوند]] آنان را مخزن [[دانش]] خویش قرار داده است: {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ}}. عبارت {{متن حدیث\|خُزَّانَ الْعِلْمِ}} اشاره به [[دانش]] گسترده [[ائمه]] {{عم}} دارد و عبارت {{متن حدیث\|خَزَنَةً لِعِلْمِهِ}} به مبدأ [[علوم ائمه]] {{عم}} که [[خداوند]] است، اشاره دارد.
	* [[ائمه]] {{عم}} چون در مرتبه [[نورانیت]] و [[ولایت]] تامه قرار دارند و [[انسان کامل]]، [[خلیفة الله]]، برگزیدگان [[الهی]]، [[اوصیای پیامبر]] {{صل}} و [[وارثان]] [[علوم]] او و همه [[انبیا]]<ref>پیامبران الهی دانش گسترده‌ای داشته‌اند که در آیات و روایات فراوانی به آن تصریح شده است (ر. ک: منشور جاوید، ج۱۰، ص۱۸۹ - ۲۰۷).</ref> و اوصیای پیشین و [[فرشتگان الهی]]<ref>درباره چگونگی دست‌یابی ائمه {{عم}} به دانش گسترده پیامبران و فرشتگان، ر. ک: «اصول کافی، ج۱، {{عربی\|بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ {{عم}} يَعْلَمُونَ جَمِيعَ الْعُلُومِ الَّتِي خَرَجَتْ إِلَى الْمَلَائِكَةِ وَ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ {{ع}}}}.</ref> و [[مظهر]] اسماء و صفات حسنای [[پروردگار]] جهانند<ref>اسماء و صفات خداوند فزون از شمار است. فقط در دعای جوشن کبیر، هزار و یک اسم الهی آمده است. نویسنده کتاب دو جلدی «اسماء و صفات الهی، فقط در قرآن»، دکتر محمدباقر محقق، در بیش از ۱۶۰۰ صفحه به معرفی و شرح اسماء و صفات الهی در قرآن کریم پرداخته است.</ref>، قلوبشان ظرف [[علوم]] و [[معارف الهی]] و حقایق هستی و تجلّی‌گاه آن است و آنان به این [[دلیل]] بر همه [[عوالم]] وجود و موجودات امکانی [[احاطه علمی]] و ولایی دارند. مراد از [[علم الهی]] آنان "[[علم فعلی]]" [[خداوند]] است که از آن به [[علم به اسماء]] وصفات [[الهی]] تعبیر می‌شود<ref>علم [[الهی]] دو قسم است:		* [[ائمه]] {{عم}} چون در مرتبه [[نورانیت]] و [[ولایت]] تامه قرار دارند و [[انسان کامل]]، [[خلیفة الله]]، برگزیدگان [[الهی]]، [[اوصیای پیامبر]] {{صل}} و [[وارثان]] [[علوم]] او و همه [[انبیا]]<ref>پیامبران الهی دانش گسترده‌ای داشته‌اند که در آیات و روایات فراوانی به آن تصریح شده است (ر. ک: منشور جاوید، ج۱۰، ص۱۸۹ - ۲۰۷).</ref> و اوصیای پیشین و [[فرشتگان الهی]]<ref>درباره چگونگی دست‌یابی ائمه {{عم}} به دانش گسترده پیامبران و فرشتگان، ر. ک: «اصول کافی، ج۱، {{عربی\|بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ {{عم}} يَعْلَمُونَ جَمِيعَ الْعُلُومِ الَّتِي خَرَجَتْ إِلَى الْمَلَائِكَةِ وَ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ {{ع}}}}.</ref> و [[مظهر]] اسماء و صفات حسنای [[پروردگار]] جهانند<ref>اسماء و صفات خداوند فزون از شمار است. فقط در دعای جوشن کبیر، هزار و یک اسم الهی آمده است. نویسنده کتاب دو جلدی «اسماء و صفات الهی، فقط در قرآن»، دکتر محمدباقر محقق، در بیش از ۱۶۰۰ صفحه به معرفی و شرح اسماء و صفات الهی در قرآن کریم پرداخته است.</ref>، قلوبشان ظرف [[علوم]] و [[معارف الهی]] و حقایق هستی و تجلّی‌گاه آن است و آنان به این [[دلیل]] بر همه [[عوالم]] وجود و موجودات امکانی [[احاطه علمی]] و ولایی دارند. مراد از [[علم الهی]] آنان "[[علم فعلی]]" [[خداوند]] است که از آن به [[علم به اسماء]] وصفات [[الهی]] تعبیر می‌شود<ref>علم [[الهی]] دو قسم است:
	# [[علم ذاتی]]؛ [[وصف]] [[ذات الهی]] است و به هیچ وجه [[آگاهی]] از آن برای موجودات امکانی، حتی [[پیامبر خاتم]] {{صل}}، ممکن نیست؛ چون مستلزم [[آگاهی]] از کنه [[ذات خداوند]] و [[احاطه علمی]] به ذات اوست که در توان هیچ موجودی نیست.		# [[علم ذاتی]]؛ وصف [[ذات الهی]] است و به هیچ وجه [[آگاهی]] از آن برای موجودات امکانی، حتی [[پیامبر خاتم]] {{صل}}، ممکن نیست؛ چون مستلزم [[آگاهی]] از کنه [[ذات خداوند]] و [[احاطه علمی]] به ذات اوست که در توان هیچ موجودی نیست.
	# [[علم فعلی]] [[خداوند]]، یا همان [[علم به اسماء]] و [[صفات الهی]]، با [[علم]] به همه موجودات امکانی و حقایق و رازهای هستی از گذشته، حال و [[آینده]] است و چون از [[فعل خداوند]] انتزاع می‌شود "[[علم فعلی]] [[خداوند]]" نامیده می‌شود؛ و [[پیامبر]] و [[ائمه]] {{عم}} این [[علم]] را به تمام و کمال به صورت حضوری دارند ([[ادب]] فنای [[مقربان]]، ج۴، ص۱۳۱).</ref>.		# [[علم فعلی]] [[خداوند]]، یا همان [[علم به اسماء]] و [[صفات الهی]]، با [[علم]] به همه موجودات امکانی و حقایق و رازهای هستی از گذشته، حال و [[آینده]] است و چون از [[فعل خداوند]] انتزاع می‌شود "[[علم فعلی]] [[خداوند]]" نامیده می‌شود؛ و [[پیامبر]] و [[ائمه]] {{عم}} این [[علم]] را به تمام و کمال به صورت حضوری دارند ([[ادب]] فنای [[مقربان]]، ج۴، ص۱۳۱).</ref>.
	* [[علم ائمه]] {{عم}} در این مرحله، که با ذاتشان آمیخته، بر دلشان تابیده و تجلی یافته است، به صورت مجرد و کلّی است و با [[حقیقت]] وجود آنان [[اتحاد]] وجودی دارد. چگونگی استفاده آنان از این [[علوم]] گسترده و عملیاتی کردن آن در عالم ماده، مشروط به [[اذن]] و [[اراده الهی]] است. هرگاه آنان [[اراده]] دانستن چیزی را بکنند قصد اظهار [[علم]] خویش را داشته باشند، به محض [[اراده]] کردن، بی‌درنگ به [[اذن الهی]]، عالم میشوند؛ یعنی [[اراده]] و خواست آنان همان و آگاهی‌شان از [[علوم]] درخواستی همان.		* [[علم ائمه]] {{عم}} در این مرحله، که با ذاتشان آمیخته، بر دلشان تابیده و تجلی یافته است، به صورت مجرد و کلّی است و با [[حقیقت]] وجود آنان [[اتحاد]] وجودی دارد. چگونگی استفاده آنان از این [[علوم]] گسترده و عملیاتی کردن آن در عالم ماده، مشروط به [[اذن]] و [[اراده الهی]] است. هرگاه آنان [[اراده]] دانستن چیزی را بکنند قصد اظهار [[علم]] خویش را داشته باشند، به محض [[اراده]] کردن، بی‌درنگ به [[اذن الهی]]، عالم میشوند؛ یعنی [[اراده]] و خواست آنان همان و آگاهی‌شان از [[علوم]] درخواستی همان.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:13:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

فرقانی: /* پانویس */

2022-08-03T07:10:59Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امامت]]		[[رده:امامت عامه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:26:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-11T16:47:49Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''[[امامت]]''' است. </div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امامت\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = امامت (پرسش)}}
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امامت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	[[اسرار]] و معارفی که قابل گفتن برای دیگران است نیز دارای درجات و مراتب گوناگون است؛ به گونه‌ای که هر مطلبی را به هر کس نمی‌توان گفت. این [[اختلاف]] [[درجه]] در میان [[اصحاب خاص]] [[ائمه]] {{عم}} نیز وجود داشت؛ به گونه‌ای که برخی از [[اسرار الهی]] را مثلاً میتوانستند به [[سلمان]] بگویند ولی [[ابوذر]] [[قدرت]] [[تحمل]] شنیدن آن را نداشت<ref>درباره اسرار الهی و چگونگی حفظ اسرار توسط ائمه {{عم}}، مباحث زیادی مطرح است. برای تحقیق بیشتر ر. ک: ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۷۱ - ۱۸۳ و ج۴، ص۱۲۴ - ۱۲۹.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۴۴-۴۵.</ref>		[[اسرار]] و معارفی که قابل گفتن برای دیگران است نیز دارای درجات و مراتب گوناگون است؛ به گونه‌ای که هر مطلبی را به هر کس نمی‌توان گفت. این [[اختلاف]] [[درجه]] در میان [[اصحاب خاص]] [[ائمه]] {{عم}} نیز وجود داشت؛ به گونه‌ای که برخی از [[اسرار الهی]] را مثلاً میتوانستند به [[سلمان]] بگویند ولی [[ابوذر]] [[قدرت]] [[تحمل]] شنیدن آن را نداشت<ref>درباره اسرار الهی و چگونگی حفظ اسرار توسط ائمه {{عم}}، مباحث زیادی مطرح است. برای تحقیق بیشتر ر. ک: ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۷۱ - ۱۸۳ و ج۴، ص۱۲۴ - ۱۲۹.</ref>.<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی\|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)\| امامت و رهبری]]، ص۴۴-۴۵.</ref>

	====={{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان [[کتاب الهی]] =====		====={{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}: حاملان کتاب الهی =====
	مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان [[علوم]] و [[معارف قرآن]] [[کریم]] است؛ زیرا {{متن حدیث\|حَمَلَةِ }} جمع حامل به معنای باربردار و دربردارنده و "حامل الشیء" به معنای صاحب و دارنده چیز آمده است<ref>فرهنگ نوین؛ عربی - فارسی، ص۱۶۷، ماده «حمل».</ref>. پس مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان مفاد و محتوای [[کتاب خدا]]، یعنی آگاهان به رموز، بطون [[قرآن]] و [[علوم]] و [[معارف]] مندرج در مفاد آن است.		مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان [[علوم]] و [[معارف قرآن]] کریم است؛ زیرا {{متن حدیث\|حَمَلَةِ }} جمع حامل به معنای باربردار و دربردارنده و "حامل الشیء" به معنای صاحب و دارنده چیز آمده است<ref>فرهنگ نوین؛ عربی - فارسی، ص۱۶۷، ماده «حمل».</ref>. پس مراد از {{متن حدیث\|حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّهِ}}، دارندگان مفاد و محتوای [[کتاب خدا]]، یعنی آگاهان به رموز، بطون [[قرآن]] و [[علوم]] و معارف مندرج در مفاد آن است.

	[[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|... وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«... و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref> فرمود: [[خداوند]] تنها ما را [[اراده]] کرده و دارندگان [[علم کتاب]] ما [[ائمه اهل بیت]] {{عم}} پس از [[پیامبر]] {{صل}} هستیم<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۹۲، ح۴ و ۵ و ۶.</ref>.		[[امام باقر]] {{ع}} در [[تفسیر آیه]] {{متن قرآن\|... وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«... و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref> فرمود: [[خداوند]] تنها ما را [[اراده]] کرده و دارندگان [[علم کتاب]] ما [[ائمه اهل بیت]] {{عم}} پس از [[پیامبر]] {{صل}} هستیم<ref>اصول کافی، ج۱، ص۲۹۲، ح۴ و ۵ و ۶.</ref>.