ویژگی‌های جسمانی امام مهدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اندام امام مهدی */

2025-04-06T07:31:18Z

اندام امام مهدی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>		در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>

	در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر،~~ ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>		در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* اندام امام مهدی */

2025-04-06T07:30:47Z

اندام امام مهدی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۹۱.</ref>		در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۹۱.</ref>

	در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر،~~ ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر،~~ ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>		در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>

	در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>		در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>

Bahmani: /* اندام امام مهدی */

2025-04-06T07:29:42Z

اندام امام مهدی

Bahmani: /* مقدمه */

2025-04-06T07:25:52Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>		در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>

			== [[اندام امام مهدی]] ==
			[[ابو بصیر]] می‌گوید به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم: از پدر شما شنیده‌ام که [[امام زمان]]{{ع}} سینه‌ای گشاده و کتف‌هایی باز و عریض دارد. حضرت فرمود: "ای ابا محمّد! پدرم [[زره پیامبر]]{{صل}} را پوشید، ولی برایش بلند بود، به‌طوری که بر [[زمین]] می‌رسید. من نیز آن را پوشیدم، ولی بر قامتم بلند بود، ولی آن [[زره]] بر قامت [[حضرت قائم]]{{ع}} چنان مناسب و اندازه است که بر [[بدن رسول خدا]]{{صل}} اندازه بود و قسمت پایین آن زره کوتاه است، به‌طوری که هر بیننده [[گمان]] می‌کند، اطراف آن را گره زده‌اند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۱۹؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص۴۴۰ و ۵۲۰.</ref>. [[ریان بن صلت]] می‌گوید: به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: آیا شما [[صاحب امر]] هستید؟ فرمود: "من [[امام]] و صاحب امر هستم، ولی نه آن صاحب امری که زمین را از [[عدل و داد]] پر می‌کند... حضرت قائم کسی است که وقتی ظهور می‌کند، در سن [[پیران]] است، ولی به نظر [[جوان]] می‌آید. اندامی [[قوی]] و [[تنومند]] دارد؛ به‌طوری که اگر دست را به سوی بزرگ‌ترین درخت دراز کند، آن را از ریشه بیرون می‌آورد و اگر میان [[کوه‌ها]] فریاد برآورد، صخره‌ها را می‌شکند و از جا کنده می‌شود"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص۴۸؛ اعلام الوری، ص۴۰۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص۳۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "او از [[فرزندان]] من است، اندامش چونان مردان [[بنی اسرائیل]] سخت و ستبر است"<ref>ملاحم ابن طاووس، ص۱۴۲.</ref>.

			در دیگر [[روایات]] آمده است: راست‌قامت است ولی نه درازقد، چهارشانه است ولی نه کوتوله. [[خلقت]] او [[معتدل]] است. شکمی چاق، ران‌هایی پرگوشت و اندامی متناسب دارد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص۱۲۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۴.</ref>.

			در روایات، در وصف [[ابروهای حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: ابروهایش به طرف صورتش فرو هشته است<ref>الزام الناصب، ص۱۳۸. </ref>. ابروهایی کشیده دارد<ref>همان، ص۱۳۸. </ref>. ابروانی به هم رسیده دارد<ref>همان، ص۱۳۸. </ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۶.</ref>.

			[[روایات]]، [[پیشانی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را چنین توصیف کرده است: [[پیشانی]] باز و درخشان دارد<ref>کشف الغمّه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۰۰.</ref>.

			در وصف چشمان حضرت آمده است: دیدگانی مشکی و سرمه‌کشیده دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰ و ۲۷۶؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۶۶؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۵۱.</ref> و از [[شب‌زنده‌داری]] فرو رفته است<ref>الزام الناصب، ص۱۳۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۲۶۰.</ref>.

			چهره‌شناسی یا [[قیافه‌شناسی]]، [[علمی]] است معروف که از صورت پی به [[سیرت]] می‌برند و آن را [[فراست]] نیز می‌گویند. یکی از [[ویژگی‌های حضرت مهدی]]{{ع}} این است که [[شخصیت]] درونی [[انسان‌ها]] را از چهره‌شان می‌شناسد و [[افراد صالح]] را از [[ناصالح]] تشخیص می‌دهد و [[مفسدان]] را با همان [[شناخت]] به سزای اعمالشان می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که [[حضرت قائم]] [[قیام]] می‌کند، احدی نمی‌ماند، مگر آنکه حضرت او را می‌شناسد که فردی [[صالح]] و [[نیک]] است یا [[منحرف]] و [[فاسد]]"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص۶۷۱؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص۴۹۳؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۵۸.</ref>. نیز می‌فرماید: "هنگامی که [[قائم]] ما قیام کند، [[دشمنان]] ما را از چهره‌های‌شان می‌شناسد، آن‌گاه آنان را از پیشانی (سر) و پاهای‌شان می‌گیرد و خود با یارانش، آنان را با [[شمشیر]] به [[قتل]] می‌رسانند"<ref>احقاق الحق، ج ۱۳، ص۳۵۷؛ غیبة نعمانی، ص۲۴۲؛ ارشاد، ج ۵، ص۳۶.</ref>.

			هم‌چنین می‌فرماید: "هنگامی که [[قائم آل محمد]]{{صل}} قیام کند، دوستانش را به کمک [[قدرت]] تشخیصی که دارد، از دشمنانش می‌شناسد." معاویه دهنی می‌گوید:امام صادق{{ع}} در رابطه با [[آیه]] {{متن قرآن\|يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالأَقْدَامِ}}<ref>سوره الرحمن، ۴۱.</ref>؛ [[بدکاران]] به سیمای‌شان شناخته می‌شوند، پس [[موسی]] پیشانی آنان را با پاهای‌شان بگیرند؛ فرمود: "ای معاویه! دیگران درباره آن چه می‌گویند؟" عرض کردم: می‌پندارند که [[خداوند]]، [[روز قیامت]]، [[گناهکاران]] را از قیافه‌شان می‌شناسد و از موهای جلوی سر و پاهای‌شان می‌گیرد و آنان را در [[آتش]] می‌اندازد. [[امام]] فرمود: "[[خداوند]] چه نیازی دارد که [[مجرمان]] را از چهره‌شان بشناسد و حال آنکه آنان را [[آفریده]] است". عرض کردم: پس معنای [[آیه]] چیست‌؟ فرمود: "هنگامی که [[حضرت قائم]] [[قیام]] کند، خداوند به او [[علم]] سیماشناسی عطا می‌کند و حضرت دستور می‌دهد، [[کافران]] را از سر و پا گرفته و با [[شمشیر]]، ضربات [[سختی]] بر آنان بزنند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۲۱؛ المحجة، ص۲۱۷؛ ینابیع الموده، ص۴۲۹ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص۸۵.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۶۱۱.</ref>.

			در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۲۹۱.</ref>.

			در [[روایات]] [[رنگ چهره حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: رنگش [[عربی]] (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۳۲۱.</ref>.

			در روایات، در وصف چهره و [[صورت حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون [[ماه تابان]] دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. [[پیشانی]] باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، [[محاسن]] مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۴۵۶.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* پرسش مستقیم */

2025-04-06T07:23:58Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	* [[ویژگی‌های جسمانی امام مهدی هنگام ظهور چیست؟ (پرسش)]]		* [[ویژگی‌های جسمانی امام مهدی هنگام ظهور چیست؟ (پرسش)]]
	* [[ویژگی‌های جسمانی امام مهدی در دوران غیبت چگونه است؟ (پرسش)]]		* [[ویژگی‌های جسمانی امام مهدی در دوران غیبت چگونه است؟ (پرسش)]]
			* [[مشخصات و اوصاف ظاهری امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]
	{{پایان پرسش وابسته}}		{{پایان پرسش وابسته}}

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-04T07:58:21Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:شمایل امام مهدی]]
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-04T07:56:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۹:		خط ۹:
	هنگام تولد [[امام زمان]] {{ع}}، [[حکیمه خاتون]] او را بغل کرد و به پیشگاه پدر بزرگوارش تقدیم کرد. حکیمه خاتون مشاهده نمود که با نور، روی بازوی مبارک حضرت نوشته شده: {{متن قرآن\|جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ}}<ref>سوره اسراء، ۸۱.</ref>.<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref> و بسیار طبیعی بود که از نور، روی بازوی گرامی‌اش نوشته شود<ref>الزام الناصب، ص ۱۰.</ref>: {{متن قرآن\|وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً}}<ref>سوره انعام، ۱۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۵۷.</ref>		هنگام تولد [[امام زمان]] {{ع}}، [[حکیمه خاتون]] او را بغل کرد و به پیشگاه پدر بزرگوارش تقدیم کرد. حکیمه خاتون مشاهده نمود که با نور، روی بازوی مبارک حضرت نوشته شده: {{متن قرآن\|جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ}}<ref>سوره اسراء، ۸۱.</ref>.<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref> و بسیار طبیعی بود که از نور، روی بازوی گرامی‌اش نوشته شود<ref>الزام الناصب، ص ۱۰.</ref>: {{متن قرآن\|وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً}}<ref>سوره انعام، ۱۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۵۷.</ref>

	در وصف قد و قامت [[حضرت مهدی]] {{ع}} آمده است: ~~راست‌قامت~~ است، اما نه دراز قد<ref>الزام الناصب، ص ۱۳۸.</ref>. قد مبارکش مانند شاخه درخت بان (که سروقدان را به آن [[تشبیه]] می‌کنند) و یا چوب ریحان است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۶۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۵۵.</ref>		در وصف قد و قامت [[حضرت مهدی]] {{ع}} آمده است: راست قامت است، اما نه دراز قد<ref>الزام الناصب، ص ۱۳۸.</ref>. قد مبارکش مانند شاخه درخت بان (که سروقدان را به آن تشبیه می‌کنند) و یا چوب ریحان است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۶۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۵۵.</ref>

	در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>		در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '{{پایان پرسش وابسته}}↵↵{{پرسمان' به '{{پایان پرسش وابسته}} == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

2023-05-17T16:21:25Z

جایگزینی متن - '{{پایان پرسش وابسته}}↵↵{{پرسمان' به '{{پایان پرسش وابسته}} == پرسش‌های وابسته == {{پرسمان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{پایان پرسش وابسته}}		{{پایان پرسش وابسته}}

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان صفات ظاهری و سیمای امام مهدی}}		{{پرسمان صفات ظاهری و سیمای امام مهدی}}

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۰

2023-03-05T05:00:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:ویژگی‌های جسمانی امام مهدی]]~~
	[[رده:مدخل موعودنامه]]		[[رده:مدخل موعودنامه]]

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۰

2023-03-05T05:00:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مهدویت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام مهدی		\| موضوع مرتبط = امام مهدی
	\| عنوان مدخل = ~~امام مهدی~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
	}}		}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۹۱.</ref>		در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۹۱.</ref>

	در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر،~~ ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب ~~الاثر،~~ ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>		در [[روایات]] رنگ چهره حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: رنگش عربی (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۲۱.</ref>

	در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>		در روایات، در وصف چهره و صورت حضرت مهدی{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون ماه تابان دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. پیشانی باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۴۵۶.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>		در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>

			== [[اندام امام مهدی]] ==
			[[ابو بصیر]] می‌گوید به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم: از پدر شما شنیده‌ام که [[امام زمان]]{{ع}} سینه‌ای گشاده و کتف‌هایی باز و عریض دارد. حضرت فرمود: "ای ابا محمّد! پدرم [[زره پیامبر]]{{صل}} را پوشید، ولی برایش بلند بود، به‌طوری که بر [[زمین]] می‌رسید. من نیز آن را پوشیدم، ولی بر قامتم بلند بود، ولی آن [[زره]] بر قامت [[حضرت قائم]]{{ع}} چنان مناسب و اندازه است که بر [[بدن رسول خدا]]{{صل}} اندازه بود و قسمت پایین آن زره کوتاه است، به‌طوری که هر بیننده [[گمان]] می‌کند، اطراف آن را گره زده‌اند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۱۹؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص۴۴۰ و ۵۲۰.</ref>. [[ریان بن صلت]] می‌گوید: به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: آیا شما [[صاحب امر]] هستید؟ فرمود: "من [[امام]] و صاحب امر هستم، ولی نه آن صاحب امری که زمین را از [[عدل و داد]] پر می‌کند... حضرت قائم کسی است که وقتی ظهور می‌کند، در سن [[پیران]] است، ولی به نظر [[جوان]] می‌آید. اندامی [[قوی]] و [[تنومند]] دارد؛ به‌طوری که اگر دست را به سوی بزرگ‌ترین درخت دراز کند، آن را از ریشه بیرون می‌آورد و اگر میان [[کوه‌ها]] فریاد برآورد، صخره‌ها را می‌شکند و از جا کنده می‌شود"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص۴۸؛ اعلام الوری، ص۴۰۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص۳۱۴.</ref> [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "او از [[فرزندان]] من است، اندامش چونان مردان [[بنی اسرائیل]] سخت و ستبر است"<ref>ملاحم ابن طاووس، ص۱۴۲.</ref>.

			در دیگر [[روایات]] آمده است: راست‌قامت است ولی نه درازقد، چهارشانه است ولی نه کوتوله. [[خلقت]] او [[معتدل]] است. شکمی چاق، ران‌هایی پرگوشت و اندامی متناسب دارد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص۱۲۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۳۴.</ref>.

			در روایات، در وصف [[ابروهای حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: ابروهایش به طرف صورتش فرو هشته است<ref>الزام الناصب، ص۱۳۸. </ref>. ابروهایی کشیده دارد<ref>همان، ص۱۳۸. </ref>. ابروانی به هم رسیده دارد<ref>همان، ص۱۳۸. </ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۶.</ref>.

			[[روایات]]، [[پیشانی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} را چنین توصیف کرده است: [[پیشانی]] باز و درخشان دارد<ref>کشف الغمّه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۰۰.</ref>.

			در وصف چشمان حضرت آمده است: دیدگانی مشکی و سرمه‌کشیده دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰ و ۲۷۶؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۶۶؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۵۱.</ref> و از [[شب‌زنده‌داری]] فرو رفته است<ref>الزام الناصب، ص۱۳۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۲۶۰.</ref>.

			چهره‌شناسی یا [[قیافه‌شناسی]]، [[علمی]] است معروف که از صورت پی به [[سیرت]] می‌برند و آن را [[فراست]] نیز می‌گویند. یکی از [[ویژگی‌های حضرت مهدی]]{{ع}} این است که [[شخصیت]] درونی [[انسان‌ها]] را از چهره‌شان می‌شناسد و [[افراد صالح]] را از [[ناصالح]] تشخیص می‌دهد و [[مفسدان]] را با همان [[شناخت]] به سزای اعمالشان می‌رساند. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "هنگامی که [[حضرت قائم]] [[قیام]] می‌کند، احدی نمی‌ماند، مگر آنکه حضرت او را می‌شناسد که فردی [[صالح]] و [[نیک]] است یا [[منحرف]] و [[فاسد]]"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص۶۷۱؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص۴۹۳؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۵۸.</ref>. نیز می‌فرماید: "هنگامی که [[قائم]] ما قیام کند، [[دشمنان]] ما را از چهره‌های‌شان می‌شناسد، آن‌گاه آنان را از پیشانی (سر) و پاهای‌شان می‌گیرد و خود با یارانش، آنان را با [[شمشیر]] به [[قتل]] می‌رسانند"<ref>احقاق الحق، ج ۱۳، ص۳۵۷؛ غیبة نعمانی، ص۲۴۲؛ ارشاد، ج ۵، ص۳۶.</ref>.

			هم‌چنین می‌فرماید: "هنگامی که [[قائم آل محمد]]{{صل}} قیام کند، دوستانش را به کمک [[قدرت]] تشخیصی که دارد، از دشمنانش می‌شناسد." معاویه دهنی می‌گوید:امام صادق{{ع}} در رابطه با [[آیه]] {{متن قرآن\|يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالأَقْدَامِ}}<ref>سوره الرحمن، ۴۱.</ref>؛ [[بدکاران]] به سیمای‌شان شناخته می‌شوند، پس [[موسی]] پیشانی آنان را با پاهای‌شان بگیرند؛ فرمود: "ای معاویه! دیگران درباره آن چه می‌گویند؟" عرض کردم: می‌پندارند که [[خداوند]]، [[روز قیامت]]، [[گناهکاران]] را از قیافه‌شان می‌شناسد و از موهای جلوی سر و پاهای‌شان می‌گیرد و آنان را در [[آتش]] می‌اندازد. [[امام]] فرمود: "[[خداوند]] چه نیازی دارد که [[مجرمان]] را از چهره‌شان بشناسد و حال آنکه آنان را [[آفریده]] است". عرض کردم: پس معنای [[آیه]] چیست‌؟ فرمود: "هنگامی که [[حضرت قائم]] [[قیام]] کند، خداوند به او [[علم]] سیماشناسی عطا می‌کند و حضرت دستور می‌دهد، [[کافران]] را از سر و پا گرفته و با [[شمشیر]]، ضربات [[سختی]] بر آنان بزنند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۲۱؛ المحجة، ص۲۱۷؛ ینابیع الموده، ص۴۲۹ (به نقل از چشم‌اندازی به حکومت مهدی{{ع}}، طبسی، ص۸۵.).</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۲۶۱۱.</ref>.

			در پشت [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} علامتی بود که آن را "[[ختم نبوت]]" گویند. [[حضرت مهدی]]{{ع}} نیز علامتی در پشت دارد، مانند علامت پشت مبارک رسول خدا{{صل}}، که برخی از آن به "[[ختم وصایت]]" تعبیر کرده‌اند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۲۹۱.</ref>.

			در [[روایات]] [[رنگ چهره حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: رنگش [[عربی]] (گندم‌گون) است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص۱۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸.</ref>. هاله‌ای از [[نور]] او را احاطه کرده است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹ و ۲۶۹؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۴۷.</ref>. صورتی نقره‌فام و چهره‌ای گلگون دارد<ref>منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۳۵.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۳۲۱.</ref>.

			در روایات، در وصف چهره و [[صورت حضرت مهدی]]{{ع}} چنین آمده است: سیمایی چون [[ماه تابان]] دارد و چهره‌اش گرد و درخشان است<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص۷۸؛ منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر، ص۱۸۵.</ref>. [[پیشانی]] باز و [[نورانی]]، بینی کشیده و باریک دارد<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۵۹؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص۸۰ و ۹۰.</ref>. چهره‌اش چون دینار (گرد و گلگون) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص۷۷؛ الزام الناصب، ص۱۳۹.</ref>. دیدگانش سرمه‌کشیده، [[محاسن]] مبارکش پرمو و بر گونه راست او خالی جذّاب است<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص۲۶۰.</ref><ref>مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه، ص۴۵۶.</ref>.

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۹:		خط ۹:
	هنگام تولد [[امام زمان]] {{ع}}، [[حکیمه خاتون]] او را بغل کرد و به پیشگاه پدر بزرگوارش تقدیم کرد. حکیمه خاتون مشاهده نمود که با نور، روی بازوی مبارک حضرت نوشته شده: {{متن قرآن\|جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ}}<ref>سوره اسراء، ۸۱.</ref>.<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref> و بسیار طبیعی بود که از نور، روی بازوی گرامی‌اش نوشته شود<ref>الزام الناصب، ص ۱۰.</ref>: {{متن قرآن\|وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً}}<ref>سوره انعام، ۱۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۵۷.</ref>		هنگام تولد [[امام زمان]] {{ع}}، [[حکیمه خاتون]] او را بغل کرد و به پیشگاه پدر بزرگوارش تقدیم کرد. حکیمه خاتون مشاهده نمود که با نور، روی بازوی مبارک حضرت نوشته شده: {{متن قرآن\|جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ}}<ref>سوره اسراء، ۸۱.</ref>.<ref>کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref> و بسیار طبیعی بود که از نور، روی بازوی گرامی‌اش نوشته شود<ref>الزام الناصب، ص ۱۰.</ref>: {{متن قرآن\|وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً}}<ref>سوره انعام، ۱۱۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۵۷.</ref>

	در وصف قد و قامت [[حضرت مهدی]] {{ع}} آمده است: ~~راست‌قامت~~ است، اما نه دراز قد<ref>الزام الناصب، ص ۱۳۸.</ref>. قد مبارکش مانند شاخه درخت بان (که سروقدان را به آن [[تشبیه]] می‌کنند) و یا چوب ریحان است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۶۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۵۵.</ref>		در وصف قد و قامت [[حضرت مهدی]] {{ع}} آمده است: راست قامت است، اما نه دراز قد<ref>الزام الناصب، ص ۱۳۸.</ref>. قد مبارکش مانند شاخه درخت بان (که سروقدان را به آن تشبیه می‌کنند) و یا چوب ریحان است<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۱۶۹.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۵۵.</ref>

	در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>		در روایات درباره دندان‌های حضرت چنین آمده است: دندان‌هایش چون شانه (ظریف، منظم و جدا از هم) است<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۷؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۰ و ۲۷۷.</ref>. دندان‌هایی شفاف دارد<ref>غیبة نعمانی، ص ۱۱۴؛ [[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۵۰.</ref>. دندان‌های ثنایایش برّاق و از هم جدا است<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)\|منتخب الاثر]]، ص ۱۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۳۳.</ref>