ویژگی‌های قرآن در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

2025-05-29T20:31:25Z

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	==دسته‌بندی [[آموزه‌های قرآن]]==		==دسته‌بندی [[آموزه‌های قرآن]]==
	[[معارف]] و [[آموزه‌های قرآن کریم]] را می‌توان از زوایای مختلفی دسته‌بندی کرد. در یک نگاه، [[معارف قرآن]] و [[سنت]] به سه حوزه [[مسائل اعتقادی]]، [[احکام]] و [[اخلاقیات]] قسمت‌پذیر است؛ ~~لیکن~~ با [[عنایت]] به [[آیات قرآن]] و سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}}، قسمت‌بندی دیگری را می‌توان عرضه کرد. ملاک این دسته‌بندی، سنخ محتوای شناخت‌های [[قرآنی]] است. هر دسته از آموزه‌های قرآن، حوزه شمول، [[شیوه]] [[فهم]] و [[تفسیر]] ویژه خود را دارا است. بر این اساس، آموزه‌های قرآن - از نظر محتوا - به سه دسته قسمت‌پذیر است:		[[معارف]] و [[آموزه‌های قرآن کریم]] را می‌توان از زوایای مختلفی دسته‌بندی کرد. در یک نگاه، [[معارف قرآن]] و [[سنت]] به سه حوزه [[مسائل اعتقادی]]، [[احکام]] و [[اخلاقیات]] قسمت‌پذیر است؛ لکن با [[عنایت]] به [[آیات قرآن]] و سخنان [[امیرمؤمنان]]{{ع}}، قسمت‌بندی دیگری را می‌توان عرضه کرد. ملاک این دسته‌بندی، سنخ محتوای شناخت‌های [[قرآنی]] است. هر دسته از آموزه‌های قرآن، حوزه شمول، [[شیوه]] [[فهم]] و [[تفسیر]] ویژه خود را دارا است. بر این اساس، آموزه‌های قرآن - از نظر محتوا - به سه دسته قسمت‌پذیر است:

	===آموزه‌های ارشادی===		===آموزه‌های ارشادی===

Bahmani در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۴

2025-05-10T06:34:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ویژگی‌های قرآن		\| موضوع مرتبط = ویژگی‌های قرآن
	\| عنوان مدخل = ویژگی‌های قرآن		\| عنوان مدخل = ویژگی‌های قرآن
	\| مداخل مرتبط = [[ویژگی‌های قرآن در معارف و سیره علوی]] - [[ویژگی‌های قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[ویژگی‌های قرآن در قرآن]] - [[ویژگی‌های قرآن در معارف و سیره علوی]] - [[ویژگی‌های قرآن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* هماهنگی و سازگاری درونی */

2024-03-09T08:33:24Z

هماهنگی و سازگاری درونی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	آری، دلیل پذیرش [[داوری]] قرآن آن است که [[کتاب آسمانی]] شامل [[حکم]] فصل، گویای سنت [[عدل]]، راهنمای [[فضیلت]]، ریسمان [[استوار]] [[خدا]] و [[وحی]] [[راستین]] او است<ref>ر.ک: غررالحکم، ج۶، ص۲۰۷، ج۱۰۰۵۰.</ref>.<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۸۱.</ref>		آری، دلیل پذیرش [[داوری]] قرآن آن است که [[کتاب آسمانی]] شامل [[حکم]] فصل، گویای سنت [[عدل]]، راهنمای [[فضیلت]]، ریسمان [[استوار]] [[خدا]] و [[وحی]] [[راستین]] او است<ref>ر.ک: غررالحکم، ج۶، ص۲۰۷، ج۱۰۰۵۰.</ref>.<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۸۱.</ref>

	==[[هماهنگی]] و سازگاری درونی==		==هماهنگی و سازگاری درونی==
	یکی از آموزه‌های مهم [[امام علی]]{{ع}} سازگاری و هماهنگی کامل [[آیات قرآن]] و [[نفی]] هرگونه [[اختلاف]] و [[ناسازگاری]] درونی در متن [[قرآن]] [[حکیم]] است. این آموزه مهم، در قرآن نیز به [[صراحت]] بیان شده است: {{متن قرآن\|وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا}}<ref>«آیا به قرآن نیک نمی‌اندیشند که اگر از سوی (کسی) جز خداوند می‌بود در آن اختلاف بسیار می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۸۲.</ref>. امام علی{{ع}} گاه از هماهنگی و [[انسجام]] آیات قرآن و راه نیافتن [[کژی]] و [[ناراستی]] در متن آن سخن گفته است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۵.</ref>. حضرت پس از یادکرد اختلاف قاضیان در امر [[قضا]]، نخست بر کامل بودن [[دین خدا]] و [[جامعیت قرآن کریم]] تأکید می‌کند و سپس می‌‌افزاید:		یکی از آموزه‌های مهم [[امام علی]]{{ع}} سازگاری و هماهنگی کامل [[آیات قرآن]] و [[نفی]] هرگونه [[اختلاف]] و ناسازگاری درونی در متن [[قرآن]] [[حکیم]] است. این آموزه مهم، در قرآن نیز به صراحت بیان شده است: {{متن قرآن\|وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا}}<ref>«آیا به قرآن نیک نمی‌اندیشند که اگر از سوی (کسی) جز خداوند می‌بود در آن اختلاف بسیار می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۸۲.</ref>. امام علی{{ع}} گاه از هماهنگی و [[انسجام]] آیات قرآن و راه نیافتن [[کژی]] و [[ناراستی]] در متن آن سخن گفته است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۵.</ref>. حضرت پس از یادکرد اختلاف قاضیان در امر [[قضا]]، نخست بر کامل بودن [[دین خدا]] و [[جامعیت قرآن کریم]] تأکید می‌کند و سپس می‌‌افزاید:
	... [[خدای سبحان]] می‌فرماید که در این کتاب، ما چیزی را فروگذار نکردیم و در آن بیان همه چیز هست. همچنین فرموده است: پاره‌ای از قرآن پاره‌ای دیگر را [[تصدیق]] می‌کند، و هیچ اختلافی در آن نیست. [[خداوند]] فرمود: و اگر قرآن از نزد غیرخدا بود، بی‌تردید در آن اختلاف فراوان می‌یافتند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸.</ref>.		... [[خدای سبحان]] می‌فرماید که در این کتاب، ما چیزی را فروگذار نکردیم و در آن بیان همه چیز هست. همچنین فرموده است: پاره‌ای از قرآن پاره‌ای دیگر را [[تصدیق]] می‌کند، و هیچ اختلافی در آن نیست. [[خداوند]] فرمود: و اگر قرآن از نزد غیرخدا بود، بی‌تردید در آن اختلاف فراوان می‌یافتند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸.</ref>.
	در [[حقیقت]] [[امام]] بر این نکته تأکید کرده است که قرآن [[عزیز]] از هرگونه اختلاف و ناسازگاری پیراسته است و از چنان هماهنگی و انسجامی برخوردار است که برخی از [[آیات]] آن بر محتوای پاره‌ای دیگر [[گواهی]] می‌دهند. همچنین می‌فرماید: «[[کتاب خدا]] که به وسیله آن می‌بینید، و با آن سخن می‌گویید، و بدان می‌شنوید، و برخی گویای برخی و پاره‌ای [[گواه]] پاره‌ای دیگر است، درباره [[خدا]] اختلاف ندارد و پیرو خود را از خدا [[منحرف]] نگرداند»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۳.</ref>.		در [[حقیقت]] [[امام]] بر این نکته تأکید کرده است که قرآن [[عزیز]] از هرگونه اختلاف و ناسازگاری پیراسته است و از چنان هماهنگی و انسجامی برخوردار است که برخی از [[آیات]] آن بر محتوای پاره‌ای دیگر [[گواهی]] می‌دهند. همچنین می‌فرماید: «[[کتاب خدا]] که به وسیله آن می‌بینید، و با آن سخن می‌گویید، و بدان می‌شنوید، و برخی گویای برخی و پاره‌ای [[گواه]] پاره‌ای دیگر است، درباره [[خدا]] اختلاف ندارد و پیرو خود را از خدا [[منحرف]] نگرداند»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۳.</ref>.

Bahmani: /* آموزه‌های تعلیمی (تعبدی) */

2024-03-09T08:33:07Z

آموزه‌های تعلیمی (تعبدی)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۷۴:		خط ۷۴:

	===آموزه‌های تعلیمی (تعبدی)===		===آموزه‌های تعلیمی (تعبدی)===
	مراد از معارف تعلیمی، آن گروه از [[آموزه‌های قرآنی]] است که فهم و [[درک]] آنها نیازمند فراگیری از [[معصومان]]{{ع}} است. مفاد این آموزه‌ها - که از موارد ارشادی یا تذکری نیست - تعبداً پذیرفته می‌شود. بسیاری از احکام عملی [[دین]] مانند [[نماز]]، [[روزه]] و [[حج]] که از مستقلات [[عقلی]] نیست، در زمره معارف تعلیمی قرار دارد. برای [[تفسیر]] و تبیین [[آیات]] [[احکام]] به [[سخنان پیامبر]] و [[اهل‌بیت]]{{ع}} نیازمندیم.		مراد از معارف تعلیمی، آن گروه از [[آموزه‌های قرآنی]] است که فهم و [[درک]] آنها نیازمند فراگیری از [[معصومان]]{{ع}} است. مفاد این آموزه‌ها - که از موارد ارشادی یا تذکری نیست - تعبداً پذیرفته می‌شود. بسیاری از احکام عملی [[دین]] مانند [[نماز]]، [[روزه]] و [[حج]] که از مستقلات [[عقلی]] نیست، در زمره معارف تعلیمی قرار دارد. برای [[تفسیر]] و تبیین [[آیات]] [[احکام]] به سخنان پیامبر و [[اهل‌بیت]]{{ع}} نیازمندیم.
	از سوی دیگر، دریافت تفاصیل و جزئیات پاره‌ای از [[معارف اعتقادی]] به بیانات [[مفسران]] [[حقیقی]] [[قرآن]] نیاز دارد. بر این اساس، مسائلی مانند [[حقیقت]] [[عرش]]، [[کرسی]]، [[لوح محفوظ]]، [[کتاب مبین]] و جزئیات [[عالم آخرت]]، از معارف تعلیمی است. [[امام علی]]{{ع}} همواره به نقش تعلیمی اهل‌بیت{{ع}} در قبال قرآن تأکید کرده‌اند.<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۶.</ref>		از سوی دیگر، دریافت تفاصیل و جزئیات پاره‌ای از [[معارف اعتقادی]] به بیانات [[مفسران]] [[حقیقی]] [[قرآن]] نیاز دارد. بر این اساس، مسائلی مانند [[حقیقت]] [[عرش]]، [[کرسی]]، [[لوح محفوظ]]، [[کتاب مبین]] و جزئیات [[عالم آخرت]]، از معارف تعلیمی است. [[امام علی]]{{ع}} همواره به نقش تعلیمی اهل‌بیت{{ع}} در قبال قرآن تأکید کرده‌اند<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۶.</ref>.

	==مراتب [[معارف قرآن]]==		==مراتب [[معارف قرآن]]==

Bahmani: /* آموزه‌های تعلیمی (تعبدی) */

2024-03-09T08:32:55Z

آموزه‌های تعلیمی (تعبدی)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۷۳:		خط ۷۳:
	تذکری بودن آموزه‌ای، به معنای [[نفی]] [[عقلانی]] بودن آن نیست؛ زیرا مؤدای تذکر با مفاد ارشاد، یکی است؛ ازاین‌رو، [[خداشناسی]] هم تذکری است، هم [[عقلی]]. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|ظَهَرَ لِلْعُقُولِ بِمَا أَرَانَا مِنْ عَلَامَاتِ التَّدْبِيرِ الْمُتْقَنِ وَ الْقَضَاءِ الْمُبْرَمِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>؛ «خداوند با نشانه‌های [[تدبیر]] استوار و قضای مبرم که به ما نشان داد، بر [[عقل‌ها]] ظاهر گشته است».<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۴.</ref>		تذکری بودن آموزه‌ای، به معنای [[نفی]] [[عقلانی]] بودن آن نیست؛ زیرا مؤدای تذکر با مفاد ارشاد، یکی است؛ ازاین‌رو، [[خداشناسی]] هم تذکری است، هم [[عقلی]]. [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|ظَهَرَ لِلْعُقُولِ بِمَا أَرَانَا مِنْ عَلَامَاتِ التَّدْبِيرِ الْمُتْقَنِ وَ الْقَضَاءِ الْمُبْرَمِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۱.</ref>؛ «خداوند با نشانه‌های [[تدبیر]] استوار و قضای مبرم که به ما نشان داد، بر [[عقل‌ها]] ظاهر گشته است».<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۴.</ref>

	===آموزه‌های [[تعلیمی]] (تعبدی)===		===آموزه‌های تعلیمی (تعبدی)===
	مراد از [[معارف]] تعلیمی، آن گروه از [[آموزه‌های قرآنی]] است که [[فهم]] و [[درک]] آنها نیازمند فراگیری از [[معصومان]]{{ع}} است. مفاد این آموزه‌ها - که از موارد ارشادی یا تذکری نیست - تعبداً پذیرفته می‌شود. بسیاری از [[احکام عملی]] [[دین]] مانند [[نماز]]، [[روزه]] و [[حج]] که از مستقلات [[عقلی]] نیست، در زمره معارف تعلیمی قرار دارد. برای [[تفسیر]] و تبیین [[آیات]] [[احکام]] به [[سخنان پیامبر]] و [[اهل‌بیت]]{{ع}} نیازمندیم.		مراد از معارف تعلیمی، آن گروه از [[آموزه‌های قرآنی]] است که فهم و [[درک]] آنها نیازمند فراگیری از [[معصومان]]{{ع}} است. مفاد این آموزه‌ها - که از موارد ارشادی یا تذکری نیست - تعبداً پذیرفته می‌شود. بسیاری از احکام عملی [[دین]] مانند [[نماز]]، [[روزه]] و [[حج]] که از مستقلات [[عقلی]] نیست، در زمره معارف تعلیمی قرار دارد. برای [[تفسیر]] و تبیین [[آیات]] [[احکام]] به [[سخنان پیامبر]] و [[اهل‌بیت]]{{ع}} نیازمندیم.
	از سوی دیگر، دریافت تفاصیل و جزئیات پاره‌ای از [[معارف اعتقادی]] به بیانات [[مفسران]] [[حقیقی]] [[قرآن]] نیاز دارد. بر این اساس، مسائلی مانند [[حقیقت]] [[عرش]]، [[کرسی]]، [[لوح محفوظ]]، [[کتاب مبین]] و جزئیات [[عالم آخرت]]، از معارف تعلیمی است. [[امام علی]]{{ع}} همواره به نقش تعلیمی اهل‌بیت{{ع}} در قبال قرآن تأکید کرده‌اند.<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۶.</ref>		از سوی دیگر، دریافت تفاصیل و جزئیات پاره‌ای از [[معارف اعتقادی]] به بیانات [[مفسران]] [[حقیقی]] [[قرآن]] نیاز دارد. بر این اساس، مسائلی مانند [[حقیقت]] [[عرش]]، [[کرسی]]، [[لوح محفوظ]]، [[کتاب مبین]] و جزئیات [[عالم آخرت]]، از معارف تعلیمی است. [[امام علی]]{{ع}} همواره به نقش تعلیمی اهل‌بیت{{ع}} در قبال قرآن تأکید کرده‌اند.<ref>[[علی نقی خدایاری\|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)\|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۷۶.</ref>

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-09T08:32:09Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۱۵۲:		خط ۱۵۲:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:قرآن]]

Jaafari: /* منابع */

2023-05-29T05:37:04Z

منابع

@@ خط ۱۲۹: / خط ۱۲۹: @@
 توقف در امر شبهه‌ناک بهتر از افتادن در [[هلاکت]] است. نقل نکردن [[حدیثی]] بهتر است از اینکه آن را [[روایت]] کنی و احصا نکنی [و به طور کامل نقل نکنی]. بر هر حقی، حقیقتی و ورای هر صوابی نوری است. پس سخنان سازگار با کتاب خدا را برگیرید و ناسازگارها را فروگذارید<ref>التفسیر، ج۱، ص۸، ح۲.</ref>.
 آری، دلیل پذیرش [[داوری]] قرآن آن است که [[کتاب آسمانی]] شامل [[حکم]] فصل، گویای سنت [[عدل]]، راهنمای [[فضیلت]]، ریسمان [[استوار]] [[خدا]] و [[وحی]] [[راستین]] او است<ref>ر.ک: غررالحکم، ج۶، ص۲۰۷، ج۱۰۰۵۰.</ref>.<ref>[[علی نقی خدایاری|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]] ص۱۸۱.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2023-05-29T05:30:49Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2023-05-29T05:11:52Z

منابع

@@ خط ۳۸: / خط ۳۸: @@
 [[جبرئیل]] نزد من آمد و گفت: ای محمد، به‌زودی در [[امت]] تو [[فتنه]] خواهد شد. گفتم: راه چاره چیست؟ گفت: [[کتاب خدا]]... هر که از غیر آن هدایت بجوید، [[خدا]] او را [[گمراه]] سازد<ref>عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، ج۱، ص۳.</ref>.
 گفتنی است که ویژگی [[هدایت‌گری قرآن]] برای همگان، یکسان نیست. قرآن برای [[انسان‌ها]] با درجات مختلف [[ایمان]]، [[معرفت]]، [[درک]] و [[عقل]]، هدایت‌های ویژه و متناسب دارد. از این رو، [[قرآن مجید]] گاه خود را {{متن قرآن|هُدًى لِلنَّاسِ}}<ref>«رهنمودی برای مردم» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref> می‌داند، گاه {{متن قرآن|هُدًى لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«این (آن) کتاب (است که) هیچ تردیدی در آن نیست، رهنمودی برای پرهیزگاران است» سوره بقره، آیه ۲.</ref>؛ یعنی قرآن در مرتبه‌ای برای همه انسان‌ها - عالم و عامی، و [[کافر]] و [[مؤمن]] - مایه هدایت است و در مراتب بالاتر برای [[پرهیزگاران]]، خردورزان و [[اندیشمندان]].<ref>[[علی نقی خدایاری|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]] ص ۱۶۸.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2023-05-29T05:07:17Z

منابع

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 # آیات [[تکوینی]]؛ هر یک از نمادها و پدیده‌های [[جهان هستی]]، مانند [[زمین]]، [[آسمان]]، باد و [[باران]]، نشانه‌های تکوینی خدا هستند که [[علم]]، [[قدرت]] و [[حکمت]] پدیدآورنده خود را نشان می‌دهند، و به تعبیر [[حضرت امیر]]{{ع}} همه آفریده‌ها [[حجت خدا]] و دلیل بر او هستند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۹.</ref>. مطالعه هر یک از این آیات تکوینی زنگارهای [[غفلت]] را از [[دل انسان]] زدوده، او را به معرفت فطری متذکر می‌سازد. در چنین لحظه‌ای [[خداوند]] خود را بر [[دل]] [[بنده]] [[خداشناس]] خود آشکار می‌کند؛ {{متن حدیث|بِهَا تَجَلَّى صَانِعُهَا لِلْعُقُولِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۸.</ref>؛ «[[آفریدگار]]، با آفریده‌هایش بر خردها تجلی کرد».
 بنابراین، [[قرآن مجید]] از یک بیانگر آیات تشریعی، و از سوی دیگر یادآور آیات سو تکوینی خدا است. پس، تجلی خدا در [[قرآن]]، تجلی به آیات و [[نشانه‌ها]] است<ref>ر.ک: مروارید، حسن علی، تنبیهات حول المبدأ و المعاد، ص۹۱.</ref>. از همین رو، می‌توان نتیجه گرفت که [[الهی]] بودن و استناد به خدا، مهم‌ترین خصیصه [[قرآن کریم]] است و هرگونه [[شناخت]] و [[داوری]] درباره قرآن، بدون در نظر گرفتن این ویژگی، ناقص و نارسا است.<ref>[[علی نقی خدایاری|خدایاری، علی نقی]]، [[قرآن‌شناسی - خدایاری (مقاله)|مقاله «قرآن‌شناسی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱]] ص ۱۶۵.</ref>
 == منابع ==