ویژگی علم اهل بیت در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* هفتم: معدن دانش */

2024-04-30T06:49:54Z

هفتم: معدن دانش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.
	# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.		# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: ما، درخت نبوت و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و کینه‌توز ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.
	# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.		# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.
	# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.		# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.
	# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.		# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما درخت نبوت و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.
	# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.		# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از کتاب خداوند عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.		# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

Bahmani: /* هفتم: معدن دانش */

2024-04-30T06:48:33Z

هفتم: معدن دانش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== هفتم: [[معدن]] [[دانش]] ==		== هفتم: [[معدن]] [[دانش]] ==
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و [[درخت نبوت]] و [[جایگاه رسالت]] و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.
	# به نقل از [[حمید بن عبد~~]] [[~~اللّه]] بن یزید [[مدنی]]: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.		# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.
	# امام علی{{ع}} در [[سخنرانی]] برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.		# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.
	# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.		# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.
	# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.		# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.
	# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و [[جایگاه رسالت]]"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.		# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.		# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و [[جایگاه رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

	== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==		== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==

Bahmani: /* هشتم: زنده‌دارندگان علم و دانش */

2024-04-30T06:47:43Z

هشتم: زنده‌دارندگان علم و دانش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۸۳:		خط ۸۳:

	== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==		== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==
	# [[امام علی]]{{ع}} در سخنرانی‌ای در توصیف [[خاندان محمد]]{{صل}}: "آنان، [[حیات]] دانش و [[مرگ]] نادانی‌اند. [[خردمندی]] ایشان، خبر از علم آنان می‌دهد و ظاهرشان حکایت از باطنشان دارد و سکوتشان پرده از [[حکمت]] گفتارشان بر می‌گیرد. آنها مخالف[[حق]] نیستند و در آن با یکدیگر [[اختلاف]] نمی‌کنند<ref>{{متن حدیث\|هُمْ‏ عَيْشُ‏ الْعِلْمِ‏ وَ مَوْتُ‏ الْجَهْلِ‏ يُخْبِرُكُمْ‏ حِلْمُهُمْ‏ عَنْ‏ عِلْمِهِمْ‏ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ مَنْطِقِهِمْ لَا يُخَالِفُونَ الْحَقَّ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَهُوَ بَيْنَهُمْ صَامَتٌ نَاطِقٌ وَ شَاهِدٌ صَادِقٌ‏ ‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۲۳۹، تحف العقول: ص۲۲۷، عیون الحکم والمواعظ: ص۵۱۴ ح ۹۳۵۹ کلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۶ ح ۵۴.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}} در سخنرانی‌ای در توصیف [[خاندان محمد]]{{صل}}: "آنان، [[حیات]] دانش و [[مرگ]] نادانی‌اند. [[خردمندی]] ایشان، خبر از علم آنان می‌دهد و ظاهرشان حکایت از باطنشان دارد و سکوتشان پرده از [[حکمت]] گفتارشان بر می‌گیرد. آنها مخالف [[حق]] نیستند و در آن با یکدیگر [[اختلاف]] نمی‌کنند<ref>{{متن حدیث\|هُمْ‏ عَيْشُ‏ الْعِلْمِ‏ وَ مَوْتُ‏ الْجَهْلِ‏ يُخْبِرُكُمْ‏ حِلْمُهُمْ‏ عَنْ‏ عِلْمِهِمْ‏ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ مَنْطِقِهِمْ لَا يُخَالِفُونَ الْحَقَّ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَهُوَ بَيْنَهُمْ صَامَتٌ نَاطِقٌ وَ شَاهِدٌ صَادِقٌ‏ ‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۲۳۹، تحف العقول: ص۲۲۷، عیون الحکم والمواعظ: ص۵۱۴ ح ۹۳۵۹ کلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۶ ح ۵۴.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: "بدانید هرگز به [[راه راست]] پی نخواهید برد تا کسی را که آن را واگذاشته، بشناسید و هرگز به [[پیمان]] [[قرآن]] [[وفا]] نمی‌کنید تا کسی را که [[نقض پیمان]] کرده، بشناسید و هرگز به [[کتاب خدا]] چنگ نمی‌زنید تا کسی را که آن را دور انداخته، بشناسید. پس آن "راه راست و [[وفا به پیمان]] و چنگ زدن به قرآن" را از [[اهل]] آن درخواست نمایید؛ زیرا ایشان [[حیات]] [[دانش]] و [[مرگ]] نادانی‌اند. آنان کسانی‌اند که حکمتشان خبر از علمشان می‌دهد و سکوتشان پرده از گفتارشان برمی‌گیرد و ظاهرشان حکایت از باطنشان دارد. آنها مخالف[[حق]] نیستند و در آن با یکدیگر [[اختلاف]] ندارند. پس [[دین]] در باره آنان [[گواهی]] است [[راستگو]] و [[خاموشی]] است گویا"<ref>{{متن حدیث\|اعْلَمُوا أَنَّكُمْ‏ لَنْ‏ تَعْرِفُوا الرُّشْدَ حَتَّى‏ تَعْرِفُوا الَّذِي‏ تَرَكَهُ‏ وَ لَنْ تَأْخُذُوا بِمِيثَاقِ الْكِتَابِ حَتَّى تَعْرِفُوا الَّذِي نَقَضَهُ وَ لَنْ تَمَسَّكُوا بِهِ حَتَّى تَعْرِفُوا الَّذِي نَبَذَهُ فَالْتَمِسُوا ذَلِكَ مِنْ عِنْدِ أَهْلِهِ فَإِنَّهُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْلِ هُمُ الَّذِينَ يُخْبِرُكُمْ حُكْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ مَنْطِقِهِمْ وَ ظَاهِرُهُمْ عَنْ بَاطِنِهِمْ لَا يُخَالِفُونَ الدِّينَ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَهُوَ بَيْنَهُمْ شَاهِدٌ صَادِقٌ وَ صَامِتٌ نَاطِقٌ‏ ‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۴۷، الکافی: ج ۸ ص۳۹۰ ح ۵۸۶ عن محمّد بن الحسین عن أبیه عن جدّه عن أبیه نحوه، بحار الأنوار: ج ۳۴ ص۲۳۳ ح ۹۹۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام علی]]{{ع}}: "بدانید هرگز به [[راه راست]] پی نخواهید برد تا کسی را که آن را واگذاشته، بشناسید و هرگز به [[پیمان]] [[قرآن]] [[وفا]] نمی‌کنید تا کسی را که [[نقض پیمان]] کرده، بشناسید و هرگز به [[کتاب خدا]] چنگ نمی‌زنید تا کسی را که آن را دور انداخته، بشناسید. پس آن "راه راست و [[وفا به پیمان]] و چنگ زدن به قرآن" را از [[اهل]] آن درخواست نمایید؛ زیرا ایشان [[حیات]] [[دانش]] و [[مرگ]] نادانی‌اند. آنان کسانی‌اند که حکمتشان خبر از علمشان می‌دهد و سکوتشان پرده از گفتارشان برمی‌گیرد و ظاهرشان حکایت از باطنشان دارد. آنها مخالف[[حق]] نیستند و در آن با یکدیگر [[اختلاف]] ندارند. پس [[دین]] در باره آنان [[گواهی]] است [[راستگو]] و [[خاموشی]] است گویا"<ref>{{متن حدیث\|اعْلَمُوا أَنَّكُمْ‏ لَنْ‏ تَعْرِفُوا الرُّشْدَ حَتَّى‏ تَعْرِفُوا الَّذِي‏ تَرَكَهُ‏ وَ لَنْ تَأْخُذُوا بِمِيثَاقِ الْكِتَابِ حَتَّى تَعْرِفُوا الَّذِي نَقَضَهُ وَ لَنْ تَمَسَّكُوا بِهِ حَتَّى تَعْرِفُوا الَّذِي نَبَذَهُ فَالْتَمِسُوا ذَلِكَ مِنْ عِنْدِ أَهْلِهِ فَإِنَّهُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْلِ هُمُ الَّذِينَ يُخْبِرُكُمْ حُكْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ مَنْطِقِهِمْ وَ ظَاهِرُهُمْ عَنْ بَاطِنِهِمْ لَا يُخَالِفُونَ الدِّينَ وَ لَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَهُوَ بَيْنَهُمْ شَاهِدٌ صَادِقٌ وَ صَامِتٌ نَاطِقٌ‏ ‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۴۷، الکافی: ج ۸ ص۳۹۰ ح ۵۸۶ عن محمّد بن الحسین عن أبیه عن جدّه عن أبیه نحوه، بحار الأنوار: ج ۳۴ ص۲۳۳ ح ۹۹۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

Wasity در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۹

2023-11-16T10:29:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = علم ~~معصوم~~		\| موضوع مرتبط = ویژگی علم اهل بیت
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل = ویژگی علم اهل بیت
	\| مداخل مرتبط = [[ویژگی علم اهل بیت در حدیث]] - [[ویژگی علم اهل بیت در کلام اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[ویژگی علم اهل بیت در حدیث]] - [[ویژگی علم اهل بیت در کلام اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش)

Wasity: /* منابع */

2023-11-16T10:28:59Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~9030760879~~.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|'''دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰''']]		# [[پرونده:IM010515.jpg\|22px]] [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|'''دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پنجم: آگاه‌ترین مردم */

2023-11-16T10:16:51Z

پنجم: آگاه‌ترین مردم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	# [[امام رضا]]{{ع}}: ما از سوی خدا و [[پیامبر]] او [[حدیث]] می‌گوییم<ref>الإمام الرضا{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَّا عَنِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَنْ‏ رَسُولِهِ‏ نُحَدِّثُ‏}}؛ رجال الکشّی: ج ۲ ص۴۹۰ ح ۴۰۱ عن یونس بن عبد الرحمن، بحار الأنوار: ج ۲ ص۲۵۰ ح ۶۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام رضا]]{{ع}}: ما از سوی خدا و [[پیامبر]] او [[حدیث]] می‌گوییم<ref>الإمام الرضا{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَّا عَنِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَنْ‏ رَسُولِهِ‏ نُحَدِّثُ‏}}؛ رجال الکشّی: ج ۲ ص۴۹۰ ح ۴۰۱ عن یونس بن عبد الرحمن، بحار الأنوار: ج ۲ ص۲۵۰ ح ۶۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

	== پنجم: [[آگاه‌ترین مردم]] ==		== پنجم: آگاه‌ترین مردم ==
	# پیامبر خدا{{صل}}: من دو چیز در میان شما می‌نهم که اگر به آن دو چنگ زنید، هرگز [[گمراه]] نمی‌شوید: [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[اهل]] بیتم که همان [[عترت]] من‌اند. ای [[مردم]]! گوش کنید. به من خبر رسیده است که در کنار [[حوض کوثر]] بر من وارد خواهید شد و من در باره این که با این دو چیز گران سنگ چه کردید، از شما [[پرسش]] خواهم کرد. این دو چیز گران سنگ، کتاب خداوندِ والانام و [[اهل بیت]] من‌اند. پس، از آنها پیشی نگیرید که نابود می‌شوید و به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمْ‏ أَمْرَيْنِ‏ إِنْ‏ أَخَذْتُمْ‏ بِهِمَا لَنْ‏ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَهْلَ بَيْتِي عِتْرَتِي أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا وَ قَدْ بَلَّغْتُ إِنَّكُمْ سَتَرِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ فَأَسْأَلُكُمْ عَمَّا فَعَلْتُمْ فِي الثَّقَلَيْنِ وَ الثَّقَلَانِ كِتَابُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ أَهْلُ بَيْتِي فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَهْلِكُوا وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۹۴ ح ۳ عن عبدالحمید بن أبی الدیلم عن الإمام الصادق{{ع}}، عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۲۹، الأمالی للصدوق: ص۶۱۶، تحف العقول: ص۴۲۶، کلّها عن الریّان بن الصّلت عن الإمام الرضا{{ع}} عنه{{صل}}، تفسیر العیّاشی: ج ۱ ص۲۵۰ ح ۱۶۹ عن أبی بصیر عن الإمام الباقر{{ع}} عنه{{صل}}وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۵۲ ح ۱۱۴.</ref>.		# پیامبر خدا{{صل}}: من دو چیز در میان شما می‌نهم که اگر به آن دو چنگ زنید، هرگز [[گمراه]] نمی‌شوید: کتاب خداوند عز و جل و [[اهل]] بیتم که همان [[عترت]] من‌اند. ای [[مردم]]! گوش کنید. به من خبر رسیده است که در کنار [[حوض کوثر]] بر من وارد خواهید شد و من در باره این که با این دو چیز گران سنگ چه کردید، از شما [[پرسش]] خواهم کرد. این دو چیز گران سنگ، کتاب خداوندِ والانام و [[اهل بیت]] من‌اند. پس، از آنها پیشی نگیرید که نابود می‌شوید و به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمْ‏ أَمْرَيْنِ‏ إِنْ‏ أَخَذْتُمْ‏ بِهِمَا لَنْ‏ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَهْلَ بَيْتِي عِتْرَتِي أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا وَ قَدْ بَلَّغْتُ إِنَّكُمْ سَتَرِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ فَأَسْأَلُكُمْ عَمَّا فَعَلْتُمْ فِي الثَّقَلَيْنِ وَ الثَّقَلَانِ كِتَابُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ أَهْلُ بَيْتِي فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَهْلِكُوا وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۹۴ ح ۳ عن عبدالحمید بن أبی الدیلم عن الإمام الصادق{{ع}}، عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۲۹، الأمالی للصدوق: ص۶۱۶، تحف العقول: ص۴۲۶، کلّها عن الریّان بن الصّلت عن الإمام الرضا{{ع}} عنه{{صل}}، تفسیر العیّاشی: ج ۱ ص۲۵۰ ح ۱۶۹ عن أبی بصیر عن الإمام الباقر{{ع}} عنه{{صل}}وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۵۲ ح ۱۱۴.</ref>.
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[آگاه]] باشید که [[نیکان]] [[خاندان]] من و پاک‌ترین‌های تبار من، در خردسالی، خردمندترین مردم و در [[بزرگ‌سالی]]، [[داناترین]] ایشان‌اند. پس به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند. آنها شما را از درِ [[هدایت]] بیرون نمی‌برند و به درِ [[گمراهی]] واردتان نمی‌سازند<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: أَلَا إِنَ‏ أَبْرَارَ عِتْرَتِي‏ وَ أَطَائِبَ‏ أَرُومَتِي‏ أَحْلَمُ‏ النَّاسِ‏ صِغَاراً وَ أَعْلَمُ‏ النَّاسِ‏ كِبَاراً فَلَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ لَا يُخْرِجُونَكُمْ مِنْ بَابِ هُدًى وَ لَا يُدْخِلُونَكُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ}}؛ عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۰۴ ح ۱، الاحتجاج: ج ۲ ص۴۳۶ ح ۳۰۸، کلاهما عن علیّ بن محمّد بن الجهم عن الإمام الرضا{{ع}}.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[آگاه]] باشید که [[نیکان]] [[خاندان]] من و پاک‌ترین‌های تبار من، در خردسالی، خردمندترین مردم و در [[بزرگ‌سالی]]، [[داناترین]] ایشان‌اند. پس به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند. آنها شما را از درِ [[هدایت]] بیرون نمی‌برند و به درِ [[گمراهی]] واردتان نمی‌سازند<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: أَلَا إِنَ‏ أَبْرَارَ عِتْرَتِي‏ وَ أَطَائِبَ‏ أَرُومَتِي‏ أَحْلَمُ‏ النَّاسِ‏ صِغَاراً وَ أَعْلَمُ‏ النَّاسِ‏ كِبَاراً فَلَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ لَا يُخْرِجُونَكُمْ مِنْ بَابِ هُدًى وَ لَا يُدْخِلُونَكُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ}}؛ عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۰۴ ح ۱، الاحتجاج: ج ۲ ص۴۳۶ ح ۳۰۸، کلاهما عن علیّ بن محمّد بن الجهم عن الإمام الرضا{{ع}}.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: [[اصحاب]] سر از [[اصحاب محمد]]{{صل}} می‌دانند که ایشان فرموده است: من و خاندانم [[پاک]] هستیم. پس، از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنها عقب نمانید که می‌لغزید و با آنها به [[مخالفت]] بر نخیزید که [[نادانی]] می‌یابید و به آنها نیاموزید که آنها از شما داناترند. آنها داناترینِ مردم‌اند در [[بزرگ‌سالی]] و خردمندترینِ آنها در خردسالی"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: وَ لَقَدْ عَلِمَ‏ الْمُسْتَحْفَظُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ مُحَمَّدٍ{{صل}} أَنَّهُ قَالَ إِنِّي وَ أَهْلَ بَيْتِي مُطَهَّرُونَ فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا- وَ لَا تَتَخَلَّفُوا عَنْهُمْ فَتَزِلُّوا- وَ لَا تُخَالِفُوهُمْ فَتَجْهَلُوا- وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ‏ هُمْ أَعْلَمُ النَّاسِ كِبَاراً وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً- فَاتَّبِعُوا الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ حَيْثُ كَان‏}}؛ تفسیر القمّی: ج ۱ ص۴، الغیبة للنعمانی: ص۴۴؛ بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۳۰ ح ۶۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: [[اصحاب]] سر از [[اصحاب محمد]]{{صل}} می‌دانند که ایشان فرموده است: من و خاندانم [[پاک]] هستیم. پس، از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنها عقب نمانید که می‌لغزید و با آنها به [[مخالفت]] بر نخیزید که [[نادانی]] می‌یابید و به آنها نیاموزید که آنها از شما داناترند. آنها داناترینِ مردم‌اند در [[بزرگ‌سالی]] و خردمندترینِ آنها در خردسالی"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: وَ لَقَدْ عَلِمَ‏ الْمُسْتَحْفَظُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ مُحَمَّدٍ{{صل}} أَنَّهُ قَالَ إِنِّي وَ أَهْلَ بَيْتِي مُطَهَّرُونَ فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا- وَ لَا تَتَخَلَّفُوا عَنْهُمْ فَتَزِلُّوا- وَ لَا تُخَالِفُوهُمْ فَتَجْهَلُوا- وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ‏ هُمْ أَعْلَمُ النَّاسِ كِبَاراً وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً- فَاتَّبِعُوا الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ حَيْثُ كَان‏}}؛ تفسیر القمّی: ج ۱ ص۴، الغیبة للنعمانی: ص۴۴؛ بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۳۰ ح ۶۲.</ref>.

Bahmani: /* چهارم: همترازی با حدیث نبوی */

2023-11-16T10:16:37Z

چهارم: همترازی با حدیث نبوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	# [[امام هادی]]{{ع}} ـ در [[زیارت جامعه]] که [[امامان]]{{عم}} را با آن، [[زیارت]] می‌کنند ـ: [[سلام بر امامان]] [[هدایت]] و چراغ‌های [[تاریکی]] و نشانه‌های [[تقوا]] و صاحبان [[خرد]] و [[فرزانگان]] و [[پناهگاه]] [[مردم]] و [[وارثان]] [[پیامبران]] و الگوهای والا و صاحبان [[دعوت]] [[نیکو]] و [[حجت‌های خدا]] بر [[اهل]] [[دنیا]] و [[آخرت]] و نخستینیان، و [[رحمت]] و [[برکات]] [[خدا]] بر ایشان باد!<ref>الإمام الهادی{{ع}} ـ فِی الزِّیارَةِ الجامِعَةِ الَّتی یُزارُ بِهَا الأَئِمَّةُ{{عم}} ـ:{{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَى‏ أَئِمَّةِ الْهُدَى‏ وَ مَصَابِيحِ‏ الدُّجَى‏ وَ أَعْلَامِ‏ التُّقَى‏ وَ ذَوِي النُّهَى وَ أُولِي الْحِجَى وَ كَهْفِ الْوَرَى وَ وَرَثَةِ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمَثَلِ الْأَعْلَى وَ الدَّعْوَةِ الْحُسْنَى وَ حُجَجِ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ}}؛ تهذیب الأحکام: ج ۶ ص۹۶ ح ۱۷۷، وراجع: ص۲۱۷ ح ۶۴۹۵ من کتابنا هذا.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام هادی]]{{ع}} ـ در [[زیارت جامعه]] که [[امامان]]{{عم}} را با آن، [[زیارت]] می‌کنند ـ: [[سلام بر امامان]] [[هدایت]] و چراغ‌های [[تاریکی]] و نشانه‌های [[تقوا]] و صاحبان [[خرد]] و [[فرزانگان]] و [[پناهگاه]] [[مردم]] و [[وارثان]] [[پیامبران]] و الگوهای والا و صاحبان [[دعوت]] [[نیکو]] و [[حجت‌های خدا]] بر [[اهل]] [[دنیا]] و [[آخرت]] و نخستینیان، و [[رحمت]] و [[برکات]] [[خدا]] بر ایشان باد!<ref>الإمام الهادی{{ع}} ـ فِی الزِّیارَةِ الجامِعَةِ الَّتی یُزارُ بِهَا الأَئِمَّةُ{{عم}} ـ:{{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَى‏ أَئِمَّةِ الْهُدَى‏ وَ مَصَابِيحِ‏ الدُّجَى‏ وَ أَعْلَامِ‏ التُّقَى‏ وَ ذَوِي النُّهَى وَ أُولِي الْحِجَى وَ كَهْفِ الْوَرَى وَ وَرَثَةِ الْأَنْبِيَاءِ وَ الْمَثَلِ الْأَعْلَى وَ الدَّعْوَةِ الْحُسْنَى وَ حُجَجِ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ}}؛ تهذیب الأحکام: ج ۶ ص۹۶ ح ۱۷۷، وراجع: ص۲۱۷ ح ۶۴۹۵ من کتابنا هذا.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

	== چهارم: همترازی با [[حدیث نبوی]]==		== چهارم: همترازی با حدیث نبوی ==
	# [[امام باقر]]{{ع}} ـ وقتی از ایشان پرسیدند که: چرا ایشان [[حدیث]] را مرسل می‌گوید و اِسناد نمی‌دهد؟ ـ:هر گاه من [[حدیثی]] گفتم و آن را [[اسناد]] ندادم، سند من در آن، پدرم است به نقل از جدّم به نقل از پدرش به نقل از جدّش [[پیامبر خدا]]{{صل}}به نقل از [[جبرئیل]] به نقل از [[خداوند]] عز و جل<ref>الإمام الباقر{{ع}} ـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الحَدیثِ یُرسِلُهُ ولا یُسنِدُهُ ـ:{{متن حدیث\|أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْحَدِيثِ تُرْسِلُهُ وَ لَا تُسْنِدُهُ فَقَالَ إِذَا حَدَّثْتُ‏ الْحَدِيثَ‏ فَلَمْ‏ أُسْنِدْهُ‏ فَسَنَدِي‏ فِيهِ‏ أَبِي‏ عَنْ‏ جَدِّي‏ عَنْ‏ أَبِيهِ‏ عَنْ‏ جَدِّهِ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ{{صل}} عَنْ جَبْرَئِيلَ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏}}؛ الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۷، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۳، روضة الواعظین: ص۲۲۶، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۹، بحار الأنوار: ج ۴۶ ص۲۸۸ ح ۱۱.</ref>.		# [[امام باقر]]{{ع}} ـ وقتی از ایشان پرسیدند که: چرا ایشان [[حدیث]] را مرسل می‌گوید و اِسناد نمی‌دهد؟ ـ:هر گاه من [[حدیثی]] گفتم و آن را [[اسناد]] ندادم، سند من در آن، پدرم است به نقل از جدّم به نقل از پدرش به نقل از جدّش [[پیامبر خدا]]{{صل}}به نقل از [[جبرئیل]] به نقل از [[خداوند]] عز و جل<ref>الإمام الباقر{{ع}} ـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الحَدیثِ یُرسِلُهُ ولا یُسنِدُهُ ـ:{{متن حدیث\|أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْحَدِيثِ تُرْسِلُهُ وَ لَا تُسْنِدُهُ فَقَالَ إِذَا حَدَّثْتُ‏ الْحَدِيثَ‏ فَلَمْ‏ أُسْنِدْهُ‏ فَسَنَدِي‏ فِيهِ‏ أَبِي‏ عَنْ‏ جَدِّي‏ عَنْ‏ أَبِيهِ‏ عَنْ‏ جَدِّهِ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ{{صل}} عَنْ جَبْرَئِيلَ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏}}؛ الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۷، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۳، روضة الواعظین: ص۲۲۶، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۹، بحار الأنوار: ج ۴۶ ص۲۸۸ ح ۱۱.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: اگر ما بر اساس [[رأی]] و نظر خود حدیث بگوییم، [[گمراه]] شده‌ایم، همچون کسانی که پیش از ما بودند؛ لکن ما از روی بیّنه‌ای از سوی خدایمان [[حدیث]] می‌گوییم که [[خداوند]]، آن را برای پیامبرش و او نیز برای ما تبیین کرده است<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَ‏ مَنْ‏ كَانَ‏ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا‏}}؛ بصائر الدرجات: ص۲۹۹ ح ۲، الاختصاص: ص۲۸۱ نحوه، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ کلّها عن الفضیل عن الفضیل بن یسار، بحار الأنوار: ج ۲ ص۱۷۲ ح ۲.</ref>.		# امام باقر{{ع}}: اگر ما بر اساس [[رأی]] و نظر خود حدیث بگوییم، [[گمراه]] شده‌ایم، همچون کسانی که پیش از ما بودند؛ لکن ما از روی بیّنه‌ای از سوی خدایمان [[حدیث]] می‌گوییم که [[خداوند]]، آن را برای پیامبرش و او نیز برای ما تبیین کرده است<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَ‏ مَنْ‏ كَانَ‏ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا‏}}؛ بصائر الدرجات: ص۲۹۹ ح ۲، الاختصاص: ص۲۸۱ نحوه، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ کلّها عن الفضیل عن الفضیل بن یسار، بحار الأنوار: ج ۲ ص۱۷۲ ح ۲.</ref>.

Bahmani در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۶

2023-11-16T10:16:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# امام باقر{{ع}}: ما، گنجوران [[علم خدا]] و بازگو کنندگان [[وحی]] خداییم<ref>الإمام الباقر{{ع}}:{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ خُزَّانُ‏ عِلْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ نَحْنُ‏ تَرَاجِمَةُ وَحْيِ‏ اللَّهِ}}؛ الکافی: ج۱، ص۱۹۲، ح ۳، بصائر الدرجات: ص۱۰۴، ح ۶ کلاهما عن سدیر، إعلام الوری: ج ۱، ص۵۳۵، عن سدیر الصیرفی عن الإمام الصادق{{ع}}، بشارة المصطفی: ص۱۵۸ عن جابر بن عبد اللّه فیه «ورثة» بدل «تراجمة»، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۱۰۵، ح ۴.</ref>.		# امام باقر{{ع}}: ما، گنجوران [[علم خدا]] و بازگو کنندگان [[وحی]] خداییم<ref>الإمام الباقر{{ع}}:{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ خُزَّانُ‏ عِلْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ نَحْنُ‏ تَرَاجِمَةُ وَحْيِ‏ اللَّهِ}}؛ الکافی: ج۱، ص۱۹۲، ح ۳، بصائر الدرجات: ص۱۰۴، ح ۶ کلاهما عن سدیر، إعلام الوری: ج ۱، ص۵۳۵، عن سدیر الصیرفی عن الإمام الصادق{{ع}}، بشارة المصطفی: ص۱۵۸ عن جابر بن عبد اللّه فیه «ورثة» بدل «تراجمة»، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۱۰۵، ح ۴.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: [[خداوند متعال]]، علم خاصی دارد و علم عامی. [[علم خاص]] او، همان [[علمی]] است که حتّی [[فرشتگان مقرّب]] و پیامبرانِ فرستاده او، بر آن، [[آگاهی]] ندارند و علم عامّ او، همان علمی است که فرشتگان مقرّب و [[پیامبران]] فرستاده او، بر آن، آگاهی دارند و از پیامبر خدا به ما رسیده است<ref>عن الإمام الباقر{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَ‏ لِلَّهِ‏ تَعَالَى‏ عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ‏ الْخَاصُ‏ فَالْعِلْمُ‏ الَّذِي‏ لَمْ‏ يُطْلِعْ‏ عَلَيْهِ‏ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِي أَطْلَعَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَيْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‏‏‏}}؛ التوحید: ص۱۳۸ ح ۱۴ عن ابن سنان عن الإمام الصادق{{ع}}، بصائر الدرجات: ص۱۱۱ ح ۱۲ عن حنّان الکندی عن أبیه و ص۱۰۹ ح ۱ عن حنّان بن سدیر کلاهما عن الإمام الصادق{{ع}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۴ ص۸۵ ح ۱۹.</ref>.		# امام باقر{{ع}}: [[خداوند متعال]]، علم خاصی دارد و علم عامی. [[علم خاص]] او، همان [[علمی]] است که حتّی [[فرشتگان مقرّب]] و پیامبرانِ فرستاده او، بر آن، [[آگاهی]] ندارند و علم عامّ او، همان علمی است که فرشتگان مقرّب و [[پیامبران]] فرستاده او، بر آن، آگاهی دارند و از پیامبر خدا به ما رسیده است<ref>عن الإمام الباقر{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَ‏ لِلَّهِ‏ تَعَالَى‏ عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ‏ الْخَاصُ‏ فَالْعِلْمُ‏ الَّذِي‏ لَمْ‏ يُطْلِعْ‏ عَلَيْهِ‏ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِي أَطْلَعَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَيْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‏‏‏}}؛ التوحید: ص۱۳۸ ح ۱۴ عن ابن سنان عن الإمام الصادق{{ع}}، بصائر الدرجات: ص۱۱۱ ح ۱۲ عن حنّان الکندی عن أبیه و ص۱۰۹ ح ۱ عن حنّان بن سدیر کلاهما عن الإمام الصادق{{ع}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۴ ص۸۵ ح ۱۹.</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: ما از [[پیامبران]] [[ارث]] می‌بریم. [[عصای حضرت ~~موسی]]،~~ نزد ماست و ما گنجوران [[خدا]] در [[زمین]] هستیم، نه گنجوران زر و سیم<ref>الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ وَرِثْنَا النَّبِيِّينَ‏ وَ عِنْدَنَا عَصَا مُوسَى‏ وَ إِنَّا لَخُزَّانُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ لَسْنَا بِخُزَّانٍ عَلَى ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّةٍ}}؛ تفسیر فرات: ص۱۰۷ ح ۱۰۱ عن إبراهیم، تفسیر العیّاشی: ج ۲ ص۲۸ عن أبی حمزة الثمالی وفیه صدره إلی «موسی» نحوه وراجع: شرح الأخبار: ج ۳ ص۴۰۲ ح ۱۲۸۷، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۹۹ ح ۵۰.</ref>.		# [[امام صادق]]{{ع}}: ما از [[پیامبران]] [[ارث]] می‌بریم. عصای حضرت موسی، نزد ماست و ما گنجوران [[خدا]] در [[زمین]] هستیم، نه گنجوران زر و سیم<ref>الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ وَرِثْنَا النَّبِيِّينَ‏ وَ عِنْدَنَا عَصَا مُوسَى‏ وَ إِنَّا لَخُزَّانُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ لَسْنَا بِخُزَّانٍ عَلَى ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّةٍ}}؛ تفسیر فرات: ص۱۰۷ ح ۱۰۱ عن إبراهیم، تفسیر العیّاشی: ج ۲ ص۲۸ عن أبی حمزة الثمالی وفیه صدره إلی «موسی» نحوه وراجع: شرح الأخبار: ج ۳ ص۴۰۲ ح ۱۲۸۷، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۹۹ ح ۵۰.</ref>.
	# امام صادق{{ع}}: ما شجره [[علم]] و [[اهل بیت پیامبر]] هستیم. جایگاه فرود [[جبرئیل]]، در [[خانه]] ماست و ما گنجوران [[علم خدا]] و [[معادن]] [[وحی]] خدا هستیم. هر که از ما [[پیروی]] کند، [[رهایی]] می‌یابد و هر که از ما باز ماند، نابود می‌گردد و [[حق]] خداست که چنین کند<ref>«عن الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ الْعِلْمِ‏ وَ نَحْنُ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ النَّبِيِ‏ وَ فِي‏ دَارِنَا مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ‏ وَ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّهِ وَ نَحْنُ مَعَادِنُ وَحْيِ اللَّهِ مَنْ تَبِعَنَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنَّا هَلَكَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ الأمالی للصدوق: ص۳۸۳ ح ۴۹۰، بشارة المصطفی: ص۵۴ کلاهما عن أبی بصیر، روضة الواعظین: ص۲۹۹، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۰ ح ۱، وراجع: إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# امام صادق{{ع}}: ما شجره [[علم]] و [[اهل بیت پیامبر]] هستیم. جایگاه فرود [[جبرئیل]]، در [[خانه]] ماست و ما گنجوران [[علم خدا]] و [[معادن]] [[وحی]] خدا هستیم. هر که از ما [[پیروی]] کند، [[رهایی]] می‌یابد و هر که از ما باز ماند، نابود می‌گردد و [[حق]] خداست که چنین کند<ref>«عن الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ الْعِلْمِ‏ وَ نَحْنُ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ النَّبِيِ‏ وَ فِي‏ دَارِنَا مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ‏ وَ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّهِ وَ نَحْنُ مَعَادِنُ وَحْيِ اللَّهِ مَنْ تَبِعَنَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنَّا هَلَكَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ الأمالی للصدوق: ص۳۸۳ ح ۴۹۰، بشارة المصطفی: ص۵۴ کلاهما عن أبی بصیر، روضة الواعظین: ص۲۹۹، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۰ ح ۱، وراجع: إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

Bahmani در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۵

2023-11-16T10:15:30Z

نمایش تغییرات

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = علم معصوم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = ویژگی علم اهل بیت در حدیث - ویژگی علم اهل بیت در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش) }} == مقدمه == == نخست: گنجوران دانش خداوند == * پیامبر خدا {{صل}} ـ به نقل از خداوند عز...» ایجاد کرد

2023-11-16T09:49:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = علم معصوم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = ویژگی علم اهل بیت در حدیث - ویژگی علم اهل بیت در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = علم معصوم (پرسش) }} == مقدمه == == نخست: گنجوران دانش خداوند == * پیامبر خدا {{صل}} ـ به نقل از خداوند عز...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.
	# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.		# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: ما، درخت نبوت و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و کینه‌توز ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.
	# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.		# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.
	# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.		# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.
	# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.		# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما درخت نبوت و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.
	# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.		# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از کتاب خداوند عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.		# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۷۲:		خط ۷۲:

	== هفتم: [[معدن]] [[دانش]] ==		== هفتم: [[معدن]] [[دانش]] ==
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و [[درخت نبوت]] و [[جایگاه رسالت]] و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: ما، [[اهل بیت]] [[رحمت]] و درخت نبوت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان دانش هستیم<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}‏ إِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ الرَّحْمَةِ وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعُ‏ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ‏ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ‏ الْعِلْمِ}}؛ بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۱ عن الضحّاک بن مزاحم و ص۵۸ ح ۸ عن علیّ بن جعفر عن الإمام الکاظم عن أبیه{{عم}} عنه{{صل}}نحوه، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه عن الإمام علیّ{{عم}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۵ ح ۸؛ الدرّ المنثور: ج ۶ ص۶۰۶ عن الضحّاک بن مزاحم نحوه.</ref>.
	# به نقل از [[حمید بن عبد~~]] [[~~اللّه]] بن یزید [[مدنی]]: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.		# به نقل از [[حمید بن عبد اللّه]] بن یزید مدنی: "نزد [[پیامبر]]{{صل}} درباره یکی از داوری‌های [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[سخن]] به میان آمد. پیامبر{{صل}} به شگفت آمد و فرمود: [[ستایش]]، خدایی را که [[حکمت]] را در میان ما اهل بیت نهاد"<ref>{{متن حدیث\|عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمَدَنِيِ‏ أَنَّهُ ذَكَرَ عِنْدَ النَّبِيِّ{{صل}} قَضَاءً قَضَى‏ بِهِ‏ عَلِيُ‏ بْنُ‏ أَبِي‏ طَالِبٍ‏{{ع}} فَأَعْجَبَ النَّبِيَّ صفَقَالَ الْحَمْدُ اللَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا الْحِكْمَةَ أَهْلَ الْبَيْتِ‏‏‏‏}}؛ العمدة: ص۲۵۴ ح ۳۹۲، الصراط المستقیم: ج ۲ ص۱۰ نحوه، بحار الأنوار: ج ۱۰۱ ص۴۱۲ ح ۱۹؛ فضائل الصحابة لابن حنبل: ج ۲ ص۶۵۴ ح ۱۱۱۳، تفسیر ابن أبی حاتم: ج ۲ ص۵۳۳ ح ۲۸۳۰ کلاهما نحوه، ذخائر العقبی: ص۱۵۴.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: ما، [[درخت نبوت]] و فرودگاه [[رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان‌های [[دانش]] و سرچشمه‌های حکمتیم. [[یار]] و [[دوستدار]] ما، [[رحمت]] را [[انتظار]] می‌کشد و [[دشمن]] و [[کینه‌توز]] ما، [[یورش]] را انتظار می‌بَرد<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ، نَاصِرُنَا وَ مُحِبُّنَا يَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّنَا وَ مُبْغِضُنَا يَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ‏‏‏‏}}؛ نهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۲ وفیه صدره إلی «معادن العلم»، غرر الحکم: ج ۶ ص۱۸۷ ح ۱۰۰۰۵، عیون الحکم والمواعظ: ص۴۹۹ ح ۹۲۰۸، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۶۵ ح ۵۲.</ref>.
	# امام علی{{ع}} در [[سخنرانی]] برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.		# امام علی{{ع}} در سخنرانی برای [[مردم مدینه]]: "[[آگاه]] باشید! [[سوگند]] به خدایی که دانه را شکافت و [[انسان]] را آفرید، اگر دانش را از کانش برگیرید و آب را با گوارایی‌اش بنوشید و خیر را از جایگاهش بیندوزید و راه روشن را در پیش گیرید و در پیمودن [[حق]]، مسیر آن را بپیمایید، راه‌ها بر شما هویدا می‌شوند و [[نشانه‌ها]] بر شما رخ می‌نمایند و [[اسلام]] برای شما پرتوافشانی می‌کند"<ref>{{متن حدیث\|وَ الَّذِي‏ فَلَقَ‏ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَوِ اقْتَبَسْتُمُ‏ الْعِلْمَ‏ مِنْ‏ مَعْدِنِهِ‏ وَ شَرِبْتُمُ الْمَاءَ بِعُذُوبَتِهِ وَ ادَّخَرْتُمُ الْخَيْرَ مِنْ مَوْضِعِهِ وَ أَخَذْتُمُ الطَّرِيقَ مِنْ وَاضِحِهِ وَ سَلَكْتُمْ مِنَ الْحَقِّ نَهْجَهُ لَنَهَجَتْ بِكُمُ السُّبُلُ وَ بَدَتْ لَكُمُ الْأَعْلَامُ وَ أَضَاءَ لَكُمُ الْإِسْلَامُ ‏‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۸ ص۳۲ ح ۵ عن أبی الهیثم بن التیّهان، بحار الأنوار: ج ۲۸ ص۲۴۰ ح ۲۷.</ref>.
	# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.		# [[امام حسین]]{{ع}}: "ما نمی‌دانیم چرا [[مردم]]، [[کینه]] ما را می‌جویند، در حالی که ما [[خانه]] رحمت و درخت نبوت و کان دانش و معرفتیم!"<ref>{{متن حدیث\|مَا نَدْرِي مَا تَنْقِمُ النَّاسُ مِنَّا، إِنَّا لَبَيْتُ‏ الرَّحْمَةِ، وَ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏}}؛ نزهة الناظر: ص۸۵ ح ۲۱.</ref>.
	# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.		# [[امام زین العابدین]]{{ع}}: "چرا مردم، کینه ما را می‌جویند، در حالی که ـ به [[خدا]] سوگند ـ ما [[درخت نبوت]] و [[خانه]] [[رحمت]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]]، و مکان آمد و شد فرشتگانیم"<ref>{{متن حدیث\|مَا يَنْقِمُ‏ النَّاسُ‏ مِنَّا فَنَحْنُ‏ وَ اللَّهِ‏ شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ‏‏‏}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۱، بصائر الدرجات: ص۵۶ ح ۲ نحوه و ص۵۸ ح ۹ کلّها عن أبی الجارود، الإرشاد: ج ۲ ص۱۶۸، الخرائج والجرائح: ج ۲ ص۸۹۲ کلاهما عن الإمام الباقر{{ع}}، إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸ عن عبد الرحمن بن الحجّاج عن الإمام الصادق عن أبیه{{عم}} وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۶ ح ۱۰.</ref>.
	# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و [[جایگاه رسالت]]"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.		# [[امام باقر]]{{ع}}: "[[آگاهی]] از [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[سنّت پیامبر]] او در [[دل]] [[مهدی]] ما می‌روید، چنان که کشت به بهترین شکل آن می‌روید. پس اگر کسی از شما ماند تا او را دید، باید هنگام دیدن او بگوید: [[سلام]] بر شما، ای [[اهل]] خانه رحمت و [[نبوت]] و کان دانش و جایگاه رسالت"<ref>{{متن حدیث\|إِنَ‏ الْعِلْمَ‏ بِكِتَابِ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ‏{{صل}} لَيَنْبُتُ فِي قَلْبِ مَهْدِيِّنَا كَمَا يَنْبُتُ الزَّرْعُ عَلَى أَحْسَنِ نَبَاتِهِ فَمَنْ بَقِيَ مِنْكُمْ حَتَّى يَرَاهُ فَلْيَقُلْ حِينَ يَرَاهُ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ الرَّحْمَةِ وَ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنَ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ‏‏‏}}؛ کمال الدین: ص۶۵۳ ح ۱۸ عن جابر، العدد القویّة: ص۶۵ ح ۹۰، بحار الأنوار: ج ۵۱ ص۳۶ ح ۵.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.		# امام باقر{{ع}}: "درختی که ریشه آن، [[پیامبر خدا]] و شاخه آن، [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} و نوشاخه‌های آن، [[فاطمه]] دخت محمد{{صل}}است و میوه‌های آن، حسن و حسین‌اند، درخت نبوت است که روییده رحمت و کلید [[حکمت]] و کان معرفت و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و موضع سر و سپرده [[خداوند]] و امانتی است که بر [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] عرضه شده و [[حرم]] بزرگ [[خدا]] و [[بیت]] و حرم قدیم اوست"<ref>{{متن حدیث\|نَحْنُ شَجَرَةٌ أَصْلُهَا رَسُولُ‏ اللَّهِ‏ وَ فَرْعُهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‏ عَلِيٌ‏ وَ أَغْصَانُهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ ثَمَرَتُهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ{{ع}} فَإِنَّهَا شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ بَيْتُ الرَّحْمَةِ وَ مِفْتَاحُ الْحِكْمَةِ وَ مَعْدِنُ الْعِلْمِ وَ مَوْضِعُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَوْضِعُ سِرِّ اللَّهِ وَ وَدِيعَتُهُ وَ الْأَمَانَةُ الَّتِي عُرِضَتْ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ حَرَمُ اللَّهِ الْأَكْبَرُ وَ بَيْتُ اللَّهِ الْعَتِيقُ‏‏‏}}؛ الیقین: ص۳۱۸، تفسیر فرات: ص۳۹۵ ح ۵۲۷ کلاهما عن زیاد بن المنذر نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۴۵ ح ۱۶.]</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و [[جایگاه رسالت]] و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام صادق]]{{ع}}: چون ظهر می‌شد، [[علی بن الحسین]]{{ع}} [[نماز]] می‌گزارْد و [[دعا]] می‌کرد و پس از آن بر [[پیامبر]]{{صل}}چنین [[درود]] می‌فرستاد:خدایا! [[درود]] فرست بر [[محمّد]] و [[خاندان]] محمّد که درخت [[نبوّت]] و جایگاه رسالت و مکان آمد و شدِ [[فرشتگان]] و کان [[دانش]] و [[معرفت]] و [[اهل بیت]] وحی‌اند"<ref>{{متن حدیث\|كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِذَا زَالَتِ‏ الشَّمْسُ‏ صَلَّى‏ وَ دَعَا ثُمَ‏ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ{{صل}} فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلَائِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْي}}؛ مصباح المتهجّد: ص۳۶۱ ح ۴۸۵، المزار الکبیر: ص۴۰۰ ح ۱ عن العبّاس بن مجاهد نحوه، جمال الاُسبوع: ص۲۵۰، بحار الأنوار: ج ۹۰ ص۱۹ ذیل ح ۳، وراجع: الکافی: ج ۱ ص۲۲۱ ح ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

	== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==		== هشتم: زنده‌دارندگان [[علم]] و دانش ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	# [[امام رضا]]{{ع}}: ما از سوی خدا و [[پیامبر]] او [[حدیث]] می‌گوییم<ref>الإمام الرضا{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَّا عَنِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَنْ‏ رَسُولِهِ‏ نُحَدِّثُ‏}}؛ رجال الکشّی: ج ۲ ص۴۹۰ ح ۴۰۱ عن یونس بن عبد الرحمن، بحار الأنوار: ج ۲ ص۲۵۰ ح ۶۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# [[امام رضا]]{{ع}}: ما از سوی خدا و [[پیامبر]] او [[حدیث]] می‌گوییم<ref>الإمام الرضا{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَّا عَنِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَنْ‏ رَسُولِهِ‏ نُحَدِّثُ‏}}؛ رجال الکشّی: ج ۲ ص۴۹۰ ح ۴۰۱ عن یونس بن عبد الرحمن، بحار الأنوار: ج ۲ ص۲۵۰ ح ۶۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>

	== پنجم: [[آگاه‌ترین مردم]] ==		== پنجم: آگاه‌ترین مردم ==
	# پیامبر خدا{{صل}}: من دو چیز در میان شما می‌نهم که اگر به آن دو چنگ زنید، هرگز [[گمراه]] نمی‌شوید: [[کتاب خداوند]] عز و جل و [[اهل]] بیتم که همان [[عترت]] من‌اند. ای [[مردم]]! گوش کنید. به من خبر رسیده است که در کنار [[حوض کوثر]] بر من وارد خواهید شد و من در باره این که با این دو چیز گران سنگ چه کردید، از شما [[پرسش]] خواهم کرد. این دو چیز گران سنگ، کتاب خداوندِ والانام و [[اهل بیت]] من‌اند. پس، از آنها پیشی نگیرید که نابود می‌شوید و به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمْ‏ أَمْرَيْنِ‏ إِنْ‏ أَخَذْتُمْ‏ بِهِمَا لَنْ‏ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَهْلَ بَيْتِي عِتْرَتِي أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا وَ قَدْ بَلَّغْتُ إِنَّكُمْ سَتَرِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ فَأَسْأَلُكُمْ عَمَّا فَعَلْتُمْ فِي الثَّقَلَيْنِ وَ الثَّقَلَانِ كِتَابُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ أَهْلُ بَيْتِي فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَهْلِكُوا وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۹۴ ح ۳ عن عبدالحمید بن أبی الدیلم عن الإمام الصادق{{ع}}، عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۲۹، الأمالی للصدوق: ص۶۱۶، تحف العقول: ص۴۲۶، کلّها عن الریّان بن الصّلت عن الإمام الرضا{{ع}} عنه{{صل}}، تفسیر العیّاشی: ج ۱ ص۲۵۰ ح ۱۶۹ عن أبی بصیر عن الإمام الباقر{{ع}} عنه{{صل}}وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۵۲ ح ۱۱۴.</ref>.		# پیامبر خدا{{صل}}: من دو چیز در میان شما می‌نهم که اگر به آن دو چنگ زنید، هرگز [[گمراه]] نمی‌شوید: کتاب خداوند عز و جل و [[اهل]] بیتم که همان [[عترت]] من‌اند. ای [[مردم]]! گوش کنید. به من خبر رسیده است که در کنار [[حوض کوثر]] بر من وارد خواهید شد و من در باره این که با این دو چیز گران سنگ چه کردید، از شما [[پرسش]] خواهم کرد. این دو چیز گران سنگ، کتاب خداوندِ والانام و [[اهل بیت]] من‌اند. پس، از آنها پیشی نگیرید که نابود می‌شوید و به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمْ‏ أَمْرَيْنِ‏ إِنْ‏ أَخَذْتُمْ‏ بِهِمَا لَنْ‏ تَضِلُّوا- كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَهْلَ بَيْتِي عِتْرَتِي أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا وَ قَدْ بَلَّغْتُ إِنَّكُمْ سَتَرِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ فَأَسْأَلُكُمْ عَمَّا فَعَلْتُمْ فِي الثَّقَلَيْنِ وَ الثَّقَلَانِ كِتَابُ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ أَهْلُ بَيْتِي فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَهْلِكُوا وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ}}؛ الکافی: ج ۱ ص۲۹۴ ح ۳ عن عبدالحمید بن أبی الدیلم عن الإمام الصادق{{ع}}، عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۲۹، الأمالی للصدوق: ص۶۱۶، تحف العقول: ص۴۲۶، کلّها عن الریّان بن الصّلت عن الإمام الرضا{{ع}} عنه{{صل}}، تفسیر العیّاشی: ج ۱ ص۲۵۰ ح ۱۶۹ عن أبی بصیر عن الإمام الباقر{{ع}} عنه{{صل}}وکلّها نحوه، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۵۲ ح ۱۱۴.</ref>.
	# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[آگاه]] باشید که [[نیکان]] [[خاندان]] من و پاک‌ترین‌های تبار من، در خردسالی، خردمندترین مردم و در [[بزرگ‌سالی]]، [[داناترین]] ایشان‌اند. پس به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند. آنها شما را از درِ [[هدایت]] بیرون نمی‌برند و به درِ [[گمراهی]] واردتان نمی‌سازند<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: أَلَا إِنَ‏ أَبْرَارَ عِتْرَتِي‏ وَ أَطَائِبَ‏ أَرُومَتِي‏ أَحْلَمُ‏ النَّاسِ‏ صِغَاراً وَ أَعْلَمُ‏ النَّاسِ‏ كِبَاراً فَلَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ لَا يُخْرِجُونَكُمْ مِنْ بَابِ هُدًى وَ لَا يُدْخِلُونَكُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ}}؛ عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۰۴ ح ۱، الاحتجاج: ج ۲ ص۴۳۶ ح ۳۰۸، کلاهما عن علیّ بن محمّد بن الجهم عن الإمام الرضا{{ع}}.</ref>.		# [[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[آگاه]] باشید که [[نیکان]] [[خاندان]] من و پاک‌ترین‌های تبار من، در خردسالی، خردمندترین مردم و در [[بزرگ‌سالی]]، [[داناترین]] ایشان‌اند. پس به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند. آنها شما را از درِ [[هدایت]] بیرون نمی‌برند و به درِ [[گمراهی]] واردتان نمی‌سازند<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّه‏{{صل}}: أَلَا إِنَ‏ أَبْرَارَ عِتْرَتِي‏ وَ أَطَائِبَ‏ أَرُومَتِي‏ أَحْلَمُ‏ النَّاسِ‏ صِغَاراً وَ أَعْلَمُ‏ النَّاسِ‏ كِبَاراً فَلَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ لَا يُخْرِجُونَكُمْ مِنْ بَابِ هُدًى وَ لَا يُدْخِلُونَكُمْ فِي بَابِ ضَلَالَةٍ}}؛ عیون أخبار الرضا{{ع}}: ج ۱ ص۲۰۴ ح ۱، الاحتجاج: ج ۲ ص۴۳۶ ح ۳۰۸، کلاهما عن علیّ بن محمّد بن الجهم عن الإمام الرضا{{ع}}.</ref>.
	# [[امام علی]]{{ع}}: [[اصحاب]] سر از [[اصحاب محمد]]{{صل}} می‌دانند که ایشان فرموده است: من و خاندانم [[پاک]] هستیم. پس، از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنها عقب نمانید که می‌لغزید و با آنها به [[مخالفت]] بر نخیزید که [[نادانی]] می‌یابید و به آنها نیاموزید که آنها از شما داناترند. آنها داناترینِ مردم‌اند در [[بزرگ‌سالی]] و خردمندترینِ آنها در خردسالی"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: وَ لَقَدْ عَلِمَ‏ الْمُسْتَحْفَظُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ مُحَمَّدٍ{{صل}} أَنَّهُ قَالَ إِنِّي وَ أَهْلَ بَيْتِي مُطَهَّرُونَ فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا- وَ لَا تَتَخَلَّفُوا عَنْهُمْ فَتَزِلُّوا- وَ لَا تُخَالِفُوهُمْ فَتَجْهَلُوا- وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ‏ هُمْ أَعْلَمُ النَّاسِ كِبَاراً وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً- فَاتَّبِعُوا الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ حَيْثُ كَان‏}}؛ تفسیر القمّی: ج ۱ ص۴، الغیبة للنعمانی: ص۴۴؛ بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۳۰ ح ۶۲.</ref>.		# [[امام علی]]{{ع}}: [[اصحاب]] سر از [[اصحاب محمد]]{{صل}} می‌دانند که ایشان فرموده است: من و خاندانم [[پاک]] هستیم. پس، از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنها عقب نمانید که می‌لغزید و با آنها به [[مخالفت]] بر نخیزید که [[نادانی]] می‌یابید و به آنها نیاموزید که آنها از شما داناترند. آنها داناترینِ مردم‌اند در [[بزرگ‌سالی]] و خردمندترینِ آنها در خردسالی"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: وَ لَقَدْ عَلِمَ‏ الْمُسْتَحْفَظُونَ‏ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ مُحَمَّدٍ{{صل}} أَنَّهُ قَالَ إِنِّي وَ أَهْلَ بَيْتِي مُطَهَّرُونَ فَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا- وَ لَا تَتَخَلَّفُوا عَنْهُمْ فَتَزِلُّوا- وَ لَا تُخَالِفُوهُمْ فَتَجْهَلُوا- وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْكُمْ‏ هُمْ أَعْلَمُ النَّاسِ كِبَاراً وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً- فَاتَّبِعُوا الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ حَيْثُ كَان‏}}؛ تفسیر القمّی: ج ۱ ص۴، الغیبة للنعمانی: ص۴۴؛ بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۱۳۰ ح ۶۲.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# امام باقر{{ع}}: ما، گنجوران [[علم خدا]] و بازگو کنندگان [[وحی]] خداییم<ref>الإمام الباقر{{ع}}:{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ خُزَّانُ‏ عِلْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ نَحْنُ‏ تَرَاجِمَةُ وَحْيِ‏ اللَّهِ}}؛ الکافی: ج۱، ص۱۹۲، ح ۳، بصائر الدرجات: ص۱۰۴، ح ۶ کلاهما عن سدیر، إعلام الوری: ج ۱، ص۵۳۵، عن سدیر الصیرفی عن الإمام الصادق{{ع}}، بشارة المصطفی: ص۱۵۸ عن جابر بن عبد اللّه فیه «ورثة» بدل «تراجمة»، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۱۰۵، ح ۴.</ref>.		# امام باقر{{ع}}: ما، گنجوران [[علم خدا]] و بازگو کنندگان [[وحی]] خداییم<ref>الإمام الباقر{{ع}}:{{متن حدیث\|نَحْنُ‏ خُزَّانُ‏ عِلْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ نَحْنُ‏ تَرَاجِمَةُ وَحْيِ‏ اللَّهِ}}؛ الکافی: ج۱، ص۱۹۲، ح ۳، بصائر الدرجات: ص۱۰۴، ح ۶ کلاهما عن سدیر، إعلام الوری: ج ۱، ص۵۳۵، عن سدیر الصیرفی عن الإمام الصادق{{ع}}، بشارة المصطفی: ص۱۵۸ عن جابر بن عبد اللّه فیه «ورثة» بدل «تراجمة»، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۱۰۵، ح ۴.</ref>.
	# امام باقر{{ع}}: [[خداوند متعال]]، علم خاصی دارد و علم عامی. [[علم خاص]] او، همان [[علمی]] است که حتّی [[فرشتگان مقرّب]] و پیامبرانِ فرستاده او، بر آن، [[آگاهی]] ندارند و علم عامّ او، همان علمی است که فرشتگان مقرّب و [[پیامبران]] فرستاده او، بر آن، آگاهی دارند و از پیامبر خدا به ما رسیده است<ref>عن الإمام الباقر{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَ‏ لِلَّهِ‏ تَعَالَى‏ عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ‏ الْخَاصُ‏ فَالْعِلْمُ‏ الَّذِي‏ لَمْ‏ يُطْلِعْ‏ عَلَيْهِ‏ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِي أَطْلَعَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَيْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‏‏‏}}؛ التوحید: ص۱۳۸ ح ۱۴ عن ابن سنان عن الإمام الصادق{{ع}}، بصائر الدرجات: ص۱۱۱ ح ۱۲ عن حنّان الکندی عن أبیه و ص۱۰۹ ح ۱ عن حنّان بن سدیر کلاهما عن الإمام الصادق{{ع}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۴ ص۸۵ ح ۱۹.</ref>.		# امام باقر{{ع}}: [[خداوند متعال]]، علم خاصی دارد و علم عامی. [[علم خاص]] او، همان [[علمی]] است که حتّی [[فرشتگان مقرّب]] و پیامبرانِ فرستاده او، بر آن، [[آگاهی]] ندارند و علم عامّ او، همان علمی است که فرشتگان مقرّب و [[پیامبران]] فرستاده او، بر آن، آگاهی دارند و از پیامبر خدا به ما رسیده است<ref>عن الإمام الباقر{{ع}}: {{متن حدیث\|إِنَ‏ لِلَّهِ‏ تَعَالَى‏ عِلْماً خَاصّاً وَ عِلْماً عَامّاً فَأَمَّا الْعِلْمُ‏ الْخَاصُ‏ فَالْعِلْمُ‏ الَّذِي‏ لَمْ‏ يُطْلِعْ‏ عَلَيْهِ‏ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ فَإِنَّهُ عِلْمُهُ الَّذِي أَطْلَعَ عَلَيْهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ وَ قَدْ وَقَعَ إِلَيْنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‏‏‏}}؛ التوحید: ص۱۳۸ ح ۱۴ عن ابن سنان عن الإمام الصادق{{ع}}، بصائر الدرجات: ص۱۱۱ ح ۱۲ عن حنّان الکندی عن أبیه و ص۱۰۹ ح ۱ عن حنّان بن سدیر کلاهما عن الإمام الصادق{{ع}} نحوه، بحار الأنوار: ج ۴ ص۸۵ ح ۱۹.</ref>.
	# [[امام صادق]]{{ع}}: ما از [[پیامبران]] [[ارث]] می‌بریم. [[عصای حضرت ~~موسی]]،~~ نزد ماست و ما گنجوران [[خدا]] در [[زمین]] هستیم، نه گنجوران زر و سیم<ref>الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ وَرِثْنَا النَّبِيِّينَ‏ وَ عِنْدَنَا عَصَا مُوسَى‏ وَ إِنَّا لَخُزَّانُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ لَسْنَا بِخُزَّانٍ عَلَى ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّةٍ}}؛ تفسیر فرات: ص۱۰۷ ح ۱۰۱ عن إبراهیم، تفسیر العیّاشی: ج ۲ ص۲۸ عن أبی حمزة الثمالی وفیه صدره إلی «موسی» نحوه وراجع: شرح الأخبار: ج ۳ ص۴۰۲ ح ۱۲۸۷، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۹۹ ح ۵۰.</ref>.		# [[امام صادق]]{{ع}}: ما از [[پیامبران]] [[ارث]] می‌بریم. عصای حضرت موسی، نزد ماست و ما گنجوران [[خدا]] در [[زمین]] هستیم، نه گنجوران زر و سیم<ref>الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ وَرِثْنَا النَّبِيِّينَ‏ وَ عِنْدَنَا عَصَا مُوسَى‏ وَ إِنَّا لَخُزَّانُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ لَسْنَا بِخُزَّانٍ عَلَى ذَهَبٍ وَ لَا فِضَّةٍ}}؛ تفسیر فرات: ص۱۰۷ ح ۱۰۱ عن إبراهیم، تفسیر العیّاشی: ج ۲ ص۲۸ عن أبی حمزة الثمالی وفیه صدره إلی «موسی» نحوه وراجع: شرح الأخبار: ج ۳ ص۴۰۲ ح ۱۲۸۷، بحار الأنوار: ج ۲۳ ص۲۹۹ ح ۵۰.</ref>.
	# امام صادق{{ع}}: ما شجره [[علم]] و [[اهل بیت پیامبر]] هستیم. جایگاه فرود [[جبرئیل]]، در [[خانه]] ماست و ما گنجوران [[علم خدا]] و [[معادن]] [[وحی]] خدا هستیم. هر که از ما [[پیروی]] کند، [[رهایی]] می‌یابد و هر که از ما باز ماند، نابود می‌گردد و [[حق]] خداست که چنین کند<ref>«عن الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ الْعِلْمِ‏ وَ نَحْنُ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ النَّبِيِ‏ وَ فِي‏ دَارِنَا مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ‏ وَ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّهِ وَ نَحْنُ مَعَادِنُ وَحْيِ اللَّهِ مَنْ تَبِعَنَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنَّا هَلَكَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ الأمالی للصدوق: ص۳۸۳ ح ۴۹۰، بشارة المصطفی: ص۵۴ کلاهما عن أبی بصیر، روضة الواعظین: ص۲۹۹، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۰ ح ۱، وراجع: إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>		# امام صادق{{ع}}: ما شجره [[علم]] و [[اهل بیت پیامبر]] هستیم. جایگاه فرود [[جبرئیل]]، در [[خانه]] ماست و ما گنجوران [[علم خدا]] و [[معادن]] [[وحی]] خدا هستیم. هر که از ما [[پیروی]] کند، [[رهایی]] می‌یابد و هر که از ما باز ماند، نابود می‌گردد و [[حق]] خداست که چنین کند<ref>«عن الإمام الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|نَحْنُ‏ شَجَرَةُ الْعِلْمِ‏ وَ نَحْنُ‏ أَهْلُ‏ بَيْتِ‏ النَّبِيِ‏ وَ فِي‏ دَارِنَا مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ‏ وَ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّهِ وَ نَحْنُ مَعَادِنُ وَحْيِ اللَّهِ مَنْ تَبِعَنَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنَّا هَلَكَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ الأمالی للصدوق: ص۳۸۳ ح ۴۹۰، بشارة المصطفی: ص۵۴ کلاهما عن أبی بصیر، روضة الواعظین: ص۲۹۹، بحار الأنوار: ج ۲۶ ص۲۴۰ ح ۱، وراجع: إعلام الوری: ج ۱ ص۵۰۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۰ (کتاب)\|دانشنامه قرآن و حدیث، ج۱۰]]، ص۷-۳۹.</ref>