پناهندگی سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2023-12-10T16:27:09Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۷
خط ۶:		خط ۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-12-10T16:26:59Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>		پناهندگی سیاسی، دادن پناه است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ پناهندگی در [[اسلام]]، به پناه آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به سرزمین [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۶

2023-12-10T16:26:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ~~پناهندگی سیاسی (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.		پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پناهندگی~~ سیاسی]]		[[رده:اصطلاحات سیاسی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:15:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = پناهندگی سیاسی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = پناهندگی سیاسی (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر.ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.		پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:30:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = پناهندگی سیاسی (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = پناهندگی سیاسی (پرسش)}}

خط ۱۴:		خط ۱۳:

	[[رده:پناهندگی سیاسی]]		[[رده:پناهندگی سیاسی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:14:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = پناهندگی سیاسی (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[پناهندگی سیاسی در قرآن]] - [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] - [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[پناهندگی سیاسی (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T02:00:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۰
خط ۷:		خط ۷:
	پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر.ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.		پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شده‌اند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبه‌های مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن\|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن\|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی می‌یافتند با شتاب به آن رو می‌آوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر.ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز می‌گردد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش می‌گیرند، می‌پرسند: در چه حال بوده‌اید؟ می‌گویند: ما ناتوان شمرده‌شدگان روی زمین بوده‌ایم. می‌گویند: آیا زمین خداوند (آن‌قدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانه‌ای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:45:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۱۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:پناهندگی سیاسی]]		[[رده:پناهندگی سیاسی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T18:35:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۰۵
خط ۸:		خط ۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

2021-11-29T16:55:57Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==پانویس==		==پانویس==

	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:پناهندگی سیاسی]]		[[رده:پناهندگی سیاسی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]