کوه رَضْوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* منابع */

2024-09-14T16:59:58Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']]		# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']]
خط ۳۶:		خط ۳۷:
	# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]		# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]
	# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]		# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]
	# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]		# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]
	# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]		# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]

Bahmani در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۹

2024-09-14T16:59:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.		از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.

	افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{متن حدیث\|لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شده‏‌اند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ~~۳۶۳~~.</ref>.		افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{متن حدیث\|لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شده‏‌اند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۶۳؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۹.</ref>.

	== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==		== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. حدیث سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از حدیث چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر کوه رضوی می‌گذرد و از آنجا به سوی مکه معظمه عزیمت می‌نماید. از حدیث پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو اجرا نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.		از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. حدیث سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از حدیث چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر کوه رضوی می‌گذرد و از آنجا به سوی مکه معظمه عزیمت می‌نماید. از حدیث پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو اجرا نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.

	~~==[[رَضوی]]==~~
	نخستین [[کوه]] از کوه‌های «تهامه» در یک منزلی «[[ینبع]]» و هفت منزلی [[مدینه]] است. در برخی [[روایات]]، از آن به عنوان [[محل زندگی حضرت مهدی]]{{ع}} نام برده شده است. [[راوی]] می‌گوید: با [[امام صادق]]{{ع}} از مدینه خارج شدیم، به روحا (اطراف مدینه) که رسیدیم، حضرت نگاهش را به کوهی دوخت و مدت زمانی ادامه داد. و فرمود: این کوه «[[رضوی]]» نام دارد. خوب پناهگاهی است برای خائف ([[امام زمان]]) در [[غیبت صغری]] و کبری<ref>غیبه طوسی، ص۱۶۲.</ref>. صاحب مراصد الاطلاع می‌نویسد: «رضوی، کوهی است میان [[مکه]] و مدینه، در نزدیکی ینبع، دارای آب فراوان و درختان [[زیاد]] [[کیسانیه]] می‌پندارند که [[محمد حنفیه]]، در آنجا زنده و مقیم است»<ref>مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع، ج۲، ص۶۲۰.</ref>.

	در [[دعای ندبه]] هم می‌خوانیم که: {{متن حدیث\|أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى‌؟، أَ بِرَضْوَى أَوْ غَيْرِهَا...}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>.
	در [[احادیث]] فراوانی از «رضوی» یاد شده است، از جمله، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «رضوی، خدای از آن [[خشنود]] است» و نیز فرمود: «... رضوی از کوه‌های [[بهشت]] است». [[امام زین العابدین]]{{ع}}، در ضمن [[حدیثی]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] [[در آستانه ظهور]] به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید: «... آن گاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] [[حرکت]] می‌کند»<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. امام صادق{{ع}} نیز از گرد آمدن [[ارواح مؤمنان]] در گلستان «رضوی» سخن می‌گوید: «... پس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان رضوی با [[آل محمد]]{{صل}} دیدار می‌کند... تا روزی که [[قائم اهل بیت]] [[قیام]] کند.»..<ref>بحارالانوار، ج۵۳، ص۹۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* کوه رضوی در روایات */

2024-09-14T16:58:22Z

کوه رضوی در روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.		# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.
	# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.		# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به [[عبدالأعلی مولی آل سام]] که در محضر آن حضرت بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "[[رضوی]]" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به عبدالأعلی مولی آل سام که در محضر آن حضرت بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "رضوی" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.
	# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از [[یاران خاصّ]] و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید		# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از یاران خاصّ و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید
	# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "[[رضوی]]" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "[[رضوی]]" با [[آل محمد]] {{عم}} [[دیدار]] می‌کند، از [[خوراک]] آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که [[قائم]] ما [[قیام]] نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن حضرت می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "رضوی" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "رضوی" با [[آل محمد]] {{عم}} دیدار می‌کند، از خوراک آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که قائم ما قیام نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن حضرت می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷.</ref>.

	از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید. از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.		از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. حدیث سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از حدیث چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر کوه رضوی می‌گذرد و از آنجا به سوی مکه معظمه عزیمت می‌نماید. از حدیث پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو اجرا نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.

	==[[رَضوی]]==		==[[رَضوی]]==

Bahmani: /* احتمالات درباره ذی طوی و رضوی */

2024-09-14T16:56:31Z

احتمالات درباره ذی طوی و رضوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==		== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==
	دربارۀ فراز [[دعای ندبه]] {{متن حدیث\|أَبِرَضْوَی أَمْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًی}} چند احتمال وجود دارد:		دربارۀ فراز [[دعای ندبه]] {{متن حدیث\|أَبِرَضْوَی أَمْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًی}} چند احتمال وجود دارد:
	# روایاتی آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[ذی طوی]] غیبتی دارد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: یَکُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَةٌ فِی بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی نَاحِیَةِ ذِی طُوًی حَتَّی إِذَا کَانَ قَبْلَ خُرُوجِهِ...}}، الغیبه نعمانی، ص ۲۹.</ref> و اواخر [[غیبت]] و نزدیک [[ظهور]] از آنجا فرود خواهد آمد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ {{ع}}: أَنَّ الْقَائِمَ یَهْبِطُ مِنْ ثَنِیَّةِ ذِی طُوًی فِی عِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثِمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا...}}، الغیبه نعمانی، ص ۱۷۱.</ref> و این منافاتی با معلوم نبودن مکان ایشان ندارد، چراکه [[دعای ندبه]] غیر از [[رضوی]] و [[ذی طوی]] اضافه کرده که ممکن است، [[حضرت مهدی]] در جاهای دیگر هم استقرار داشته باشد<ref>ر.ک: [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱؛ [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>؛ لذا [[امام]] {{ع}} در [[ذی طوی]] و [[رضوی]] منزل ندارند و این دو مکان به جهت تقدّس و تبرّک در [[دعای ندبه]] ذکر شده و [[حضرت]] {{ع}} در این دو مکان زیاد تردّد دارند. ولی این بدان معنا نیست که [[حضرت]] در کوه [[رَضْوی]] یا در منطقۀ [[ذی طوی]] مخفی است، بلکه معنایی کنایی دارد به این معنا که برای [[حضرت]] هیچ مکان معینی نیست.		# روایاتی آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[ذی طوی]] غیبتی دارد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: یَکُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَةٌ فِی بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی نَاحِیَةِ ذِی طُوًی حَتَّی إِذَا کَانَ قَبْلَ خُرُوجِهِ...}}، الغیبه نعمانی، ص ۲۹.</ref> و اواخر [[غیبت]] و نزدیک [[ظهور]] از آنجا فرود خواهد آمد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ {{ع}}: أَنَّ الْقَائِمَ یَهْبِطُ مِنْ ثَنِیَّةِ ذِی طُوًی فِی عِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثِمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا...}}، الغیبه نعمانی، ص ۱۷۱.</ref> و این منافاتی با معلوم نبودن مکان ایشان ندارد، چراکه [[دعای ندبه]] غیر از [[رضوی]] و [[ذی طوی]] اضافه کرده که ممکن است، [[حضرت مهدی]] در جاهای دیگر هم استقرار داشته باشد<ref>ر.ک: [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱؛ [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>؛ لذا [[امام]] {{ع}} در [[ذی طوی]] و [[رضوی]] منزل ندارند و این دو مکان به جهت تقدّس و تبرّک در [[دعای ندبه]] ذکر شده و حضرت {{ع}} در این دو مکان زیاد تردّد دارند. ولی این بدان معنا نیست که حضرت در کوه [[رَضْوی]] یا در منطقۀ ذی طوی مخفی است، بلکه معنایی کنایی دارد به این معنا که برای حضرت هیچ مکان معینی نیست.
	# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>.		# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>.
	# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T16:55:51Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"رَضْوی" کوهی است عظیم و رفیع و سرخ مایل به قرمز که در سمت راست دره [[ینبع]] قرار دارد. این [[کوه]] در شمال شرقی ینبع [[البحر]] و مشرف به [[ساحل]] دریا است. [[رضوی]] دارای دره‌های بسیاری است و ساکنان آن مردمانی از [[جهینه]] هستند. «[[حموی]]»، از رضوی به عنوان کوهی در [[مدینه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref> و «بکری» آن را از کوههای یمامه بر شمرده<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵.</ref> و فاصله آن تا ینبع را یک [[روز]] و تا مدینه هفت مرحله گفته‌اند<ref>ر.ک: بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>. [[فرقه کیسانیه]] [[معتقد]] به زنده بودن [[محمد بن حنفیه]]، و این کوه را محل سکونت او می‌‌دانند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۴۱.</ref>		"رَضْوی" کوهی است عظیم و رفیع و سرخ مایل به قرمز که در سمت راست دره [[ینبع]] قرار دارد. این [[کوه]] در شمال شرقی ینبع البحر و مشرف به [[ساحل]] دریا است. [[رضوی]] دارای دره‌های بسیاری است و ساکنان آن مردمانی از [[جهینه]] هستند. «[[حموی]]»، از رضوی به عنوان کوهی در [[مدینه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref> و «بکری» آن را از کوههای یمامه بر شمرده<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵.</ref> و فاصله آن تا ینبع را یک [[روز]] و تا مدینه هفت مرحله گفته‌اند<ref>ر.ک: بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>. [[فرقه کیسانیه]] [[معتقد]] به زنده بودن [[محمد بن حنفیه]]، و این کوه را محل سکونت او می‌‌دانند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۴۱.</ref>

	از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.		از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-14T16:55:36Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"رَضْوی" کوهی است [[عظیم]] و رفیع و سرخ مایل به قرمز که در سمت راست دره [[ینبع]] قرار دارد. این [[کوه]] در شمال شرقی ینبع [[البحر]] و مشرف به [[ساحل]] دریا است. [[رضوی]] دارای دره‌های بسیاری است و ساکنان آن مردمانی از [[جهینه]] هستند. «[[حموی]]»، از رضوی به عنوان کوهی در [[مدینه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref> و «بکری» آن را از کوههای یمامه بر شمرده<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵.</ref> و فاصله آن تا ینبع را یک [[روز]] و تا مدینه هفت مرحله گفته‌اند<ref>ر.ک: بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>. [[فرقه کیسانیه]] [[معتقد]] به زنده بودن [[محمد بن حنفیه]]، و این کوه را محل سکونت او می‌‌دانند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۴۱.</ref>		"رَضْوی" کوهی است عظیم و رفیع و سرخ مایل به قرمز که در سمت راست دره [[ینبع]] قرار دارد. این [[کوه]] در شمال شرقی ینبع [[البحر]] و مشرف به [[ساحل]] دریا است. [[رضوی]] دارای دره‌های بسیاری است و ساکنان آن مردمانی از [[جهینه]] هستند. «[[حموی]]»، از رضوی به عنوان کوهی در [[مدینه]]<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref> و «بکری» آن را از کوههای یمامه بر شمرده<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵.</ref> و فاصله آن تا ینبع را یک [[روز]] و تا مدینه هفت مرحله گفته‌اند<ref>ر.ک: بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>. [[فرقه کیسانیه]] [[معتقد]] به زنده بودن [[محمد بن حنفیه]]، و این کوه را محل سکونت او می‌‌دانند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۴۱.</ref>

	از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا [[جایگاه]] [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.		از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا جایگاه [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، محل زندگی [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در دوران غیبت شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.

	افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{متن حدیث\|لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شده‏‌اند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۶۳.</ref>.		افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{متن حدیث\|لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شده‏‌اند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۶۳.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2024-06-22T05:55:04Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید. از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.		از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید. از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.

			==[[رَضوی]]==
			نخستین [[کوه]] از کوه‌های «تهامه» در یک منزلی «[[ینبع]]» و هفت منزلی [[مدینه]] است. در برخی [[روایات]]، از آن به عنوان [[محل زندگی حضرت مهدی]]{{ع}} نام برده شده است. [[راوی]] می‌گوید: با [[امام صادق]]{{ع}} از مدینه خارج شدیم، به روحا (اطراف مدینه) که رسیدیم، حضرت نگاهش را به کوهی دوخت و مدت زمانی ادامه داد. و فرمود: این کوه «[[رضوی]]» نام دارد. خوب پناهگاهی است برای خائف ([[امام زمان]]) در [[غیبت صغری]] و کبری<ref>غیبه طوسی، ص۱۶۲.</ref>. صاحب مراصد الاطلاع می‌نویسد: «رضوی، کوهی است میان [[مکه]] و مدینه، در نزدیکی ینبع، دارای آب فراوان و درختان [[زیاد]] [[کیسانیه]] می‌پندارند که [[محمد حنفیه]]، در آنجا زنده و مقیم است»<ref>مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه و البقاع، ج۲، ص۶۲۰.</ref>.

			در [[دعای ندبه]] هم می‌خوانیم که: {{متن حدیث\|أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى‌؟، أَ بِرَضْوَى أَوْ غَيْرِهَا...}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>.
			در [[احادیث]] فراوانی از «رضوی» یاد شده است، از جمله، [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: «رضوی، خدای از آن [[خشنود]] است» و نیز فرمود: «... رضوی از کوه‌های [[بهشت]] است». [[امام زین العابدین]]{{ع}}، در ضمن [[حدیثی]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] [[در آستانه ظهور]] به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید: «... آن گاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] [[حرکت]] می‌کند»<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. امام صادق{{ع}} نیز از گرد آمدن [[ارواح مؤمنان]] در گلستان «رضوی» سخن می‌گوید: «... پس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان رضوی با [[آل محمد]]{{صل}} دیدار می‌کند... تا روزی که [[قائم اهل بیت]] [[قیام]] کند.»..<ref>بحارالانوار، ج۵۳، ص۹۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۸:		خط ۴۴:
	# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]		# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]		# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۲

2023-03-04T12:22:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']].		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']].		# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']]
	# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]		# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
			# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]
			# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]
			# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
			# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸

2023-03-04T12:18:08Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  = امام مهدی (پرسش)
 }}
 == کوه رضوی در روایات ==

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۷

2023-03-04T12:17:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== ~~مقدمه ==~~		== کوه رضوی در روایات ==
	*"رَضْوی" نخستین کوه از کوه‏‌های "تهامه"، در یک منزلی "[[ینبع]]" و هفت منزلی "[[مدینه]]" است<ref> ر. ک: طریحی، مجمع البحرین، ج ۱، ص ۱۸۸</ref>. از این کوه در [[روایات]] سخن به میان آمده و آن‏جا [[جایگاه]] [[ارواح]] [[مؤمنان]] در عالم [[برزخ]] یاد شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۴۳</ref>. همچنین در برخی [[روایات]]، [[محل زندگی]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} در ~~[[دوران غیبت]] شمرده شده است<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۱۶۳.</ref>.~~		در [[احادیث]] فراوانی از این کوه یاد شده است، از جمله:
	* افزون بر [[روایات]]، در فرازهایی از [[دعای ندبه]] نیز چنین می‌‏خوانیم: "ای کاش می‌‏دانستم کجا استقرار داری و در کدام سرزمین تو را بجویم؟ آیا در کوه رَضْوی هستی یا غیر آن؟ ...."<ref>{{عربی\|" لَيْتَ‏ شِعْرِي‏ أَيْنَ‏ اسْتَقَرَّتْ‏ بِكَ‏ النَّوَى‏ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا‏‏"}}، سید بن طاووس، الاقبال، ص ۲۹۸.</ref> همین ذهنیت درباره [[غیبت]] [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} در این کوه، باعث شد کسانی که در مسأله "[[مهدویت]]" دچار [[انحراف]] شده‏‌اند، [[مهدی]] موهوم خود را در این کوه [[غایب]] بدانند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۶۳.</ref>.		# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.

	~~== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]]~~ ==
	* دربارۀ فراز [[دعای ندبه]] {{متن حدیث\|أَبِرَضْوَی أَمْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًی}} چند احتمال وجود دارد:
	~~# روایاتی آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}}~~ در [[ذی طوی]] غیبتی دارد<ref>الغیبه نعمانی، ص ۲۹: {{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: یَکُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَةٌ فِی بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی نَاحِیَةِ ذِی طُوًی حَتَّی إِذَا کَانَ قَبْلَ خُرُوجِهِ...}}</ref> و اواخر [[غیبت]] و نزدیک [[ظهور]] از آنجا فرود خواهد آمد<ref>الغیبه نعمانی، ص ۱۷۱: {{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ {{ع}}: أَنَّ الْقَائِمَ یَهْبِطُ مِنْ ثَنِیَّةِ ذِی طُوًی فِی عِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثِمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا...}}</ref> و این منافاتی با معلوم نبودن مکان ایشان ندارد، چراکه [[دعای ندبه]] غیر از [[رضوی]] و [[ذی طوی]] اضافه کرده که ممکن است، [[حضرت مهدی]] در جاهای دیگر هم استقرار داشته باشد<ref>ر. ک: [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱؛ [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>؛ لذا [[امام]] {{ع}} در [[ذی طوی]] و [[رضوی]] منزل ندارند و این دو مکان به جهت تقدّس و تبرّک در [[دعای ندبه]] ذکر شده و [[حضرت]] {{ع}} در این دو مکان زیاد تردّد دارند. ولی این بدان معنا نیست که [[حضرت]] در کوه [[رَضْوی]] یا در منطقۀ [[ذی طوی]] مخفی است، ~~بلکه معنایی کنایی دارد به این معنا که برای [[حضرت]] هیچ مکان معینی نیست.~~
	# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن [[حضرت]] است<ref>ر. ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>.
	# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر. ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	~~== کوه رضوی در با دعای ندبه در پگاه جمعه ==~~
	*"[[رضوی]]" نخستین کوه از کوه‌های "تهامه" در یک‌منزلی "[[ینبع]]" و هفت‌منزلی "[[مدینه]]" است که در [[احادیث]] فراوانی از آن یاد شده، از جمله:
	# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>
	# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.		# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به [[عبدالأعلی مولی آل سام]] که در محضر آن [[حضرت]] بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "[[رضوی]]" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به [[عبدالأعلی مولی آل سام]] که در محضر آن حضرت بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "[[رضوی]]" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.
	# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] [[در آستانه ظهور]] به محضر آن [[حضرت]] سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از [[یاران خاصّ]] و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید		# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از [[یاران خاصّ]] و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید
	# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "[[رضوی]]" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "[[رضوی]]" با [[آل محمد]] {{عم}} [[دیدار]] می‌کند، از [[خوراک]] آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که [[قائم]] ما [[قیام]] نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن [[حضرت]] می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷~~.</ref>.~~		# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "[[رضوی]]" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "[[رضوی]]" با [[آل محمد]] {{عم}} [[دیدار]] می‌کند، از [[خوراک]] آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که [[قائم]] ما [[قیام]] نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن حضرت می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷.</ref>.
	* از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود.
	* [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که [[حضرت]] بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند.
	* از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن [[مصلح جهانی]] [[در آستانه ظهور]] نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید.
	* از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن [[حضرت]] در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به [[هنگام ظهور]] آن [[حضرت]] [[رجعت]] نموده، دامن [[خدمت]] به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.

	~~==رضوی==~~		از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید. از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.
	~~کوهی است~~ [[~~عظیم~~]] و ~~رفیع~~ و ~~سرخ مایل~~ به ~~قرمز~~ که در ~~سمت راست دره~~ [[~~ینبع~~]] ~~قرار دارد. این~~ [[~~کوه~~]] در ~~شمال شرقی ینبع~~ [[~~البحر~~]] ~~و مشرف به~~ [[~~ساحل~~]] ~~دریا است.~~ [[رضوی]] ~~دارای دره‌های بسیاری است~~ و ~~ساکنان آن مردمانی~~ از [[~~جهینه~~]] ~~هستند~~. «[[~~حموی~~]]»، از ~~رضوی به عنوان کوهی در~~ [[~~مدینه~~]]~~<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref> و «بکری»~~ آن را از ~~کوههای یمامه بر شمرده،<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵.</ref> و فاصله آن تا ینبع را یک~~ [[~~روز~~]] و تا ~~مدینه هفت مرحله گفته‌اند.<ref>ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۶۵۵؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>~~ [[~~فرقه کیسانیه~~]] [[~~معتقد~~]] به ~~زنده بودن~~ [[~~محمد بن حنفیه~~]]~~، و این کوه را محل سکونت او می‌‌دانند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.~~<ref>[[~~عاتق بن غيث بلادی~~\|~~بلادی، عاتق بن غيث~~]]، [[~~معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة~~ (کتاب)\|~~معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة~~]] ص ~~۱۴۱~~.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']]		# [[پرونده:1379160.jpg\|22px]] [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|'''با دعای ندبه در پگاه جمعه''']]
خط ۳۶:		خط ۳۷:
	# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]		# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]
	# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]		# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]
	# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]		# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]
	# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]		# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.		# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[رضوی]]، خدای از آن [[خشنود]] است!"<ref>{{متن حدیث\|رَضْوَى، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‏}}؛ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۵۱.</ref>.
	# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.		# در [[حدیث]] دیگری فرمود: "[[رضوی]] از کوه‌های [[بهشت]] است"<ref>سمهودی، نورالدین، وفاء الوفاء بأخبار دارالمصطفی، ج۴، ص۱۲۱۹.</ref>.
	# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به [[عبدالأعلی مولی آل سام]] که در محضر آن حضرت بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "[[رضوی]]" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} چون وارد سرزمین "رَوحا" شد، نگاهی به کوه آن نمود که مشرف بر دشت روحا بود، به عبدالأعلی مولی آل سام که در محضر آن حضرت بود، فرمود: این کوه را می‌بینی؟ این کوه "رضوی" نامیده می‌شود، از کوه‌های [[فارس]] بود، چون ما را [[دوست]] داشت، [[خداوند]] آن را به سوی ما انتقال داد. از هرگونه درخت میوه در آن هست. چه [[پناهگاه]] خوبی است برای شخص نگران و بیمناک. این جمله را دو بار تکرار کرد و سپس فرمود: "برای [[صاحب]] این امر در این کوه [[دو غیبت]] است، یکی کوتاه و دیگری طولانی"<ref>{{متن حدیث\|أَمَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ فِيهِ غَيْبَتَيْنِ وَاحِدَةٌ قَصِيرَةٌ وَ الْأُخْرَى طَوِيلَةٌ}}؛ طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، ص۱۶۳.</ref>.
	# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از [[یاران خاصّ]] و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید		# [[امام سجاد\|امام زین‌العابدین]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از آمدن [[جبرئیل امین]] در آستانه ظهور به محضر آن حضرت سخن گفته، در پایان می‌فرماید:آنگاه اسبی را که [[براق]] نامیده می‌شود به حضور ایشان می‌آورد. [[قائم]] {{ع}} بر آن سوار می‌شود، سپس به سوی [[کوه رضوی]] حرکت می‌کند<ref>{{متن حدیث\|وَ يَجِيئُهُ بِفَرَسٍ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَيَرْكَبُهُ ثُمَّ يَأْتِي إِلَى جَبَلِ رَضْوَى}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۰۶.</ref>. آنگاه از گرد آمدن ۳۱۳ تن از یاران خاصّ و آغاز [[دعوت]] [[اعلام ظهور]] به تفصیل سخن می‌گوید
	# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "[[رضوی]]" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "[[رضوی]]" با [[آل محمد]] {{عم}} [[دیدار]] می‌کند، از [[خوراک]] آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که [[قائم]] ما [[قیام]] نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن حضرت می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷.</ref>.		# [[امام صادق]] {{ع}} در ضمن یک [[حدیث]] طولانی از گرد آمدن [[ارواح]] [[مؤمنان]] در گلستان "رضوی" سخن گفته، در پایان می‌فرماید: "سپس [[روح]] [[مؤمن]] در گلستان "رضوی" با [[آل محمد]] {{عم}} دیدار می‌کند، از خوراک آنها می‌خورد، از نوشیدنی‌های آنان می‌نوشد، در محافل آنها با آنها هم صحبت می‌شود تا روزی که [[قائم]] [[اهل‌بیت]] [[قیام]] کند. هنگامی که قائم ما قیام نمود، [[خداوند]] آنها را برمی‌انگیزاند، پس همگی به حضور آن حضرت می‌رسند و دسته دسته به دعوتش لبیک می‌گویند"<ref>{{متن حدیث\|ثُمَّ يَزُورُ آلَ مُحَمَّدٍ فِي جِنَانِ رَضْوَى فَيَأْكُلُ مَعَهُمْ مِنْ طَعَامِهِمْ وَ يَشْرَبُ مَعَهُمْ مِنْ شَرَابِهِمْ وَ يَتَحَدَّثُ مَعَهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۸؛ ج۵۳، ص۹۷.</ref>.

	از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. [[حدیث]] سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از [[حدیث]] چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر [[کوه رضوی]] می‌گذرد و از آنجا به سوی [[مکه معظمه]] عزیمت می‌نماید. از [[حدیث]] پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو [[اجرا]] نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.		از [[حدیث]] اول و دوم [[فضیلت]] و [[قداست]] [[کوه رضوی]] استفاده می‌شود. حدیث سوم به صراحت دلالت می‌کند. بر این که حضرت بقیة‌الله {{ع}} در [[غیبت صغری]] و کبری، قسمتی از [[عمر]] مبارکش را در [[کوه رضوی]] سپری می‌کند. از حدیث چهارم استفاده می‌شود که آن مصلح جهانی در آستانه ظهور نیز بر کوه رضوی می‌گذرد و از آنجا به سوی مکه معظمه عزیمت می‌نماید. از حدیث پنجم نیز استفاده می‌شود که شماری از [[یاران]] آن حضرت در این کوه از [[نعمت‌های پروردگار]] متنعّم هستند، تا به هنگام ظهور آن حضرت [[رجعت]] نموده، دامن خدمت به کمر بسته، [[اوامر]] حضرتش را مو به مو اجرا نمایند<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۹۶-۹۹.</ref>.

	==[[رَضوی]]==		==[[رَضوی]]==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==		== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==
	دربارۀ فراز [[دعای ندبه]] {{متن حدیث\|أَبِرَضْوَی أَمْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًی}} چند احتمال وجود دارد:		دربارۀ فراز [[دعای ندبه]] {{متن حدیث\|أَبِرَضْوَی أَمْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًی}} چند احتمال وجود دارد:
	# روایاتی آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[ذی طوی]] غیبتی دارد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: یَکُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَةٌ فِی بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی نَاحِیَةِ ذِی طُوًی حَتَّی إِذَا کَانَ قَبْلَ خُرُوجِهِ...}}، الغیبه نعمانی، ص ۲۹.</ref> و اواخر [[غیبت]] و نزدیک [[ظهور]] از آنجا فرود خواهد آمد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ {{ع}}: أَنَّ الْقَائِمَ یَهْبِطُ مِنْ ثَنِیَّةِ ذِی طُوًی فِی عِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثِمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا...}}، الغیبه نعمانی، ص ۱۷۱.</ref> و این منافاتی با معلوم نبودن مکان ایشان ندارد، چراکه [[دعای ندبه]] غیر از [[رضوی]] و [[ذی طوی]] اضافه کرده که ممکن است، [[حضرت مهدی]] در جاهای دیگر هم استقرار داشته باشد<ref>ر.ک: [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱؛ [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>؛ لذا [[امام]] {{ع}} در [[ذی طوی]] و [[رضوی]] منزل ندارند و این دو مکان به جهت تقدّس و تبرّک در [[دعای ندبه]] ذکر شده و [[حضرت]] {{ع}} در این دو مکان زیاد تردّد دارند. ولی این بدان معنا نیست که [[حضرت]] در کوه [[رَضْوی]] یا در منطقۀ [[ذی طوی]] مخفی است، بلکه معنایی کنایی دارد به این معنا که برای [[حضرت]] هیچ مکان معینی نیست.		# روایاتی آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[ذی طوی]] غیبتی دارد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: یَکُونُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَةٌ فِی بَعْضِ هَذِهِ الشِّعَابِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی نَاحِیَةِ ذِی طُوًی حَتَّی إِذَا کَانَ قَبْلَ خُرُوجِهِ...}}، الغیبه نعمانی، ص ۲۹.</ref> و اواخر [[غیبت]] و نزدیک [[ظهور]] از آنجا فرود خواهد آمد<ref>{{متن حدیث\|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ {{ع}}: أَنَّ الْقَائِمَ یَهْبِطُ مِنْ ثَنِیَّةِ ذِی طُوًی فِی عِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ ثَلَاثِمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا...}}، الغیبه نعمانی، ص ۱۷۱.</ref> و این منافاتی با معلوم نبودن مکان ایشان ندارد، چراکه [[دعای ندبه]] غیر از [[رضوی]] و [[ذی طوی]] اضافه کرده که ممکن است، [[حضرت مهدی]] در جاهای دیگر هم استقرار داشته باشد<ref>ر.ک: [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|دعای ندبه در اسناد]]، ص ۲۱؛ [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>؛ لذا [[امام]] {{ع}} در [[ذی طوی]] و [[رضوی]] منزل ندارند و این دو مکان به جهت تقدّس و تبرّک در [[دعای ندبه]] ذکر شده و حضرت {{ع}} در این دو مکان زیاد تردّد دارند. ولی این بدان معنا نیست که حضرت در کوه [[رَضْوی]] یا در منطقۀ ذی طوی مخفی است، بلکه معنایی کنایی دارد به این معنا که برای حضرت هیچ مکان معینی نیست.
	# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>.		# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱؛ [[علی اکبر مهدی‌پور\|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)\|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۷۱-۷۴.</ref>.
	# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.