یاری خواستن امام علی از کوفیان‌ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* فرستادگان امام علی {{ع}} به کوفه‌ */

2023-04-11T09:50:31Z

فرستادگان امام علی {{ع}} به کوفه‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از ابو طُفَیل-: [[علی]] {{ع}} فرمود: "از [[کوفه]] [[دوازده]] هزار و یک مرد می‌آید". [[ابو طفیل]] می‌گوید: بر تپه‌ای در ذو قار نشستم و آنان را شمردم. نه یک نفر بیش بودند و نه یک نفر کم<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۵۰۰.</ref>.		[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از ابو طُفَیل-: [[علی]] {{ع}} فرمود: "از [[کوفه]] [[دوازده]] هزار و یک مرد می‌آید". [[ابو طفیل]] می‌گوید: بر تپه‌ای در ذو قار نشستم و آنان را شمردم. نه یک نفر بیش بودند و نه یک نفر کم<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۵۰۰.</ref>.

	== [[فرستادگان امام علی]] {{ع}} به [[~~کوفه‌~~]]==		== فرستادگان امام علی {{ع}} به [[کوفه]]==
	[[امام علی]] {{ع}} برای [[جنگ]] با [[لشکر]] [[جمل]]، احتیاج به نیروهای [[رزمنده]] بیشتری داشت و [[شهر]] [[کوفه]]، [[بهترین]] شهری بود که می‌توانست چنین نیروهایی را برای [[یاری]] او روانه سازد. این، بدان جهت بود که [[کوفه]]، شهری نظامی بود و تعداد [[سپاهیان]] [[رزمنده]] موجود در آن، بسیار فراوان بود، برخلاف [[مکه]]، [[مدینه]] و [[یمن]] و.... افزون بر آن، [[کوفه]] نزدیک‌ترین نقطه به [[بصره]] (پایگاه [[اصحاب جمل]]) بود و بدین جهت، [[بهترین]] مکان برای اعزام نیرو محسوب می‌شد. مشکل بزرگی که بر سر راه اعزام نیرو از [[کوفه]] وجود داشت، حضور [[ابو موسی اشعری]] (فرماندار [[منصوب]] [[عثمان]] و [[علی]] {{ع}} بر این [[شهر]]) بود که [[مردم]] را از پیوستن به [[سپاه علی]] {{ع}} باز می‌داشت و این [[جنگ]] را- که دو طرف آن، [[صحابیان]] [[پیامبر خدا]] بودند- فتنه‌ای می‌دانست که باید از آن، برکنار مانْد. بدین جهت، [[امام علی]] {{ع}} نامه‌ای را به همراه نمایندگانی به [[کوفه]] فرستاد تا [[مردم کوفه]] را به حضور در [[سپاه]] ایشان، [[دعوت]] و [[تشویق]] کنند. طبیعی است که این [[نمایندگان]]، باید از وجهه خوبی در میان [[مردم کوفه]] برخوردار می‌بودند تا [[قدرت]] مُحاجه با [[ابو موسی اشعری]] را نیز دارا باشند. درباره [[نمایندگان]] [[امام]] {{ع}} و ترتیب اعزام آنها، گزارش‌های بسیار گوناگونی در [[منابع تاریخی]] وجود دارد: به نظر می‌رسد که ترتیب صحیح [[نمایندگان]]، این‌گونه باشد:		[[امام علی]] {{ع}} برای [[جنگ]] با [[لشکر]] [[جمل]]، احتیاج به نیروهای [[رزمنده]] بیشتری داشت و [[شهر]] [[کوفه]]، [[بهترین]] شهری بود که می‌توانست چنین نیروهایی را برای [[یاری]] او روانه سازد. این، بدان جهت بود که [[کوفه]]، شهری نظامی بود و تعداد [[سپاهیان]] [[رزمنده]] موجود در آن، بسیار فراوان بود، برخلاف [[مکه]]، [[مدینه]] و [[یمن]] و.... افزون بر آن، [[کوفه]] نزدیک‌ترین نقطه به [[بصره]] (پایگاه [[اصحاب جمل]]) بود و بدین جهت، [[بهترین]] مکان برای اعزام نیرو محسوب می‌شد. مشکل بزرگی که بر سر راه اعزام نیرو از [[کوفه]] وجود داشت، حضور [[ابو موسی اشعری]] (فرماندار [[منصوب]] [[عثمان]] و [[علی]] {{ع}} بر این [[شهر]]) بود که [[مردم]] را از پیوستن به [[سپاه علی]] {{ع}} باز می‌داشت و این [[جنگ]] را- که دو طرف آن، [[صحابیان]] [[پیامبر خدا]] بودند- فتنه‌ای می‌دانست که باید از آن، برکنار مانْد. بدین جهت، [[امام علی]] {{ع}} نامه‌ای را به همراه نمایندگانی به [[کوفه]] فرستاد تا [[مردم کوفه]] را به حضور در [[سپاه]] ایشان، [[دعوت]] و [[تشویق]] کنند. طبیعی است که این [[نمایندگان]]، باید از وجهه خوبی در میان [[مردم کوفه]] برخوردار می‌بودند تا [[قدرت]] مُحاجه با [[ابو موسی اشعری]] را نیز دارا باشند. درباره [[نمایندگان]] [[امام]] {{ع}} و ترتیب اعزام آنها، گزارش‌های بسیار گوناگونی در [[منابع تاریخی]] وجود دارد: به نظر می‌رسد که ترتیب صحیح [[نمایندگان]]، این‌گونه باشد:
	# '''[[هاشم بن عتبه]]''': [[امام علی]] {{ع}} از [[ربذه]] (در نزدیکی [[مدینه]])، [[هاشم بن عتبه]] را با نامه‌ای به سوی [[ابو موسی اشعری]] ([[فرماندار کوفه]]) فرستاد و از او خواست تا [[مردم]] را به [[جنگیدن]] علیه [[سپاه]] [[جمل]] فرا خوانَد. [[دلیل]] [[انتخاب]] [[هاشم بن عتبه]] نیز مشخص است. [[هاشم]]، از سران [[سپاه اسلام]] بود و در [[کوفه]] از وجهه خوبی برخوردار بوده است. [[هاشم بن عتبه]]، به [[کوفه]] رفت و [[نامه]] [[امام]] {{ع}} را [[ابلاغ]] کرد؛ ولی با [[مخالفت]] [[ابوموسی اشعری]] روبه‌رو شد. [[هاشم]] از [[کوفه]]، نامه‌ای به [[امام]] نوشت و ایشان را از اوضاع آنجا [[آگاه]] کرد. به دنبال آن، خود [[هاشم]] به حضور [[علی]] {{ع}} رسید و جریان را مفصلًا توضیح داد.		# '''[[هاشم بن عتبه]]''': [[امام علی]] {{ع}} از [[ربذه]] (در نزدیکی [[مدینه]])، [[هاشم بن عتبه]] را با نامه‌ای به سوی [[ابو موسی اشعری]] ([[فرماندار کوفه]]) فرستاد و از او خواست تا [[مردم]] را به [[جنگیدن]] علیه [[سپاه]] [[جمل]] فرا خوانَد. [[دلیل]] [[انتخاب]] [[هاشم بن عتبه]] نیز مشخص است. [[هاشم]]، از سران [[سپاه اسلام]] بود و در [[کوفه]] از وجهه خوبی برخوردار بوده است. [[هاشم بن عتبه]]، به [[کوفه]] رفت و [[نامه]] [[امام]] {{ع}} را [[ابلاغ]] کرد؛ ولی با [[مخالفت]] [[ابوموسی اشعری]] روبه‌رو شد. [[هاشم]] از [[کوفه]]، نامه‌ای به [[امام]] نوشت و ایشان را از اوضاع آنجا [[آگاه]] کرد. به دنبال آن، خود [[هاشم]] به حضور [[علی]] {{ع}} رسید و جریان را مفصلًا توضیح داد.

Bahmani: /* فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابوموسی‌ اشعری */

2023-04-11T09:50:13Z

فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابوموسی‌ اشعری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.		شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.

	== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] [[ابوموسی‌ ~~اشعری]]~~==		== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] ابوموسی‌ ==
	[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.		[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.

Bahmani: /* فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابوموسی‌ */

2023-04-11T09:49:58Z

فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابوموسی‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.		شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.

	== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] [[ابوموسی‌]]==		== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] [[ابوموسی‌ اشعری]]==
	[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.		[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.

Bahmani: /* فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابو موسی‌ */

2023-04-11T09:49:49Z

فرستادن اشتر برای رویارویی با فتنه ابو موسی‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.		شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.

	== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] ~~ابو~~ [[~~موسی‌~~]]==		== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] [[ابوموسی‌]]==
	[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.		[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.

Bahmani در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۹

2023-04-11T09:49:36Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - '-،' به '-'

2022-11-24T12:23:44Z

جایگزینی متن - '-،' به '-'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۹:		خط ۹:
	* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از [[یزید]] ضخم-: وقتی خبر [[عایشه]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] به [[علی]] {{ع}} در [[مدینه]] رسید که آنان به سمت [[عراق]] حرکت کرده‌اند، با شتاب از [[مدینه]] بیرون رفت و [[امیدوار]] بود به آنان برسد و بازشان گردانَد. وقتی به [[ربذه]] رسید، به وی خبر دادند که آنها بسیار دور شده‌اند. چند روزی در [[ربذه]] اقامت گزید. از آنان خبر رسید که قصد [[بصره]] کرده‌اند. بیمش برطرف شد و فرمود: "به [[راستی]] که [[کوفیان]] به من علاقه‌مندترند و در میان آنان، سران [[عرب]] و شخصیت‌های برجسته‌ای هست". [و] از [[محمد بن عبد الرحمان بن ابی لیلی]]، از پدرش [[نقل]] است که می‌گوید: [[علی]] {{ع}} برای [[کوفیان]] نوشت: "به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] [[مهربان]]. پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]]؛ به [[راستی]] که من شما را و اقامت در میان شما را برگزیدم؛ چون [[دوستی]] و [[مهرورزی]] شما را نسبت به [[خداوند]] عز و جل و [[پیامبر خدا]] می‌دانم. پس هرکه سوی من آید و مرا [[یاری]] دهد، به ندای حقْ پاسخ گفته و وظیفه‌اش را به انجام رسانده است"<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۷.</ref>.		* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از [[یزید]] ضخم-: وقتی خبر [[عایشه]]، [[طلحه]] و [[زبیر]] به [[علی]] {{ع}} در [[مدینه]] رسید که آنان به سمت [[عراق]] حرکت کرده‌اند، با شتاب از [[مدینه]] بیرون رفت و [[امیدوار]] بود به آنان برسد و بازشان گردانَد. وقتی به [[ربذه]] رسید، به وی خبر دادند که آنها بسیار دور شده‌اند. چند روزی در [[ربذه]] اقامت گزید. از آنان خبر رسید که قصد [[بصره]] کرده‌اند. بیمش برطرف شد و فرمود: "به [[راستی]] که [[کوفیان]] به من علاقه‌مندترند و در میان آنان، سران [[عرب]] و شخصیت‌های برجسته‌ای هست". [و] از [[محمد بن عبد الرحمان بن ابی لیلی]]، از پدرش [[نقل]] است که می‌گوید: [[علی]] {{ع}} برای [[کوفیان]] نوشت: "به [[نام خداوند]] [[بخشنده]] [[مهربان]]. پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]]؛ به [[راستی]] که من شما را و اقامت در میان شما را برگزیدم؛ چون [[دوستی]] و [[مهرورزی]] شما را نسبت به [[خداوند]] عز و جل و [[پیامبر خدا]] می‌دانم. پس هرکه سوی من آید و مرا [[یاری]] دهد، به ندای حقْ پاسخ گفته و وظیفه‌اش را به انجام رسانده است"<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۷.</ref>.
	== فرستادن [[حسن بن علی]] {{ع}} به سوی کوفه‌==		== فرستادن [[حسن بن علی]] {{ع}} به سوی کوفه‌==
	* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به‌نقل از [[ابو لیلی]]-: [[علی]] {{ع}}، [[حسن بن علی]] {{ع}} و [[عمار بن یاسر]] را فرستاد تا [[مردم]] را [[بسیج]] کنند و قُرظة بن کعب [[انصاری]] را به‌عنوان [[امیر]] [[کوفه]] فرستاد و نامه‌ای با وی برای [[ابو موسی]] فرستاد [بدین مضمون‌]: "پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]]؛ به‌تحقیق که [[معتقد]] بودم دوری جستن تو از امر [حکومت‌]- که [[خداوند]] عز و جل برایت بهره‌ای در آن قرار نداده-، تو را از [[مخالفت]] با [[فرمان]] من باز دارد. من، [[حسن بن علی]] و [[عمار بن یاسر]] را برای [[بسیج]] [[مردم]] فرستادم و قُرظَة بن کعب را به عنوان فرماندار [[شهر]] گماشتم. تو با [[سرزنش]] و نکوهیدگی کنار برو و اگر چنین نکنی، به قُرظَة بن کعب [[دستور]] داده‌ام تو را طرد سازد و اگر تو او را طرد کردی و او بر تو [[پیروز]] گشت، تو را قطعه قطعه کند". وقتی [[نامه]] به [[ابو موسی]] رسید، کنار رفت. [[حسن]] و [[عمار]]، داخل [[مسجد]] شدند و گفتند: ای [[مردم]]! [[امیر مؤمنان]] می‌فرماید: "من در این حرکت یا ستمگرم یا ستمدیده. هر که به [[حق]] [[خدا]] پایبند است، [[خدا]] را در نظر آورد و بیاید، اگر ستمدیده‌ام، یاری‌ام کند و اگر ستمگرم، [[حق]] را از من باز ستانَد. به [[خدا]] [[سوگند]] که [[طلحه]] و [[زبیر]]، نخستین کسانی بودند که با من [[بیعت]] کردند و نخستین کسانی بودند که [[بیعت]] شکستند. آیا من ثروتی را به خود اختصاص داده‌ام یا حکمی را دگرگون ساخته‌ام؟ پس [[بسیج]] شوید و [[امر به معروف]] و از منکر [[نهی]] کنید"<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۹۹.</ref>.		* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به‌نقل از [[ابو لیلی]]-: [[علی]] {{ع}}، [[حسن بن علی]] {{ع}} و [[عمار بن یاسر]] را فرستاد تا [[مردم]] را [[بسیج]] کنند و قُرظة بن کعب [[انصاری]] را به‌عنوان [[امیر]] [[کوفه]] فرستاد و نامه‌ای با وی برای [[ابو موسی]] فرستاد [بدین مضمون‌]: "پس از [[حمد]] و [[سپاس]] [[خداوند]]؛ به‌تحقیق که [[معتقد]] بودم دوری جستن تو از امر [حکومت‌]- که [[خداوند]] عز و جل برایت بهره‌ای در آن قرار نداده- تو را از [[مخالفت]] با [[فرمان]] من باز دارد. من، [[حسن بن علی]] و [[عمار بن یاسر]] را برای [[بسیج]] [[مردم]] فرستادم و قُرظَة بن کعب را به عنوان فرماندار [[شهر]] گماشتم. تو با [[سرزنش]] و نکوهیدگی کنار برو و اگر چنین نکنی، به قُرظَة بن کعب [[دستور]] داده‌ام تو را طرد سازد و اگر تو او را طرد کردی و او بر تو [[پیروز]] گشت، تو را قطعه قطعه کند". وقتی [[نامه]] به [[ابو موسی]] رسید، کنار رفت. [[حسن]] و [[عمار]]، داخل [[مسجد]] شدند و گفتند: ای [[مردم]]! [[امیر مؤمنان]] می‌فرماید: "من در این حرکت یا ستمگرم یا ستمدیده. هر که به [[حق]] [[خدا]] پایبند است، [[خدا]] را در نظر آورد و بیاید، اگر ستمدیده‌ام، یاری‌ام کند و اگر ستمگرم، [[حق]] را از من باز ستانَد. به [[خدا]] [[سوگند]] که [[طلحه]] و [[زبیر]]، نخستین کسانی بودند که با من [[بیعت]] کردند و نخستین کسانی بودند که [[بیعت]] شکستند. آیا من ثروتی را به خود اختصاص داده‌ام یا حکمی را دگرگون ساخته‌ام؟ پس [[بسیج]] شوید و [[امر به معروف]] و از منکر [[نهی]] کنید"<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۹۹.</ref>.
	== موضع [[ابو موسی]] در برابر فرستادگان [[امام علی]] {{ع}}‌==		== موضع [[ابو موسی]] در برابر فرستادگان [[امام علی]] {{ع}}‌==
	* شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.		* شرح [[نهج البلاغة]]- به [[نقل]] از [[ابو مخنف]]-: وقتی [[ابو موسی]]، [[سخنرانی]] [[حسن]] {{ع}} و [[عمار]] را شنید، به پا خاست و بر [[منبر]] رفت و گفت: سپاسْ از آنِ خدایی است که ما را به واسطه [[محمد]] {{صل}} گرامی داشت و پس از جدایی، ما را جمع کرد و پس از [[دشمنی]]، ما را [[برادر]] و [[دوستدار]] یکدیگر قرار داد و بر ما [[خون]] و [[ثروت]] یکدیگر را [[حرام]] گردانید. [[خداوند سبحان]] فرمود: "و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید" و فرمود: "و هر کسی عمداً مؤمنی را بکشد، کیفرش [[دوزخ]] است که در آن، ماندگار خواهد بود". پس ای [[بندگان خدا]]! از [[خداوند]]، [[پروا]] کنید، سلاحتان را بر [[زمین]] گذارید و از کشتن برادرانتان خودداری ورزید<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۱۴.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:33:48Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] ابو [[موسی‌]]==		== فرستادن اشتر برای رویارویی با [[فتنه]] ابو [[موسی‌]]==
	[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.		[[امام علی]] {{ع}} به [[سپاه]] [[کوفه]] در کنار [[سپاه]] خود، نیاز داشت تا با قاطعیتِ تمام‌تر حرکت [[ناکثین]] را درهم شکند؛ اما جلوگیری [[ابو موسی]] از [[بسیج]] [[مردم کوفه]]، [[مانع]] حرکت آنان برای [[یاری امام]] {{ع}} شد. [[مالک اشتر]]، توان بازکردن این گره را داشت؛ زیرا پس از آنکه [[امام]] {{ع}} [[تصمیم]] داشت [[ابو موسی]] را به همراه سایر [[کارگزاران]] [[عثمان]] [[عزل]] نماید، او بود که به [[امیر مؤمنان]]، باقی‌گذاردن [[ابو موسی]] را در [[منصب]] [[زمامداری]] [[کوفه]] پیشنهاد کرده بود. برخی اسناد [[تاریخی]] تصریح می‌کنند که [[امام علی]] {{ع}} به اشتر فرمود: "تو درباره [[ابو موسی]] وساطت کردی که او را در [[کوفه]] ابقا کنم. اینک برو و آنچه را خراب کرده‌ای، [[اصلاح]] کن"<ref>شرح نهج البلاغة، ج ۱۴، ص ۲۰.</ref>. اما از روایتی که [[نصر]] بن مُزاحم آورده، چنین برمی‌آید که مالک، خود به [[امام]] {{ع}} پیشنهاد داد که به [[کوفه]] رود و آنچه را [[ابوموسی]] بر هم ریخته، [[اصلاح]] نماید.
	== [[پیوستن]] نیروهای [[کوفه]] به [[امام]] {{ع}}‌==		== پیوستن نیروهای [[کوفه]] به [[امام]] {{ع}}‌==
	موضع قاطعی که [[مالک اشتر]] در برابر [[ابو موسی اشعری]] اتخاذ کرد، سبب شد که مشکل [[بسیج]] نمودنِ [[مردم کوفه]] حل گردد و سپاهی بزرگ از [[کوفه]] حرکت کرده، در منطقه ذو قار به [[امام]] {{ع}} بپیوندند. آنچه در این زمینه قابل ملاحظه است، خبردادن [[امام علی]] {{ع}} به یارانش از تعداد [[سپاهیان]] [[کوفه]]، پیش از رسیدن آنان است.		موضع قاطعی که [[مالک اشتر]] در برابر [[ابو موسی اشعری]] اتخاذ کرد، سبب شد که مشکل [[بسیج]] نمودنِ [[مردم کوفه]] حل گردد و سپاهی بزرگ از [[کوفه]] حرکت کرده، در منطقه ذو قار به [[امام]] {{ع}} بپیوندند. آنچه در این زمینه قابل ملاحظه است، خبردادن [[امام علی]] {{ع}} به یارانش از تعداد [[سپاهیان]] [[کوفه]]، پیش از رسیدن آنان است.
	* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از ابو طُفَیل-: [[علی]] {{ع}} فرمود: "از [[کوفه]] [[دوازده]] هزار و یک مرد می‌آید". [[ابو طفیل]] می‌گوید: بر تپه‌ای در ذو قار نشستم و آنان را شمردم. نه یک نفر بیش بودند و نه یک نفر کم<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۵۰۰.</ref>.		* [[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]- به [[نقل]] از ابو طُفَیل-: [[علی]] {{ع}} فرمود: "از [[کوفه]] [[دوازده]] هزار و یک مرد می‌آید". [[ابو طفیل]] می‌گوید: بر تپه‌ای در ذو قار نشستم و آنان را شمردم. نه یک نفر بیش بودند و نه یک نفر کم<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۵۰۰.</ref>.

	== [[فرستادگان امام علی]] {{ع}} به [[کوفه‌]]==		== [[فرستادگان امام علی]] {{ع}} به [[کوفه‌]]==
	* [[امام علی]] {{ع}} برای [[جنگ]] با [[لشکر]] [[جمل]]، احتیاج به نیروهای [[رزمنده]] بیشتری داشت و [[شهر]] [[کوفه]]، [[بهترین]] شهری بود که می‌توانست چنین نیروهایی را برای [[یاری]] او روانه سازد. این، بدان جهت بود که [[کوفه]]، شهری نظامی بود و تعداد [[سپاهیان]] [[رزمنده]] موجود در آن، بسیار فراوان بود، برخلاف [[مکه]]، [[مدینه]] و [[یمن]] و.... افزون بر آن، [[کوفه]] نزدیک‌ترین نقطه به [[بصره]] (پایگاه [[اصحاب جمل]]) بود و بدین جهت، [[بهترین]] مکان برای اعزام نیرو محسوب می‌شد. مشکل بزرگی که بر سر راه اعزام نیرو از [[کوفه]] وجود داشت، حضور [[ابو موسی اشعری]] (فرماندار [[منصوب]] [[عثمان]] و [[علی]] {{ع}} بر این [[شهر]]) بود که [[مردم]] را از [[پیوستن]] به [[سپاه علی]] {{ع}} باز می‌داشت و این [[جنگ]] را- که دو طرف آن، [[صحابیان]] [[پیامبر خدا]] بودند- فتنه‌ای می‌دانست که باید از آن، برکنار مانْد. بدین جهت، [[امام علی]] {{ع}} نامه‌ای را به همراه نمایندگانی به [[کوفه]] فرستاد تا [[مردم کوفه]] را به حضور در [[سپاه]] ایشان، [[دعوت]] و [[تشویق]] کنند. طبیعی است که این [[نمایندگان]]، باید از وجهه خوبی در میان [[مردم کوفه]] برخوردار می‌بودند تا [[قدرت]] مُحاجه با [[ابو موسی اشعری]] را نیز دارا باشند. درباره [[نمایندگان]] [[امام]] {{ع}} و ترتیب اعزام آنها، گزارش‌های بسیار گوناگونی در [[منابع تاریخی]] وجود دارد: به نظر می‌رسد که ترتیب صحیح [[نمایندگان]]، این‌گونه باشد:		* [[امام علی]] {{ع}} برای [[جنگ]] با [[لشکر]] [[جمل]]، احتیاج به نیروهای [[رزمنده]] بیشتری داشت و [[شهر]] [[کوفه]]، [[بهترین]] شهری بود که می‌توانست چنین نیروهایی را برای [[یاری]] او روانه سازد. این، بدان جهت بود که [[کوفه]]، شهری نظامی بود و تعداد [[سپاهیان]] [[رزمنده]] موجود در آن، بسیار فراوان بود، برخلاف [[مکه]]، [[مدینه]] و [[یمن]] و.... افزون بر آن، [[کوفه]] نزدیک‌ترین نقطه به [[بصره]] (پایگاه [[اصحاب جمل]]) بود و بدین جهت، [[بهترین]] مکان برای اعزام نیرو محسوب می‌شد. مشکل بزرگی که بر سر راه اعزام نیرو از [[کوفه]] وجود داشت، حضور [[ابو موسی اشعری]] (فرماندار [[منصوب]] [[عثمان]] و [[علی]] {{ع}} بر این [[شهر]]) بود که [[مردم]] را از پیوستن به [[سپاه علی]] {{ع}} باز می‌داشت و این [[جنگ]] را- که دو طرف آن، [[صحابیان]] [[پیامبر خدا]] بودند- فتنه‌ای می‌دانست که باید از آن، برکنار مانْد. بدین جهت، [[امام علی]] {{ع}} نامه‌ای را به همراه نمایندگانی به [[کوفه]] فرستاد تا [[مردم کوفه]] را به حضور در [[سپاه]] ایشان، [[دعوت]] و [[تشویق]] کنند. طبیعی است که این [[نمایندگان]]، باید از وجهه خوبی در میان [[مردم کوفه]] برخوردار می‌بودند تا [[قدرت]] مُحاجه با [[ابو موسی اشعری]] را نیز دارا باشند. درباره [[نمایندگان]] [[امام]] {{ع}} و ترتیب اعزام آنها، گزارش‌های بسیار گوناگونی در [[منابع تاریخی]] وجود دارد: به نظر می‌رسد که ترتیب صحیح [[نمایندگان]]، این‌گونه باشد:
	# '''[[هاشم بن عتبه]]''': [[امام علی]] {{ع}} از [[ربذه]] (در نزدیکی [[مدینه]])، [[هاشم بن عتبه]] را با نامه‌ای به سوی [[ابو موسی اشعری]] ([[فرماندار کوفه]]) فرستاد و از او خواست تا [[مردم]] را به [[جنگیدن]] علیه [[سپاه]] [[جمل]] فرا خوانَد. [[دلیل]] [[انتخاب]] [[هاشم بن عتبه]] نیز مشخص است. [[هاشم]]، از سران [[سپاه اسلام]] بود و در [[کوفه]] از وجهه خوبی برخوردار بوده است. [[هاشم بن عتبه]]، به [[کوفه]] رفت و [[نامه]] [[امام]] {{ع}} را [[ابلاغ]] کرد؛ ولی با [[مخالفت]] [[ابوموسی اشعری]] روبه‌رو شد. [[هاشم]] از [[کوفه]]، نامه‌ای به [[امام]] نوشت و ایشان را از اوضاع آنجا [[آگاه]] کرد. به دنبال آن، خود [[هاشم]] به حضور [[علی]] {{ع}} رسید و جریان را مفصلًا توضیح داد.		# '''[[هاشم بن عتبه]]''': [[امام علی]] {{ع}} از [[ربذه]] (در نزدیکی [[مدینه]])، [[هاشم بن عتبه]] را با نامه‌ای به سوی [[ابو موسی اشعری]] ([[فرماندار کوفه]]) فرستاد و از او خواست تا [[مردم]] را به [[جنگیدن]] علیه [[سپاه]] [[جمل]] فرا خوانَد. [[دلیل]] [[انتخاب]] [[هاشم بن عتبه]] نیز مشخص است. [[هاشم]]، از سران [[سپاه اسلام]] بود و در [[کوفه]] از وجهه خوبی برخوردار بوده است. [[هاشم بن عتبه]]، به [[کوفه]] رفت و [[نامه]] [[امام]] {{ع}} را [[ابلاغ]] کرد؛ ولی با [[مخالفت]] [[ابوموسی اشعری]] روبه‌رو شد. [[هاشم]] از [[کوفه]]، نامه‌ای به [[امام]] نوشت و ایشان را از اوضاع آنجا [[آگاه]] کرد. به دنبال آن، خود [[هاشم]] به حضور [[علی]] {{ع}} رسید و جریان را مفصلًا توضیح داد.
	# '''[[محمد بن ابی بکر]]''': [[نماینده دوم]] [[امام علی]] {{ع}} [[محمد بن ابی بکر]] است که از وجهه مناسبی در نزد همه [[مسلمانان]]، بخصوص شورش‌کنندگان بر ضد [[عثمان]] برخوردار بود. متون [[تاریخی]] در مورد اعزام [[محمد بن ابی بکر]]، [[اتفاق نظر]] دارند؛ اگرچه درباره ترتیب فرستاده شدن او [[اختلاف]] است. بعضی اعزام او را قبل از [[هاشم بن عتبه]] دانسته‌اند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۹۹.</ref> و بعضی آن را بعد از بازگشت [[هاشم]] از کوفه‌<ref>[[أنساب الأشراف (کتاب)\|أنساب الأشراف]]، ج ۳، ص ۳۱.</ref> و بعضی هم زمانی را برای آن ذکر نکرده‌اند<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۷.</ref>. درباره همراهیان [[محمد بن ابی بکر]] هم [[اختلاف]] است. برخی از [[محمد]] بن [[عون]]<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۷.</ref>، برخی از [[محمد بن جعفر]]<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۸.</ref>، برخی از [[محمد بن حنفیه‌]]<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۷.</ref> و برخی از [[عبد الله بن عباس‌]]<ref>[[أنساب الأشراف (کتاب)\|أنساب الأشراف]]، ج ۳، ص ۳۱.</ref> نام برده‌اند.		# '''[[محمد بن ابی بکر]]''': [[نماینده دوم]] [[امام علی]] {{ع}} [[محمد بن ابی بکر]] است که از وجهه مناسبی در نزد همه [[مسلمانان]]، بخصوص شورش‌کنندگان بر ضد [[عثمان]] برخوردار بود. متون [[تاریخی]] در مورد اعزام [[محمد بن ابی بکر]]، [[اتفاق نظر]] دارند؛ اگرچه درباره ترتیب فرستاده شدن او [[اختلاف]] است. بعضی اعزام او را قبل از [[هاشم بن عتبه]] دانسته‌اند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۹۹.</ref> و بعضی آن را بعد از بازگشت [[هاشم]] از کوفه‌<ref>[[أنساب الأشراف (کتاب)\|أنساب الأشراف]]، ج ۳، ص ۳۱.</ref> و بعضی هم زمانی را برای آن ذکر نکرده‌اند<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۷.</ref>. درباره همراهیان [[محمد بن ابی بکر]] هم [[اختلاف]] است. برخی از [[محمد]] بن [[عون]]<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۷.</ref>، برخی از [[محمد بن جعفر]]<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۷۸.</ref>، برخی از [[محمد بن حنفیه‌]]<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۷.</ref> و برخی از [[عبد الله بن عباس‌]]<ref>[[أنساب الأشراف (کتاب)\|أنساب الأشراف]]، ج ۳، ص ۳۱.</ref> نام برده‌اند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:42:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:48:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام علی		\| موضوع مرتبط = امام علی
خط ۳۸:		خط ۳۷:
	{{امام علی}}		{{امام علی}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:یاری خواستن امام علی از کوفیان‌]]		[[رده:یاری خواستن امام علی از کوفیان‌]]
	[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]		[[رده:مدخل گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]
	[[رده:اتمام لینک داخلی]]		[[رده:اتمام لینک داخلی]]

Hosein: جایگزینی متن - '.↵↵{{مدخل امام علی}}' به '. == جستارهای وابسته == {{مدخل امام علی}}'

2022-06-28T06:02:13Z

جایگزینی متن - '</ref>.↵↵{{مدخل امام علی}}' به '</ref>. == جستارهای وابسته == {{مدخل امام علی}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	#'''[[مالک اشتر]]''': از [[مالک اشتر]] نیز به عنوان فرستاده [[امام علی]]{{ع}} یاد شده است. بیشتر متون، او را آخرین فرستاده دانسته و گفته‌اند: بر اثر کوشش وی، [[مردم کوفه]] [[بسیج]] شدند و لشکری برای کمک به [[علی]]{{ع}} فرستادند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۸۶.</ref> و بعضی دیگر، اعزام اشتر را در ابتدای کار دانسته‌اند و فعالیت او را ناموفقْ تلقی کرده‌اند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۸۲.</ref>. گفتنی است که اشتر، از وجهه بی‌مانندی در میان [[کوفیان]] برخوردار بود. او چند ماه پیش از این [[تاریخ]] و در اوج [[قدرت]] [[خلیفه سوم]]، توانست [[شهر]] را [[تصرف]] کند و علیه [[عثمان]] بشورانَد. بنا بر این، احتمال [[قوی]] آن است که اشتر، آخرین [[نماینده]] بوده و برای‌ تمام کردنِ کار، روانه شده است. همچنین بعضی از منابع دیگر، از درخواست خودِ اشتر برای اعزام به [[کوفه]] [[سخن]] گفته‌اند<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۱.</ref>؛ زیرا [[ابو موسی]]، فرماندار [[عثمان]] بر [[کوفه]] بود و [[علی]]{{ع}} قصد [[عزل]] او را داشت؛ ولی به درخواست [[مالک اشتر]] و به‌خاطر او، [[ابو موسی]] را بر [[ولایت]] [[کوفه]] باقی گذارد. عمل اشتر، گویای این است که او برای جبران خطای قبلی خود، [[دست]] به این کار زده است<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۳۵۱-۳۵۸.</ref>.		#'''[[مالک اشتر]]''': از [[مالک اشتر]] نیز به عنوان فرستاده [[امام علی]]{{ع}} یاد شده است. بیشتر متون، او را آخرین فرستاده دانسته و گفته‌اند: بر اثر کوشش وی، [[مردم کوفه]] [[بسیج]] شدند و لشکری برای کمک به [[علی]]{{ع}} فرستادند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۸۶.</ref> و بعضی دیگر، اعزام اشتر را در ابتدای کار دانسته‌اند و فعالیت او را ناموفقْ تلقی کرده‌اند<ref>[[تاریخ الطبری (کتاب)\|تاریخ الطبری]]، ج ۴، ص ۴۸۲.</ref>. گفتنی است که اشتر، از وجهه بی‌مانندی در میان [[کوفیان]] برخوردار بود. او چند ماه پیش از این [[تاریخ]] و در اوج [[قدرت]] [[خلیفه سوم]]، توانست [[شهر]] را [[تصرف]] کند و علیه [[عثمان]] بشورانَد. بنا بر این، احتمال [[قوی]] آن است که اشتر، آخرین [[نماینده]] بوده و برای‌ تمام کردنِ کار، روانه شده است. همچنین بعضی از منابع دیگر، از درخواست خودِ اشتر برای اعزام به [[کوفه]] [[سخن]] گفته‌اند<ref>[[الجمل (کتاب)\|الجمل]]، ص ۲۵۱.</ref>؛ زیرا [[ابو موسی]]، فرماندار [[عثمان]] بر [[کوفه]] بود و [[علی]]{{ع}} قصد [[عزل]] او را داشت؛ ولی به درخواست [[مالک اشتر]] و به‌خاطر او، [[ابو موسی]] را بر [[ولایت]] [[کوفه]] باقی گذارد. عمل اشتر، گویای این است که او برای جبران خطای قبلی خود، [[دست]] به این کار زده است<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۳۵۱-۳۵۸.</ref>.

			== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل امام علی}}		{{مدخل امام علی}}
	== منابع ==		== منابع ==