یا علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T09:30:17Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی [[ضعیف]] و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های عظیم می‌گذارد، از "علی" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این [[روزگار]] سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد علی را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی افتخار و سربلندی برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه عروسی که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در تعیین سرنوشت [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ نوجوانی آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای [[شگفتی]] نیست که تمام [[موفقیت]] و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. دلبستگی و [[باور]] مردم به [[مولا علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و باور این مردم دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] یا علیّ" از این دو [[حجت الهی]] کمک خواسته می‌شود؛ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "[[یا علی]]" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{متن حدیث\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref>بحارالأنوار، ج ۸ ص۱۲۲.</ref> از آنجا که علی{{ع}} در فرهنگ دینی ما مظهر یاری‌رسانی و حمایت از درماندگان است، ندای یا علی مدد ورد زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب هند نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی [[قدرتمند]] و متشکّل از دویست‌هزار سرباز هندو برای نابودی کامل حکومت‌های شیعه و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های شیعه شدند، [[لشکر]] شیعه و ایرانی که تعداد آنها مقابل لشکر قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] لشکر شیعه و ایرانی که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر تاریخ قرون وسطای هند را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد علی{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در فرهنگ شیعی، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.		شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی [[ضعیف]] و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های عظیم می‌گذارد، از "علی" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این [[روزگار]] سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد علی را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی افتخار و سربلندی برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه عروسی که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در تعیین سرنوشت [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ نوجوانی آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای [[شگفتی]] نیست که تمام [[موفقیت]] و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. دلبستگی و [[باور]] مردم به [[مولا علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و باور این مردم دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] یا علیّ" از این دو [[حجت الهی]] کمک خواسته می‌شود؛ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{متن حدیث\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref>بحارالأنوار، ج ۸ ص۱۲۲.</ref> از آنجا که علی{{ع}} در فرهنگ دینی ما مظهر یاری‌رسانی و حمایت از درماندگان است، ندای یا علی مدد ورد زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب هند نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی [[قدرتمند]] و متشکّل از دویست‌هزار سرباز هندو برای نابودی کامل حکومت‌های شیعه و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های شیعه شدند، [[لشکر]] شیعه و ایرانی که تعداد آنها مقابل لشکر قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] لشکر شیعه و ایرانی که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر تاریخ قرون وسطای هند را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد علی{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در فرهنگ شیعی، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۹

2024-06-05T09:29:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۹
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''[[یا علی]]''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، علی{{ع}} را فریاد می‌کند.		'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با کودکان نیز دارد و از آنجا که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} را مظهر [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، علی{{ع}} را فریاد می‌کند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی [[ضعیف]] و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های عظیم می‌گذارد، از "علی" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این [[روزگار]] سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد علی را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، [[پزشکی]] که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی[[دست]] به کار می‌شوند و جای [[شگفتی]] نیست که تمام [[موفقیت]] و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] مردم به [[مولا علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و باور این مردم دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت الهی]] کمک خواسته می‌شود؛ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "[[یا علی]]" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{~~عربی~~\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص۱۲۲.</ref> از آنجا که علی{{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر~~]] [[~~یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از [[درماندگان]] است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و [[خستگی]] [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب هند نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی [[قدرتمند]] و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های شیعه و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های شیعه شدند، [[لشکر]] شیعه و ایرانی که تعداد آنها مقابل لشکر قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر [[حمله]] بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] لشکر شیعه و ایرانی که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر تاریخ قرون وسطای هند را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد علی{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ ~~شیعی]]،~~ [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.		شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی [[ضعیف]] و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های عظیم می‌گذارد، از "علی" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این [[روزگار]] سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد علی را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی افتخار و سربلندی برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه عروسی که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در تعیین سرنوشت [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ نوجوانی آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای [[شگفتی]] نیست که تمام [[موفقیت]] و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. دلبستگی و [[باور]] مردم به [[مولا علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و باور این مردم دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] یا علیّ" از این دو [[حجت الهی]] کمک خواسته می‌شود؛ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "[[یا علی]]" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{متن حدیث\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref>بحارالأنوار، ج ۸ ص۱۲۲.</ref> از آنجا که علی{{ع}} در فرهنگ دینی ما مظهر یاری‌رسانی و حمایت از درماندگان است، ندای یا علی مدد ورد زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب هند نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی [[قدرتمند]] و متشکّل از دویست‌هزار سرباز هندو برای نابودی کامل حکومت‌های شیعه و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های شیعه شدند، [[لشکر]] شیعه و ایرانی که تعداد آنها مقابل لشکر قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] لشکر شیعه و ایرانی که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر تاریخ قرون وسطای هند را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد علی{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در فرهنگ شیعی، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۶

2024-06-05T09:26:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با کودکان نیز دارد و از آنجا که [[~~امام علی\|~~امیر المؤمنین]] {{ع}} را مظهر [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند.		'''[[یا علی]]''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، علی{{ع}} را فریاد می‌کند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[~~امام علی\|~~حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین~~]] [[~~سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا~~]] [[امام علی\|~~علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] یا علیّ" از این دو [[حجت~~]] [[~~الهی]] کمک خواسته ~~می‌شود،~~ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ~~ص ۱۲۲~~.</ref> از آنجا که ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر~~]] [[~~شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ~~ص ۸۰~~.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در فرهنگ ~~شیعی،~~ [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.		شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی [[ضعیف]] و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های عظیم می‌گذارد، از "علی" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این [[روزگار]] سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد علی را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، [[پزشکی]] که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی[[دست]] به کار می‌شوند و جای [[شگفتی]] نیست که تمام [[موفقیت]] و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] مردم به [[مولا علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و باور این مردم دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت الهی]] کمک خواسته می‌شود؛ چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "[[یا علی]]" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص۱۲۲.</ref> از آنجا که علی{{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از [[درماندگان]] است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و [[خستگی]] [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب هند نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی [[قدرتمند]] و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های شیعه و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های شیعه شدند، [[لشکر]] شیعه و ایرانی که تعداد آنها مقابل لشکر قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر [[حمله]] بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] لشکر شیعه و ایرانی که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر تاریخ قرون وسطای هند را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد علی{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-13T06:59:50Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲.</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ ~~شیعی]]،~~ [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>		شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] یا علیّ" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲.</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در فرهنگ شیعی، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۹

2024-03-13T06:59:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند.		'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با کودکان نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را مظهر [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شیفتگان ~~[[حضرت]]،~~ عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲.</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>		شیفتگان حضرت، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲.</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۹

2024-03-13T06:59:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~امامت~~}}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = امام علی علیه‌السلام
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند~~<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>~~.		'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* شیفتگان [[حضرت]]، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>		شیفتگان [[حضرت]]، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲.</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰.</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۱۴:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']].		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۰:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~یا علی]]~~		[[رده:علی]]
	~~[[رده:یا~~ علی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:42:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]]{{ع}} را فریاد می‌کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.		'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]] {{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]] {{ع}} را فریاد می‌کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* شیفتگان [[حضرت]]، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]]{{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]]{{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>		* شیفتگان [[حضرت]]، عاشقانه نام و یاد او را در هرمناسبت و مقامی بر زبان می‌آورند. شب‌وروز، [[ساعت]] و دقیقه‌ای نیست که نام [[امام علی\|حضرت علی]] در نقطه‌ای از این مرزوبوم از زبان پیر و [[جوان]] و هرطبقه از [[مردم]] طنین نیفکند. کارگری که با پتک بر آهن و فولاد می‌کوبد "یا علی" می‌گوید. پیرزنی ضعیف و رنجور که می‌خواهد از جای خود برخیزد، کوهنوردی که پای بر صخره‌های [[عظیم]] می‌گذارد، از "[[علی]]" مدد می‌جوید. راننده‌ای که پشت [[فرمان]] اتومبیل نشسته است و در این روزگار سرشار از حادثه و جنجال از خیابان‌های شلوغ یا گردنۀ کوهستان‌ها می‌گذرد [[علی]] را به [[یاری]] می‌طلبد. شناگری که در آب [[غوطه]] می‌خورد، کشتی‌گیری که در جستجوی [[افتخار]] و [[سربلندی]] برای [[ملت]] و مملکت خویش است، تازه [[عروسی]] که در [[انتظار]] تولّد نوزاد است، سیاستمداری که در [[تعیین]] [[سرنوشت]] [[دولت]] و ملّتی سهیم است، پزشکی که کارد جرّاحی را در [[قلب]] و سینۀ [[نوجوانی]] آرزومند فرو می‌برد، همه و همه با بانگ یا علی [[دست]] به کار می‌شوند و جای شگفتی نیست که تمام موفقیت و [[پیروزی]] خود و بستگان خویش را مدیون همین نام [[مقدس]] می‌دانند. [[دلبستگی]] و [[باور]] [[مردم]] به [[مولا]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} به حدّی است که همواره مورد تعجّب کسانی قرار گرفته که از [[فرهنگ]] و [[زندگی]] و [[باور]] این [[مردم]] دور می‌باشند. یکی از حریف‌های مرحوم تختی، قهرمان کشتی [[ایران]] و [[جهان]] روزی به وی می‌گوید: تو چرا هرگاه در کشتی در [[مخمصه]] می‌افتی، "یا علی" می‌گویی؟ تختی در جواب گفت: این نام، [[زور]] مرا دوبرابر می‌کند. آن حریف می‌پرسد: هرکسی "یا علی" بگوید زورش دوبرابر می‌شود؟ مرحوم تختی گفت: فقط کسی که از سر [[اخلاص]] و [[باور]] در [[دعای فرج]] نیز با تعبیر "یا [[محمّد]] [[یا علیّ]]" از این دو [[حجت]] [[الهی]] کمک خواسته می‌شود، چراکه مجرای [[فیض]] الهی‌اند. به فرمودۀ [[پیامبر]]، "یا علی" طنین صدایی است که هنگام کوبیدن کوبۀ در [[بهشت]] به گوش می‌رسد: {{عربی\|إنّ حلقة باب الجنّة من یاقوتة حمراء علی صفائح الذّهب فإذا دقّت الحلقة علی الصّفحة طنّت و قالت: یا علیّ}}<ref> بحارالأنوار، ج ۸ ص ۱۲۲</ref> از آنجا که [[امام علی\|علی]] {{ع}} در [[فرهنگ دینی]] ما [[مظهر]] [[یاری‌رسانی]] و [[حمایت]] از درماندگان است، ندای یا علی مدد [[ورد]] زبان [[شیعه]] است و چه در [[ناتوانی]] جسمی و چه در آزردگی و خستگی [[روحی]] از او مدد می‌گیرند: در [[تاریخ]] حکومت‌های [[شیعی]] در جنوب [[هند]] نیز آمده است که وقتی رام‌جیا با ارتشی قدرتمند و متشکّل از دویست‌هزار سرباز [[هندو]] برای نابودی کامل حکومت‌های [[شیعه]] و [[ایرانی]] روانۀ مرزهای حکومت‌های [[شیعه]] شدند، [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که تعداد آنها مقابل [[لشکر]] قدرتمند "ویجانگر" محدود بود، با رمز [[مبارک]] یا علی به [[ارتش]] ویجانگر حمله بردند و توانستند مهاجمان را تنها در چهار [[ساعت]] تارومار نمایند. این [[پیروزی]] [[تاریخی]] [[لشکر]] [[شیعه]] و [[ایرانی]] که با نام [[مقدّس]] یا علی به دست آمد، مسیر [[تاریخ]] قرون وسطای [[هند]] را کاملا [[تغییر]] داد<ref>مجله «مشکوة»، آستان قدس رضوی، شماره ۶۸، ۶۹، ص ۸۰</ref> این [[اعتقادات]] و سنّت‌های مردمی، ریشه در [[باورهای دینی]] و [[احادیث اسلامی]] دارد و در [[روایات]]، یاد [[امام علی\|علی]] {{ع}} هم [[عبادت]] به شمار آمده است و هیچ منافاتی با [[توحید]] ندارد. هرچند وهّابیان، صدا زدن غیر [[خدا]] را در [[دعا]] [[شرک]] می‌پندارند، ولی در [[فرهنگ شیعی]]، [[توحید]] محض، توجّه به ابواب [[فیض الهی]] است و نام [[مقدس]] [[ائمه]] از جملۀ این ابواب است<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:48:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[استغاثه]]		* [[استغاثه]]
	* [[توسل]]		* [[توسل]]

Bahmani در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۷

2022-02-13T10:17:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[یا علی در حدیث]] - [[یا علی در کلام اسلامی]]</div>~~
	<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[یا علی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

	'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]]{{ع}} را فریاد می‌کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.		'''یا علی''' تکیه [[کلام]] [[پیروان اهل بیت]]، هنگام مددخواهی برای انجام کاری دشوار، یا برداشتن باری سنگین، یا برخاستن از [[زمین]]. [[شیعه]]، این تمرین را با [[کودکان]] نیز دارد و از آنجا که [[امام علی\|امیر المؤمنین]]{{ع}} را [[مظهر]] [[قدرت الهی]] می‌داند، هنگام [[استغاثه]]، [[امام علی\|علی]]{{ع}} را فریاد می‌کند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۶۱۱.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T19:36:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[استغاثه]]		* [[استغاثه]]
	* [[توسل]]		* [[توسل]]