یحیی بن زید بن علی بن الحسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مذهب و عدالت یحیی بن زید */

2025-03-23T10:47:11Z

مذهب و عدالت یحیی بن زید

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۷
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==		== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==
	یحیی بن زید پهلوانی [[شجاع]] و [[اهل تقوا]] بود<ref>معجم الرواة، ج۱، ص۸۰.</ref>. زیدیان او را پیشوای خود می‌دانند و [[ادله امامت]] او را همچون [[دلایل امامت]] پدر می‌انگارند<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref>. اندیشمندان [[عامّه]] ([[اهل]] [[سنّت]]) نیز از او به [[نیکی]] یاد کرده‌اند<ref>الأعلام، ج۸، ص۱۴۶.</ref>. برخی از [[عالمان]] امامی به‌خاطر عباراتی که از او در دیدار با [[متوکل]] گزارش شده، او را مستقل و [[داعی]] به‌سوی خود دانسته‌اند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۵۱.</ref>. اما چنین نسبتی به او ثابت نیست؛ زیرا وی در همان دیدار، امامین [[صادقین]] {{عم}} را از خود و پدر خود [[اعلم]] دانسته و [[اخبار]] [[امام صادق]] {{ع}} مبنی بر مقتول و مصلوب شدن خود را به [[حق]] برشمرده است. خزاز [[قمی]] روایتی را از او [[نقل]] می‌کند که در آن یکایک [[امامان دوازده‌گانه]] را به نقل از پدر نام برده و آن را [[عهد]] معهود [[الهی]] با [[پیامبر]] {{صل}} برشمرده است<ref>کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref>. در گزارشی دیگر وی صریحاً پدر خود را از ادعای امامت تطهیر نموده و امام صادق {{ع}} را [[صاحب‌الامر]] آن [[زمان]] دانسته است<ref>کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref>. بنابراین وی فردی صحیح‌المذهب بوده است. اگرچه در مصادر رجالی متقدم امامی از وی یادی نشده و از این‌رو توثیق یا تضعیف خاصی متوجه او نیست، ولی از [[فضل]] و تقوای او در منابع مختلف سخن به میان آمده است<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ~~۵۴۰~~.</ref>.		یحیی بن زید پهلوانی [[شجاع]] و [[اهل تقوا]] بود<ref>معجم الرواة، ج۱، ص۸۰.</ref>. زیدیان او را پیشوای خود می‌دانند و [[ادله امامت]] او را همچون [[دلایل امامت]] پدر می‌انگارند<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref>. اندیشمندان [[عامّه]] ([[اهل]] [[سنّت]]) نیز از او به [[نیکی]] یاد کرده‌اند<ref>الأعلام، ج۸، ص۱۴۶.</ref>. برخی از [[عالمان]] امامی به‌خاطر عباراتی که از او در دیدار با [[متوکل]] گزارش شده، او را مستقل و [[داعی]] به‌سوی خود دانسته‌اند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۵۱.</ref>. اما چنین نسبتی به او ثابت نیست؛ زیرا وی در همان دیدار، امامین [[صادقین]] {{عم}} را از خود و پدر خود [[اعلم]] دانسته و [[اخبار]] [[امام صادق]] {{ع}} مبنی بر مقتول و مصلوب شدن خود را به [[حق]] برشمرده است. خزاز [[قمی]] روایتی را از او [[نقل]] می‌کند که در آن یکایک [[امامان دوازده‌گانه]] را به نقل از پدر نام برده و آن را [[عهد]] معهود [[الهی]] با [[پیامبر]] {{صل}} برشمرده است<ref>کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref>. در گزارشی دیگر وی صریحاً پدر خود را از ادعای امامت تطهیر نموده و امام صادق {{ع}} را [[صاحب‌الامر]] آن [[زمان]] دانسته است<ref>کفایة الاثر، ص۳۰۴.</ref>. بنابراین وی فردی صحیح‌المذهب بوده است. اگرچه در مصادر رجالی متقدم امامی از وی یادی نشده و از این‌رو توثیق یا تضعیف خاصی متوجه او نیست، ولی از [[فضل]] و تقوای او در منابع مختلف سخن به میان آمده است<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۴۰؛ [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)\|مظلومیت امام صادق]]، ص ۴۲.</ref>.

	== یحیی بن زید و [[صحیفه سجادیه]] ==		== یحیی بن زید و [[صحیفه سجادیه]] ==

Bahmani: /* سرگذشت زندگی */

2025-03-23T10:46:39Z

سرگذشت زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	بعد از شهادت زید فرزندش یحیی با آن روحیه [[آزادگی]] و [[ظلم‌ستیزی]] مورد تعقیب [[امویان]] قرار گرفت. یحیی بن زید پس از شهادت پدر به [[مدائن]] رفت، ولی چون دانست که در آنجا از او دست برنخواهند داشت، خود را به [[ری]] و از آنجا به [[خراسان]] رفت در خراسان چند ماهی آواره بود، سرانجام گذرش به بلخ افتاد و در پناه جریش برای خود مأمنی یافت. [[جاسوسان]] [[یوسف بن عمر]] «[[حاکم کوفه]]» همه جا در پی او بودند، پس از [[کشف]] [[اقامتگاه]] او حاکم کوفه از نصر بن سیار [[والی خراسان]] خواستار او شد. به [[فرمان]] او [[حاکم]] بلخ جریش را به [[تسلیم]] یحیی [[دعوت]] کرد، اما جریش میهمان خود را پنهان ساخته بود و وی را از دست نمی‌داد. مأموران [[حکومت]] به [[شکنجه]] او برخاسته به جریش ۶۰۰ تازیانه زدند، ولی [[سوگند]] یاد کرد نه‌تنها تازیانه که هزار [[شمشیر]] بر [[جان]] می‌خرد و اگر یحیی زیر پای او باشد پایش را بلند نمی‌کند، با این همه ایادی حکومت دست بردار نبودند تا فرزند جریش یحیی را تحویل داد. یحیی مدتی در [[زندان]] بود سپس [[آزاد]] شد<ref>روضه الصفا، ج۳، مقاتل الطالبین، ص۱۶۱.</ref>.		بعد از شهادت زید فرزندش یحیی با آن روحیه [[آزادگی]] و [[ظلم‌ستیزی]] مورد تعقیب [[امویان]] قرار گرفت. یحیی بن زید پس از شهادت پدر به [[مدائن]] رفت، ولی چون دانست که در آنجا از او دست برنخواهند داشت، خود را به [[ری]] و از آنجا به [[خراسان]] رفت در خراسان چند ماهی آواره بود، سرانجام گذرش به بلخ افتاد و در پناه جریش برای خود مأمنی یافت. [[جاسوسان]] [[یوسف بن عمر]] «[[حاکم کوفه]]» همه جا در پی او بودند، پس از [[کشف]] [[اقامتگاه]] او حاکم کوفه از نصر بن سیار [[والی خراسان]] خواستار او شد. به [[فرمان]] او [[حاکم]] بلخ جریش را به [[تسلیم]] یحیی [[دعوت]] کرد، اما جریش میهمان خود را پنهان ساخته بود و وی را از دست نمی‌داد. مأموران [[حکومت]] به [[شکنجه]] او برخاسته به جریش ۶۰۰ تازیانه زدند، ولی [[سوگند]] یاد کرد نه‌تنها تازیانه که هزار [[شمشیر]] بر [[جان]] می‌خرد و اگر یحیی زیر پای او باشد پایش را بلند نمی‌کند، با این همه ایادی حکومت دست بردار نبودند تا فرزند جریش یحیی را تحویل داد. یحیی مدتی در [[زندان]] بود سپس [[آزاد]] شد<ref>روضه الصفا، ج۳، مقاتل الطالبین، ص۱۶۱.</ref>.

	یحیی به جانب سرخس رفت و از آنجا به بیهق رهسپار شد، فشارهای والیان یحیی را بر آن داشت که قیام کند و در برابر [[ظلم]] اموی بایستد. ده هزار سپاهی برای [[جنگ]] با یحیی آماده شدند، یحیی با ۷۰ سوار به جنگ آنها رفت و [[جنگی]] سخت نمود و [[لشکر]] اموی را [[شکست]] داد و غنائمی به دست آورد، سپس به جانب هرات رفت و بین مرو و بلخ در محلی به نام جوزجان با نیروهای [[سلم]] بن احور درگیر شد. یحیی پس از سه [[روز]] [[جنگ]] با آنها، تیری به پیشانی او اصابت کرد و به [[شهادت]] رسید، بدنش را برهنه نمودند و سرش را جدا کردند و برای ولید فرستادند.		یحیی به جانب سرخس رفت و از آنجا به بیهق رهسپار شد، فشارهای والیان یحیی را بر آن داشت که قیام کند و در برابر [[ظلم]] اموی بایستد. ده هزار سپاهی برای [[جنگ]] با یحیی آماده شدند، یحیی با ۷۰ سوار به جنگ آنها رفت و [[جنگی]] سخت نمود و [[لشکر]] اموی را [[شکست]] داد و غنائمی به دست آورد، سپس به جانب هرات رفت و بین مرو و بلخ در محلی به نام جوزجان با نیروهای [[سلم]] بن احور درگیر شد. یحیی پس از سه [[روز]] [[جنگ]] با آنها، تیری به پیشانی او اصابت کرد و به [[شهادت]] رسید، بدنش را برهنه نمودند و سرش را جدا کردند و برای ولید فرستادند<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)\|مظلومیت امام صادق]]، ص ۴۲.</ref>.

	~~پس از آن بدن~~ یحیی را در ~~دروازه~~ [[شهر]] جوزجان بر دار ~~آویختند و~~ تا ~~پایان عصر~~ [[~~حکومت اموی~~]] ~~بدن بر بالای دار باقی ماند و~~ [[~~عباسیان~~]] ~~وقتی به~~ [[~~حکومت~~]] ~~رسیدند جسد یحیی~~ را ~~به زیر آوردند~~ و ~~او را~~ [[~~غسل~~]] ~~و کفن نمودند و همانجا او را~~ [[~~دفن~~]] ~~کردند پس~~ از ~~آن در~~ [[~~خراسان~~]] ~~[[مردم]] تا یک هفته عزای یحیی را به پا داشتند<ref>شیعه و زمامداران خودسر، ص۱۴۷؛ تتمة المنتهی، ص۱۲۶.</ref>~~.		پیکر بی سر یحیی در [[شهر]] جوزجان افغانستان به دار کشیده شد و همچنان بر دار بود تا [[پرچم‌های سیاه]] [[سپاه]] ابومسلم [[خراسانی]] برافراشته گشت. ابومسلم پیکر را پایین آورد و با آنکه یحیی [[شهید]] در معرکه [[قتال]] بود، او را تغسیل و تکفین کرد و بعد از اقامه نماز بر او، وی را [[دفن]] نمود.

	یحیی [[~~شهید]] از [[اعتقادات~~]] ~~سالم [[شیعی]] برخوردار بود،~~ او ~~از پدرش~~ [[~~روایت~~]] ~~کرده که~~ [[~~امامان~~]] ~~دوازده نفرند و آنان را~~ به ~~نام اسم برده و گفته است: این~~ [[~~پیمان~~]] ~~معهودی است که [[رسول خدا]]{{صل}} به ما سپرده است~~<ref>~~ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۰~~.</ref>.		ابومسلم هفت شبانه‌روز در بلخ و دیگر نواحی برای یحیی اقامه عزا نمود. [[قتل]] او در خراسان [[اندوه]] بزرگی در [[دل‌ها]] افکند، به‌طوری‌که در آن سال پسری در خراسان به [[دنیا]] نمی‌آمد مگر آنکه او را یحیی نامیدند<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۶۴، ص۲۲۴.</ref>.

	~~آنچه در کتاب زید الشهید آمده این است: که یحیی به [[امامت حضرت~~ صادق]]{{ع}} [[~~معتقد~~]] ~~بود، خوش‌عقیده~~ و ~~هشیار به امر~~ [[~~تشیع~~]] ~~بود،~~ [[~~امام صادق~~]]~~{{ع}} در سوگ~~ او ~~[[گریه]] کرد و سخت محزون شد و بر او [[رحمت]] فرستاد~~<ref>~~ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۱؛ زید الشهید، ص۱۷۵~~.</ref>.		امام صادق {{ع}} برای یحیی طلب [[مغفرت]] کرد و [[دعا]] نمود که [[خداوند]] او را به اجداد طاهرینش ملحق گرداند<ref>صحیفه سجادیه، ص۱۳.</ref>. آن [[امام]] هلاکت زودهنگام [[حکومت]] [[ولید بن یزید]] را نتیجه [[قتل]] ظالمانه [[یحیی بن زید]] برشمرد. [[قبر]] [[یحیی]] در جوزجان امروز مشهور و زیارتگاه است<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۴۰.</ref>.

	~~امام صادق{{ع}} در شهادت~~ [[~~جوانان~~]] [[~~پاک~~]] و [[~~آزاده~~]] ~~و انقلابی مثل یحیی که بر علیه~~ [[~~بیداد~~]] و [[~~ستمگری~~]] [[~~قیام~~]] ~~کردند قلبش به~~ [[~~درد~~]] ~~آمد~~ و ~~اشکش جاری شد و برای آنها [[دعا]] کرد~~<ref>[[علی ~~راجی~~\|~~راجی،~~ علی]]، [[~~مظلومیت امام صادق~~ (کتاب)\|~~مظلومیت امام صادق~~]]، ص ۴۲.</ref>.

	== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==		== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==

Bahmani: /* سرگذشت زندگی */

2025-03-23T10:44:37Z

سرگذشت زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۷:		خط ۷:
	یحیی در سال ۹۸ ق دیده به [[جهان]] گشود<ref>الاعلام، ج۸، ص۱۴۶.</ref>. از [[روزگار]] [[حیات]] او پیش از جریان استشهاد پدرش خبری در دست نیست، مگر آنکه بنابر پاره‌ای از گزارش‌ها، وی روایت‌هایی را از پدر شنیده و آثاری را از او اخذ کرده است.		یحیی در سال ۹۸ ق دیده به [[جهان]] گشود<ref>الاعلام، ج۸، ص۱۴۶.</ref>. از [[روزگار]] [[حیات]] او پیش از جریان استشهاد پدرش خبری در دست نیست، مگر آنکه بنابر پاره‌ای از گزارش‌ها، وی روایت‌هایی را از پدر شنیده و آثاری را از او اخذ کرده است.

	پس از مجروح شدن [[زید بن علی]] در [[نبرد]] با بنی‌امیّه و انتقال او به [[منزل]] یکی از [[یاران]] خود، یحیی بر بالین پدر آمد و با چشمانی گریان، او را به دیدار اجداد طاهرینش [[بشارت]] داد<ref>مقاتل الطالبین، ج۱، ص۴۰.</ref>. پدر نیز فرزندش یحیی را به [[جهاد]] با بنی‌امیّه [[وصیّت]] نمود<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref>. پس از [[شهادت]] [[زید]]، آن‌گاه که یاران او برای مخفی نگاه‌داشتن پیکرش از دستبرد بنی‌امیّه پیشنهادهایی چون فروانداختن وی به قعر [[فرات]] یا بریدن سرِ او را مطرح کردند، یحیی به [[مخالفت]] برخاست و در نتیجه پیکر زید را مخفیانه و شبانه در عباسیّه در میان جوی آبی [[دفن]] کردند، ولی غلامی که [[شاهد]] [[تدفین]] زید بود، محلّ دفن پیکرش را فاش نمود که سبب شد بنی‌امیّه پس از بریدن سر زید، تن برهنه او را به دار کشیدند<ref>مقاتل الطالبین، ج۱، ص۴۰.</ref>.		پس از مجروح شدن [[زید بن علی]] در [[نبرد]] با بنی‌امیّه و انتقال او به [[منزل]] یکی از [[یاران]] خود، یحیی بر بالین پدر آمد و با چشمانی گریان، او را به دیدار اجداد طاهرینش [[بشارت]] داد<ref>مقاتل الطالبین، ج۱، ص۴۰.</ref>. پدر نیز فرزندش یحیی را به [[جهاد]] با بنی‌امیّه [[وصیّت]] نمود<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref>. پس از [[شهادت]] [[زید]]، آن‌گاه که یاران او برای مخفی نگاه‌داشتن پیکرش از دستبرد بنی‌امیّه پیشنهادهایی چون فروانداختن وی به قعر [[فرات]] یا بریدن سرِ او را مطرح کردند، یحیی به [[مخالفت]] برخاست و در نتیجه پیکر زید را مخفیانه و شبانه در عباسیّه در میان جوی آبی [[دفن]] کردند، ولی غلامی که [[شاهد]] [[تدفین]] زید بود، محلّ دفن پیکرش را فاش نمود که سبب شد بنی‌امیّه پس از بریدن سر زید، تن برهنه او را به دار کشیدند<ref>مقاتل الطالبین، ج۱، ص۴۰.</ref>.<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۴۰.</ref>

	پس از ~~این ماجرا، جز ده نفر~~ از ~~یاران زید، سایرین~~ از ~~اطراف یحیی متفرق شدند<ref>مقاتل الطالبین، ج۱، ص۱۱۹~~.~~</ref> و~~ [[~~امیر~~]] [[کوفه]] در ~~پیِ یحیی افتاد~~. ~~وی نیز مدتی مخفی گردید<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۴۳۷.</ref> و آن‌گاه که در~~ [[~~عراق~~]] ~~کسی~~ را [[~~خون‌خواه~~]] ~~پدرش نیافت، رهسپار~~ [[~~خراسان~~]] ~~گشت~~ و ~~در آنجا یارانی~~ را ~~گرد آورد<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۶۴، ص۲۲۴~~.~~</ref>. وی قبل از ورود~~ به ~~خراسان، با~~ [[~~متوکل بن هارون~~]] ~~دیدار نمود،~~ و ~~خبر پیش‌بینی کشته شدن و به دار کشیده شدن خود~~ را به [[~~نقل~~]] از [[~~امام صادق~~]] ~~{{ع}} از وی شنید~~<ref>~~صحیفه سجادیه، ص۱۳~~.</ref>.		بعد از شهادت زید فرزندش یحیی با آن روحیه [[آزادگی]] و [[ظلم‌ستیزی]] مورد تعقیب [[امویان]] قرار گرفت. یحیی بن زید پس از شهادت پدر به [[مدائن]] رفت، ولی چون دانست که در آنجا از او دست برنخواهند داشت، خود را به [[ری]] و از آنجا به [[خراسان]] رفت در خراسان چند ماهی آواره بود، سرانجام گذرش به بلخ افتاد و در پناه جریش برای خود مأمنی یافت. [[جاسوسان]] [[یوسف بن عمر]] «[[حاکم کوفه]]» همه جا در پی او بودند، پس از [[کشف]] [[اقامتگاه]] او حاکم کوفه از نصر بن سیار [[والی خراسان]] خواستار او شد. به [[فرمان]] او [[حاکم]] بلخ جریش را به [[تسلیم]] یحیی [[دعوت]] کرد، اما جریش میهمان خود را پنهان ساخته بود و وی را از دست نمی‌داد. مأموران [[حکومت]] به [[شکنجه]] او برخاسته به جریش ۶۰۰ تازیانه زدند، ولی [[سوگند]] یاد کرد نه‌تنها تازیانه که هزار [[شمشیر]] بر [[جان]] می‌خرد و اگر یحیی زیر پای او باشد پایش را بلند نمی‌کند، با این همه ایادی حکومت دست بردار نبودند تا فرزند جریش یحیی را تحویل داد. یحیی مدتی در [[زندان]] بود سپس [[آزاد]] شد<ref>روضه الصفا، ج۳، مقاتل الطالبین، ص۱۶۱.</ref>.

	~~سرانجام [[~~یحیی~~]] پس~~ از ~~هلاکت~~ [[~~هشام بن عبدالملک~~]] ~~در سال ۱۲۵ه‍~~.~~ق و روی کار آمدن~~ [[~~ولید بن یزید بن عبدالملک~~]] ~~در خراسان~~ [[~~قیام~~]] ~~خود را آغاز~~ نمود و در [[~~شعبان~~]] یا [[~~رمضان~~]] ~~همان سال یا سال بعد،~~ در [[~~روز جمعه~~]]~~، در حالی که شمار سپاهیان او ۱۵۰ نفر و شمار سپاهیان سلم~~ بن ~~أحوز هلالی ده هزار نفر بودند با آنان جنگید و به~~ [[~~شهادت~~]] ~~رسید<ref>المصابیح، ج۱، ص۳۷۷.</ref>.~~ [[~~قاتل~~]] ~~یحیی را عیسی مولی عیسی بن سلیمان دانسته‌اند که~~ با ~~ضربه~~ تیری به پیشانی ~~یحیی~~ او ~~را از پا درآورد<ref>تاریخ الامم~~ و الملوک، ج۵، ص۵۳۷.</ref>. پس از شهادت یحیی، سَلم سرِ یحیی را برای نصر بن سیار والی خراسان فرستاد. او نیز سر را برای [[ولید بن یزید]] ارسال نمود. برخی گزارش‌ها از مُثله شدن یحیی حکایت می‌کند<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref>. پیکر بی سر یحیی در [[شهر]] جوزجان افغانستان به ~~دار کشیده شد و همچنان بر دار بود تا~~ [[~~پرچم‌های سیاه]] [[سپاه]] ابومسلم [[خراسانی~~]] ~~برافراشته گشت. ابومسلم پیکر~~ را ~~پایین آورد~~ و ~~با آنکه یحیی [[شهید]] در معرکه [[قتال]] بود، او~~ را ~~تغسیل~~ و ~~تکفین کرد و بعد از اقامه نماز بر او، وی را [[دفن]] نمود~~.		یحیی به جانب سرخس رفت و از آنجا به بیهق رهسپار شد، فشارهای والیان یحیی را بر آن داشت که قیام کند و در برابر [[ظلم]] اموی بایستد. ده هزار سپاهی برای [[جنگ]] با یحیی آماده شدند، یحیی با ۷۰ سوار به جنگ آنها رفت و [[جنگی]] سخت نمود و [[لشکر]] اموی را [[شکست]] داد و غنائمی به دست آورد، سپس به جانب هرات رفت و بین مرو و بلخ در محلی به نام جوزجان با نیروهای [[سلم]] بن احور درگیر شد. یحیی پس از سه [[روز]] [[جنگ]] با آنها، تیری به پیشانی او اصابت کرد و به [[شهادت]] رسید، بدنش را برهنه نمودند و سرش را جدا کردند و برای ولید فرستادند.

	~~ابومسلم هفت شبانه‌روز~~ در ~~بلخ~~ و ~~دیگر نواحی برای یحیی اقامه عزا نمود.~~ [[~~قتل~~]] او ~~در خراسان~~ [[~~اندوه~~]] ~~بزرگی در~~ [[~~دل‌ها~~]] ~~افکند، به‌طوری‌که در~~ آن ~~سال پسری~~ در خراسان به [[~~دنیا~~]] ~~نمی‌آمد مگر آنکه او~~ را ~~یحیی نامیدند~~<ref>~~تاریخ مدینة دمشق، ج۶۴، ص۲۲۴~~.</ref>.		پس از آن بدن یحیی را در دروازه [[شهر]] جوزجان بر دار آویختند و تا پایان عصر [[حکومت اموی]] بدن بر بالای دار باقی ماند و [[عباسیان]] وقتی به [[حکومت]] رسیدند جسد یحیی را به زیر آوردند و او را [[غسل]] و کفن نمودند و همانجا او را [[دفن]] کردند پس از آن در [[خراسان]] [[مردم]] تا یک هفته عزای یحیی را به پا داشتند<ref>شیعه و زمامداران خودسر، ص۱۴۷؛ تتمة المنتهی، ص۱۲۶.</ref>.

	~~امام~~ صادق {{ع}} ~~برای یحیی طلب~~ [[~~مغفرت~~]] ~~کرد~~ و [[~~دعا~~]] ~~نمود که~~ [[~~خداوند~~]] او ~~را به اجداد طاهرینش ملحق گرداند~~<ref>~~صحیفه سجادیه، ص۱۳~~.</ref>. آن [[~~امام~~]] ~~هلاکت زودهنگام~~ [[~~حکومت~~]] [[~~ولید بن یزید~~]] ~~را نتیجه~~ [[~~قتل~~]] ~~ظالمانه~~ [[~~یحیی بن زید~~]] ~~برشمرد.~~ [[~~قبر~~]] [[~~یحیی~~]] ~~در جوزجان امروز مشهور~~ و ~~زیارتگاه است~~<ref>[[~~محمد~~ علی ~~موحدی~~\|~~موحدی، محمد~~ علی]]، [[~~دانشنامه صحیفه سجادیه~~ (کتاب)\|~~مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه~~]]، ص ~~۵۴۰~~.</ref>.		یحیی [[شهید]] از [[اعتقادات]] سالم [[شیعی]] برخوردار بود، او از پدرش [[روایت]] کرده که [[امامان]] دوازده نفرند و آنان را به نام اسم برده و گفته است: این [[پیمان]] معهودی است که [[رسول خدا]]{{صل}} به ما سپرده است<ref>ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۰.</ref>.

			آنچه در کتاب زید الشهید آمده این است: که یحیی به [[امامت حضرت صادق]]{{ع}} [[معتقد]] بود، خوش‌عقیده و هشیار به امر [[تشیع]] بود، [[امام صادق]]{{ع}} در سوگ او [[گریه]] کرد و سخت محزون شد و بر او [[رحمت]] فرستاد<ref>ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۱؛ زید الشهید، ص۱۷۵.</ref>.

			امام صادق{{ع}} در شهادت [[جوانان]] [[پاک]] و [[آزاده]] و انقلابی مثل یحیی که بر علیه [[بیداد]] و [[ستمگری]] [[قیام]] کردند قلبش به [[درد]] آمد و اشکش جاری شد و برای آنها [[دعا]] کرد<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)\|مظلومیت امام صادق]]، ص ۴۲.</ref>.

	== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==		== [[مذهب]] و [[عدالت]] یحیی بن زید ==

Bahmani: /* یحیی بن زید و صحیفه سجادیه */

2025-03-23T10:41:24Z

یحیی بن زید و صحیفه سجادیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== یحیی بن زید و [[صحیفه سجادیه]] ==		== یحیی بن زید و [[صحیفه سجادیه]] ==
	بنابر گزارش [[متوکل بن ~~هارون]]،~~ وی نسخه خود از صحیفه سجادیه را که امام صادق {{ع}} بر وی [[املا]] نموده بود، بنا به درخواست یحیی بن زید، جهت استنساخ در [[اختیار]] او قرار می‌دهد. یحیی نیز نسخه خطی پدر را که به حُسن نگهداری از آن [[وصیت]] شده بود، به [[متوکل]] می‌سپارد و می‌گوید: «به [[خدا]] [[سوگند]] ای متوکل! اگر پسرعمویم ([[امام صادق]] {{ع}}) خبر نداده بود که من کشته می‌شوم و پیکرم بر دار می‌رود، این [[صحیفه]] را به تو نمی‌دادم، چرا که همواره در نگهداشت آن [[حرص]] می‌ورزیده‌ام. ولی می‌دانم که سخن او [[حق]] است. چیزی است که از پدران خود شنیده‌ام و به‌زودی صحت آن آشکار خواهد شد. [[بیم]] دارم که این [[علم]] به دست [[بنی‌امیه]] افتد و مکتومش دارند و در گنجینه‌های خود برای خود اندوخته‌اش سازند. اینک آن را بستان و خاطر من آسوده گردان و نیکویش نگه‌دار».		بنابر گزارش متوکل بن هارون، وی نسخه خود از صحیفه سجادیه را که امام صادق {{ع}} بر وی املا نموده بود، بنا به درخواست یحیی بن زید، جهت استنساخ در [[اختیار]] او قرار می‌دهد. یحیی نیز نسخه خطی پدر را که به حُسن نگهداری از آن [[وصیت]] شده بود، به [[متوکل]] می‌سپارد و می‌گوید: «به [[خدا]] [[سوگند]] ای متوکل! اگر پسرعمویم ([[امام صادق]] {{ع}}) خبر نداده بود که من کشته می‌شوم و پیکرم بر دار می‌رود، این [[صحیفه]] را به تو نمی‌دادم، چرا که همواره در نگهداشت آن [[حرص]] می‌ورزیده‌ام. ولی می‌دانم که سخن او [[حق]] است. چیزی است که از پدران خود شنیده‌ام و به‌زودی صحت آن آشکار خواهد شد. [[بیم]] دارم که این [[علم]] به دست [[بنی‌امیه]] افتد و مکتومش دارند و در گنجینه‌های خود برای خود اندوخته‌اش سازند. اینک آن را بستان و خاطر من آسوده گردان و نیکویش نگه‌دار».

	متوکل می‌گوید: پس از [[شهادت]] یحیی به [[مدینه]] آمدم و صحیفه را به امام صادق {{ع}} نشان دادم. [[امام]] فرمود: «به خدا سوگند این خط عمویم [[زید]] و دعاهای آن از جدّم [[علی بن الحسین]] است». آن‌گاه امام نسخه خود از صحیفه را که به خط پدرش [[امام باقر]] {{ع}} و املای امام [[سجاد]] {{ع}} بود، جهت مقابله به متوکل بن هارون سپرد. متوکل می‌گوید: «من آن دو نسخه را با هم مقابله کردم. هر دو یکسان بودند، حتی یک حرف هم میانشان [[اختلاف]] نبود».		متوکل می‌گوید: پس از [[شهادت]] یحیی به [[مدینه]] آمدم و صحیفه را به امام صادق {{ع}} نشان دادم. [[امام]] فرمود: «به خدا سوگند این خط عمویم [[زید]] و دعاهای آن از جدّم [[علی بن الحسین]] است». آن‌گاه امام نسخه خود از صحیفه را که به خط پدرش [[امام باقر]] {{ع}} و املای امام [[سجاد]] {{ع}} بود، جهت مقابله به متوکل بن هارون سپرد. متوکل می‌گوید: «من آن دو نسخه را با هم مقابله کردم. هر دو یکسان بودند، حتی یک حرف هم میانشان [[اختلاف]] نبود».

Bahmani: /* مقدمه */

2025-03-23T10:41:06Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[یحیی بن زید بن علی بن الحسین]]{{ع}} معروف به [[امام]] [[طاهر]]<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref> و امام [[ثائر]]<ref>معجم الرّواة، ج۱، ص۸۰.</ref> از اعاظم [[سادات]] [[زیدی]] و از [[پیشوایان]] زیدیّه است. مادر او رَیطَة دختر ابوهاشم عبدالله بن محمد بن الحنفیه<ref>الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۲۵.</ref> از سادات علوی است. مادرِ مادرِ او نیز با دخترِ ابونوفل بن حرث بن عبدالمطلب است<ref>الدر النظیم، ص۵۹۹.</ref>. مادرِ پدرِ وی نیز امّ‌ولدی است که او را مختار به [[امام سجاد]]{{ع}} بخشید<ref>التفسیر، ص۴۰۰.</ref>.<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۳۹.</ref>		یحیی بن زید بن علی بن الحسین{{ع}} معروف به [[امام]] [[طاهر]]<ref>هدایة الراغبین، ص۲۱۰.</ref> و امام [[ثائر]]<ref>معجم الرّواة، ج۱، ص۸۰.</ref> از اعاظم [[سادات]] [[زیدی]] و از [[پیشوایان]] زیدیّه است. مادر او رَیطَة دختر ابوهاشم عبدالله بن محمد بن الحنفیه<ref>الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۲۵.</ref> از سادات علوی است. مادرِ مادرِ او نیز با دخترِ ابونوفل بن حرث بن عبدالمطلب است<ref>الدر النظیم، ص۵۹۹.</ref>. مادرِ پدرِ وی نیز امّ‌ولدی است که او را مختار به [[امام سجاد]]{{ع}} بخشید<ref>التفسیر، ص۴۰۰.</ref>.<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۳۹.</ref>

	== سرگذشت زندگی ==		== سرگذشت زندگی ==

Bahmani در ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۰

2025-03-23T10:40:56Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۸

2025-03-23T10:28:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در تاریخ اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = ~~یحیی بن زید (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = زید بن علی بن الحسین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~یحیی بن~~ زید بن علی ~~بن الحسین~~]]		[[رده:زید بن علی]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Jaafari: /* منابع */

2025-02-06T07:12:30Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]		# [[پرونده:1100609.jpg\|22px]] [[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|'''مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
			# [[پرونده:IM010713.jpg\|22px]] [[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)\|'''مظلومیت امام صادق''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2025-02-06T07:12:20Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۲
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	بنابر گزارش متوکل، وی موفق به استنساخ شصت و چند [[دعا]] از هفتادوپنج دعای موجود در صحیفه شد و نسخه یحیی را بنابر وصیت او، به عموزادگان وی سپرد<ref>صحیفه سجادیه، ص۱۳.</ref>.<ref>الأعلام، خیرالدین الزرکلی، بیروت: دارالعلم الملایین، ج۵، ۱۹۸۰ م: أنساب الأشراف، أحمد بن یحیی البلاذری، مصر: دارالمعارف، ۱۹۵۹ م: تاریخ الإسلام، محمد بن أحمد الذهبی، بیروت: دار الکتاب العربی، ۱۴۰۷ ق، ج۱: تاریخ الأمم و الملوک، محمدبن جریر الطبری، بیروت: مؤسسة الأعلمی، ۱۴۰۳ ق، ج۴؛ تاریخ مدینة دمشق، علی بن الحسن ابن عساکر، بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۵ ق، التفسیر، فرات بن ابراهیم الکوفی، تهران: وزارت ارشاد، ۱۴۱۰ ق الدرّ النظیم، یوسف بن حاتم الشامی، قم: جامعه مدرسین، ۱۴۲۰ ق؛ صحیفه سجادیه؛ الطبقات الکبری، محمد البصری ابن سعد، بیروت: دارصادر، بی‌تا، کفایة الأثر، علی بن محمد الزازی الخزاز، قم: بیدار، ۱۴۰۱ ق؛ المصابیح، أحمد بن إبراهیم الحسنی، یمن: مؤسسة الامام الزید، بی‌تا؛ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم الخوئی، قم: ج۵، ۱۴۱۳ ق؛ معجم الرواة، محمد یحیی سالم عزّان، بی‌جا، بی‌تا؛ مقاتل الطالبیین، أبوالفرج علی بن الحسین الإصفهانی، قم: دارالکتاب، ۱۳۸۵ ق، ج۲، هدایة الراغبین، الهادی بن ابراهیم الحسنی ابن‌الوزیر، نسخه خطی، یمن: ش۱۰۸۳-۰۰۰-YEM، بی‌تا.</ref>.<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۴۱.</ref>		بنابر گزارش متوکل، وی موفق به استنساخ شصت و چند [[دعا]] از هفتادوپنج دعای موجود در صحیفه شد و نسخه یحیی را بنابر وصیت او، به عموزادگان وی سپرد<ref>صحیفه سجادیه، ص۱۳.</ref>.<ref>الأعلام، خیرالدین الزرکلی، بیروت: دارالعلم الملایین، ج۵، ۱۹۸۰ م: أنساب الأشراف، أحمد بن یحیی البلاذری، مصر: دارالمعارف، ۱۹۵۹ م: تاریخ الإسلام، محمد بن أحمد الذهبی، بیروت: دار الکتاب العربی، ۱۴۰۷ ق، ج۱: تاریخ الأمم و الملوک، محمدبن جریر الطبری، بیروت: مؤسسة الأعلمی، ۱۴۰۳ ق، ج۴؛ تاریخ مدینة دمشق، علی بن الحسن ابن عساکر، بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۵ ق، التفسیر، فرات بن ابراهیم الکوفی، تهران: وزارت ارشاد، ۱۴۱۰ ق الدرّ النظیم، یوسف بن حاتم الشامی، قم: جامعه مدرسین، ۱۴۲۰ ق؛ صحیفه سجادیه؛ الطبقات الکبری، محمد البصری ابن سعد، بیروت: دارصادر، بی‌تا، کفایة الأثر، علی بن محمد الزازی الخزاز، قم: بیدار، ۱۴۰۱ ق؛ المصابیح، أحمد بن إبراهیم الحسنی، یمن: مؤسسة الامام الزید، بی‌تا؛ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم الخوئی، قم: ج۵، ۱۴۱۳ ق؛ معجم الرواة، محمد یحیی سالم عزّان، بی‌جا، بی‌تا؛ مقاتل الطالبیین، أبوالفرج علی بن الحسین الإصفهانی، قم: دارالکتاب، ۱۳۸۵ ق، ج۲، هدایة الراغبین، الهادی بن ابراهیم الحسنی ابن‌الوزیر، نسخه خطی، یمن: ش۱۰۸۳-۰۰۰-YEM، بی‌تا.</ref>.<ref>[[محمد علی موحدی\|موحدی، محمد علی]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «یحیی بن زید»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۴۱.</ref>

			==[[امام صادق]]{{ع}} در [[شهادت]] یحیی بن زید==
			[[زید بن علی بن الحسین]] که از چهره‌های انقلابی و اصول‌گرای [[عصر امام صادق]]{{ع}} بود نتوانست فضای [[خفقان]] [[اموی]] را [[تحمل]] کند و توهین‌های صریح هشام نسبت به [[اهل‌بیت]] به ویژه به [[فاطمه]] [[زهرا]] را تاب نیاورد، سرانجام [[قیام]] کرد و به شهادت رسید و [[قلب]] امام صادق{{ع}} از شهادتش جریحه‌دار شد. بعد از شهادت زید فرزندش یحیی با آن [[روحیه]] [[آزادگی]] و [[ظلم‌ستیزی]] مورد تعقیب [[امویان]] قرار گرفت.
			یحیی بن زید پس از شهادت پدر به [[مدائن]] رفت، ولی چون دانست که در آنجا از او دست برنخواهند داشت، خود را به [[ری]] و از آنجا به [[خراسان]] رفت در خراسان چند ماهی آواره بود، سرانجام گذرش به بلخ افتاد و در [[پناه]] [[جریش]] برای خود مأمنی یافت. [[جاسوسان]] [[یوسف بن عمر]] «[[حاکم کوفه]]» همه جا در پی او بودند، پس از [[کشف]] [[اقامتگاه]] او حاکم کوفه از [[نصر بن سیار]] [[والی خراسان]] خواستار او شد. به [[فرمان]] او [[حاکم]] بلخ جریش را به [[تسلیم]] یحیی [[دعوت]] کرد، اما جریش میهمان خود را پنهان ساخته بود و وی را از دست نمی‌داد. مأموران [[حکومت]] به [[شکنجه]] او برخاسته به جریش ۶۰۰ تازیانه زدند، ولی [[سوگند]] یاد کرد نه‌تنها تازیانه که هزار [[شمشیر]] بر [[جان]] می‌خرد و اگر یحیی زیر پای او باشد پایش را بلند نمی‌کند، با این همه ایادی حکومت دست بردار نبودند تا فرزند جریش یحیی را تحویل داد. یحیی مدتی در [[زندان]] بود سپس [[آزاد]] شد<ref>روضه الصفا، ج۳، مقاتل الطالبین، ص۱۶۱.</ref>.

			یحیی به جانب [[سرخس]] رفت و از آنجا به بیهق رهسپار شد، فشارهای [[والیان]] یحیی را بر آن داشت که قیام کند و در برابر [[ظلم]] اموی بایستد. ده هزار سپاهی برای [[جنگ]] با یحیی آماده شدند، یحیی با ۷۰ سوار به جنگ آنها رفت و [[جنگی]] سخت نمود و [[لشکر]] اموی را [[شکست]] داد و غنائمی به دست آورد، سپس به جانب هرات رفت و بین [[مرو]] و بلخ در محلی به نام جوزجان با نیروهای [[سلم]] بن احور درگیر شد. یحیی پس از سه [[روز]] [[جنگ]] با آنها، تیری به پیشانی او اصابت کرد و به [[شهادت]] رسید، بدنش را برهنه نمودند و سرش را جدا کردند و برای ولید فرستادند.
			پس از آن بدن یحیی را در دروازه [[شهر]] جوزجان بر دار آویختند و تا پایان عصر [[حکومت اموی]] بدن بر بالای دار باقی ماند و [[عباسیان]] وقتی به [[حکومت]] رسیدند جسد یحیی را به زیر آوردند و او را [[غسل]] و [[کفن]] نمودند و همانجا او را [[دفن]] کردند پس از آن در [[خراسان]] [[مردم]] تا یک هفته عزای یحیی را به پا داشتند<ref>شیعه و زمامداران خودسر، ص۱۴۷؛ تتمة المنتهی، ص۱۲۶.</ref>.

			یحیی [[شهید]] از [[اعتقادات]] سالم [[شیعی]] برخوردار بود، او از پدرش [[روایت]] کرده که [[امامان]] [[دوازده]] نفرند و آنان را به نام اسم برده و گفته است: این [[پیمان]] معهودی است که [[رسول خدا]]{{صل}} به ما سپرده است<ref>ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۰.</ref>.
			آنچه در کتاب زید [[الشهید]] آمده این است: که یحیی به [[امامت حضرت صادق]]{{ع}} [[معتقد]] بود، خوش‌عقیده و هشیار به امر [[تشیع]] بود، [[امام صادق]]{{ع}} در سوگ او [[گریه]] کرد و سخت محزون شد و بر او [[رحمت]] فرستاد<ref>ترجمه الغدیر، ج۶، ص۱۰۱؛ زید الشهید، ص۱۷۵.</ref>.
			امام صادق{{ع}} در شهادت [[جوانان]] [[پاک]] و [[آزاده]] و انقلابی مثل یحیی که بر علیه [[بیداد]] و [[ستمگری]] [[قیام]] کردند قلبش به [[درد]] آمد و اشکش جاری شد و برای آنها [[دعا]] کرد.<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)\|مظلومیت امام صادق]]، ص ۴۲</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۲۶

2024-02-22T22:26:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در ~~قرآن]] - [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در حدیث]] - [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در اخلاق~~ اسلامی]] - [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در معارف دعا و زیارات]] - [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در معارف و سیره سجادی]] - [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = یحیی بن زید (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یحیی بن زید بن علی بن الحسین در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = یحیی بن زید (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==