یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۸

2023-02-27T19:18:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۸
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اصحاب امام علی~~]]		[[رده:یزید بن حجیه تیمی]]

Bahmani در ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۷

2023-02-07T06:07:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	[[ابن اثیر]] می‌نویسد: یزید بن حجّیه تیمی با علی{{ع}} در [[جنگ جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] حضور داشت سپس حضرت او را به [[ری]] فرستاد؛ اما او از [[مالیات]] آن [[شهر]] سی هزار درهم کم آورد. علی{{ع}} او را احضار و کمبود [[اموال]] را از او مطالبه کرد و گفت: آنچه دریافتی، کجا پنهان کردی؟ یزید گفت: من چیزی برنداشتم.		[[ابن اثیر]] می‌نویسد: یزید بن حجّیه تیمی با علی{{ع}} در [[جنگ جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] حضور داشت سپس حضرت او را به [[ری]] فرستاد؛ اما او از [[مالیات]] آن [[شهر]] سی هزار درهم کم آورد. علی{{ع}} او را احضار و کمبود [[اموال]] را از او مطالبه کرد و گفت: آنچه دریافتی، کجا پنهان کردی؟ یزید گفت: من چیزی برنداشتم.

	علی{{ع}} با تازیانه او را نواخت و به [[زندان]] انداخت و سعد، [[غلام]] خود را [[مسئول]] زندان وی نمود. او از زندان گریخت و به معاویه پیوست. معاویه هم آنچه را که ربوده بود، به او بخشید و بعدها ایالت ری را به او سپرد <ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۸۸ و مترجم، ج۴، ص۵۶؛ ابن کلبی، نسب معد، ص۴۶، حاشیه.</ref>.		علی{{ع}} با تازیانه او را نواخت و به [[زندان]] انداخت و سعد، [[غلام]] خود را [[مسئول]] زندان وی نمود. او از زندان گریخت و به معاویه پیوست. معاویه هم آنچه را که ربوده بود، به او بخشید و بعدها ایالت ری را به او سپرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۸۸ و مترجم، ج۴، ص۵۶؛ ابن کلبی، نسب معد، ص۴۶، حاشیه.</ref>.

	او در [[جنگ صفین]] حضور داشت و جزو [[شهود]] [[صلحنامه]] از جانب علی{{ع}} بود<ref>الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۴، ص۱۰۸؛ واقعة صفین در تاریخ، ص۲۴۱.</ref> و بعد از [[جنگ نهروان]]، حضرت او را به [[ولایت ری]] و دَستَبی گمارد<ref>دستبی: به فتح دال و سکون سین و فتح تاء و باء مقصوره، شهر بزرگی بین ری و همدان بوده است.</ref>.		او در [[جنگ صفین]] حضور داشت و جزو [[شهود]] [[صلحنامه]] از جانب علی{{ع}} بود<ref>الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۴، ص۱۰۸؛ واقعة صفین در تاریخ، ص۲۴۱.</ref> و بعد از [[جنگ نهروان]]، حضرت او را به [[ولایت ری]] و دَستَبی گمارد<ref>دستبی: به فتح دال و سکون سین و فتح تاء و باء مقصوره، شهر بزرگی بین ری و همدان بوده است.</ref>.

	پیش از او [[والیان ری]]؛ [[مخنف بن سلیم]] و [[یزید بن قیس ارحبی]] بودند.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 496-497.</ref>		پیش از او [[والیان ری]]؛ [[مخنف بن سلیم]] و [[یزید بن قیس ارحبی]] بودند<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 496-497.</ref>.

	==خیانت و [[اختلاس]] یزید بن حُجّیه==		== خیانت و [[اختلاس]] یزید بن حُجّیه ==
	صاحب [[الغارات]] جریان خیانت یزید را چنین نگاشته است: از جمله افرادی که از علی{{ع}} جدا شد و به معاویه پیوست، یزید بن حجّیه تیمی از [[بنی تیم بن ثعلبة بن بکر بن وائل]] بود. حضرت او را بر ری و دستبی گمارد؛ اما او کسر [[خراج]] داشت و مقداری از اموال را برای خود نگهداشت. از این روی [[حضرت علی]]{{ع}} او را خواست و [[زندانی]] کرد و غلامش، سعد را بر او گمارد که فرار نکند، وی در حالی که سعد به [[خواب]] رفته بود، به نزدیک مرکب رفت و فرار کرد و به [[معاویه]] پیوست و می‌‌گفت: من به [[سعد]] [[نیرنگ]] زده و سوار مرکب شده، و به طرف [[شام]] رفتم و کسی را که [[افضل]] بود، [[اختیار]] کردم.		صاحب [[الغارات]] جریان خیانت یزید را چنین نگاشته است: از جمله افرادی که از علی{{ع}} جدا شد و به معاویه پیوست، یزید بن حجّیه تیمی از [[بنی تیم بن ثعلبة بن بکر بن وائل]] بود. حضرت او را بر ری و دستبی گمارد؛ اما او کسر [[خراج]] داشت و مقداری از اموال را برای خود نگهداشت. از این روی [[حضرت علی]]{{ع}} او را خواست و [[زندانی]] کرد و غلامش، سعد را بر او گمارد که فرار نکند، وی در حالی که سعد به [[خواب]] رفته بود، به نزدیک مرکب رفت و فرار کرد و به [[معاویه]] پیوست و می‌‌گفت: من به [[سعد]] [[نیرنگ]] زده و سوار مرکب شده، و به طرف [[شام]] رفتم و کسی را که [[افضل]] بود، [[اختیار]] کردم.

خط ۲۳:		خط ۲۳:
	دوم این که شما کمی [[انتخاب]] کردید و آنها نیز حکمی برگزیدند با این تفاوت که [[حَکَم]] شما صاحبتان را [[خلع]] کرد و حَکَم آنها در حالی برگشت که ادعا میکرد صاحبش [[امیرالمؤمنین]] است.		دوم این که شما کمی [[انتخاب]] کردید و آنها نیز حکمی برگزیدند با این تفاوت که [[حَکَم]] شما صاحبتان را [[خلع]] کرد و حَکَم آنها در حالی برگشت که ادعا میکرد صاحبش [[امیرالمؤمنین]] است.

	سوم این که [[قرّاء]] و سوارانتان با شما [[مخالفت]] کردند و شما با آنها جنگیدید و آنها را کشتید. عفاق وقتی که از کنار مردم رد می‌‌شد، می‌‌گفت: بار الها! من از این [[مردم]] [[بیزاری]] می‌جویم و جزو دوستدران فرزند عُفّان ([[عثمان]]) هستم. مردم هم می‌‌گفتند: بار الها! ما جزو [[دوستان]] علی{{ع}} هستیم و از فرزند عُفان [[برائت]] می‌جوییم و هم از تو ای عفاق. عفاق به کارش ادامه می‌داد تا این که این مردم از فردی که در سرودن سجع [[مهارت]] داشت و [[شجاع]] بود، خواستند که جواب قاطعی به عفاق بدهد. او پذیرفت و گفت جواب او را خواهم داد. وقتی که عفاق بر آنها گذشت، باز همان گفته‌های خود را تکرار کرد؛ اما این مرد به او مهلت نداد و گفت: بارالها! عفاق را بکش زیرا او [[نفاق]] خود را پنهان داشته و [[مخالفت]] خود را ظاهر کرده و جدایی خود را بیان کرده و دو رنگی [[اخلاقی]] خود را آشکار نموده است.<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اقْتُلْ عِفَاقاً فَإِنَّهُ أَسَرَّ نِفَاقاً وَ أَظْهَرَ شِقَاقاً وَ بَيَّنَ فِرَاقاً وَ تَلَوَّنَ أَخْلَاقاً}}</ref>		سوم این که [[قرّاء]] و سوارانتان با شما [[مخالفت]] کردند و شما با آنها جنگیدید و آنها را کشتید. عفاق وقتی که از کنار مردم رد می‌‌شد، می‌‌گفت: بار الها! من از این [[مردم]] [[بیزاری]] می‌جویم و جزو دوستدران فرزند عُفّان ([[عثمان]]) هستم. مردم هم می‌‌گفتند: بار الها! ما جزو [[دوستان]] علی{{ع}} هستیم و از فرزند عُفان [[برائت]] می‌جوییم و هم از تو ای عفاق. عفاق به کارش ادامه می‌داد تا این که این مردم از فردی که در سرودن سجع [[مهارت]] داشت و [[شجاع]] بود، خواستند که جواب قاطعی به عفاق بدهد. او پذیرفت و گفت جواب او را خواهم داد. وقتی که عفاق بر آنها گذشت، باز همان گفته‌های خود را تکرار کرد؛ اما این مرد به او مهلت نداد و گفت: بارالها! عفاق را بکش زیرا او [[نفاق]] خود را پنهان داشته و [[مخالفت]] خود را ظاهر کرده و جدایی خود را بیان کرده و دو رنگی [[اخلاقی]] خود را آشکار نموده است<ref>{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ اقْتُلْ عِفَاقاً فَإِنَّهُ أَسَرَّ نِفَاقاً وَ أَظْهَرَ شِقَاقاً وَ بَيَّنَ فِرَاقاً وَ تَلَوَّنَ أَخْلَاقاً}}</ref>.

	عفاق گفت: وای بر شما! چه کسی این را بر من مسلط کرده است؟ وی گفت: [[خداوند]] مرا به جانب تو فرستاده و بر تو مسلط کرده است که زبانت را قطع نموده، دندانهایت را بکشم و [[شیطنت]] تو را از بین ببرم. بعد از این، عفاق دیگر جرئت حرکت از مقابل آن جمع را نداشت و مسیر خود را [[تغییر]] داد<ref>ثقفی، الغارات، ص۳۶۰؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>.		عفاق گفت: وای بر شما! چه کسی این را بر من مسلط کرده است؟ وی گفت: [[خداوند]] مرا به جانب تو فرستاده و بر تو مسلط کرده است که زبانت را قطع نموده، دندانهایت را بکشم و [[شیطنت]] تو را از بین ببرم. بعد از این، عفاق دیگر جرئت حرکت از مقابل آن جمع را نداشت و مسیر خود را [[تغییر]] داد<ref>ثقفی، الغارات، ص۳۶۰؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>.

	این جریان نشان می‌دهد که [[حضرت علی]]{{ع}} بعد از [[جنگ نهروان]]، [[یزید بن حجیه]] را به [[استانداری ری]] گمارد و نشان این مطلب است که افرادی که به [[معاویه]] می‌پیوستند، نه برای [[احقاق حق]] و طرفداری از آن، بلکه برای فرار از [[حق]] و [[عدالت]] و برای [[غارت]] بیت المال [[مسلمین]] و کسب [[دنیا]] و [[ریاست]] بوده است.<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 497-500.</ref>		این جریان نشان می‌دهد که [[حضرت علی]]{{ع}} بعد از [[جنگ نهروان]]، [[یزید بن حجیه]] را به [[استانداری ری]] گمارد و نشان این مطلب است که افرادی که به [[معاویه]] می‌پیوستند، نه برای [[احقاق حق]] و طرفداری از آن، بلکه برای فرار از [[حق]] و [[عدالت]] و برای [[غارت]] بیت المال [[مسلمین]] و کسب [[دنیا]] و [[ریاست]] بوده است<ref>[[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 497-500.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۷

2023-02-07T06:07:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = یزید بن حجیه تیمی \| عنوان مدخل = یزید بن حجیه تیمی \| مداخل مرتبط = [[یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==یزید بن حُجِّیه تیمی، [[کارگزار ری]]==		==یزید بن حُجِّیه تیمی، [[کارگزار ری]]==
	یکی از [[کارگزاران]] [[امیر المؤمنین]]، علی{{ع}} که به آن حضرت [[خیانت]] کرد و به [[معاویه]] پیوست، یزید بن حجّیه تیمی بود. علت آن هم [[غارت اموال]] بیت المال و [[ترس]] از کیفرش توسط حضرت بود.		یکی از [[کارگزاران]] [[امیر المؤمنین]]، علی{{ع}} که به آن حضرت [[خیانت]] کرد و به [[معاویه]] پیوست، یزید بن حجّیه تیمی بود. علت آن هم [[غارت اموال]] بیت المال و [[ترس]] از کیفرش توسط حضرت بود.
خط ۳۵:		خط ۳۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اصحاب امام علی]]

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی| پرسش مرتبط = }} ==یزید بن حُجِّیه تیمی، کارگزار ری== یکی از کارگزاران امیر المؤمنین، علی{{ع}} که به آن حضرت خیانت کرد و به معاویه پیوست، یزید بن ح...» ایجاد کرد

2023-01-30T06:50:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی| پرسش مرتبط = }} ==یزید بن حُجِّیه تیمی، کارگزار ری== یکی از کارگزاران امیر المؤمنین، علی{{ع}} که به آن حضرت خیانت کرد و به معاویه پیوست، یزید بن ح...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[یزید بن حجیه تیمی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }}
==یزید بن حُجِّیه تیمی، [[کارگزار ری]]==
یکی از [[کارگزاران]] [[امیر المؤمنین]]، علی{{ع}} که به آن حضرت [[خیانت]] کرد و به [[معاویه]] پیوست، یزید بن حجّیه تیمی بود. علت آن هم [[غارت اموال]] بیت المال و [[ترس]] از کیفرش توسط حضرت بود.

[[ابن اثیر]] می‌نویسد: یزید بن حجّیه تیمی با علی{{ع}} در [[جنگ جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] حضور داشت سپس حضرت او را به [[ری]] فرستاد؛ اما او از [[مالیات]] آن [[شهر]] سی هزار درهم کم آورد. علی{{ع}} او را احضار و کمبود [[اموال]] را از او مطالبه کرد و گفت: آنچه دریافتی، کجا پنهان کردی؟ یزید گفت: من چیزی برنداشتم.

علی{{ع}} با تازیانه او را نواخت و به [[زندان]] انداخت و سعد، [[غلام]] خود را [[مسئول]] زندان وی نمود. او از زندان گریخت و به معاویه پیوست. معاویه هم آنچه را که ربوده بود، به او بخشید و بعدها ایالت ری را به او سپرد <ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۸۸ و مترجم، ج۴، ص۵۶؛ ابن کلبی، نسب معد، ص۴۶، حاشیه.</ref>.

او در [[جنگ صفین]] حضور داشت و جزو [[شهود]] [[صلحنامه]] از جانب علی{{ع}} بود<ref>الکامل فی التاریخ، ترجمه، ج۴، ص۱۰۸؛ واقعة صفین در تاریخ، ص۲۴۱.</ref> و بعد از [[جنگ نهروان]]، حضرت او را به [[ولایت ری]] و دَستَبی گمارد<ref>دستبی: به فتح دال و سکون سین و فتح تاء و باء مقصوره، شهر بزرگی بین ری و همدان بوده است.</ref>.

پیش از او [[والیان ری]]؛ [[مخنف بن سلیم]] و [[یزید بن قیس ارحبی]] بودند.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 496-497.</ref>

==خیانت و [[اختلاس]] یزید بن حُجّیه==
صاحب [[الغارات]] جریان خیانت یزید را چنین نگاشته است: از جمله افرادی که از علی{{ع}} جدا شد و به معاویه پیوست، یزید بن حجّیه تیمی از [[بنی تیم بن ثعلبة بن بکر بن وائل]] بود. حضرت او را بر ری و دستبی گمارد؛ اما او کسر [[خراج]] داشت و مقداری از اموال را برای خود نگهداشت. از این روی [[حضرت علی]]{{ع}} او را خواست و [[زندانی]] کرد و غلامش، سعد را بر او گمارد که فرار نکند، وی در حالی که سعد به [[خواب]] رفته بود، به نزدیک مرکب رفت و فرار کرد و به [[معاویه]] پیوست و می‌‌گفت: من به [[سعد]] [[نیرنگ]] زده و سوار مرکب شده، و به طرف [[شام]] رفتم و کسی را که [[افضل]] بود، [[اختیار]] کردم.

یزید بن حجّیه حرکت کرد تا این که به [[رقّه]] رسید - بیشتر [[مردم]] آنجا [[عثمانی]] بودند و کسانی که می‌خواستند به معاویه ملحق شوند، به رقّه می‌رفتند و برای رفتن نزد معاویه و قلمرو او [[اجازه]] می‌گرفتند؛ چون رقّه، [[رُها]]، [[قرقیسیا]]، و [[حرّان]] تحت کنترل معاویه بود و او ضحّاک بن قیس را بر آن مناطق گمارده بود. در مقابل، [[هیت]]، [[عانات]]، [[نصیبین]]، دارا، آمد و [[سنجار]] تحت [[نفوذ]] علی{{ع}} بود که [[مالک اشتر]] بر آنها [[حکمرانی]] میکرد - یزید که در رقّه بود، علی{{ع}} را هجو می‌کرد و زمانی که فرار کرد، [[زیاد بن خصفه تیمی]] به علی{{ع}} پیشنهاد کرد که حضرت او را برای تعقیب یزید بفرستد. یزید که از این خبر [[آگاه]] شد، اشعاری را سرود و همراه با شعری که در آن ذمّ علی{{ع}} بود، به [[عراق]] فرستاد. [[حضرت علی]]{{ع}} او را [[نفرین]] کرد و از [[یاران]] خود خواست که دست‌های خود را بلند کرده، آمین بگویند.

نفرین حضرت این بود: «بار الها! یزید بن حجّیه همراه با [[اموال مسلمانان]] فرار کرده و به مردم [[فاسق]] پیوسته است. پس [[مکر]] و [[کید]] او را کفایت نما و [[جزا]] و [[پاداش]] [[ستمگران]] را به او [[عنایت]] فرما». مردم نیز دست‌های خود را بلند کرده، آمین گفتند. مردی از [[قبیله]] [[تیم]] به نام [[عفاق بن شرحبیل ابورُهم]] - که پیر [[مرد]] [[کهنسالی]] بود و از جمله افرادی بود که بعدها بر [[ضد]] [[حجر بن عدی]] [[شهادت]] داد تا این که معاویه [[حجر]] را کُشت - گفت: بر ضدّ چه کسی نفرین می‌کنند گفتند: بر ضد یزید بن حُجّیه. او گفت: دست‌های شما خُشک باد! آیا بر ضدّ اشراف و بزرگان ما [[نفرین]] می‌کنید. [[مردم]] حرکت کرده، او را به کتک گرفتند و آن قدر زدند که در آستانه [[مرگ]] قرار گرفت. زیاد بن خَصَفه که جزو [[شیعیان امام علی]]{{ع}} بود، حرکت کرد و گفت: فرزند عمویم را رها کنید. [[حضرت علی]]{{ع}} که ناظر جریان بود فرمود: مرد را با پسر عموهایش رها کنید. مردم او را رها کردند و زیاد دست عفاق را گرفت و او را از [[مسجد]] بیرون برد و در راه [[خاک]] از صورتش [[پاک]] می‌کرد. عفاق می‌‌گفت: [[قسم به خدا]] تا زمانی که توان دارم و راه میروم، شما را [[دوست]] ندارم. قسم به خدا شما را دوست ندارم. در مقابل، زیاد می‌‌گفت: این به ضرر توست و برای تو [[ناپسند]] است و در اینجا [[زیاد بن خصفه]] اشعاری درباره کتک خوردن عفاق به دست مردم سرود عفاق با [[ناراحتی]] گفت: اگر [[شاعر]] بودم، جواب تو را می‌دادم؛ اما به شما سه مطلبی را که در آن واقع شدید، خبر میدهم که بعد از آن خوشحال نخواهید گردید:

اول این که شما به جانب مردم [[شام]] رفتید و با آنها جنگیدید و با نیزه و شمشیرهای خود آنها را مجروح کرده، طعم [[شکست]] و درد جراحت را بر آنها وارد ساختید تا این که آنها قرآنها را بالا بردند و شما را مسخره نموده، از [[پیروزی]] بازداشتند که دیگر [[قادر]] نخواهید بود چنان [[شوکت]] و عظمتی را باز بیابید.

دوم این که شما کمی [[انتخاب]] کردید و آنها نیز حکمی برگزیدند با این تفاوت که [[حَکَم]] شما صاحبتان را [[خلع]] کرد و حَکَم آنها در حالی برگشت که ادعا میکرد صاحبش [[امیرالمؤمنین]] است.

سوم این که [[قرّاء]] و سوارانتان با شما [[مخالفت]] کردند و شما با آنها جنگیدید و آنها را کشتید. عفاق وقتی که از کنار مردم رد می‌‌شد، می‌‌گفت: بار الها! من از این [[مردم]] [[بیزاری]] می‌جویم و جزو دوستدران فرزند عُفّان ([[عثمان]]) هستم. مردم هم می‌‌گفتند: بار الها! ما جزو [[دوستان]] علی{{ع}} هستیم و از فرزند عُفان [[برائت]] می‌جوییم و هم از تو ای عفاق. عفاق به کارش ادامه می‌داد تا این که این مردم از فردی که در سرودن سجع [[مهارت]] داشت و [[شجاع]] بود، خواستند که جواب قاطعی به عفاق بدهد. او پذیرفت و گفت جواب او را خواهم داد. وقتی که عفاق بر آنها گذشت، باز همان گفته‌های خود را تکرار کرد؛ اما این مرد به او مهلت نداد و گفت: بارالها! عفاق را بکش زیرا او [[نفاق]] خود را پنهان داشته و [[مخالفت]] خود را ظاهر کرده و جدایی خود را بیان کرده و دو رنگی [[اخلاقی]] خود را آشکار نموده است.<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ اقْتُلْ عِفَاقاً فَإِنَّهُ أَسَرَّ نِفَاقاً وَ أَظْهَرَ شِقَاقاً وَ بَيَّنَ فِرَاقاً وَ تَلَوَّنَ أَخْلَاقاً}}</ref>

عفاق گفت: وای بر شما! چه کسی این را بر من مسلط کرده است؟ وی گفت: [[خداوند]] مرا به جانب تو فرستاده و بر تو مسلط کرده است که زبانت را قطع نموده، دندانهایت را بکشم و [[شیطنت]] تو را از بین ببرم. بعد از این، عفاق دیگر جرئت حرکت از مقابل آن جمع را نداشت و مسیر خود را [[تغییر]] داد<ref>ثقفی، الغارات، ص۳۶۰؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۲۶۳.</ref>.

این جریان نشان می‌دهد که [[حضرت علی]]{{ع}} بعد از [[جنگ نهروان]]، [[یزید بن حجیه]] را به [[استانداری ری]] گمارد و نشان این مطلب است که افرادی که به [[معاویه]] می‌پیوستند، نه برای [[احقاق حق]] و طرفداری از آن، بلکه برای فرار از [[حق]] و [[عدالت]] و برای [[غارت]] بیت المال [[مسلمین]] و کسب [[دنیا]] و [[ریاست]] بوده است.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 497-500.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100829.jpg|22px]] [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}