یغوث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* مقدمه */

2023-02-19T05:44:35Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۴
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~یغوث نیز بمانند~~ بت‌های [[ودّ]]، [[سواع]]، [[یعوق]]~~، یغوث~~ و [[نسر]] از بت‌های پنجگانه [[قوم نوح]]{{ع}} بود که [[عمرو بن لحیّ]] - بنیانگذار [[بت پرستی]] در [[عربستان]] - از [[ساحل]] [[جده]] آورده بود.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> با [[دعوت]] او از [[اعراب]] به بت پرستی، [[مذحج]] دعوت وی را پذیرفتند، و عمرو بن لحیّ، [[بت]] یغوث را به ایشان و به مردی به نام [[أنعم بن عمرو مرادی]] سپرد.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۵۷.</ref> این بت، در تپه‌ای در [[یمن]] به نام مذحج [[نصب]] شد و [[قوم]] مذحج و [[اهل]] جُرش و وابستگان [[یمنی]] شان به [[پرستش]] آن پرداختند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۱۰و۵۷. نیز ر. ک. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۹.</ref> [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری یغوث بر عهده بنی انعم - بطن از بطون [[بنی مراد]] - و سخت مورد توجه اشراف این [[قبیله]] بود. این بت برای مرادی‌ها به قدری مهم و [[ارزشمند]] بود که گاه با تحت شعاع قرار دادن [[روابط]] آنان با [[قبایل]] دیگر، برخی از [[منازعات]] و چالش‌های قبیله مراد با سایر قبایل را رقم زد.<ref>ر. ک. ابن حبیب، المحبر، ص۲۲۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> چندان که برخی منابع، دلیل وقوع [[نبرد]] «[[یوم]] الرزم» را دعوا بر سر تصاحب این بت گفته‌اند. بر اساس نقل [[اخبار]]، در ایام مقارن با [[جنگ بدر]]، نزاعی بین قبایل [[همدان]] و [[بنی‌مراد]] بر سر بت «یغوث» رخ داد. این دو قبیله به نوبت عهده‌دار حفظ و نگهداری از این بت بودند تا اینکه بنو مراد [[تصمیم]] به تصاحب کامل این بت گرفت. از این‌رو دو [[طایفه]] با هم به [[ستیز]] برخاستند تا اینکه [[همدانیان]] و [[بنی حارث]] به [[رهبری]] [[ابومسروق اجدع بن مالک]] در نبرد «یوم الرزم» بر بنی‌مراد [[سیطره]] یافتند و با [[پیروزی]] به این [[جنگ]] خاتمه دادند.<ref>علی بن ابی الکرم ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۹۵-۲۹۶.</ref> همچنین بر اساس [[نقلی]] دیگر، در پی منازعه‌ای که میان بنی انعم - از شاخه‌های [[مذحج]] - و بنی غطیف - از تیرهای [[بنی مراد]] - بر سر نگهداری یغوث در گرفت‌، این [[بت]] کهن، به [[نجران]]، نزد بنی‌نار - از تیره‌های بنی‌حارث‌ - منتقل‌، و در آنجا از آن استقبال شد.<ref>ابن‌حبیب‌، محبر، ص۳۱۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> امروزه آثاری نزدیک خمیس بن مشیط موجود است، که گفته می‌‌شود خرابه‌های مکان این بت است. در [[قرآن کریم]]، از این بت نیز چونان همتایان مشهورش، ذکری به عمل آمده است.<ref>{{متن قرآن\|وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا}} «و گفتند: هیچ گاه از خدایان خویش دست برندارید و هرگز از ودّ و سواع و یغوث و یعوق و نسر ، دست نکشید» سوره نوح، آیه ۲۳.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۳۹.</ref>		«یغوث» همانند بت‌های [[ودّ]]، [[سواع]]، [[یعوق]] و [[نسر]] از بت‌های پنجگانه [[قوم نوح]]{{ع}} بود که [[عمرو بن لحیّ]] - بنیانگذار [[بت پرستی]] در [[عربستان]] - از [[ساحل]] [[جده]] آورده بود.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> با [[دعوت]] او از [[اعراب]] به بت پرستی، [[مذحج]] دعوت وی را پذیرفتند، و عمرو بن لحیّ، [[بت]] یغوث را به ایشان و به مردی به نام [[أنعم بن عمرو مرادی]] سپرد.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۵۷.</ref> این بت، در تپه‌ای در [[یمن]] به نام مذحج [[نصب]] شد و [[قوم]] مذحج و [[اهل]] جُرش و وابستگان [[یمنی]] شان به [[پرستش]] آن پرداختند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۱۰و۵۷. نیز ر. ک. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۹.</ref> [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری یغوث بر عهده بنی انعم - بطن از بطون [[بنی مراد]] - و سخت مورد توجه اشراف این [[قبیله]] بود. این بت برای مرادی‌ها به قدری مهم و [[ارزشمند]] بود که گاه با تحت شعاع قرار دادن [[روابط]] آنان با [[قبایل]] دیگر، برخی از [[منازعات]] و چالش‌های قبیله مراد با سایر قبایل را رقم زد.<ref>ر. ک. ابن حبیب، المحبر، ص۲۲۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> چندان که برخی منابع، دلیل وقوع [[نبرد]] «[[یوم]] الرزم» را دعوا بر سر تصاحب این بت گفته‌اند. بر اساس نقل [[اخبار]]، در ایام مقارن با [[جنگ بدر]]، نزاعی بین قبایل [[همدان]] و [[بنی‌مراد]] بر سر بت «یغوث» رخ داد. این دو قبیله به نوبت عهده‌دار حفظ و نگهداری از این بت بودند تا اینکه بنو مراد [[تصمیم]] به تصاحب کامل این بت گرفت. از این‌رو دو [[طایفه]] با هم به [[ستیز]] برخاستند تا اینکه [[همدانیان]] و [[بنی حارث]] به [[رهبری]] [[ابومسروق اجدع بن مالک]] در نبرد «یوم الرزم» بر بنی‌مراد [[سیطره]] یافتند و با [[پیروزی]] به این [[جنگ]] خاتمه دادند.<ref>علی بن ابی الکرم ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۹۵-۲۹۶.</ref> همچنین بر اساس [[نقلی]] دیگر، در پی منازعه‌ای که میان بنی انعم - از شاخه‌های [[مذحج]] - و بنی غطیف - از تیرهای [[بنی مراد]] - بر سر نگهداری یغوث در گرفت‌، این [[بت]] کهن، به [[نجران]]، نزد بنی‌نار - از تیره‌های بنی‌حارث‌ - منتقل‌، و در آنجا از آن استقبال شد.<ref>ابن‌حبیب‌، محبر، ص۳۱۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> امروزه آثاری نزدیک خمیس بن مشیط موجود است، که گفته می‌‌شود خرابه‌های مکان این بت است. در [[قرآن کریم]]، از این بت نیز چونان همتایان مشهورش، ذکری به عمل آمده است.<ref>{{متن قرآن\|وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا}} «و گفتند: هیچ گاه از خدایان خویش دست برندارید و هرگز از ودّ و سواع و یغوث و یعوق و نسر ، دست نکشید» سوره نوح، آیه ۲۳.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۳۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یغوث نیز بمانند بت‌های ودّ، سواع، یعوق، یغوث و نسر از بت‌های پنجگانه قوم نوح{{ع}} بود که عمرو بن لحیّ - بنیانگذار بت پرستی در عربستان - از ساحل ...» ایجاد کرد

2023-02-19T05:18:34Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یغوث نیز بمانند بت‌های ودّ، سواع، یعوق، یغوث و نسر از بت‌های پنجگانه قوم نوح{{ع}} بود که عمرو بن لحیّ - بنیانگذار بت پرستی در عربستان - از ساحل ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
یغوث نیز بمانند بت‌های [[ودّ]]، [[سواع]]، [[یعوق]]، یغوث و [[نسر]] از بت‌های پنجگانه [[قوم نوح]]{{ع}} بود که [[عمرو بن لحیّ]] - بنیانگذار [[بت پرستی]] در [[عربستان]] - از [[ساحل]] [[جده]] آورده بود.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> با [[دعوت]] او از [[اعراب]] به بت پرستی، [[مذحج]] دعوت وی را پذیرفتند، و عمرو بن لحیّ، [[بت]] یغوث را به ایشان و به مردی به نام [[أنعم بن عمرو مرادی]] سپرد.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۵۷.</ref> این بت، در تپه‌ای در [[یمن]] به نام مذحج [[نصب]] شد و [[قوم]] مذحج و [[اهل]] جُرش و وابستگان [[یمنی]] شان به [[پرستش]] آن پرداختند.<ref>ابن کلبی، الاصنام، ص۱۰و۵۷. نیز ر. ک. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۹.</ref> [[مسئولیت]] [[حفظ]] و نگهداری یغوث بر عهده بنی انعم - بطن از بطون [[بنی مراد]] - و سخت مورد توجه اشراف این [[قبیله]] بود. این بت برای مرادی‌ها به قدری مهم و [[ارزشمند]] بود که گاه با تحت شعاع قرار دادن [[روابط]] آنان با [[قبایل]] دیگر، برخی از [[منازعات]] و چالش‌های قبیله مراد با سایر قبایل را رقم زد.<ref>ر. ک. ابن حبیب، المحبر، ص۲۲۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> چندان که برخی منابع، دلیل وقوع [[نبرد]] «[[یوم]] الرزم» را دعوا بر سر تصاحب این بت گفته‌اند. بر اساس نقل [[اخبار]]، در ایام مقارن با [[جنگ بدر]]، نزاعی بین قبایل [[همدان]] و [[بنی‌مراد]] بر سر بت «یغوث» رخ داد. این دو قبیله به نوبت عهده‌دار حفظ و نگهداری از این بت بودند تا اینکه بنو مراد [[تصمیم]] به تصاحب کامل این بت گرفت. از این‌رو دو [[طایفه]] با هم به [[ستیز]] برخاستند تا اینکه [[همدانیان]] و [[بنی حارث]] به [[رهبری]] [[ابومسروق اجدع بن مالک]] در نبرد «یوم الرزم» بر بنی‌مراد [[سیطره]] یافتند و با [[پیروزی]] به این [[جنگ]] خاتمه دادند.<ref>علی بن ابی الکرم ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۹۵-۲۹۶.</ref> همچنین بر اساس [[نقلی]] دیگر، در پی منازعه‌ای که میان بنی انعم - از شاخه‌های [[مذحج]] - و بنی غطیف - از تیرهای [[بنی مراد]] - بر سر نگهداری یغوث در گرفت‌، این [[بت]] کهن، به [[نجران]]، نزد بنی‌نار - از تیره‌های بنی‌حارث‌ - منتقل‌، و در آنجا از آن استقبال شد.<ref>ابن‌حبیب‌، محبر، ص۳۱۷؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۹.</ref> امروزه آثاری نزدیک خمیس بن مشیط موجود است، که گفته می‌‌شود خرابه‌های مکان این بت است. در [[قرآن کریم]]، از این بت نیز چونان همتایان مشهورش، ذکری به عمل آمده است.<ref>{{متن قرآن|وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا}} «و گفتند: هیچ گاه از خدایان خویش دست برندارید و هرگز از ودّ و سواع و یغوث و یعوق و نسر ، دست نکشید» سوره نوح، آیه ۲۳.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۳۳۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}