یوم الجمع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-08-01T05:39:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی دادگاه الهی وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ج۱۸، ص۱۷؛ پیام قرآن‌، ج۵، ص۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ج۲۴، ص۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۱.</ref>.		به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی دادگاه الهی وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، دعوت دینی ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ج۱۸، ص۱۷؛ پیام قرآن‌، ج۵، ص۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ج۲۴، ص۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۹

2024-08-01T05:39:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قیامت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قیامت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[یوم الجمع در کلام اسلامی]]~~ \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ج۱۸، ص۱۷؛ پیام قرآن‌، ج۵، ص۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ج۲۴، ص۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۱.</ref>.		به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی دادگاه الهی وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ج۱۸، ص۱۷؛ پیام قرآن‌، ج۵، ص۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ج۲۴، ص۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] ~~[[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]،~~ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۳:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:قیامت]]~~
	[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]		[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]

Wasity: جایگزینی متن - '# 22px '''فرهنگ شیعه'''' به '# 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، '''فرهنگ شیعه''''

2023-01-26T07:59:09Z

جایگزینی متن - '# 22px '''فرهنگ شیعه'''' به '# 22px پژوهشکده تحقیقات اسلامی، '''فرهنگ شیعه''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۷:		خط ۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[پژوهشکده تحقیقات اسلامی]]، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۵

2022-11-30T10:35:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قیامت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = ~~یوم الجمع (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قیامت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴

2022-11-30T10:34:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[یوم الجمع در قرآن]] - [[یوم الجمع در حدیث]] - [[یوم الجمع در نهج البلاغه]] -~~ [[یوم الجمع در کلام ~~اسلامی]] - [[یوم الجمع در عرفان~~ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = یوم الجمع (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قیامت \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] \| پرسش مرتبط = یوم الجمع (پرسش)}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ~~۱۸/ ۱۷؛~~ پیام قرآن‌، ~~۵/ ۵۵؛~~ تفسیر نمونه‌، ~~۲۴/ ۱۹۴~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ~~ص 481~~.</ref>.		به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ج۱۸، ص۱۷؛ پیام قرآن‌، ج۵، ص۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ج۲۴، ص۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۳:		خط ۱۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~یوم الجمع~~]]		[[رده:قیامت]]
	[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]		[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T09:46:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۶
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در قرآن]] - [[یوم الجمع در حدیث]] - [[یوم الجمع در نهج البلاغه]] - [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] - [[یوم الجمع در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = یوم الجمع (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در قرآن]] - [[یوم الجمع در حدیث]] - [[یوم الجمع در نهج البلاغه]] - [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] - [[یوم الجمع در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = یوم الجمع (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 481.</ref>.		* به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 481.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T23:54:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:یوم الجمع]]		[[رده:یوم الجمع]]
	[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]		[[رده:نام‌های روز قیامت در قرآن]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T17:18:36Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[یوم الجمع در قرآن]] - [[یوم الجمع در حدیث]] - [[یوم الجمع در نهج البلاغه]] - [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] - [[یوم الجمع در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = یوم الجمع (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[یوم الجمع در قرآن]] - [[یوم الجمع در حدیث]] - [[یوم الجمع در نهج البلاغه]] - [[یوم الجمع در کلام اسلامی]] - [[یوم الجمع در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[یوم الجمع (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

2022-01-04T16:33:27Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-18T02:21:47Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۵۱
خط ۷:		خط ۷:
	*به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 481.</ref>.		*به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، [[روز رستاخیز]] است. [[قرآن]] دو بار این تعبیر را به کار برده است<ref>{{متن قرآن\|يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ}}؛سوره شوری، آیه ۷.</ref> و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ }}؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ {{متن قرآن\|قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ}}؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.</ref>. وجه این تعبیر آن است که به [[روز رستاخیز]]، [[آدمیان]] و جنیان و [[فرشتگان مقرب]] به خواست [[خداوند]] گرد هم می‌آیند و [[اعمال]] [[مکلفان]] به ترازوی [[دادگاه الهی]] وزن می‌شود. این آموزه [[دینی]] اثری ژرف در [[نظام اخلاقی]] و [[تربیتی]] [[اسلام]] دارد؛ آن سان که برخی [[مفسران]] گفته‌اند غرض از [[وحی]] و [[رسالت]] [[پیامبران]] ترسانیدن [[انسان]] از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، [[مردمان]] به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به [[بهشت]] می‌روند و گروهی به [[دوزخ]]. بدون انذارِ [[انسان]] از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، [[دعوت دینی]] ناکام می‌ماند و [[رسالت]] [[پیامبران]] {{ع}} بی فرجام می‌شود<ref>المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 481.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]