دعوت پیامبر: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = پرسش مرتبط | = دعوت پیامبر (پرسش)}}

== ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==

== اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]] ==

[[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>.

 

از جمله این اصول مشترک:

# '''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه۲۵ و سوره نحل، آیه۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref>

# '''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref>

# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] {{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹.</ref>

# '''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref>

# '''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه۱۷۰؛ سوره مائده، آیه۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه۲۸؛ سوره لقمان، آیه۲۱ و سوره زخرف، آیه۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه۵۷ و سوره یوسف، آیه۱۰۸.</ref>.<ref>[[محمد جواد اصغری|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>

# [[پرونده:440259451.jpg|22px]] [[محمد جواد اصغری|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]

{{مدخل وابسته}}

[[رده:فلسفه نبوت]]