آخرت در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = آخرت

| مداخل مرتبط = [[آخرت در لغت]] - [[آخرت در قرآن]] - [[آخرت در فقه اسلامی]] - [[آخرت در کلام اسلامی]] - [[آخرت در فلسفه اسلامی]] - [[آخرت در معارف دعا و زیارات]] - [[آخرت در معارف و سیره علوی]] - [[آخرت در معارف و سیره فاطمی]] - [[آخرت در معارف و سیره سجادی]] - [[آخرت در معارف و سیره رضوی]] - [[آخرت در معارف و سیره حسینی]] - [[آخرت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]

== مقدمه ==

# فیروزآبادی، «آخرت» و «اخری» را به دار بقا معنا کرده است<ref>فیروز آبادی. القاموس المحیط، ج۱، ص۳۶۳.</ref>.

# معین، آخرت را به معنای آن [[جهان]]، جهان دیگر، سرای دیگر و عقبا دانسته است<ref>معین، محمد، فرهنگ فارسی ج۱، ص۳۴.</ref>.

# عمید برای آخرت، معنای بازپسین، جهان دیگر، آن جهان و آن سرا را نقل کرده است<ref>عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، ج۱، ص۱۸.</ref>.

# در یکی از [[سخنان امام علی]] {{ع}} وجه تسمیه آخرت چنین آمده است: «آخرت را آخرت نامیده‌اند؛ چون در آن [[جزا]] و [[ثواب]] است»<ref>بحارالانوار، ج۵، ص۳۵۵؛ علل الشرائع، ج۲، ص۴۷۱.</ref>. نتیجه اینکه واژه‌شناسان، برای کلمه «آخرت» بر یک معنا اتفاق کرده‌اند و آن، «جهان دیگر» است<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص۱۷۹.</ref>.