شمر بن ابرهه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'سواره نظام' به 'سواره‌نظام')
جز (جایگزینی متن - ']]↵رده:قبیله نامعلوم' به ']]')
برچسب‌ها: واگردانی دستی ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[شمر بن ابرهه در تاریخ اسلامی]] - [[شمر بن ابرهه در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = شمر بن ابرهه | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
{{جعبه اطلاعات اصحاب
| نام = شمر بن ابرهه
| مشهور به =
| نام تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین.jpg                           
| عرض تصویر =
| توضیح تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین
| نام کامل = شمر بن ابرهه بن صباح حمیری
| نام‌های دیگر =
| جنسیت = مرد
| کنیه = 
| لقب = 
| اهل = 
| از قبیله = 
| از تیره = 
| پدر = [[ابرهة بن صباح حبشی حمیری]]           
| مادر = 
| همسر =
| پسر = 
| دختر = 
| خواهر =
| برادر = 
| خویشاوندان =
| وابستگان =
| تاریخ تولد = 
| محل تولد = 
| محل زندگی = 
| تاریخ درگذشت =     
| محل درگذشت = 
| تاریخ شهادت =     
| محل شهادت = 
| طول عمر =
| محل دفن = 
| دین =
| مذهب =
| از اصحاب = [[امام علی]]  
| از طبقه =
| در جنگ = [[جنگ صفین]]  
| نقش‌ها = 
| فعالیت‌ها =     
| علت شهرت = 
| علت درگذشت = 
| علت شهادت =   
| راوی از =
| روایات مشهور = 
| مشایخ او =  
| راویان از او = 
| آخرین راوی از او =  
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
* او مردی [[شجاع]] و از [[سواره‌نظام]] [[صفین]] بود، [[نصر بن مزاحم]] از [[زهری]] [[نقل]] می‌کند: "شمر بن ابرهه بن صباح حمیری"، در ابتدای [[جنگ صفین]] از [[یاران]] [[معاویه]] بود، اما در یکی از روزهای [[صفین]] وی در میان گروهی از [[قاریان]] [[شام]] از [[سپاه معاویه]] جدا شد و به [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} ملحق گردید و این اتفاق بازوی [[معاویه]] و [[عمروعاص]] را در [[جنگ صفین]] [[شکست]]<ref>وقعة صفین، ص۲۲۲.</ref>. و او در رکاب [[حضرت علی]] {{ع}} با [[شامیان]] جنگید و در یکی از روزهای سخت [[جنگ صفین]] که از هر دو [[سپاه]] نیروهای بسیاری کشته شدند [[شمر بن ابرهه]] نیز به [[شهادت]] رسید<ref>وقعة صفین، ص۳۶۹.</ref>.
او مردی [[شجاع]] و از [[سواره‌ نظام]] [[صفین]] بود، [[نصر بن مزاحم]] از [[زهری]] [[نقل]] می‌کند: «شمر بن ابرهه بن صباح حمیری»، در ابتدای [[جنگ صفین]] از [[یاران]] [[معاویه]] بود، اما در یکی از روزهای [[صفین]] وی در میان گروهی از [[قاریان]] [[شام]] از [[سپاه معاویه]] جدا شد و به [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} ملحق گردید و این اتفاق بازوی [[معاویه]] و [[عمروعاص]] را در [[جنگ صفین]] [[شکست]]<ref>وقعة صفین، ص۲۲۲.</ref>. و او در رکاب [[حضرت علی]] {{ع}} با [[شامیان]] جنگید و در یکی از روزهای سخت [[جنگ صفین]] که از هر دو [[سپاه]] نیروهای بسیاری کشته شدند [[شمر بن ابرهه]] نیز به [[شهادت]] رسید<ref>وقعة صفین، ص۳۶۹.</ref>.
* [[عمروعاص]] پس از این اتفاق، [[سخن]] به [[حق]] گفت و [[معاویه]] را ملامت کرد که تو می‌خواهی با شخصیتی مثل [[علی]] بجنگی که [[قرابت]] و نزدیکی‌اش با [[پیامبر]] {{صل}} بسیار نزدیک و از [[سابقین در اسلام]] است و هیچ‌کسی مثل او نیست، و [[شجاعت]] و [[رشادت]] او بی‌نظیر است و با [[اصحاب]] و [[یاران حضرت محمد]] {{صل}} به [[جنگ]] تو آمده و بسیاری از سواران عصر [[رسول الله]] {{صل}} و اشراف و بزرگان [[صدر اسلام]] در رکاب او هستند و در دل‌های سربازان تو اثر گذارند<ref>به مناسبت دو بیت از اشعاری که عمروعاص در مدح امیرالمؤمنین {{ع}} سروده است را ملاحظه نمایید. {{عربی|علی الدر و الذهب المصفی و باقی الناس کلهم تراب هو النبا العظیم و فلک نوح و باب الله و انقطع الخطاب}} علی آن گوهر یگانه و طلای خالص است و باقی مردمان همگی خاکند. او پیام بزرگ خداوند و کشتی نوح است؛ او راه رسیدن به خدا و پایان کلام و خطاب است. الصراط المستقیم، باب الثامن، ص۲۵۹.</ref>.
 
* سپس [[عمروعاص]] گفت: ای [[معاویه]]! اگر می‌خواهی [[شکست]] نخوری و نابود نشوی، هر چه زودتر سران [[سپاه]] خود را جمع کن و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] دلگرم کن تا به [[جنگ]] ادامه دهند. [[معاویه]] به توصیه [[عمروعاص]] این کار را کرد و بزرگان [[اهل شام]] را گردآورد و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] به [[جنگ]]، آماده [[کارزار]] نمود<ref>ر. ک: وقعه صفین، ص۲۲۲-۲۲۴.</ref>.
[[عمروعاص]] پس از این اتفاق، [[سخن]] به [[حق]] گفت و [[معاویه]] را ملامت کرد که تو می‌خواهی با شخصیتی مثل [[علی]] بجنگی که [[قرابت]] و نزدیکی‌اش با [[پیامبر]] {{صل}} بسیار نزدیک و از [[سابقین در اسلام]] است و هیچ‌کسی مثل او نیست، و [[شجاعت]] و [[رشادت]] او بی‌نظیر است و با [[اصحاب]] و [[یاران حضرت محمد]] {{صل}} به [[جنگ]] تو آمده و بسیاری از سواران عصر [[رسول الله]]{{صل}} و اشراف و بزرگان [[صدر اسلام]] در رکاب او هستند و در دل‌های سربازان تو اثر گذارند<ref>به مناسبت دو بیت از اشعاری که عمروعاص در مدح امیرالمؤمنین {{ع}} سروده است را ملاحظه نمایید. {{عربی|«على الدر والذهب المصفى وباقي الناس كلهم تراب هو النبا العظيم وفلك نوح وباب الله وانقطع الخطاب»}} علی آن گوهر یگانه و طلای خالص است و باقی مردمان همگی خاکند. او پیام بزرگ خداوند و کشتی نوح است؛ او راه رسیدن به خدا و پایان کلام و خطاب است. الصراط المستقیم، باب الثامن، ص۲۵۹.</ref>.
* [[شمر بن ابرهه]] همواره مورد [[وثوق]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بود و [[حضرت]] او را یکی از [[شاهدان]] [[وصیت]] [[نامه]] خود در مورد [[صدقات]] قرار داد<ref>ر. ک: الکافی، ج۶، ص۵۱، کتاب الوصیا، قسمتی از حدیث ۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۳۴-۷۳۵.</ref>
 
سپس [[عمروعاص]] گفت: ای [[معاویه]]! اگر می‌خواهی [[شکست]] نخوری و نابود نشوی، هر چه زودتر سران [[سپاه]] خود را جمع کن و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] دلگرم کن تا به [[جنگ]] ادامه دهند. [[معاویه]] به توصیه [[عمروعاص]] این کار را کرد و بزرگان [[اهل شام]] را گردآورد و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] به [[جنگ]]، آماده [[کارزار]] نمود<ref>ر. ک: وقعه صفین، ص۲۲۲-۲۲۴.</ref>.
 
[[شمر بن ابرهه]] همواره مورد [[وثوق]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بود و [[حضرت]] او را یکی از [[شاهدان]] وصیت‌نامه خود در مورد [[صدقات]] قرار داد<ref>ر. ک: الکافی، ج۶، ص۵۱، کتاب الوصیا، قسمتی از حدیث ۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۳۴-۷۳۵.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴

شمر بن ابرهه
تصویر نمادین جنگ صفین
نام کاملشمر بن ابرهه بن صباح حمیری
جنسیتمرد
پدرابرهة بن صباح حبشی حمیری
از اصحابامام علی
حضور در جنگجنگ صفین

مقدمه

او مردی شجاع و از سواره‌ نظام صفین بود، نصر بن مزاحم از زهری نقل می‌کند: «شمر بن ابرهه بن صباح حمیری»، در ابتدای جنگ صفین از یاران معاویه بود، اما در یکی از روزهای صفین وی در میان گروهی از قاریان شام از سپاه معاویه جدا شد و به امیرمؤمنان علی(ع) ملحق گردید و این اتفاق بازوی معاویه و عمروعاص را در جنگ صفین شکست[۱]. و او در رکاب حضرت علی (ع) با شامیان جنگید و در یکی از روزهای سخت جنگ صفین که از هر دو سپاه نیروهای بسیاری کشته شدند شمر بن ابرهه نیز به شهادت رسید[۲].

عمروعاص پس از این اتفاق، سخن به حق گفت و معاویه را ملامت کرد که تو می‌خواهی با شخصیتی مثل علی بجنگی که قرابت و نزدیکی‌اش با پیامبر (ص) بسیار نزدیک و از سابقین در اسلام است و هیچ‌کسی مثل او نیست، و شجاعت و رشادت او بی‌نظیر است و با اصحاب و یاران حضرت محمد (ص) به جنگ تو آمده و بسیاری از سواران عصر رسول الله(ص) و اشراف و بزرگان صدر اسلام در رکاب او هستند و در دل‌های سربازان تو اثر گذارند[۳].

سپس عمروعاص گفت: ای معاویه! اگر می‌خواهی شکست نخوری و نابود نشوی، هر چه زودتر سران سپاه خود را جمع کن و آنها را با سخنرانی و تشویق دلگرم کن تا به جنگ ادامه دهند. معاویه به توصیه عمروعاص این کار را کرد و بزرگان اهل شام را گردآورد و آنها را با سخنرانی و تشویق به جنگ، آماده کارزار نمود[۴].

شمر بن ابرهه همواره مورد وثوق امیرمؤمنان (ع) بود و حضرت او را یکی از شاهدان وصیت‌نامه خود در مورد صدقات قرار داد[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. وقعة صفین، ص۲۲۲.
  2. وقعة صفین، ص۳۶۹.
  3. به مناسبت دو بیت از اشعاری که عمروعاص در مدح امیرالمؤمنین (ع) سروده است را ملاحظه نمایید. «على الدر والذهب المصفى وباقي الناس كلهم تراب هو النبا العظيم وفلك نوح وباب الله وانقطع الخطاب» علی آن گوهر یگانه و طلای خالص است و باقی مردمان همگی خاکند. او پیام بزرگ خداوند و کشتی نوح است؛ او راه رسیدن به خدا و پایان کلام و خطاب است. الصراط المستقیم، باب الثامن، ص۲۵۹.
  4. ر. ک: وقعه صفین، ص۲۲۲-۲۲۴.
  5. ر. ک: الکافی، ج۶، ص۵۱، کتاب الوصیا، قسمتی از حدیث ۶.
  6. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۷۳۴-۷۳۵.