حسن بن سعید اهوازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام رضا| عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حسن بن سعید اهوازی در معارف و سیره رضوی]] - [[حسن بن سعید اهوازی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام رضا| عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حسن بن سعید اهوازی در معارف و سیره رضوی]] - [[حسن بن سعید اهوازی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابو محمد حسن بن سعید بن حماد کوفی اهوازی]] از [[راویان]] و مؤلفان مشهور [[شیعه]] و [[برادر]] [[حسین بن سعید اهوازی]] است. [[خاندان]] وی از [[موالی]] [[امام سجاد]] {{ع}} به شمار می‌‌روند. او [[صحابی امام رضا]] و [[امام جواد]] {{ع}} بود<ref>رجال الطوسی، ص ۳۷۱ و ۳۹۹.</ref> و از [[امام کاظم]] تا امام جواد {{ع}} را [[درک]]، و از ایشان [[روایت]] کرده است. همچنین از [[زرعة بن محمد حضرمی]]، [[فضالة بن ایوب]] و [[حسین بن علوان]] روایت کرده و کسانی چون برادرش حسین بن سعید اهوازی، [[احمد بن محمد بن عیسی]] و [[علی بن مهزیار]] از او روایت دارند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج4، ص ۳۴۳.</ref>
[[ابو محمد حسن بن سعید بن حماد کوفی اهوازی]] از [[راویان]] و مؤلفان مشهور [[شیعه]] و [[برادر]] [[حسین بن سعید اهوازی]] است. [[خاندان]] وی از [[موالی]] [[امام سجاد]] {{ع}} به شمار می‌‌روند. او [[صحابی امام رضا]] و [[امام جواد]] {{ع}} بود<ref>رجال الطوسی، ص ۳۷۱ و ۳۹۹.</ref> و از [[امام کاظم]] تا امام جواد {{ع}} را [[درک]]، و از ایشان [[روایت]] کرده است. همچنین از [[زرعة بن محمد حضرمی]]، [[فضالة بن ایوب]] و [[حسین بن علوان]] روایت کرده و کسانی چون برادرش حسین بن سعید اهوازی، [[احمد بن محمد بن عیسی]] و [[علی بن مهزیار]] از او روایت دارند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج4، ص ۳۴۳.</ref>

نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۲

آشنایی اجمالی

ابو محمد حسن بن سعید بن حماد کوفی اهوازی از راویان و مؤلفان مشهور شیعه و برادر حسین بن سعید اهوازی است. خاندان وی از موالی امام سجاد (ع) به شمار می‌‌روند. او صحابی امام رضا و امام جواد (ع) بود[۱] و از امام کاظم تا امام جواد (ع) را درک، و از ایشان روایت کرده است. همچنین از زرعة بن محمد حضرمی، فضالة بن ایوب و حسین بن علوان روایت کرده و کسانی چون برادرش حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن عیسی و علی بن مهزیار از او روایت دارند.[۲]

علامه می‌‌نویسد: حسن بن سعید کسی بود که علی بن مهزیار و اسحاق بن ابراهیم حصینی و پس از آن اسحاق بن علی بن ایان و عبدالله بن محمد حصینی را خدمت امام رضا (ع) برده و واسطه آشنایی آنها با امام شد تا در خدمت امام باشند.[۳] حسن بن سعید فقیهی موثق بود[۴] و به همراه برادرش حسین سی کتاب تألیف کرد که عبارت‌اند از: الدعاء، الملاحم، المروه، الرد علی الغلات، المناقب، المثالب، الزهد، التقیه، حقوق المؤمنین و فضلهم، تفسیر القرآن و کتاب‌های فقهی همچون الوضوء، الصلاة، الزکاة، الصوم، الحج، النکاح، الطلاق، العتق و التدبیر و المکاتبة، الایمان و النذور، التجارات و الاجارات، الخمس، الشهادات، الصید و الذبائح، المکاسب، الاشربه، الزیارات، الوصایا الفرائض و الحدود و الدیات. این تألیفات به طُرُق مختلف روایت شده‌اند.[۵] آثار حسن را تا پنجاه عدد هم نوشته‌اند.[۶].[۷]

حسن بن سعید اهوازی‌

حسن، برادر حسین بن سعید و از اصحاب امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بود[۸]. هردو برادر در حرکت سیاسی و علمی امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و نیز در عرصه تصنیف و تألیف شرکت داشتند و نقش قابل توجهی در هدایت برخی افراد ایفا کردند. اسحاق بن ابراهیم حضینی، و پس از او علی بن الریان به واسطه حسن بن سعید اهوازی به حضور امام رضا(ع) رسیدند و همو وسیله آشنایی آنان با مدرسه اهل بیت(ع) بود. از وی حدیث شنیدند و هم به نام‌ او شناخته شدند.

حسن بن سعید همچنین عبدالله بن محمد حضینی و دیگران را با مدرسه اهل بیت(ع) آشنا کرد که بعدها منشأ خدمات شدند و کتاب‌های زیادی تألیف و تصنیف کردند. گفته می‌شود که حسن بن سعید پنجاه کتاب تصنیف کرد[۹].

شیخ الطائفه، محمد بن حسن طوسی هنگامی که به حسین بن سعید اهوازی می‌رسد درباره‌اش می‌گوید: او «ثقه» است و از امام‌ رضا، ابو جعفر ثانی و ابو الحسن ثالث(ع) حدیث روایت کرده است. او از مردم کوفه بود و همراه برادرش حسن به اهواز کوچ کرد، سپس به قم رفت. در آنجا بر حسن‌ بن ابان وارد شد و در همان سامان درگذشت.

حسین بن سعید اهوازی سی کتاب به شرح زیر نوشت:

  1. کتاب الوضوء؛
  2. کتاب الصلاة؛
  3. کتاب الصوم؛
  4. کتاب الزکاة؛
  5. کتاب الحج؛
  6. کتاب النکاح و الطلاق؛
  7. کتاب الوصایا؛
  8. کتاب الفرائض؛
  9. کتاب التجارات؛
  10. کتاب الإجارات؛
  11. کتاب الشهادات؛
  12. کتاب المناقب؛
  13. کتاب الأیمان و النذور و الکفارات؛
  14. کتاب البشارات؛
  15. کتاب الحدود و الدیات؛
  16. کتاب الزهد؛
  17. کتاب الأشربة؛
  18. کتاب المکاسب؛
  19. کتاب التقیة؛
  20. کتاب الخمس؛
  21. کتاب المروة و التجمل؛
  22. کتاب الصید و الذباحة؛
  23. کتاب المثالب؛
  24. کتاب التفسیر؛
  25. کتاب المؤمن؛
  26. کتاب الملاحم؛
  27. کتاب المزار؛
  28. کتاب الرد علی الغالیة؛
  29. کتاب الدعاء؛
  30. کتاب العتق و التدبیر[۱۰].[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال الطوسی، ص ۳۷۱ و ۳۹۹.
  2. معجم رجال الحدیث، ج4، ص ۳۴۳.
  3. خلاصة الاقوال، ص ۹۹.
  4. الفهرست (الندیم)، ص ۲۷۷؛ اختیار معرفة الرجال، ص ۵۰۸.
  5. رجال النجاشی، ج1، ص ۱۷۲ ـ ۱۷۵.
  6. رجال ابن داود، ص ۱۰۸.
  7. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۲۴۹.
  8. حیاة الامام محمد الجواد(ع)، ص۳۹- ۱۴۱.
  9. رجال کشی (چاپ مشهد)، ص۵۵۲.
  10. شیخ طوسی، الفهرست، ص۵۸.
  11. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۱، ص ۲۶۵.