بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[طهارت در قرآن]] - [[ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = انسانشناسی| عنوان مدخل = طهارت| مداخل مرتبط = [[طهارت در قرآن]] - [[طهارت در عرفان اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
# خداوند آب باران را پاک و پاک کننده اعلام کرده {{متن قرآن|وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا}} و مقصود از “سماء” در جمله “و از [[سماء]] آبی طهور نازل کردیم” جهت بالا است که همان جو بالای [[زمین]] است، و “ماء طهور” به معنای نهایت درجه [[پاکی]] است که هم خودش طاهر است و هم طاهرکننده غیر خودش میباشد، چرکها و کثافات را میبرد و رفع [[حدث]] میکند، بنابراین، کلمه طهور به طوری که دیگران هم گفتهاند صیغه [[مبالغه]] است<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۵، ص۳۱۴.</ref>. آب علاوه بر خاصیت حیاتبخشی، خاصیت فوقالعاده مهم پاککننده را دارد<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص۱۱۰-۱۲۰.</ref>. | # خداوند آب باران را پاک و پاک کننده اعلام کرده {{متن قرآن|وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا}} و مقصود از “سماء” در جمله “و از [[سماء]] آبی طهور نازل کردیم” جهت بالا است که همان جو بالای [[زمین]] است، و “ماء طهور” به معنای نهایت درجه [[پاکی]] است که هم خودش طاهر است و هم طاهرکننده غیر خودش میباشد، چرکها و کثافات را میبرد و رفع [[حدث]] میکند، بنابراین، کلمه طهور به طوری که دیگران هم گفتهاند صیغه [[مبالغه]] است<ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۵، ص۳۱۴.</ref>. آب علاوه بر خاصیت حیاتبخشی، خاصیت فوقالعاده مهم پاککننده را دارد<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)| فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص۱۱۰-۱۲۰.</ref>. | ||
==[[مقام طهارت]]== | |||
==[[آیه تطهیر]]== | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||