صبر در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت حذف‌شده ،  دیروز در ‏۱۲:۰۱
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۸۱: خط ۸۱:
امیرمؤمنان علی{{ع}} درباره نقش صبر و [[حلم]] در [[مدیریت]] خشم و [[غضب]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|لَيسَ الحَليمُ مَن عَجَزَ فَهُجِمَ وَإِذا قَدَرَ انتَقَمَ، إِنَّمَا الحَليمُ مَن إِذا قَدَرَ عَفا وَكانَ الحِلمُ غالِبا عَلي كُلِّ أَمرِهِ}}؛ کسی که چون [[ناتوان]] شود هجوم برد و چون [[قدرت]] یابد [[انتقام]] گیرد [[بردبار]] نیست، بلکه بردبار کسی است که قدرت داشته باشد اما گذشت کند و [[بردباری]] بر تمامی امور او غالب باشد<ref>غررالحکم، ج۵، ص۹۱، ح۷۵۲۹.</ref>.
امیرمؤمنان علی{{ع}} درباره نقش صبر و [[حلم]] در [[مدیریت]] خشم و [[غضب]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|لَيسَ الحَليمُ مَن عَجَزَ فَهُجِمَ وَإِذا قَدَرَ انتَقَمَ، إِنَّمَا الحَليمُ مَن إِذا قَدَرَ عَفا وَكانَ الحِلمُ غالِبا عَلي كُلِّ أَمرِهِ}}؛ کسی که چون [[ناتوان]] شود هجوم برد و چون [[قدرت]] یابد [[انتقام]] گیرد [[بردبار]] نیست، بلکه بردبار کسی است که قدرت داشته باشد اما گذشت کند و [[بردباری]] بر تمامی امور او غالب باشد<ref>غررالحکم، ج۵، ص۹۱، ح۷۵۲۹.</ref>.


آن حضرت{{ع}} بر پایه [[اصل مقابله به مثل]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|مَن غاظَكَ بِقُبحِ السَّفَهِ عَلَيكَ، فَغِظهُ بِحُسنِ الحِلمِ عَنهُ}}؛ هر کس با زشتیِ سبکسری تو را [[خشمگین]] کرد تو با [[زیبایی]] بردباری او را به خشم آور<ref>غررالحکم، ج۵، ص۳۳۳، ح۸۶۲۰.</ref>. این بدان معناست که انسان نمی‌بایست همان شیوه دیگران را در پیش گیرد و گرنه چه فرقی میان [[عاقل]] و [[جاهل]] و خوب و بد است. این که در [[قرآن]] آمده وقتی جاهل [[بی‌ادبی]] کرد به جای به ادبی با او [[مدارا]] کرده و با [[سلامت]] و [[صلوات]] با او برخورد کنید<ref>{{متن قرآن|وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا}} «و بندگان (خداوند) بخشنده آنانند که بر زمین فروتنانه گام برمی‌دارند و هرگاه نادانان با آنان سخن سر کنند پاسخی نرم گویند» سوره فرقان، آیه ۶۳.</ref> از همین جهت است؛ زیرا [[رفتار]] شما نشانه ای از [[شخصیت]] شماست و اگر مانند بی‌ادب بی‌ادبی کنید و مانند جاهل و [[نادان]] رفتار کنید چه تفاوتی میان [[عقل]] و [[جهل]] و خوب و بد است. پس بهترین [[مقابله به مثل]] آن است که اگر با بی‌ادبی شما را به [[خشم]] آورده با [[ادب]] او را [[مجازات]] و [[کیفر]] دهید.
آن حضرت{{ع}} بر پایه [[اصل مقابله به مثل]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|مَن غاظَكَ بِقُبحِ السَّفَهِ عَلَيكَ، فَغِظهُ بِحُسنِ الحِلمِ عَنهُ}}؛ هر کس با زشتیِ سبکسری تو را [[خشمگین]] کرد تو با [[زیبایی]] بردباری او را به خشم آور<ref>غررالحکم، ج۵، ص۳۳۳، ح۸۶۲۰.</ref>. این بدان معناست که انسان نمی‌بایست همان شیوه دیگران را در پیش گیرد و گرنه چه فرقی میان [[عاقل]] و [[جاهل]] و خوب و بد است. این که در [[قرآن]] آمده وقتی جاهل بی‌ادبی کرد به جای به ادبی با او [[مدارا]] کرده و با [[سلامت]] و [[صلوات]] با او برخورد کنید<ref>{{متن قرآن|وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا}} «و بندگان (خداوند) بخشنده آنانند که بر زمین فروتنانه گام برمی‌دارند و هرگاه نادانان با آنان سخن سر کنند پاسخی نرم گویند» سوره فرقان، آیه ۶۳.</ref> از همین جهت است؛ زیرا [[رفتار]] شما نشانه ای از [[شخصیت]] شماست و اگر مانند بی‌ادب بی‌ادبی کنید و مانند جاهل و [[نادان]] رفتار کنید چه تفاوتی میان [[عقل]] و [[جهل]] و خوب و بد است. پس بهترین [[مقابله به مثل]] آن است که اگر با بی‌ادبی شما را به [[خشم]] آورده با [[ادب]] او را [[مجازات]] و [[کیفر]] دهید.


[[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در باره اهمیت و [[ارزش]] [[صبر]] در میان [[فضایل اخلاقی]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|أَشرَفُ الخَلائِقِ التَّواضُعُ وَ الحِلمُ وَ لينُ الجانِبِ}}؛ شریف‌ترین [[اخلاق]]، [[تواضع]]، [[بردباری]] و [[نرم خویی]] است<ref>غررالحکم، ج۲، ص۴۴۲، ح۳۲۲۳.</ref>.
[[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در باره اهمیت و [[ارزش]] [[صبر]] در میان [[فضایل اخلاقی]] می‌‌فرماید: {{متن حدیث|أَشرَفُ الخَلائِقِ التَّواضُعُ وَ الحِلمُ وَ لينُ الجانِبِ}}؛ شریف‌ترین [[اخلاق]]، [[تواضع]]، [[بردباری]] و [[نرم خویی]] است<ref>غررالحکم، ج۲، ص۴۴۲، ح۳۲۲۳.</ref>.
۱۳۴٬۱۶۳

ویرایش