حسن بن خالد برقی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حسن بن خالد برقی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حسن بن خالد برقی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[ابوعلی حسن بن خالد بن عبدالرحمان بن محمد برقی]]. تبار وی [[کوفی]] بود. پدرش خالد به همراه جدش عبدالرحمان از [[ترس]] [[یوسف بن عمر]]، [[والی کوفه]] به برقرود [[قم]] [[مهاجرت]] کرده و به برقی [[شهرت]] یافتند. او [[برادر]] «محمد» و «فضل»، و از [[محدثان]] [[موثق]] و مورد [[اعتماد]] [[شیعه]] بود.<ref>رجال النجاشی ۱/۱۷۶ و ۲۰۴.</ref> [[احمد بن محمد بن خالد برقی]] از کسانی است که از او [[روایت]] کرده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۴۹.</ref> تألیفات او النوادر و [[تفسیر]] که املای [[امام حسن عسکری]]{{ع}} و بالغ بر ۱۲۰ جلد<ref>ر.ک: خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۱۷، رقم ۲۸۰۰؛ آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۸۳ و ۲۸۴، رقم ۱۲۹۴؛ بابایی، مکاتب تفسیری، ج۱، ص۹۸-۱۰۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۲۵۶.</ref> و غیر از تفسیر عسکری معروف بوده، به او منسوب است. آقابزرگ منظور از امام حسن عسکری را [[امام هادی]]{{ع}} دانسته، به دلیل اینکه ابوعلی برقی عصر امام حسن عسکری{{ع}} را [[درک]] نکرده است،<ref> معالم العلماء ۳۴ الذریعه ۴/۲۸۳.</ref> بنابر این گفته [[شیخ طوسی]] که او را در شمار {{عربی|"من لم یرو"}} آورده،<ref>رجال الطوسی ۴۶۲.</ref> وجهی ندارد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۰.</ref> | [[ابوعلی حسن بن خالد بن عبدالرحمان بن محمد برقی]]. تبار وی [[کوفی]] بود. پدرش خالد به همراه جدش عبدالرحمان از [[ترس]] [[یوسف بن عمر]]، [[والی کوفه]] به برقرود [[قم]] [[مهاجرت]] کرده و به برقی [[شهرت]] یافتند. او [[برادر]] «محمد» و «فضل»، و از [[محدثان]] [[موثق]] و مورد [[اعتماد]] [[شیعه]] بود.<ref>رجال النجاشی ۱/۱۷۶ و ۲۰۴.</ref> [[احمد بن محمد بن خالد برقی]] از کسانی است که از او [[روایت]] کرده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۴۹.</ref> تألیفات او النوادر و [[تفسیر]] که املای [[امام حسن عسکری]] {{ع}} و بالغ بر ۱۲۰ جلد<ref>ر. ک: خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۱۷، رقم ۲۸۰۰؛ آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۸۳ و ۲۸۴، رقم ۱۲۹۴؛ بابایی، مکاتب تفسیری، ج۱، ص۹۸-۱۰۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۲۵۶.</ref> و غیر از تفسیر عسکری معروف بوده، به او منسوب است. آقابزرگ منظور از امام حسن عسکری را [[امام هادی]] {{ع}} دانسته، به دلیل اینکه ابوعلی برقی عصر امام حسن عسکری {{ع}} را [[درک]] نکرده است،<ref> معالم العلماء ۳۴ الذریعه ۴/۲۸۳.</ref> بنابر این گفته [[شیخ طوسی]] که او را در شمار {{عربی|"من لم یرو"}} آورده،<ref>رجال الطوسی ۴۶۲.</ref> وجهی ندارد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۲۵۰.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۰
حسن بن خالد برقی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حسن بن خالد برقی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابوعلی حسن بن خالد بن عبدالرحمان بن محمد برقی. تبار وی کوفی بود. پدرش خالد به همراه جدش عبدالرحمان از ترس یوسف بن عمر، والی کوفه به برقرود قم مهاجرت کرده و به برقی شهرت یافتند. او برادر «محمد» و «فضل»، و از محدثان موثق و مورد اعتماد شیعه بود.[۱] احمد بن محمد بن خالد برقی از کسانی است که از او روایت کرده است.[۲] تألیفات او النوادر و تفسیر که املای امام حسن عسکری (ع) و بالغ بر ۱۲۰ جلد[۳].[۴] و غیر از تفسیر عسکری معروف بوده، به او منسوب است. آقابزرگ منظور از امام حسن عسکری را امام هادی (ع) دانسته، به دلیل اینکه ابوعلی برقی عصر امام حسن عسکری (ع) را درک نکرده است،[۵] بنابر این گفته شیخ طوسی که او را در شمار "من لم یرو" آورده،[۶] وجهی ندارد.[۷]
جستارهای وابسته
- فضل بن خالد برقی (برادر)
- محمد بن خالد برقی (برادر)
- احمد بن محمد برقی (برادرزاده)
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
بابایی، علی اکبر، تاریخ تفسیر قرآن
پانویس
- ↑ رجال النجاشی ۱/۱۷۶ و ۲۰۴.
- ↑ الفهرست (طوسی) ۴۹.
- ↑ ر. ک: خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۳۱۷، رقم ۲۸۰۰؛ آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۲۸۳ و ۲۸۴، رقم ۱۲۹۴؛ بابایی، مکاتب تفسیری، ج۱، ص۹۸-۱۰۰.
- ↑ بابایی، علی اکبر، تاریخ تفسیر قرآن، ص ۲۵۶.
- ↑ معالم العلماء ۳۴ الذریعه ۴/۲۸۳.
- ↑ رجال الطوسی ۴۶۲.
- ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص ۲۵۰.