انتشار دین: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دین اسلام]] افزون بر آنکه [[خاتم ادیان]] است، [[دینی]] جهانی نیز به شمار می‌رود. بر همین اساس بود که [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در راستای [[جهانی بودن اسلام]]، در رساندن [[پیام اسلام]] به کشورهای [[همسایه]] [[جامعه اسلامی]] می‌کوشید<ref>به گفته برخی محققان، حضرت رسول {{صل}} ۳۱ نامه به فرمانروایان ممالک همسایه نوشته است (ر. ک: على احمدی میانجی، مکاتیب الرسول {{صل}}، ج۲، ص۳۱۵-۵۰۹).</ref> و نیز ازهمین‌روست که [[جهاد ابتدایی]] [[مشروعیت]] پیدا می‌کند. [[بدیهی]] است [[امامان]] {{عم}} نیز که [[جانشینان راستین]] [[پیامبر خاتم|پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} به شمار می‌روند، این مهم را وجهه [[همت]] خود قرار دهند. فارغ از شیوه‌های متنوع [[امامان]] در راستای انجام این [[وظیفه]]، اصل آن امری ضروری است. از سوی دیگر، در خود [[جامعه اسلامی]] نیز مکاتب و [[مذاهب]] التقاطی فراوانی وجود داشته و دارند. [[امام]] {{ع}} اگر در موطنی خاص اقامت گزیده است، برای [[اصلاح]] تدين [[مسلمانان]] نیز وظایفی خاص دارد. [[سیره عملی]] [[معصومان]] {{عم}} نشان از تحقق این [[وظیفه]] دارد که به چند نمونه اشاره می‌کنیم:<ref>ر. ک. [[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)|انسان‌شناسی]]، ص ۲۹۷ الی ۳۰۱.</ref>

در [[منابع تاریخی]] و [[حدیثی]]، مناظرات فراوانی با [[دانشمندان]] [[ادیان]] مختلف ضبط شده است.<ref>ر. ک: احمد بن علی طبرسی، الاحتجاج.</ref> [[حاکمان]] وقت نیز که خودْ از [[فضل]] بالای [[علمی]] [[امامان]] {{عم}} [[آگاه]] بودند، در موارد پرشمار، پرسشگران را به آن [[ستارگان]] [[علمی]] ارجاع می‌دادند.<ref>درباره این مسئله در دوران امام علی {{ع}}، ر. ک: احمد بن عبدالله طبری، ذخائر العقبی، ص۷۹-۸۲.</ref>

در این میان، مناظرات [[علمی]] [[امام علی]] {{ع}} با [[دانشمندان یهود]]،<ref>ر. ک: همان.</ref> [[امام صادق]] {{ع}} با زنادقه‌ای همچون [[ابن ابی العوجاء]]،<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۷۴-۷۷.</ref> و [[امام رضا]] {{ع}} با [[دانشمندان یهود]]، [[نصارا]]، [[مجوس]]، صابئان<ref>محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، التوحيد، ص۴۱۷-۴۴۰؛ همو، عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۱۶۸-۱۷۸.</ref> و... معروف است؛ چنان‌که گاه برخی از [[عالمان]] این [[ادیان]] به [[اسلام]] می‌گرویدند که می‌توان به [[مسلمان]] شدن [[عمران]] صابئی اشاره کرد.<ref>همو، التوحید، ص۴۴۰.</ref> بی‌تردید این مناظرات، گامی در راستای [[انتشار دین]] به شمار می‌رود.<ref>گفتنی است این شأن می‌تواند به عنوان یکی از زیرفصل‌های شأن مرجعیت دینی باشد؛ اما در اینجا با رویکرد تبلیغ و انتشار دین، آن را بررسی کرده‌ایم.</ref><ref>ر. ک. [[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)|انسان‌شناسی]]، ص ۲۹۷ الی ۳۰۱.</ref>