←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
صراط، در لغت از ریشه «صرط» به معنای طریق و راه است<ref>ابنفارس، مقاییس اللغة، ج۳، ص۳۴۹.</ref> و صاحب [[مجمعالبحرین]] نیز صراط را به معنی راه دانسته، او در اینباره میگوید: [[صراط مستقیم]] همان [[دین حق]] است و [[دین]]، صراط و راه نامیده شده است؛ چون هرکس آن را بپیماید به [[بهشت]] رهنمون میشود، همانگونه که هرکس راه و صراط را بپیماید به مقصد میرسد<ref>طریحی؛ فخرالدین، مجمع البحرین، ج۴، ص۲۵۹.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[صراط (مقاله)|مقاله «صراط»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۲۷۳؛ [[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۱۰۷ ـ ۱۰۸؛ [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۹۰.</ref> | صراط، در لغت از ریشه «صرط» به معنای طریق و راه است<ref>ابنفارس، مقاییس اللغة، ج۳، ص۳۴۹.</ref> و صاحب [[مجمعالبحرین]] نیز صراط را به معنی راه دانسته، او در اینباره میگوید: [[صراط مستقیم]] همان [[دین حق]] است و [[دین]]، صراط و راه نامیده شده است؛ چون هرکس آن را بپیماید به [[بهشت]] رهنمون میشود، همانگونه که هرکس راه و صراط را بپیماید به مقصد میرسد<ref>طریحی؛ فخرالدین، مجمع البحرین، ج۴، ص۲۵۹.</ref>.<ref>[[محسن فتاحی اردکانی|فتاحی اردکانی، محسن]]، [[صراط - فتاحی اردکانی (مقاله)|مقاله «صراط»]]، [[فرهنگنامه کلام اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه کلام اسلامی]]، ص ۲۷۳؛ [[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم ج۲]]، ص۱۰۷ ـ ۱۰۸؛ [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۹۰.</ref> | ||
جوهری در [[صحاح]] اللغة «[[صراط]]» و «سِراط» را مترادف یکدیگر و به معنای راه و طریق میداند<ref>الصحاح: تاج اللغة وصحاح العربیة، ج۲، ص۱۱۳۹.</ref>. اصل معنای این واژه از «سَرَط» اخذ شده که به معنای بلعیدن است؛ مثلاً «سرط الطعام» یعنی «ابتلعه» و آن هنگامی است که لقمه در مجرای گلو به سوی معده بلعیده میشود و بدون هیچ [[انحرافی]] مستقیماً وارد معده میگردد. راغب در مفردات صراط را به معنای راه واضح و روشنی میگیرد که سالک آن را به راحتی میبلعد و یا متقابلاً، گویی راه در مسیر خود او را میبلعد و بدون [[انحراف]] پیش میبرد و به مقصد میرساند<ref>مفردات ألفاظ القرآن، ص۴۰۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴]]، ص ۵۰۵.</ref> | جوهری در [[صحاح]] اللغة «[[صراط]]» و «سِراط» را مترادف یکدیگر و به معنای راه و طریق میداند<ref>الصحاح: تاج اللغة وصحاح العربیة، ج۲، ص۱۱۳۹.</ref>. اصل معنای این واژه از «سَرَط» اخذ شده که به معنای بلعیدن است؛ مثلاً «سرط الطعام» یعنی «ابتلعه» و آن هنگامی است که لقمه در مجرای گلو به سوی معده بلعیده میشود و بدون هیچ [[انحرافی]] مستقیماً وارد معده میگردد. راغب در مفردات صراط را به معنای راه واضح و روشنی میگیرد که سالک آن را به راحتی میبلعد و یا متقابلاً، گویی راه در مسیر خود او را میبلعد و بدون [[انحراف]] پیش میبرد و به مقصد میرساند<ref>مفردات ألفاظ القرآن، ص۴۰۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴]]، ص ۵۰۵.</ref> | ||