خاتم‌بخشی: تفاوت میان نسخه‌ها

*انفاق انگشتر در حال نماز به فقیر که از سوی [[امام علی]]{{ع}} انجام گرفت، نزول [[آیه ولایت]] را درپی داشت: {{عربی| {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}}﴾}}<ref>مائده آیه ۵۵</ref> روز ۲۴ ذی‌حجّه، فقیری به مسجد [[پیامبر]] آمده، تقاضای کمک کرد. کسی کمک نکرد. [[امام علی|علی]]{{ع}} که در حال نماز بود، به او اشاره کرد، وی جلو آمد و انگشتر را از دست [[امام علی|امیر المؤمنین]] بیرون آورد. آیه‌ای که در این مورد نازل شد، پس از خدا و رسول، کسی را ولیّ و سرپرست مؤمنان معرفی کرد که نماز می‌خواند و در حال رکوع، زکات و صدقه می‌دهد.<ref> الغدیر، ج ۲ ص ۵۲</ref> مصداق این آیه کسی جز [[امام علی|علی]]{{ع}} نبود. راویان متعدد این داستان و نزول آیۀ ولایت را در شأن انفاق [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} ذکر کرده‌اند. نزول آیه و ستایش از این انفاق، نه به خاطر گرانی قیمت انگشتر، بلکه به خاطر اخلاص آن حضرت در انفاق بود. این حادثه علاوه‌بر آن‌که فضیلت مهمّی از فضایل [[امام علی|علی]]{{ع}} را بیان کرد، سبب نزول یکی از روشن‌ترین آیات مربوط به [[امامت]] و [[ولایت]] شد که پیوسته به آن استشهاد شده است.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۲۳۹.</ref>