رکن و مقام: تفاوت میان نسخه‌ها

*هرگاه واژه رکن بدون پسوند به کار رود، مقصود آن رکنی است که حجر الاسود در آن هست و مقصود از مقام نیز در این‏جا مقام [[حضرت ابراهیم|ابراهیم]]{{ع}} است.

*یکی از نقاط مقدس مسجد الحرام مقام [[حضرت ابراهیم|ابراهیم]]{{ع}} است. این مقام، یکی از شعائر الهی است. و آن‏جا را بدین دلیل مقام [[حضرت ابراهیم|ابراهیم]]{{ع}} گویند که آن حضرت، وقتی دیوارهای کعبه را بالا می‏‌برد، سنگی اختیار کرده بر روی آن می‌‏ایستاد، تا به راحتی دیوار را بالا ببرد. همچنین در روایات آمده است: [[حضرت ابراهیم]]{{ع}}، روی این سنگ ایستاده و مردم را به حج فرا می‏‌خواند. گفته شده است: در این هنگام، جای پای حضرت در سنگ فرو رفت که هم‏‌اکنون این اثر به چشم می‌‏خورد.

*در روایات مهدویت، وقتی سخن از بین رکن و مقام به میان می‌‏آید، مربوط به یکی از موارد ذیل است:

#محل [[بیعت]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: "مهدی امتم میان ایشان [[امامان]‏] محمدی است که زمین را از عدل و داد آکنده سازد؛ همچنان که از ظلم و جور پر شده باشد. به خدا سوگند! من کسانی را که میان رکن و مقام با او بیعت می‏‌کنند، می‌‏شناسم و اسامی پدران و قبایلشان را نیز می‌‏دانم"<ref> {{عربی|" هِلَالٍ مَهْدِيُّ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ الَّذِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً وَ اللَّهِ إِنِّي‏ لَأَعْرِفُ‏ مَنْ‏ يُبَايِعُهُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ وَ أَعْرِفُ‏ أَسْمَاءَ آبَائِهِمْ‏ وَ قَبَائِلِهِمْ‏‏ ‏‏"}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، باب ۲۴، ص ۲۸۴، ح ۳۷</ref>. در برخی آثار [[اهل سنت]] نیز بین‏ رکن و مقام جایگاه بیعت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ با یارانش گفته شده است<ref>  ر. ک: الصنعانی، المصنف، ج ۱۱، ص ۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج ۸، ص ۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح ۲۳، ص ۲۹۶؛ کنز العمال، ج ۱۱، ص ۱۲۵، ح ۳۰۹۳۲، ج ۱۴، ص ۲۶۵، ح ۳۸۶۶۸؛ سیوطی، در المنثور، ج ۵، ص ۲۴۱</ref>.  

==رکن و مقام در موعودنامه==

*میان رکن و مقام، مکانی مقدس و ممتاز در [[مسجد الحرام]] است، یعنی میان رکن حجر الاسود از کعبه و مقام ابراهیم {{ع}}. [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "بین رکن و مقام قبر هفتاد [[پیامبر]] است"<ref>بحار الانوار، ج ۱۷، ص ۲۶۹.</ref>. و [[امام سجاد]] {{ع}} فرمود: "بین رکن و مقام، افضل بقاع روی زمین است"<ref>بحار الانوار، ج ۲۷، ص ۱۷۲.</ref>. در حدیثی از [[امام باقر]] {{ع}} آمده است: "گویا قائم را می‌بینم که روز [[عاشورا]]، روز شنبه، بین رکن و مقام ایستاده و جبرئیل، پیش روی او ندا می‌کند"<ref>غیبة طوسی، ص ۲۷۴.</ref>.